Υπαπαντή

 

πάρχει στον κόσμο κάτι πιο χαρούμενο από μια συνάντηση, μια «υπαπαντή» με κάποιον που αγαπάς; Είναι αλήθεια πως το να ζεις σημαίνει να περιμένεις, να αποβλέπεις σε μια συνάντηση.  Δεν είναι η πολύχρονη ζωή του Συμεών σύμβολο της προσδοκίας, αυτός ο «πρεσβύτης» που περνά ολόκληρη τη ζωή του περιμένοντας το φως που φωτίζει τους πάντες και τη χαρά που πληρώνει τα πάντα; Πόσο δε άρρητα όμορφο είναι το ότι το πολυαναμενόμενο φως και η χαρά έρχεται στον πρεσβύτη Συμεών με ένα παιδί! Φανταστείτε τα τρεμάμενα χέρια του γέροντα Συμεών καθώς παίρνει στην αγκαλιά του το σαρανταήμερο βρέφος τόσο τρυφερά και προσεκτικά, ατενίζοντας το και πλημμυρίζοντας από δοξολογία: «νυν απολύεις τον δούλον σου, δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη∙ ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου».

Δεν είναι καιρός να αναρωτηθούμε τι περιμένουμε;  Μεταμορφώνεται βαθμιαία η ζωή μας σε μια αναμονή, καθώς περιμένουμε να συναντηθούμε με τα ουσιώδη; Αυτά είναι τα ερωτήματα που θέτει η Υπαπαντή.

*π.Αλεξανδρος Σμεμαν*

Φωτογραφικό υλικό

Φωτογραφικό υλικό από την χτεσινοβραδινή Ακολουθία.

Η "Συνάντηση"

 𝟮 𝝫𝝚𝝗𝝦𝝤𝝪𝝖𝝦𝝞𝝤𝝪 𝝜 𝝪𝝥𝝖𝝥𝝖𝝢𝝩𝝜 𝝩𝝤𝝪 𝝬𝝦𝝞𝝨𝝩𝝤𝝪

Κατά την εορτή της Υπαπαντής, δεν εορτάζεται η είσοδος του Χριστού στο Ναό, αλλά η συνάντησή του με τον Συμεών, εξ’ ου και Υπαπαντή που σημαίνει συνάντηση. Ο Συμεών βρίσκεται κάθε μέρα στο Ναό, αναμένοντας την εμφάνιση του Χριστού

Υπάρχει στον κόσμο κάτι πιο χαρούμενο από μια συνάντηση, μια «υπαπαντή» με κάποιον που αγαπάς; Είναι αλήθεια πως το να ζεις σημαίνει να περιμένεις, να αποβλέπεις σε μια συνάντηση. Δεν είναι άραγε η υπερβολική και όμορφη προσδοκία του Συμεών το σύμβολό της; Δεν είναι η πολύχρονη ζωή του σύμβολο της προσδοκίας, αυτός ο «πρεσβύτης» που περνά ολόκληρη τη ζωή του περιμένοντας το φως που φωτίζει τους πάντες και τη χαρά που πληρώνει τα πάντα; Πόσο δε απροσδόκητο, πόσο άρρητα όμορφο είναι το ότι το πολυαναμενόμενο φως και η χαρά έρχεται στον πρεσβύτη Συμεών με ένα παιδί!

Φανταστείτε τα τρεμάμενα χέρια του γέροντα Συμεών καθώς παίρνει στην αγκαλιά του το σαρανταήμερο βρέφος τόσο τρυφερά και προσεκτικά, ατενίζοντας το μικρό πλάσμα, και πλημμυρίζοντας από δοξολογία: «νυν απολύεις τον δούλον σου, δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη∙ ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου».

Ο Συμεών περίμενε. Περίμενε σε ολόκληρη τη ζωή του, και είναι βέβαιο πως στοχαζόταν, προσευχόταν και βάθαινε καθώς περίμενε έτσι, ώστε στο τέλος ολόκληρη η ζωή του να είναι μια συνεχής «παραμονή» της χαρούμενης συνάντησης.

