Ψωμάκι και κρασάκι;;

 Και όσο οι γνωστοί κάποιοι λυσσομανούν κατά της Θείας Κοινωνίας, τόσο θα βροντοφωνάζουμε για το θαύμα που ζούμε κάθε φορά που μετέχουμε στην αναίμακτη Θυσία! 

ΨΩΜΑΚΙ ΚΑΙ ΚΡΑΣΑΚΙ...

Προσπαθώντας να ξεφύγω από τα αδιέξοδα στα οποία έφτασα μετά από πέντε χρόνια διαλογισμού, από προτροπή φίλου αποφάσισα να γίνω Πεντηκοστιανός.

Βαπτίστηκα στις αλάνες της Νέας Ηρακλείτσας Καβάλας από

κάποιον καθηγητή πανεπιστημίου.

Έμεινα κοντά τους πέντε περίπου μήνες.

Τα προβλήματα όμως παρέμειναν...

Μου μίλησαν για τον π. Βασίλειο Καραγκιαούρη.

Τον επισκέφτηκα. 

Από την πρώτη στιγμή δίχως να γνωρίζει το παρελθόν μου, άρχισε να μου διαβάζει ευχές εμπρός στην θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης.

(Το τί γινόταν κάτω από το πετραχήλι δεν θα το περιγράψω). 

Μετά από δέκα περίπου μέρες, όταν ήδη άρχισα να νοιώθω καλύτερα, μου ανακοίνωσε ότι πρέπει να προετοιμαστώ, και την επόμενη Κυριακή να κοινωνήσω! 

Ήρθε η Κυριακή, μπήκα γεμάτος χαρά στην ουρά, άνοιξα το στόμα και μόλις κατάπια τη Θεία Κοινωνία..... αισθάνθηκα κρύο ιδρώτα, από την κορυφή ως τα νύχια, και χάθηκαν τα πάντα από μπροστά μου...

.....Συνήλθα έπειτα από μισή περίπου ώρα.

Απ' ότι μου είπαν, ο παπάς έτρεξε, άφησε το Άγιο Δισκοπότηρο στην Αγία Τράπεζα, και ζήτησε από δύο παρευρισκόμενους να με κρατάνε συνέχεια σε ένα στασίδι.

Είχα χάσει κάθε επαφή με το περιβάλλον και έτρεμα σαν το ψάρι...

Χρειάστηκε να εξομολογηθώ και να λάβω το Άγιο Χρίσμα. Στην ουσία ξανά βαπτίστηκα Ορθόδοξος. Τότε μόνον μπόρεσα να πλησιάσω την Θεία Κοινωνία.

Τα γράφω για κάποιους φίλους που ερωτοτροπούν με τις αιρέσεις,

και για κάποιες μαμάδες που νομίζουν ότι δίνουν στα παιδάκια τους ψωμάκι και κρασάκι.

*****

Εμπειρία - μαρτυρία του Μιχάλη Μάλαμα, καθηγητή Μαθηματικών, των μαθητικών μου χρόνων, αλλά σήμερα και των παιδιών μας!

Ο Θεός, σπάταλα να τον ευλογεί, και όλη την εκλεκτή οικογένεια του.

π. Θεοχάρης

Ιερά Πανήγυρις

 

Την  προσεχή  Τρίτη 9/ 2 / 2021  παραμονή της μνήμης του  Αγίου Ενδόξου  Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους του Θαυματουργού, εορτάζει το φερώνυμον παρεκκλήσιον  του, που βρίσκετε εντός της Ιεράς μας Μονής.

Το απόγευμα της Τρίτης 9 Φεβρουαρίου και ώρα 5:00 μ.μ θα τελεστεί Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετά αρτοκλασίας και εν συνεχεία θα ακολουθήσει Όρθρος και Θεία Λειτουργία.

Θυμάμαι και τιμώ!!!

 

Ρώτησαν κάποτε τον Κολοκοτρωνη:

-Εσύ, στρατηγέ, με ποιους πας; Είσαι αγγλόφιλους; 

-Όχι. 

-Τότε, θάσαι γαλλόφιλος.

-Ούτε. 

-Είσαι μήπως ρωσόφιλος; 

-Ούτε αυτό. 

