Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2025

Ο Άγιος σώζει τα Μύρα από μια μεγάλη πείνα.



Κάποτε ήρθε πολύ μεγάλη πείνα στην περιοχή της Λυκίας. Τα δε Μύρα, η επαρχία του Αγίου Νικολάου κινδύνεψε να καταστραφεί. Αλλά ο Άγιος λυπήθηκε το ποίμνιό Του: 

Κάποιος πλοίαρχος φόρτωσε το πλοίο του με σιτάρι με προορισμό τη Γαλλία. Τη νύχτα στον ύπνο του βλέπει τον Άγιο Νικόλαο να του λέει: «Το σιτάρι να το πάρεις στα Μύρα της Λυκίας και όχι στη Γαλλία, γιατί εκεί είναι μεγάλη πείνα και θα το πωλήσεις πολύ ακριβά και γρήγορα. Πάρε και τρία φλουριά και όταν φθάσεις στα Μύρα θα πάρεις και τα υπόλοιπα χρήματα. Το πρωί, αφού ξύπνησε ο πλοίαρχος βρήκε στα χέρια του τα νομίσματα, διηγήθηκε στους ναύτες του τα όσα του συνέβησαν τη νύχτα και τους έδειξε τα νομίσματα. Όλοι συμφώνησαν ότι έπρεπε να οδηγήσουν το πλοίο στα Μύρα γιατί ήτανε θέλημα Θεού. Πράγματι, αφού έφθασαν στα Μύρα πούλησαν αμέσως όλο το σιτάρι σε πολύ καλή τιμή, οι δε κάτοικοι των Μύρων δόξασαν τον Θεό, ο οποίος τους φρόντισε να μην πεθάνο

υν.

Το θαύμα του Αγίου Νικολάου


 «Ήταν στη Μόσχα, πριν από 5-6 χρόνια (δηλαδή στις αρχές του 20ού αιώνα). Σε μια φτωχή οικογένεια, η μητέρα βγήκε για να κάνει τις δουλειές του σπιτιού, αφήνοντας τον μικρό τρίχρονο παιδί της μόνο στο δωμάτιο. Όταν η μητέρα έκλεισε την πόρτα πίσω της, ο γάντζος της πόρτας έπεσε στη γροθιά και η πόρτα κλειδώθηκε από μέσα. Το μικρο τριγύρισε στο δωμάτιο, έφτασε στη βρύση και την άνοιξε. Το νερό άρχισε να τρέχει. Δεν κατάφερε να το κλείσει. Φοβήθηκε και άρχισε να ουρλιάζει. Η μητέρα του ήρθε, αλλά η πόρτα ήταν κλειδωμένη. Ενώ πήγε να φωνάξει τον κλειδαρά, να ανοίξει την πόρτα… το παιδί ησύχασε. Ανήσυχη, η μητέρα έτρεξε μες στο δωμάτιο – το παιδί της δεν το βλεπε πουθενά. Έτρεξε στην κούνια και το μωρό ήταν ήρεμα ξαπλωμένο κι όλο βρεγμένο. Η κούνια ήταν φτιαγμένη με ψηλές πλευρές, ώστε το παιδί να μην μπορεί να μπει μόνο του μέσα……

– Πώς μπήκες εδώ; – αναφώνησε έκπληκτη η μητέρα.

«Ο παππούς με έβαλε μέσα», απάντησε το παιδί χαμογελώντας.

-Ποιος παππούς;

-Αυτός εκεί! – και το μικρό έδειξε με το χέρι του την εικόνα του Αγίου Νικολάου.