Η Υπαπαντή του Κυρίου. Εορτάζει τη συνάντηση της ψυχής με την Αγάπη, τη συνάντηση μ’ Αυτόν που μας έδωσε τη ζωή, και που μου έδωσε το κουράγιο να τη μεταμορφώσω σε αναμονή.

 π. Αλεξάνδρου Σμέμαν.

Τέσσερα διδάγματα

 Στὴν Ὑπαπαντὴ. (τέσσερα διδάγματα)

 

    

Σήμερα, 2 Φεβρουαρίου, εἶνε μεγάλη δεσποτική ἑορτή.

Τί σημαίνει δεσποτικὴ ἑορτή; 

Δεσπότης εἶνε ἕνας καὶ μόνο• ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. 

Καὶ λέγεται Δεσπότης, διότι δεσπόζει παντοῦ, ἐξουσιάζει τὰ πάντα.

 «Δεῦτε προσκυνήσωμεν, καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ…». 

Γι᾿ αὐτὸ οἱ ἑορτὲς τοῦ Χριστοῦ λέγονται δεσποτικές. 

Πρώτη δεσποτικὴ ἑορτὴ εἶνε τὰ Χριστούγεννα στὶς 25 Δεκεμβρίου.

 Τὴν 1η Ἰανουαρίου εἶνε ἡ Περιτομή. 

Καὶ σήμερα, σαράντα μέρες μετὰ τὰ Χριστούγεννα, εἶνε ἡ ἑορτὴ τῆς Ὑπαπαντῆς. 

Τί θὰ πῇ Ὑπαπαντή;

 Ὑπαπαντὴ θὰ πῇ συνάντησις, ὑποδοχή…

Ἡ Ὑπαπαντὴ μᾶς προσφέρει τέσσερα διδάγματα. 

🔸 Τὸ ἕνα εἶνε γιὰ τοὺς γέροντες. Γέροντας ἦταν ὁ Συμεών, γερόντισσα καὶ ἡ Ἄννα. Αὐτοὶ ἦταν ἅγιοι γέροντες. Ποῦ νὰ βρῇς τώρα τέτοιους γέροντες, σεμνούς, ἠθικούς, ἐναρέτους, ποὺ διαβάζουν τὶς Γραφές! Σπανίζουν…

🔹Τὸ ἄλλο δίδαγμα εἶνε γιὰ τὶς μάνες. Θὰ σὲ πῶ μάνα ὄχι ὅταν ἁπλῶς γεννᾷς. Ἡ γέννα εἶνε εὔκολο, φυσικὸ πρᾶγμα• καὶ τὰ ζῷα γεννᾶνε. Θὰ σὲ πῶ μάνα, ὅταν τὸ παιδάκι σου, προσπαθήσῃς ὄχι μόνο νὰ τὸ ταΐζῃς, νὰ τὸ πλένῃς καὶ νὰ τὸ καθαρίζῃς, νὰ τοῦ τραγουδᾷς καὶ νὰ τὸ κοιμίζῃς, ἀλλὰ καὶ νὰ τὸ διδάξῃς… 

▪️Τὸ τρίτο δίδαγμα εἶνε γιὰ τοὺς πατεράδες καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους μεγάλους τοῦ σπιτιοῦ. Προσέξτε τὸ παιδί. Ἄχ πατέρα, τί μεγάλη ἀποστολὴ ἔχεις! Τελείωσες τὴ δουλειὰ καὶ πᾷς στὸ σπίτι; Κάθησε μαζὶ μὲ τὸ παιδὶ καὶ μίλησέ του. Δὲν θέλει μόνο φαΐ. Θέλει βεβαίως καὶ ὑλικὸ φαῒ τὸ παιδί• ἀλλὰ θέλει κυρίως φαῒ ψυχικό. Πάρε τὸ Εὐαγγέλιο, διάβασε ἕνα κομμάτι καὶ πές του δυὸ λόγια.