-Μα τότε, λοιπόν, τι είσαι;

Κι ο Γέρος του Μωριά με τη συνηθισμένη του θυμοσοφία απάντησε: 

-Εγώ ήμουν και θα είμαι πάντοτε Θεόφιλος. Γιατί σαν τον Θεό κανείς δεν αγαπά την Ελλάδα!

Πέθανε σαν σήμερα 4 Φεβρουαρίου το 1843. 

«Για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία

Θλίψη και Ανάσταση.

 Είναι τόση η θλίψη στον κόσμο αυτόν, που αν δεν υπήρχε η Ανάσταση, δεν υπήρχε ο λόγος, ούτε ένα δευτερόλεπτο να ζήσει ο άνθρωπος εδώ. 

Κάποιος γέροντας πέθαινε και μαζεύτηκαν πολλοί στο κρεβάτι του. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ένας, ο οποίος μία ολόκληρη ζωή, δεν δούλευε και του έκλεβε τις οικονομίες από τα εργόχειρα και έτσι τρέφονταν.

Ο γέροντας ήξερε, ότι αυτός του κλέβει το ψωμάκι και τον ιδρώτα του και έλεγε στον εαυτόν του: ”Βάλε ζόρι, για να εργάζεσαι για δύο!”.

Σε μία στιγμή ζήτησε ο γέροντας να βγούνε όλοι έξω από το δωμάτιό του και κράτησε μόνο αυτόν τον κλέφτη. Ο κλέφτης ντράπηκε και νόμιζε ότι θα τον αποκαλύψει και θα τον επιπλήξει. Έκπληκτος όμως βλέπει, να παίρνει ο γέροντας τα χέρια του και να τα φυλάει και να του λέει:

– Ευχαριστώ αυτά τα χέρια, να μείνουν άγια, διότι με στέλνουν σήμερα στον Χριστό!

Και ξεψύχησε! Έχουμε εμείς τέτοια ανεξικακία; Δεν είμαστε ακόμα Χριστιανοί…

 

❈ Έστω ένας άνθρωπος, που στα τελευταία του και ύστερα από υπόδειξη κάποιου ανθρώπου, εξομολογήθηκε και Κοινώνησε. Τί λέτε, σώθηκε αυτός; Δεν είμαστε σίγουροι αν σώθηκε… και ας έφυγε εξομολογημένος και Κοινωνημένος.

 

Αυτό που λαμβάνει ο Θεός υπόψιν Του είναι, τι ζωή θα έφτιαχνε ο άνθρωπος αυτός, αν δεν πέθαινε. Ο Θεός βέβαια το προγνωρίζει. Αν λοιπόν συνέχιζε αυτήν την πνευματική στάση και αγωνιζόταν, ε, τότε σώθηκε. Αν πάλι εξομολογήθηκε εξ ανάγκης, μπροστά στο φάσμα του θανάτου, σου λέει, ας δοκιμάσω και αυτό δεν έχω κάτι να χάσω και γινόταν στη συνέχεια καλά και άρχιζε πάλι τα ίδια, ε, τότε κολάστηκε.

 

❈ Δώστε εντολή στο τάφο σας να γράψουν: ”Προσδοκώ Ανάσταση νεκρών”, όχι τα άλλα παραμύθια που γράφονται εκεί και κάτι στιχάκια που δεν έχουν μέσα νόημα πίστεως και νόημα Αναστάσεως. Το παν γίνεται γι’ αυτήν την Αναστάση. Η Ανάσταση είναι που μας παρηγορεί. Είναι τόση η θλίψη στον κόσμο αυτόν, τόσο τα δάκρυα και τόσο η κακία, που αν δεν υπήρχε η Ανάσταση, δεν υπήρχε ο λόγος, ούτε ένα δευτερόλεπτο να ζήσει ο άνθρωπος εδώ.

Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος (1916 – 1982)

Θυμάμαι & τιμώ

 🇬🇷1821-2021🇬🇷 

«Ἔχασα τόν σύζυγό μου. Εὐλογητός ὁ Θεός!

 Ὁ πρεσβύτερος υἱός μου ἔπεσε μέ τά ὅπλα ἀνά χεῖρας. Εὐλογητός ὁ Θεός!