Εδώ η πιστή μητέρα έπεσε με δάκρυα τρυφερότητας μπροστά στην εικόνα του Θαυματουργού-Ελεήμονος: κατάλαβε ότι ο ίδιος ο Άγιος είχε εμφανιστεί στο αθώο μωρό της και πατρικά το χάιδεψε, βάζοντάς το στην κούνια του. Και η ευγνώμων καρδιά του παιδιού, του έμαθε να ευχαριστεί τον Άγιο, χωρίς καμία προτροπή, όπως μπορούσε: έκτοτε, το παιδί άρχισε να βάζει τα περισσότερα από τα δώρα που του έφερναν στην εικόνα του Ιεραρχου του Χριστού. «Αυτό είναι για τον παππούλη», έλεγε συνήθως το παιδί, βάζοντας την παιδική του προσφορά στην εικόνα, και μόνο τότε του επέτρεπαν να πάρει τα δώρα από την εικόνα όταν του έλεγαν ότι ο «παππούς» έδωσε εντολή να τα δώσουν στα φτωχά παιδιά. ”

Να, ένα συγκινητικό παράδειγμα όχι μόνο της βοήθειας του Αγίου, που εκείνη τη στιγμή δεν του ζητήθηκε, αλλά και μιας εκπληκτικής ευαισθησίας και ευγνωμοσύνης που φούντωσε ξαφνικά σε τόσο μικρή ηλικία.


Από το βιβλίο «Πώς ζει η Ρωσική Ορθόδοξη Ψυχή μας» του Επισκοπου Βόλογκντα και Τοτέμσκι Νίκωνος, που δημοσιεύτηκε το 1909.ο θαύμα του Αγίου Νικολάου

Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2025

Περί του μυστηρίου της μετανοίας.

 Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ : «Περί του μυστηρίου της μετανοίας»



Αν αγαπήσομε τον Χριστό, όλα είναι εύκολα. Εγώ δεν το κατάφερα ακόμη. Τώρα προσπαθώ να Τον αγαπήσω.

--Στον Χριστό υπάρχουν όλα. Όλα τα ωραία, τα υγιή.

--Η υγιής ψυχή ζει τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, πού είναι «αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια».


Ο άνθρωπος του Θεού ζει ακόμη και όσα λέγει ο Απόστολος Παύλος στον ύμνο της αγάπης:

-- «Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται… ου λογίζεται το κακόν… πάντα στέγει, πάντα πιστεύει… η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει».


Έχετε αυτά;

--Έχετε την ευτυχία,-- τον Χριστό, τον Παράδεισο.

--Κι ο σωματικός ακόμη οργανισμός λειτουργεί θαυμάσια, χωρίς ανωμαλίες. Η χάρις του Θεού αλλάζει τον άνθρωπο, τον μεταμορφώνει ψυχικά και σωματικά.

--Πάνε τότε όλες οι αρρώστιες. Ούτε κολίτις, ούτε θυρεοειδής, ούτε στομάχι, ούτε τίποτα.

--Όλα λειτουργούν κανονικά. Είναι ωραίο να περπατάς, να εργάζεσαι, να κινείσαι και να έχεις υγεία.

--Αλλά πρώτα να έχεις ψυχική υγεία. Η βάσις είναι η ψυχική υγεία΄ ακολουθεί η σωματική.

--Όλες σχεδόν οι αρρώστιες προέρχονται από την έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό και αυτό δημιουργεί το άγχος.


Το άγχος το δημιουργεί η κατάργηση του θρησκευτικού αισθήματος.

---Άν δεν έχετε έρωτα για τον Χριστό, αν δεν ασχολείσθε με άγια πράγματα, σίγουρα θα γεμίσετε με μελαγχολία, με το κακό.

--Τι γίνεται, όμως, στον κόσμο;


Ακούστε με νά σας πω ένα παράδειγμα.

Μια κοπελίτσα πήγε σ΄ένα γιατρό και της έδωσε ορμόνες. Της λέω:


-Παιδί μου, μην τις πάρεις!

--Δεν είμαι γιατρός, δεν θέλω υπ΄ευθύνη μου να ενεργήσεις, όμως καταλαβαίνω ότι δεν πρέπει να τις πάρεις.