Τὰ κάνετε αὐτά; Ἐγὼ σᾶς λέγω ἀπὸ τὸν ἑαυτό μου. Εἶχα μιὰ γιαγιὰ ἁγία – ἂς τὴν θυμηθῶ. Ἀγράμματη ἦταν. Μ᾿ ἔπαιρνε κοντά της, μὲ γονάτιζε, μὲ ἔμαθε προσευχές – ἂς εἶνε αἰωνία της ἡ μνήμη. Ξέχασα δασκάλους, ξέχασα καθηγητάς, ξέχασα ἄλλους, τὴ γιαγιά μου δὲν τὴν ξεχνῶ!

🔸Κάτι ἀκόμα καὶ τελείωσα. Σήμερα τὸ εὐαγγέλιο ἔχει καὶ μιὰ προφητεία. Ποιά προφητεία; Ὅτι τὰ πάντα θ᾿ ἀλλάξουν, ἀλλὰ ἕνας θὰ μείνῃ. Θὰ μείνῃ ὁ Χριστός! Πολλοὶ θὰ τὸν πολεμήσουν, λέει ἡ προφητεία. Θ᾿ ἀκονίσουν τὰ μαχαίρια καὶ τὶς γλῶσσες τους, θὰ κάνουν τὸ πᾶν γιὰ νὰ τὸν ξερριζώσουν μέσα ἀπὸ τὶς καρδιές. Μὰ ὁ Χριστὸς δὲν ξερριζώνεται• εἶνε βαθειὰ ῥιζωμένη ἡ πίστι (βλ. Λουκ. 2,34)…

Γι᾿ αὐτὸ κοντά στὸ Χριστό! Μαζὶ μὲ τοὺς ἀγγέλους, μὲ τοὺς ἁγίους, μὲ τὸν ἅγιο Συμεὼν καὶ τὴν ἁγία Ἄννα ποὺ ἑορτάζουν σήμερα. Κοντά στὸ Χριστὸ μικροὶ καὶ μεγάλοι. Διότι ὁ Χριστὸς εἶνε ὁ Θεός• ὅν, παῖδες Ἑλλήνων, ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας• ἀμήν

† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Υπαπαντή η γιορτή της μητέρας

 

ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ : Αυτήν την ημέρα από το 1929 έχει καθιερώσει η Ελληνορθόδοξη Παράδοσή μας, σαν σημείο αναφοράς για την Ελληνίδα Ορθόδοξη Μητέρα τιμώντας τους κόπους, τις θυσίες και την ανεκτίμητη προσφορά της στην οικογένεια και την κοινωνία μας.

Τότε, η γιορτή της Μητέρας, είχε καθιερωθεί επίσημα να εορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου, ημέρα της Υπαπαντής του Σωτήρος Χριστού ημέρα προσφοράς στο Θεό, του Τεσσαρακονθήμερου Χριστού, από την Αγία Μητέρα Του, την Παναγία.

🌺Χριστιανοί και Υπαπαντή

Ήταν απόλυτα δικαιολογημένη η επιλογή της ημέρας αυτής ως ημερομηνία γιορτής της Μάνας, καθότι η Παναγία μας είναι η κατά χάριν Μητέρα όλων των χριστιανών, αφού ο Χριστός είναι ο κατά χάριν αδελφός μας και τούτο διότι προσέλαβε την ανθρώπινη φύση για να την θεώσει και να μας καταστήσει συγκληρονόμους της Βασιλείας του Θεού.

🌼Η χριστιανή μητέρα

Το γεγονός και μόνο, ότι κάθε νέα Χριστιανή μητέρα, σαράντα ημέρες μετά την γέννηση του παιδιού της, το πηγαίνει στην Εκκλησία για να το προσφέρει στο Θεό και η ίδια να πάρει την ευχή, αποδεικνύει την σταθερή πεποίθηση ότι αυτή είναι η Oρθόδοξη Xριστιανική πίστη και ενέργεια.