 Ὁ δεύτερος καί ὁ μόνος υἱός μου, δεκατετραετής τήν ἡλικία μάχεται μετά τῶν Ἑλλήνων καί πιθανῶς νά εὔρη ἔνδοξον θάνατον. Εὐλογητός ὁ Θεός!

 Ὑπό τήν σημαίαν τοῦ Σταυροῦ θά ρεύση ἐπίσης τό αἷμα μου. Εὐλογητός ὁ Θεός!

 Ἀλλά θά νικήσωμεν ἤ θά παύσωμεν μέν ζῶντες, ἀλλά θά ἔχωμεν τήν παρήγορον ἰδέαν, ὅτι ἐν τῷ κόσμω δέν ἀφήσαμεν ὄπισθεν ἠμῶν δούλους Ἕλληνες».

Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα

Τίμια και ταπεινά.

Έλεγε ο γέροντας. Ούτε τα πλούτη να σας κάνουν εντύπωση, ούτε οι δόξες, αλλά πάντοτε να βαδίζετε δίκαια. 

Το ψωμί σας να το τρώτε με τον τίμιο ιδρώτα σας κι όχι με αδικίες. Αυτά που θα κερδίζεται με την τιμιότητα σας, να μην τα σκορπίζεται άσκοπα. Να ζείτε τίμια και ταπεινά και όσο μπορείτε να απλώνεται το χέρι σας στην ελεημοσύνη. Να μην σκέπτεστε μόνο τι θα φάτε, τι θα φορέσετε, τι μεγάλο σπίτι θα κτίσετε. 

Περισσότερο να προτιμάτε τα σπίτια των θλιμμένων και όχι των χαρούμενων. εάν κάνετε έργα καλά, θα έχετε μεγάλο μισθό από τον Θεό. Θ` αξιωθείτε να δείτε θαύματα και στην άλλη ζωή, θα έχετε απέραντη αγαλλίαση.

Άγιος Γεωργιος Καρσλίδης

Αναγνώσματα Κυριακή ιε Λουκά (Ζαγχαιου)

 Αναγνώσματα αυριανής Κυριακής 31 Ιανουαρίου 2021

ΙΕ΄ ΛΟΥΚΑ (τοῦ Ζακχαίου). Τῶν Ἁγίων καί Θαυματουργῶν Ἀναργύρων Κύρου καί Ἰωάννου, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων γυναικῶν Θεοδότης, Θεοκτίστης καί Εὐδοξίας καί τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν Ἀρσενίου τοῦ ἐν Πάρῳ.

Ἀπόστολος  

ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α' Δ´ 9 - 15

9 πιστὸς ὁ λόγος καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος· 10 εἰς τοῦτο γὰρ καὶ κοπιῶμεν καὶ ὀνειδιζόμεθα, ὅτι ἠλπίκαμεν ἐπὶ Θεῷ ζῶντι, ὅς ἐστι σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων, μάλιστα πιστῶν. 11 Παράγγελλε ταῦτα καὶ δίδασκε. 12 μηδείς σου τῆς νεότητος καταφρονείτω, ἀλλὰ τύπος γίνου τῶν πιστῶν ἐν λόγῳ, ἐν ἀναστροφῇ, ἐν ἀγάπῃ, ἐν πνεύματι, ἐν πίστει, ἐν ἁγνείᾳ. 13 ἕως ἔρχομαι πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει, τῇ παρακλήσει, τῇ διδασκαλίᾳ. 14 μὴ ἀμέλει τοῦ ἐν σοὶ χαρίσματος, ὃ ἐδόθη σοι διὰ προφητείας μετὰ ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τοῦ πρεσβυτερίου. 15 ταῦτα μελέτα, ἐν τούτοις ἴσθι, ἵνα σου ἡ προκοπὴ φανερὰ ᾖ ἐν πᾶσιν.

Ευαγγέλιο

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΘ´ 1 - 10

1 Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴν Ἰεριχώ· 2 καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος, 3 καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. 4 καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι δι’ ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι. 5 καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ Ἰησοῦς εἶδεν αὐτόν καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν· Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι. 6 καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων. 7 καὶ ἰδόντες πάντες διεγόγγυζον λέγοντες ὅτι παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι. 8 σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον· Ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν. 9 εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ὅτι σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν· 10 ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός.