-- Καλό είναι να πάεις τουλάχιστον σ΄έναν ενδοκρινολόγο.

---Τό πρόβλημα σου είναι περισσότερο ζήτημα ενδοκρινολόγου. Είναι απ΄τις στενοχώριες.

-Πράγματι, έχω περάσει στενοχώριες.

-Ε, αυτό είναι!

--- Ειρήνευσε, -- γαλήνευσε,-- εξομολογήσου, --- μετάλαβε και θα τακτοποιηθούν όλα.

Πήγε, λοιπόν, σ΄έναν ενδοκρινολόγο και του είπε ό,τι της συνέβαινε.

-Πά, πά, πά! της λέει ο γιατρός. Να μήν τα πάρεις καθόλου αυτά τα φάρμακα!

---Πέταξέ τα! Θα σου κάνουνε μεγάλο κακό.


-Ό,τι μου είπες εσύ, μου είπε και ο γιατρός.

Βλέπετε, λοιπόν, τι γίνεται;

--Ενώ με την Εξομολόγηση καί την Θεία Κοινωνία έχουν θεραπευτεί πολλοί άνθρωποι.

Όταν είναι κανείς άδειος από τον Χριστό, τότε έρχονται χίλια δυό άλλα και τόν γεμίζουν: ζήλειες, -- μίση, -- ανία, --- μελαγχολία, αντίδραση,-- κοσμικό φρόνημα, -- κοσμικές χαρές.


Προσπαθήστε να γεμίσετε την ψυχή σας με τον Χριστό, για να μήν την έχετε άδεια. Η ψυχή μας μοιάζει μέ μία δεξαμενή γεμάτη νερό.

----Άν τό νερό τό ρίξεις πρός τά λουλούδια,-- δηλαδή τίς αρετές, το δρόμο του καλού, θα ζείς τήν αληθινή χαρά και θ΄ατροφήσουν --οι κακίες, -- τ΄αγκάθια.

--Άν, όμως, ρίξεις το νερό πρός τα αγκάθια, αυτά θ΄αναπτυχθούν και θα σέ πνίξουν καί θά μαραθούν όλα τά λουλούδια.


Όλα νά τά μεταρσιώνετε.-- Έτσι θα ζείτε τη χαρά,-- με την χάριν του Θεού.

--«Πάντα ισχύω εν τω ενδυναμουντί με Χριστώ…».


Μην πείτε ότι θα κατορθώσετε κάτι.

--Μην το φαντασθείτε αυτό ποτέ. -- Το είπε ο Κύριος:

--- «Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν».

---Δεν γίνεται αλλιώς.

---Ποτέ ο άνθρωπος δεν πρέπει να εμπιστεύεται τις δυνάμεις του αλλά τό έλεος και την εσπλαχνία του Θεού.

--- Ο άνθρωπος θα κάνει μιά μικρή προσπάθεια, -- αλλά ο Χριστός θα τη στεφανώσει.

--Είναι πλάνη να πιστεύσετε ότι πετύχατε κάτι μόνοι σας.

---Όσο προχωράει ο άνθρωπος και πλησιάζει προς τον Χριστό, τόσο αισθάνεται περισσότερο ότι είναι ατελής.

---Ενώ ο φαρισαίος πού λέει: «Εγώ! Εγώ είμαι καλός, κάνω τούτο, εκείνο, το άλλο…», βρίσκεται σε πλάνη.