Κοινότητα ➕️ ΠΑΝΑΓΙΆ - Ή ΘΕΟΤΌΚΟΣ- Η ΠΑΝΤΩΝ ΧΑΡΆ

Ιερά Ακολουθία

 

🇬🇷ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΙΚΑΙΑΣ
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ
ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ
ΤΗΛ 211 40 41 548

🔸Ιερά Ακολουθία

Τετάρτη 1η Φεβρουαρίου 
Παραμονή της εορτής της Υπαπαντής Του Κυρίου Και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού θα τελεστεί στην Ιερά μας Μονή βραδινή Θεία Λειτουργία μετ Εσπερινού και Ορθρου στις 7:30 μ.μ

Υπαπαντή

 

Τότε η Μητέρα Παρθένος παρέδωσε το Χριστό, τεσσαρακονθήμερο βρέφος, στο Ναό και στο λαό. Κλήρος και λαός υποδέχεται τον Ιησού. Ο κλήρος στο πρόσωπο του πρεσβύτου Συμεών. Ο λαός στο πρόσωπο της προφήτιδας Άννας. 

Τώρα η Μητέρα Εκκλησία παραδίδει τον ίδιο το Χριστό στο Ναό και στο λαό. Καλούμαστε όλοι να υποδεχτούμε τον Κύριο. 

Να υπαπαντήσουμε, να προϋπαντήσουμε το Θεάνθρωπο Χριστό, που έρχεται να διδάξει και να προσφερθεί. Προσφέρεται ως λόγος και ως θεία Κοινωνία. 

Αρχιμ. Δανιήλ Αεράκης

Ερμηνεία της εικόνας της Υπαπαντής.

Ὁ ἁγιογράφος τῆς εἰκόνας τῆς Ὑπαπαντῆς τοποθετεῖ τή σκηνή στό ναό, μπροστά στό Ἅγιο Βῆμα χριστιανικῆς ἐκκλησίας. Διακρίνονται τό βημόθυρο, ἡ Ἁγία Τράπεζα, τό θολωτό κιβώριο, ποῦ τό στηρίζουν τέσσερις κολόνες. Ὅπως παρατηρήθηκε, «οἱ κολόνες φαίνονται ἐπάνω ἀπό τούς φωτοστεφάνους μέ τρόπον ὥστε νά ἐπισημαίνονται οἱ μορφές καί σύγχρονα νά συνεχίζονται οἱ ὄρθιες τάσεις στή σύνθεση».

Ἡ Θεοτόκος «λυγερόσωμος ὡς νεαρά κυπάρισσος» ἁπλώνει τά χέρια της γιά νά παραλάβει τό Βρέφος ἀπό τό Συμεών. Ἐκεῖνος μέ τά δύο του χέρια σκεπασμένα κρατεῖ τό Βρέφος ποῦ μέ ἁπλωμένο τό δεξί του χέρι καί κοιτάζοντας τήν Παναγία λαχταράει νά πέσει στήν ἀγκαλιά της.

Ἡ σεβάσμια καί ἅγια μορφή τοῦ Συμεών ἐντυπωσιάζει. «Ἡ κεφαλή του εἶναι μακρόμαλλη καί ἀναμαλλιασμένη, μέ τούς πλοκάμους συνεστραμμένους ὡς ὀφίδια, τό γένειόν του ἀναταραγμένον, τό πρόσωπόν του σεβάσμιον κατά πολλά καί πατριαρχικόν, οἱ πόδες του λυγισμένοι, πατοῦν ἐπάνω εἰς τό ὑποπόδιον κλονιζόμενοι. Τά ὄμματα του εἶναι ὡσάν δακρυσμένα, καί φαίνεται ὡς νά λέγη’ «Νῦν ἀπολύεις τόν δοῦλόν σου, Δέσποτα» (Φ. Κόντογλου).