Ερμηνεία

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΘ´ 1 - 10

1 Και αφού εισήλθε εις την Ιεριχώ, διέβαινε την πόλιν. 2 Και ιδού υπήρχεν εκεί ένας άνθρωπος, ονόματι Ζακχαίος, και αυτός ήτο αρχιτελώνης και πολύ πλούσιος. 3 Και εζητούσε να ιδή τον Ιησούν, ποίος είναι, και δεν ημπορούσε ένεκα του πολλού πλήθους, διότι αυτός ήτο μικρός κατά το ανάστημα. 4 Και αφού έτρεξε εμπρός, ανέβηκε εις μία συκομορέαν, χωρίς να λογαριάση την θέσιν και την ηλικίαν του, δια να ίδη τον Ιησούν, διότι από τον δρόμον εκείνον θα επερνούσε. 5 Και ο Κυριος αμέσως μόλις έφθασε στον τόπον της συκομορέας, ύψωσε τα μάτια του, τον είδε και είπε προς αυτόν· “Ζακχαίε, κατέβα γρήγορα, διότι σήμερα πρέπει να μείνω στο σπίτι σου”. 6 Και ο Ζακχαίος κατέβηκε γρήγορα και τον υπεδέχθη με μεγάλην χαράν. 7 Και όταν είδαν το γεγονός αυτό, εγόγγυζαν όλοι μεταξύ των και με αγανάκτησιν έλεγαν, ότι εμπήκε να καταλύση στο σπίτι αμαρτωλού ανθρώπου. 8 Εστάθη δε ο Ζακχαίος εμπρός στον Κυριον και του είπε· “Κυριε, ιδού, τα μισά από τα υπάρχοντά μου τα δίδω στους πτωχούς. Και αν τυχόν, σαν τελώνης που είμαι, αδίκησα με ψευδείς μαρτυρίας κάποιον και εισέπραξα περισσότερα, του τα επιστρέφω τετραπλάσια”. 9 Ο Ιησούς ιδών την ειλικρινή μετάνοιαν του Ζακχαίου είπε προς αυτόν ότι “σήμερον στο σπίτι τούτο ήλθε σωτηρία εκ μέρους του Θεού, διότι και αυτός ο αρχιτελώνης είναι απόγονος του Αβραάμ, ο οποίος είχε λάβει από τον Θεόν υποσχέσεις δια την σωτηρίαν των απογόνων του. 10 Διότι ο υιός του ανθρώπου ήλθε να αναζητήση και σώση τον αμαρτωλόν άνθρωπον, που ομοιάζει με το χαμένο πρόβατο”.

30 Ιανουαρίου ανάμνηση της εν Τήνω ευρέσεως της εικόνος της Θεοτόκου (1823)

 

 Το χρονικό της εύρεσης της Ιερής Εικόνας της Παναγίας Τήνου.

8 Ιουλίου 1822, ξημέρωμα Κυριακής: Η Γερόντισσα Πελαγία η Τηνία αναπαύεται στο κελί της, στο Μοναστήρι της Κυρίας των Αγγέλων στο Κεχροβούνι. Στον ύπνο της βλέπει μεγαλόπρεπη γυναίκα, λουσμένη με φως να της λέει ότι δεν αντέχει άλλο να είναι θαμμένη και να της υποδεικνύει το σημείο (χωράφι του Δοξαρά) και τον άνθρωπο (Σταματέλλο Καγκάδη) που θα πρέπει να συναντήσει για να ξεκινήσει άμεσα η αποκάλυψή της.

9 Ιουλίου 1822: Τρομαγμένη και αναστατωμένη ξυπνάει και κατευθύνεται προς την Καθέδρα του Μοναστηριού όπου η Θεία Λειτουργία έχει ξεκινήσει. Παραμένει σκεπτική και δεν αναφέρει τίποτα για το όνειρο, πιστεύοντας ότι θα δοθεί και δεύτερο σημάδι αν είναι γραφτό.