Εκείνοι που θα ακολουθήσουν την ένωση

 


Τι έλεγε ο Άγιος Παΐσιος για την "Ένωση των Εκκλησιών"

 



Εν Αγίω Όρει τη 23η Ιανουαρίου 1969

Σεβαστέ Πάτερ Χαράλαμπε

Επειδή βλέπω τον μεγάλον σάλον που γίνεται εις την Εκκλησίαν μας, εξ αιτίας των διαφόρων φιλενωτικών κινήσεων και των επαφών του Πατριάρχου μετά του Πάπα, επόνεσα κι εγώ σαν τέκνον Της και εθεώρησα καλόν, εκτός από τις προσευχές, να στείλω κι ένα μικρό κομματάκι κλωστή (που έχω σαν φτωχός μοναχός) διά να χρησιμοποιηθή και αυτό, έστω και για μία βελονιά διά το πολυκομματισμένο φόρεμα της Μητέρας μας. Πιστεύω ότι θα κάμετε αγάπην και θα το χρησιμοποιήσετε διά μέσου του θρησκευτικού σας φύλλου. Σας ευχαριστώ.

Θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμην εν πρώτοις απ΄ όλους που τολμώ να γράψω κάτι ενώ δεν είμαι ούτε Άγιος, ούτε Θεολόγος. Φαντάζομαι ότι θα με καταλάβουν όλοι ότι τα γραφόμενα μου δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένας βαθύς μου πόνος διά την γραμμήν και κοσμικήν αγάπην δυστυχώς του πατέρα μας κ.κ. Αθηναγόρα.

Όπως φαίνεται, αγάπησε μίαν άλλην γυναίκα μοντέρνα, που λέγεται Παπική Εκκλησία, διότι η Ορθόδοξος Μητέρα μας δεν του κάμνει καμίαν εντύπωσιν, επειδή είναι πολύ σεμνή. Αυτή η αγάπη που ακούστηκε από την Πόλι, βρήκε απήχησι σε πολλά παιδιά του, που την ζουν εις τας πόλεις. Άλλωστε αυτό είναι και το πνεύμα της εποχής μας: η οικογένεια να χάσει το ιερό νόημα της από τέτοιου είδους αγάπες, που ως σκοπόν έχουν την διάλυσιν και όχι την ένωσιν…Με μια τέτοια περίπου κοσμική αγάπη και ο Πατριάρχης μας φθάνει στη Ρώμη. Ενώ θα έπρεπε να δείξη αγάπη πρώτα σε εμάς τα παιδιά του και στη Μητέρα μας Εκκλησία, αυτός δυστυχώς, έστειλε την αγάπη του πολύ μακριά. Το αποτέλεσμα ήταν να αναπαύσει μεν όλα τα κοσμικά παιδιά, που αγαπούν τον κόσμον και έχουν την κοσμικήν αυτήν αγάπην, να κατασκανδαλίση όμως όλους εμάς, τα τέκνα της Ορθοδοξίας, μικρά και μεγάλα, που έχουν φόβο Θεού.

Μετά λύπης μου από όσους φιλενωτικούς έχω γνωρίσει, δεν είδα να έχουν ούτε ψύχα πνευματική ούτε φλοιό. Ξέρουν όμως να ομιλούν για αγάπη και ενότητα, ενώ οι ίδιοι δεν είναι ενωμένοι με τον Θεόν, διότι δεν τον έχουν αγαπήσει.

Θα ήθελα να παρακαλέσω θερμά όλους τους φιλενωτικούς αδερφούς μας : Επειδή το θέμα της ενώσεως των Εκκλησιών είναι κάτι το πνευματικόν και ανάγκην έχουμε πνευματικής αγάπης, ας το αφήσουμε σε αυτούς που αγαπήσανε πολύ τον Θεόν και είναι Θεολόγοι σαν τους Πατέρες της Εκκλησίας και όχι νομολόγοι (η υπογράμμιση ανήκει στον Γέροντα), που προσφέρανε και προσφέρουν ολόκληρον τον εαυτόν τους εις την διακονίαν της Εκκλησίας (αντί μεγάλης λαμπάδας) τους οποίους άναψε το πυρ της αγάπης του Θεού και όχι η αναπτήρα του νεωκόρου. Ας γνωρίζωμεν, ότι δεν υπάρχουν μόνο φυσικοί νόμοι αλλά και πνευματικοί.