Ἀξίζει νά παρατηρηθεῖ πώς ἐνῶ ἡ εἰκόνα παρουσιάζει τή σκηνή σαράντα μέρες μετά τή Γέννηση τοῦ Ἰησοῦ, τό νήπιο δέν παρουσιάζεται σπαργανωμένο. Ἔχει φωτοστέφανο, κρατάει στό χέρι εἰλητό, ἔχει βασιλική καί θεϊκή ἐμφάνιση. Αὐτό δέ γίνεται χωρίς λόγο.

Τό Παιδί εἶναι ὁ Ἐμμανουήλ, «μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός», ὁ Θεάνθρωπος. Εἶναι «ὁ ἄναρχος Λόγος τοῦ Πατρός, ἀρχήν λαβών χρονικήν, μή ἐκστάς τῆς αὐτοῦ Θεότητος», «ὁ ὀχούμενος ἐν ἅρμασι Χερουβίμ καί ὑμνούμενος ἐν ᾄσμασι Σεραφίμ», ὅπως λένε τά τροπάρια τοῦ ἑσπερινοῦ τῆς ἑορτῆς.
Πίσω ἀπό τή Θεοτόκο στέκει ἡ προφῆτις Ἄννα.

Ἡ στάση της προδίδει τό προφητικό της χάρισμα. Τό ἕνα της χέρι εἶναι ὑψωμένο σέ σχῆμα ὁμιλίας καί τό ἄλλο, τό ἀριστερό, κρατάει ἀνοιχτό εἰλητάριο πού γράφει σέ μικρά μαῦρα κεφαλαῖα’ «Τοῦτο τό Βρέφος οὐρανόν καί γῆν ἐστερέωσεν». Τό κεφάλι της μέ μελετημένη κλίση εἶναι γυρισμένο πρός τόν Ἰωσήφ «πού ἔρχεται πίσω της, σάν ν’ ἀπευθύνει σ’ αὐτόν τόν προφητικό λόγο, ἐνῶ κοιτάζει τό θεατή».

Στήν ἄκρη ἀριστερά ὁ Ἰωσήφ προχωρεῖ κρατώντας πάνω στήν πτυχή τοῦ ἐνδύματός του (σ’ ἄλλες εἰκόνες μέσα σέ κλουβί) τά δύο τρυγόνια ἤ τά δύο περιστεράκια.

Τά πουλιά αὐτά, ὅπως λέει τό παρακάτω ἀπόσπασμα ἀπό ὕμνο τοῦ ἑσπερινοῦ της ἑορτῆς, συμβόλιζαν τούς ἀπό τούς Ἰουδαίους καί ἐθνικούς χριστιανούς, καθώς καί τίς δύο διαθῆκες, τήν Παλαιά καί τήν Καινή, τῶν ὁποίων ἀρχηγός εἶναι ὁ Χριστός.

«Ὁ τοῖς Χερουβίμ ἐποχούμενος καί ὑμνούμενος ὑπό τῶν Σεραφίμ, σήμερον τῷ θείῳ ἱερῷ κατά νόμον προσφερόμενος, πρεσβυτικαῖς ἐνθρονίζεται ἀγκάλαις’ καί ὑπό Ἰωσήφ εἰσδέχεται δῶρα θεοπρεπῶς, ὡς ζεῦγος τρυγόνων τήν ἀμίαντον Ἐκκλησίαν καί τῶν ἐθνῶν τόν νεόλεκτον (= νεοσύλεκτο) λαόν’ περιστερῶν δέ δύο νεοσσούς, ὡς ἀρχηγός Παλαιᾶς τέ καί Καινῆς…» (Δοξαστικό στιχηρῶν). Παρόμοια λένε καί οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας γιά τό συμβολισμό τῶν πουλιῶν αὐτῶν.