16 Ιουλίου 1822: Ξημερώνει πάλι Κυριακή. Το ίδιο όνειρο, με τα ίδια λόγια επανέρχεται. Η μοναχή και πάλι δεν αναφέρει το όνειρο.

23 Ιουλίου 1822: Στο όνειρο που επαναλαμβάνεται για τρίτη συνεχόμενη Κυριακή. Η άγνωστη επισκέπτρια σε πιο αυστηρό τόνο, της υπαγορεύει να ξεκινήσει άμεσα τις εργασίες για την εύρεση της εικόνας και τη δημιουργία του ναού της. Η Πελαγία τρομαγμένη την ρωτάει ποια είναι. Ξυπνάει, το κελί της είναι πλημμυρισμένο με φως και εξακολουθεί να βλέπει τη μορφή της και ακούει το “Ευαγγελίζου γη χαράν μεγάλη”. Οι καμπάνες για τον Όρθρο του Μοναστηριού χτυπάνε και οι αμφιβολίες της έχουν διαλυθεί. Μετά τη Θεία Λειτουργία συναντάει την Ηγουμένη της μονής, Μελανθία και της εξιστορεί τα όσα έχουν συμβεί. Με τη σύμφωνη γνώμη της, κατευθύνεται προς το χωριό Καρυά για να συναντήσει τον Σταματέλλο Καγκάδη (επίτροπο της Μονής), ο οποίος ακουει με έκπληξη και χαρά τα γεγονότα και μαζί τα ανέφερουν στον Επίσκοπο Τήνου Γαβριήλ.

Ο Γαβριήλ χτύπαει τις καμπάνες και συγκέντρωνει τον τηνιακό λαό στον Μητροπολιτικό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, όπου συγκινημένος ιστορεί τα οράματα της Πελαγίας και καλεί του Τήνιους να ξεκινήσουν τις έρευνες. Οι αντιδράσεις είναι ενθουσιώδεις και οι ανασκαφές ξεκινούν άμεσα.

2 Σεπτεμβρίου 1822: Οι εντατικές έρευνες συνεχίζονται και αποκαλύπτεται τμήμα αρχαίου τείχους. Όλοι πιστεύουν ότι η αποκάλυψη της εικόνας είναι κοντά. Διαψεύδονται όμως και συνεχίζουν απογοητευμένοι. Ο αρχικός ενθουσιασμός έχει μετατραπεί σε δυσπιστία και οι κάτοικοι αρχίζουν ο ένας μετά τον άλλο να εγκαταλείπουν και να επιστρέφουν στις εργασίες τους με τελευταίο τον Σταματέλλο Καγκάδη. Λίγο καιρό μετά η πανούκλα εμφανίζεται στην Τήνο και απλώνεται από τη Χώρα μέχρι τον Πάνορμο που μετράνε αρκετά θύματα. Η ασθένεια φτάνει και στην οικογένεια του Καγκάδη ο οποίος παρακαλεί τον Επίσκοπο Γαβριήλ να ξεκινήσουν πάλι τις ανασκαφές.

25 Νοεμβρίου 1822: Οι έρευνες ξεκινούν και πάλι, με βάρδιες. Οι κάτοικοι κάθε χωριού εργάζονται μία ορισμένη ημέρα και κάθε Δευτέρα αναλαμβάνουν οι κάτοικοι της Χώρας. Οι έρευνες παραμένουν άκαρπες και ο Γαβριήλ αποφασίζει να εκτελέσει την επιθυμία και να κτίσει το Ναό.

1 Ιανουαρίου 1823: Μετά τη Λειτουργία έχει οριστεί Αγιασμός και τελετή κατά την οποία ο Μητροπολίτης θα τοποθετήσει συμβολικά το θεμέλιο λίθο του Ναού. Φτάνοντας στο χωράφι διαπιστώνουν ότι δεν έχουν προβλέψει νερό για τον Αγιασμό. Ένα παιδί παρατηρεί ότι το μέχρι πρόσφατα ξεροπήγαδο είναι γεμάτο, γεγονός που θεωρείται προοίμιο του θαύματος της ευρέσεως της Αγίας Εικόνας της Παναγίας. Ο Ναός που θα χτιστεί θα ονομαστεί Ζωοδόχος Πηγή. Με τη συμβολή όλων των ντόπιων που βοηθούν στην ανέγερση και με τις οικονομικές ενισχύσεις, ο Ναός ολοκληρώνεται χωρίς όμως η εικόνα να έχει βρεθεί. Οι έρευνες συνεχίζονται.