Επομένως, η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με συνεταιρισμόν αμαρτωλών (διότι διπλή οργή θα λάβωμε), αλλά με μετάνοιαν και τήρησιν των εντολών του Κυρίου.

Επίσης ας γνωρίσουμε καλά, ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία μας , δεν έχει καμμίαν έλλειψιν. Η μόνη έλλειψις που παρουσιάζεται , είναι η έλλειψις σοβαρών Ιεραρχών και Ποιμένων με Πατερικές αρχές. Είναι ολίγοι οι εκλεκτοί. Όμως δεν είναι ανησυχητικό. Η Εκκλησία, είναι Εκκλησία του Χριστού και Αυτός την κυβερνάει.

Δεν είναι Ναός, που κτίζεται με πέτρες, άμμο και ασβέστη από ευσεβείς και καταστρέφεται με φωτιά βαρβάρων, αλλά είναι ο ίδιος ο Χριστός ΄΄και ο πέσων επί τον λίθον τούτον συνθλασθήσεται, εφ ΄ον δ΄ αν πέση λικμίσει αυτόν΄΄ (Ματθ. Κα΄44-45). Ο Κύριος, όταν θα πρέπει θα παρουσιάσει τους Μάρκους τους Ευγενικούς και τους Γρηγορίους Παλαμάδες δια να συγκεντρώσουν όλα τα κατασκανδαλισμένα αδέρφια μας, διά να ομολογήσουν την ορθόδοξον πίστιν, να στερεώσουν την Παράδοσιν και να δώσουν χαράν μεγάλην εις την Μητέρα μας.

Εις τους καιρούς μας βλέπομεν, ότι πολλά πιστά τέκνα της Αγίας Εκκλησίας μας, μοναχοί και λαϊκοί, έχουν δυστυχώς αποσχισθή από Αυτήν εξ΄ αιτίας των φιλενωτικών.

Έχω την γνώμην ότι δεν είναι καθόλου καλό να αποχωριζόμεθα από την Εκκλησίαν κάθε φορά που θα πταίη ο Πατριάρχης αλλά από μέσα, κοντά στη Μητέρα Εκκλησία έχει καθήκον και υποχρέωσιν ο καθένας μας να διαμαρτύρεται και ν΄αγωνίζεται με τον τρόπον του. Το να διακόψη το μνημόσυνον του Πατριάρχου, να αποσχισθή και να δημιουργήσει ιδικήν του Εκκλησίαν και να εξακολουθή να ομιλή υβρίζοντας τον Οατριάρχη, αυτό, νομίζω, είναι παράλογον.

Εάν διά την Α΄ ή την Β΄ λοξοδρόμησι των κατά καιρούς Πατριαρχών, χωριζώμεθα και κάνουμε δικές μας Εκκλησίες, – Θεός φυλάξοι- θα ξεπεράσουμε και τους Προτεστάντες ακόμη. Εύκολα χωρίζει κανείς και δύσκολα επιστρέφει. Δυστυχώς έχουμε πολλές ΄΄Εκκλησίες΄΄στην εποχή μας. Δημιουργήθηκαν είτε από μεγάλες ομάδες ή και από ένα άτομο ακόμη. Επειδή συνέβη στο καλύβι των (ομιλώ διά τα εν΄Αγίω Όρει συμβαίνοντα) να υπάρχη και Ναός, ενόμισαν ότι μπορούν να κάμουν και δική τους ανεξάρτητη Εκκλησία. Εάν οι φιλενωτικοί δίνουν το πρώτο πλήγμα στην Εκκλησία, αυτοί οι ανωτέρω δίνουν το δεύτερο.

Ας ευχηθούμε να δώση ο Θεός τον φωτισμόν Τουεις όλους μας και εις τον Πατριάρχην μας Κον. Κον Αθηναγόρα, διά να γίνη πρώτον η ένωσις αυτών των ΄΄Εκκλησιών΄΄, να πραγματοποιηθή η γαλήνη ανάμεσα στο σκανδαλισμένο Ορθόδοξο πλήρωμα, η ειρήνη και η αγάπη η Πνευματική μεταξύ των Ορθοδόξων Ανατολικών Εκκλησιών και κατόπιν να γίνη σκέψις για την ένωσιν μετά των άλλων Ομολογιών, εάν και εφ΄ όσον ειλικρινώς επιθυμούν ν' ασπασθούν το Ορθόδοξον δόγμα."

Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2025

Η αίρεση του οικουμενισμού


 ✞𝚳𝛈𝛕𝛒𝛐𝛑𝛐𝛌ί𝛕𝛈ς 𝚨𝛊𝛕𝛚𝛌ί𝛂ς 𝚱𝛐𝛔𝛍άς: 

*«ΟΧΙ στις συμℼροσευχές – ℿαναίρεση ο Οικουμενισμός»*

*Μη φοβώμαστε. Όσο και αν ℼολεμούν οι εχθροί την Ορθοδοξία μας, δεν θα κατορθώσουν να την ξερριζώσουν αℼό την καρδιά μας, να την αℼομακρύνουν αℼό την Ελλάδα και τους Έλληνες, αν εμείς δεν θελήσουμε να την ℼροδώσουμε.*

*Ζώντας μέσα στην αℽκάλη της Μίας, Αℽίας, Καθολικής και Αℼοστολικής Εκκλησίας μας, θα λαμℼρύνουμε την Ορθοδοξία μας. Έτσι, θα ℽίνουμε κι εμείς άξιοι της σωτηρίας και του ℿαραδείσου.*


Εν Ιερά Πόλει Μεσολογγίου τη ¹⁵ῃ Φεβρουαρίου ²⁰¹⁷

Η αληθινή ζωή


 Ταπεινή και ήσυχη ζωή,θα πεί αληθινή ζωή. Κάθε στιγμή της ζωής είναι πολύτιμη για τον άνθρωπο. Ζώντας με τον εαυτό μας, δεν γινόμαστε εγωιστές, όπως θα πούνε κάποιοι που κρίνουνε ξώπετσα. Ίσια–ίσια, μ’ αυτόν τον τρόπο ανθίζει μέσα μας ένα πάντερπνο περιβόλι, γεμάτο αγάπη για τους άλλους, κι η καρδιά μας πίνει από τη δροσερή πηγή που έβαλε ο Θεός μέσα μας. 

Εκείνος είπε: «Η βασιλεία του Θεού βρίσκεται μέσα σας». 

Και τι άλλο είναι η βασιλεία του Θεού, παρά η αληθινή ζωή; «Ότι παρά Σοι πηγή ζωής. Εν τω φωτί Σου οψόμεθα φως». «Σε Σένα, λέγει, βρίσκεται η πηγή της ζωής».


✝️κυρ Φώτης Κόντογλου

ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΟΥΔΕΙΣ ΛΟΓΟΣ.

 


Στις 29 και 30 Δεκεμβρίου, ε.έ., πραγματοποιήθηκε ο εορτασμός των 1,700 χρόνων από την σύγκληση της Α’ Οικουμενικής Συνόδου με προεξάρχοντα την Α.Θ.Π. τον Οικουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαίο Α’  και την Α.Θ.Μ. τον Πάπα και Πατριάρχην Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρο Β’.

Στις εορταστικές εκδηλώσεις παρέστησαν ο προσκεκλημένος Πάπας της Ρώμης Λέων ΙΔ’, ως και 20 εκπρόσωποι διαφόρων αιρέσεων !!!

Ανταλλάκτηκαν αδερφικοί ασπασμοί, χειραψίες, φιλήματα και πολλά χαμόγελα. 

Στην τελετή της Δοξολογίας μνημονεύτηκε πρώτα ο Πάπας (!) και κατόπιν ο Οικουμενικός. Ψάλθηκε ο «πολυχρονισμός» στον Πάπα της Ρώμης Λέοντα (!) και κατόπιν ακολούθησε του Οικουμενικού Πατριάρχου. Εδώ πρέπει να διευκρινίσουμε, ότι ο Πάπας δεν είναι Ορθόδοξος, ούτε απέρριψε τις αιρετικές διδασκαλίες του Ρωμαιοκαθολικισμού. Επομένως, κακώς μνημονεύτηκε.

Μίλησαν για την «ενότητα» των Εκκλησιών, αλλά κανένας λόγος για την Αλήθεια της Χριστιανικής Πίστεως, που διαφύλαξε μόνον η Ορθόδοξος Εκκλησία. 

Όλοι οι μη Ορθοδόξοι προσκλήθηκαν, αλλά όχι για να μετανοήσουν και να επιστρέψουν στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αλλά απλά και μόνο για μια παράσταση άνευ ουσιαστικής αλλαγής και μετανοίας. 

Πολλοί φιλενωτικοί κομπάζουν για το γεγονός ότι ο Πάπας και οι λοιποί μη Ορθοδόξοι απήγγειλαν το Σύμβολο της Πίστεως στην Ελληνική χωρίς την προσθήκη του «filioque» (δηλαδή  την  εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος «και εκ του Υιού»). Αλλά, αυτό δεν είναι κάτι το καινούργιο, διότι ανέκαθεν οι Λατίνοι, όταν έλεγαν το Σύμβολο της Πίστεως στην Ελληνική, το έλεγαν χωρίς την προσθήκη του «και εκ του Υιού» («filioque»). 

Σε όσα είπαν οι δύο Προκαθήμενοι, δεν αναφέρθηκαν τίποτα για τις μεγάλες διαφορές που χωρίζουν πραγματικά την Δύση από την Ανατολή. Μίλησαν για ενότητα, κοινόν εορτασμό του Πάσχα, για αγάπη και ειρήνην. Αλλά, τίποτα για την Αλήθεια. Περί Αληθείας, ουδείς λόγος. 

Λυπηρό είναι το γεγονός, και αυτό πρέπει να το προσέξουμε με πολύ σοβαρότητα, ότι ο Πάπας Λέων ΙΔ’, προτού ξεκινήσει για την Κωνσταντινουπόλιν, κατέθεσε, ως αρχηγός του Κράτους του Βατικανού, στεφάνι στο μνημείο του σφαγέα του Μικρασιατικού Ελληνισμού, Κεμάλ Ατατούρκ !!! Αυτό δεν σας λέει κάτι !!!

Οι Ιεροί Κανόνες των Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων είναι ξεκάθαροι, όχι συμπροσευχές. Ας τους μελετήσουν οι δικοί μας. 

Εάν αγαπάμε και επιθυμούμε την πραγματική ένωση Ανατολής και Δύσεως, ας διορθωθούν οι δογματικές, λειτουργικές και λοιπές διαφορές. Ας επιστρέψει η  Δύση στους πρώτους εννέα αιώνες, τότε όπου η Πίστις ήταν μία και η αυτή, βασισμένη στην Αγία Γραφή και τους Αγίους Πατέρες. Μόνον και μόνον τότε θα υπάρξει σωστή ένωση. Θέλουμε την ένωση, αλλά με τις σωστές προϋποθέσεις. 

Επομένως, ο κάθε πιστός ας βγάλει τα συμπεράσματα του. 

Ας στραφούμε με θερμή προσευχή στον Κύριο μας Ιησού Χριστό, ώστε να φωτίζει όλους τους Πατέρες της Ορθοδόξου Εκκλησίας για να ορθοτομούν τον λόγον της Αληθείας. 


+Ο Μητροπολίτης Αντινόης Παντελεήμων Εφησυχάζων Μητροπολίτης Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής 


Εορτή Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, 30 Νοεμβρίου, 2025.