30 Ιανουαρίου 1823: Γιορτή των Τριών Ιεραρχών. Μετά τη Θεία Λειτουργία είναι η σειρά των κατοίκων του Φαλατάδου να συνεχίσουν το έργο των ανασκαφών. Κατά τη διάρκεια τους, η αξίνα του Μανώλη Μάτσα (ή Σπανού) χτυπάει ένα κομμάτι ξύλου. Του κινεί την περιέργεια, το καθαρίζει και αντικρίζει τη μορφή της Θεοτόκου. Μετά τους πανηγυρισμούς η γύρω περιοχή ψάχνεται εξονυχιστικά και το άλλο μισό της εικόνας με τη μορφή του Αγγέλου αποκαλύπτεται. Ενώνουν τα κομμάτια και ταιριάζουν. Είναι η εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, η εικόνα της Παναγίας Τήνου!

Όλο το νησί πανηγυρίζει, οι καμπάνες χτυπούν και το νέο διαδίδεται ταχύτατα. Η εικόνα εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα. Οι κάτοικοι ξεκινούν από τα χωριά για τη Χώρα. Έχει νυχτώσει όμως και με τα φαναράκια βρίσκουν το δρόμο τους (το έθιμο με τα Φαναράκια πραγματοποιείται κάθε χρόνο αυτή τη μέρα). Η 30η Ιανουαρίου από τότε θα είναι ορόσημο για την Τήνο και την Ορθοδοξία.

2 Φεβρουαρίου 1823: Την ημέρα της Υπαπαντής του Χριστού πραγματοποιείται η πρώτη Θεία Λειτουργία στο Ναό της Ευρέσεως με τη συμμετοχή 30.000 πιστών που κατακλύζουν το Ναό και τους γύρω χώρους.

11 Σεπτεμβρίου 1970: Η Γερόντισσα  που έζησε μέχρι το 1834 ανακηρύσσεται επισήμως Αγία.

 

* Η ιστορία της Εύρεσης της Εικόνας της Παναγίας Τήνου βασίζεται στο βιβλίο του Μητροπολίτη Φθιώτιδας Νικολάου “Η Παναγία της Τήνου”, Γραφικές Τέχνες “Μέλισσα”, Αθήνα 2007

Ιερά Ακολουθία

Αύριο Σάββατο 30 Ιανουαρίου η εκκλησία μας τιμά την μνήμη των Τριών Ιεραρχών καθώς και την ανάμνηση της εν Τήνω ευρέσεως της εικόνος της Θεοτόκου (1823).

Στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Σκαραμαγκά στις 7:00 π.μ θα τελεστεί Ορθρος και πανηγυρική Θεία Λειτουργία!

Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας θα τεθεί σε προσκύνηση τμήμα του ιερού λειψάνου της Οσίας Ματρώνας εκ Ρωσίας της αόμματης!

Να λες στο Θεό πολλά και στους ανθρώπους λίγα...

 28 Ιανουαρίου 

Εορτή του Οσίου Εφραίμ του Σύρου .

Ὅσο καθάρισε ὁ καθένας τό νοῦ του, σ' αὐτή τή ζωή, τόσο ἀκριβῶς θά βλέπει τή δόξα τοῦ Θεοῦ. Καί ὅσο ἀκριβῶς τόν ἀγάπησε ὁ καθένας, τόσο καί θά χορταίνει ἀπό τήν ἀγάπη του...

Μην πεις, σήμερα θα αμαρτάνω και αύριο θα μετανοήσω. 

Αλλά να πούμε, σήμερα ας μετανοήσουμε, γιατί δεν ξέρουμε αν προφθάσουμε την αυριανή μέρα...

Οι εντολές του Θεού είναι ανώτερες από όλους τους θησαυρούς του κόσμου και όποιος τις φυλάττει, ευρίσκει μέσα τους τον Θεό...

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος.