Η άκρη του εαυτού σου είναι Εκείνος

 

“Ξέρω ότι υπάρχει κάποια εποχή στη διαδρομή της ζωής σου που αμφισβητείς τα πάντα, άλλοτε πιο ήπια και άλλοτε πιο δυναμικά.

Σου είπα και προηγουμένως ότι δεν φοβάμαι την αμφισβήτηση.

Η αμφισβήτηση είναι ένας ωραίος δρόμος για να φθάσεις στη επίγνωση και η επίγνωση τότε οδηγεί στην ευθύνη.

Εάν υπάρχει ένα ερώτημα στο οποίο όμως θα πρέπει εσύ να απαντήσεις, είναι εάν αμφισβητείς γιατί ψάχνεσαι ή γιατί βολεύεσαι αμφισβητώντας.

Είναι κι αυτός ένας τρόπος να μην αναλαμβάνει κανείς τις ευθύνες του.

Κάποια στιγμή της ζωής σου όμως, είτε το θέλεις είτε όχι, θα βρεθείς απέναντι στον Χριστό.

Το τι θα κάνεις, το ποια στάση θα πάρεις απέναντι Του θα αφορά εσένα και τη ζωή σου.

Εάν εγώ έχω κάτι να σου πω είναι ότι στο πρόσωπο Του κρύβεται η αλήθεια της δικής σου ζωής.

Η άκρη του εαυτού σου είναι Εκείνος. Όλα τα γεγονότα της ζωής του Χριστού είναι σταθμοί της προσωπικής σου ζωής και ιστορίας.”

Μακαριστός Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος †13-1-2019

Αγία Πελαγία η Τηνία

 

Η Πελαγία ήταν κόρη του παπά Νικηφόρου Νεγρεπόντη. Η μητέρα της ήταν από τον Τριπόταμο της Τήνου και άνηκε στην οικογένεια Φραγκούλη.

Γεννήθηκε το 1752 μ.Χ. στο χωριό Κάμπο της Τήνου και το κοσμικό της όνομα ήταν Λούκια.

Από διάφορα έγγραφα φαίνεται ότι είχε ακόμα τρεις αδελφές. Η οικογένειά της διακρινόταν για την αγνή πίστη και την προσήλωση στα θρησκευτικά ιδεώδη.

Λίγα χρόνια μετά τη γέννηση της Λουκίας ο πατέρας της πέθανε.

Ήταν τότε 12 χρονών και έδειχνε σημάδια έντονης επιθυμίας να αφιερωθεί και να υπηρετήσει το θέλημα του Θεού.

Οι δυσκολίες της ζωής έκαναν την μητέρα της να τη στείλει στον Τριπόταμο, στην κάπως πιο ευκατάστατη αδελφή της.

Εκεί η Λούκια έμεινε τρία χρόνια και συχνά επισκεπτόταν την άλλη θεία της, που ήταν μοναχή στη Μονή Κεχροβουνίου.

Ένοιωσε τότε επιτακτική την ανάγκη ν' ακολουθήσει τον μοναχικό βίο και σε ηλικία 15 χρονών μπήκε στο Μονστήρι σαν δόκιμη, υπό την επίβλεψη της θείας της μοναχής Πελαγίας.

Όταν ήλθε η ώρα έγινε και η ίδια μοναχή με το όνομα Πελαγία.

Ως μοναχή αφοσιώθηκε με ψυχή και σώμα στην λατρεία του Θεού και στην ανακούφιση των πασχόντων.

Η αγνότητα της ψυχής της, η οσιότητα της ζωής της, η αυταπάρνηση της, η μυστική ζωή της κι ο πόθος της για λύτρωση συντέλεσαν ώστε η μοναχή Πελαγία να γίνει το «σκεύος εκλογής» για ν' αποκαλυφθεί σ' αυτήν η Παναγία για την εύρεση της Αγίας εικόνας της στον αγρό του Δοξαρά στην πόλη της Τήνου (30 Ιανουαρίου 1823 μ.Χ.), γεγονός που έμελλε να κάμει την Τήνο ιερό νησί και να κατατάξει την Πελαγία μεταξύ των Αγίων.

Το γεγονός δε αυτό συνέβη όταν η Όσια ήταν 73 χρόνων και αρχιερέας Τήνου ήταν ο Γαβριήλ.

Η Οσία Πελαγία έκανε, με τις πρεσβείες της Παναγίας και τη χάρη του Θεού, αρκετά θαύματα πριν και μετά τον θάνατο της, ο όποιος ήλθε στις 28 Απριλίου 1834 μ.Χ. και τάφηκε στο ναό των Ταξιαρχών του μοναστηριού.

Το 1973 μ.Χ. όμως, κτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός στο όνομα της, όπου φυλάσσεται και προσκυνείται η αγία κάρα της σήμερα.

Ανακηρύχτηκε αγία με Συνοδική Πατριαρχική Πράξη στις 11 Σεπτεμβρίου 1970 μ.Χ. και η μνήμη της ορίστηκε να τιμάται στις 23 Ιουλίου, την ήμερα δηλαδή του οράματος της.

Πριν την απόφαση

 

Πριν αποφασίσεις να πράξεις αυτό που σκέφτεσαι κάθισε και προσευχήσου.

Η προσευχή πάντα πρέπει να προπορεύεται των πράξεών μας.

Ειδικά όταν η απόφαση που θα πάρουμε έχει πηγή εκνευρισμό και ταραχή. Ειδικά τότε, μην βιαστείς να αντιδράσεις, γιατί μπορεί να πράξεις κάτι το μη αναστρέψιμο που μετά θα το μετανιώσεις πικρά.

Εάν έχεις μαλώσει με κάποιον, εάν νιώθεις την καρδιά σου να κινείται εναντίον του, εάν νιώθεις να γεννάται στην ψυχή σου ταραχή, μίσος, εκδίκηση...σταμάτα. Μην πράξεις τίποτα. Κάθισε και για λίγο προσευχήσου. Γονάτισε κάπου απόμερα και προσευχήσου για σένα, για τον άλλον άνθρωπο που μπορεί να έφταιξε.

"Κύριε ελέησόν με τον αμαρτωλό, Κύριε ελέησον και τον/την δούλο σου....".

Κάθισε εκεί, μέσα στην προσευχή όσο χρειαστεί ώστε αυτή η πρώτη σου βίαιη κίνηση της αντίδρασης να εξαφανιστεί. Αυτό θέλει ο διάβολος: να σε κάνει να αντιδράσεις γρήγορα, με αποτέλεσμα να αντιδράσεις χωρίς σύνεση και ορθή κρίση αλλά θολωμένος με την ταραχή.

Μην κάνεις την χάρη λοιπόν στους δαίμονες και προσευχήσου ώστε να μην αφήσεις μια στιγμή νεύρων και οργής να χαλάσει μία σχέση σου. Προσευχήσου και μετά σιώπα ώστε να ακούσεις τον Θεό να σε νουθετεί, να σε παρηγορεί, να σε γαληνεύει.

Προσευχήσου ώστε να προλάβεις τον κακό λόγο που είναι έτοιμος να βγει από το στόμα σου.

Προσευχήσου ώστε να μην πιάσεις το κινητό και στείλεις κάποιο μήνυμα που θα πληγώσει τον άλλον ανεπανόρθωτα.

Προσευχήσου ώστε μην κάνεις κάτι που ουσιαστικά δεν το εννοείς, αλλά η οργή και ο θυμός σε κάνουν παπαγαλάκι τους.

Προσευχήσου πριν από κάθε πράξη σου, πριν από κάθε λόγο σου. Ειδικά όταν είναι να πράξεις κάτι ή να πεις κάτι μετά από καυγά, μετά από κάποια σύγκρουση.

Και ίσως μετά την προσευχή σου να δεις ότι "δεν χάθηκε και ο κόσμος" με αυτό που έγινε με τον άλλον άνθρωπο. Και ίσως βρεις την δύναμη να τον συγχωρέσεις χωρίς να τον βρίσεις πρώτα. Και ίσως να φωτιστείς ώστε να δεις ότι είναι ευκαιρία να ταπεινωθείς και να υπομείνεις και έτσι να σιωπήσεις για χάρη της αγάπης.

Μη βιάζεσαι να αντιδράσεις λοιπόν.

Να βιαστείς να πιάσεις το κομποσχοίνι και να προσευχηθείς.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Ἡ πνευματική τροφή που μετελαμβανε ο Προφήτης Ηλίας

…Του έστελνε [του Προφήτου Ηλιού] άρτον και κρέας. Εν τω άρτω είναι το κρέας. Είν’ το σώμα του Χριστού, εν τω άρτω.

Κοινωνία, ουρανία τροφή τού ‘στελνε. Θεία Κοινωνία τού έστελνε στην Παλαιά Διαθήκη.

Δεν θέλω να πιστεύει κανείς ότι έστελνε το κοράκι κι έκλεβε από κάποιο κρεοπωλείο κρέας και από κάποιον φούρνο ψωμί, και το ‘παιρνε και το πήγαινε. Αυτά είναι αγγελική τροφή. Είναι Πνεύματος Αγίου η τροφή αυτή, που του έστελνε, του ανθρώπου. Ήταν ο τύπος.

Εδώ, στην έρημο κάτω… Εδώ, στην κοιλάδα του κλαυθμώνος, μακρυά από τον Παράδεισο, μόνον με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού θα τραφούμε για να ξαναεπιστρέψουμε εις τον Παράδεισον. Κάνει μάθημα.

Εκείνο δε το μάθημα που έχει ακόμη επέκταση εις το θέμα μας, είναι ότι το ‘στελνε μ’ αυτό το μαυροπούλι, το βρώμικο. Για να διδάξει τους ανθρώπους ότι «Μην κοιτάζεις ποιος σ’ το φέρνει. Κοίταξε Ποιος σ’ το στέλνει, τι σου στέλνει και τι σου χρειάζεται.».

Ο Ηλίας θα μπορούσε να το επιστρέψει, να πει «Ποτέ-ποτέ-ποτέ δεν το παίρνω εγώ από τα χέρια σου!». Όπως λέμε εμείς «Εγώ να πάρω αντίδωρο από αυτού τα χέρια;»

Σοβαρά; Και ποιος είσαι ‘συ; Ποιος είσαι εσύ; Είσαι ανώτερος από τον Ηλία, που έπαιρνε από του κόρακος το ράμφος και έτρωγε; Ποιος είσαι συ κι εγώ;

Τα κοράκια του Ηλία είναι οι κληρικοί, οι σημερινοί. Οσοδήποτε και αν είναι βρώμικοι [με αμαρτίες], είναι για τον εαυτόν τους.

† Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας †

Η αληθινή χαρά

«Νομίζεις ὅτι ἡ πίστη σημαίνει νὰ εἶσαι συνεχῶς σοβαρός, θλιμμένος καὶ μὲ σκυμμένο κεφάλι; Ὄχι!

 Ὁ Χριστὸς εἶναι χαρά, φῶς καὶ ἐλπίδα. 

Μὴν ἀφήνεις τὰ προβλήματα νὰ σοῦ κλέβουν τὸ χαμόγελο. Ὅποιος ἔχει τὸν Χριστὸ μέσα του, μπορεῖ νὰ λάμπει ἀκόμη καὶ μέσα στὰ πιὸ μεγάλα σκοτάδια. Νὰ χαίρεσαι!

 Ἡ μιζέρια καὶ ἡ ἀπελπισία δὲν εἶναι ἀπὸ τὸν Θεό. Ἡ ἀληθινὴ πίστη δὲν βαραίνει τὴν καρδιά, τὴν ἀνασταίνει».

Ἅγιος Εὐμένιος Σαριδάκης

Ο μεγαλύτερος εχθρός βρίσκεται μέσα μας

 Tον μεγάλο κίνδυνο τον κουβαλάμε επάνω μας, ο μεγάλος μας εχθρός βρίσκεται μέσα μας και λέγεται εγωισμός.

 Εγωισμός με όλα του τα παρακλάδια: φιλαυτία, υπερηφάνεια, έπαρση, προβολή κλπ.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος για τον άνθρωπο και την ψυχή του, δεν υπάρχει χειρότερη ασθένεια, αφού οι συνέπειές της δεν είναι μόνον ισόβιες, καταστροφικές για τον ίδιο «φορέα» του εγωισμού, αλλά και αιώνιες.

Γιατί αυτά που λέει και κάνει ο εγωιστής άνθρωπος είναι προκλητικά μα και παράλογα, και το μόνο που μπορεί να περιμένει κανείς με υπομονή και έλεος είναι να τον δει να επιστρέφει στα λογικά του. 

Να παραδέχεται, να ταπεινώνεται….

Αν δεν το κάνει; 

Ο ίδιος ο Θεός γίνεται αντίπαλος, αντιμαχόμενος, αντιτασσόμενος, και τότε είναι που αρχίζει η τραγωδία για τον άνθρωπο. 

✝️ Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Η ηλικία της Αγίας Μαρίνας

 

Έβγαζα το περιοδικό ''Αγία Μαρίνα" και μια χρονιά που πλησίαζε η εορτή της Αγίας Μαρίνας, θέλησα να γράψω κάτι γι' αυτήν και το βίο της.

Διάβαζα λοιπόν τους Συναξαριστές και άλλα βιβλία, τα οποία περιέγραφαν το Βίο και τα Μαρτύρια της Αγίας.

 Όλα καλά τα έβρισκα και κρατούσα σημειώσεις. Ένα όμως σημείο δεν μου άρεσε και δεν το έβρισκα καθόλου σωστό και ήταν η ηλικία της Αγίας. Δεν μπορούσε να δεχτώ, ότι η Αγία Μαρίνα μαρτύρησε σε ηλικία 15 ετών!

Δεν είναι δυνατόν - έλεγα - να υποστεί ένα τόσο μεγάλο μαρτύριο, ένα παιδί 15 ετών και μάλιστα κοπελίτσα. 

Και κατέληγα, πως οι βιογράφοι της, έκαναν λάθος ή ήταν τυπογραφικό λάθος, ότι δηλ. ήθελαν να γράψουν 25 ή 35 ετών και από απροσεξία έγραψαν 15.

 Έτσι σκέφτηκα να γράψω, χωρίς να αναφέρω την ηλικία της Αγίας.

 Αλλά και πάλι δεν με ανέπαυε αυτή η λύση, μου φαινόταν μεγάλη παράλειψη. 

Και έτσι περνούσαν οι μέρες και δεν μπορούσα να αποφασίσω τι θα κάνω τελικά.

Ένα απόγευμα όμως με επισκέφτηκε μια γνωστή μου ηλικιωμένη κυρία, η κυρά Δέσποινα και μου είπε τα εξής:

- Κύριε Δημήτρη μου, θέλω να σου πω κάτι που μου συνέβη σήμερα. Στο ημιυπόγειο δωματιάκι μου, το πρωΐ που σκούπιζα βλέποντας προς το μικρό παραθυράκι που είναι ίσα με το δρόμο, βλέπω ένα κοριτσάκι με σχολική ποδιά και με κοτσίδες πολύ όμορφο και μου λέει:

 - Γειά σου γιαγιά, τι κάνεις;

 - Καλά παιδί μου, ποιά είσαι;

 - Είμαι η Μαρίνα γιαγιά, με γνωρίζεις, έχεις έρθει πολλές φορές στο σπίτι μου στο Θησείο! (Στο Θησείο βρίσκεται Ναός της Αγίας Μαρίνας).

 - Δεν γνωρίζω κόρη μου καμμία Μαρίνα στο Θησείο!

 - Πως! Με γνωρίζεις γιαγιά, είμαι η Μαρίνα και είμαι 15 ετών και μένω στο Θησείο!

Και μόλις τα είπα αυτά, την έχασα από τα μάτια μου!

 - Τι είναι αυτό κυρ Δημήτρη μου; Δεν καταλαβαίνω τίποτε!

Τότε κατάλαβα, ότι αναγκάστηκε η Αγία να μου απαντήσει για το θέμα της ηλικίας της που με απασχολούσε, μέσω της κ. Δέσποινας. 

      ....Δαγκώθηκα, δάκρυσα και συγκλονισμένος της είπα:

- Μην ασχολείσαι κυρά Δέσποινα με αυτά, δεν είναι για όλους. 

Αυτά είναι για κάποιους άλλους ανόητους... 

kαι εννοούσα τον εαυτό μου που δυσπίστησα, ότι η Αγία μαρτύρησε στην ηλικία των 15 ετών.

Έκτοτε όχι μόνο δεν τολμούσα να αμφισβητήσω τα γραφόμενα των βιβλίων, αλλά έλεγα ότι στα θέματα αυτά, δεν έχουν καμμία θέση, ούτε η λογική μας, ούτε τα νομίζω τα δικά μας, ούτε το εγώ το δικό μας...

☦ Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας (1916 - 1982)

Μη ζητάς θαύματα

 «Μη ζητής λοιπόν θαύματα, αλλά ζήτει την υγείαν της ψυχής...

 Μη ζητής να ίδης τυφλόν να θεραπεύεται, αλλά πρόσεξε όλους που αναβλέπουν τώρα την πιο ωραίαν και την πιο ωφέλιμον ανάβλεψιν και μάθε και συ να βλέπης με σωφροσύνη και προσπάθησε να διόρθωσης τον οφθαλμόν σου» 

✝️ Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Πέταξε τα μπάζα από πάνω σου

 «Για να νιώσει κανείς ανάπαυση, πρέπει να πετάξει τα μπάζα από μέσα του. Αυτό θα γίνει με την εξομολόγηση. 

Ανοίγοντας ο άνθρωπος την καρδιά του στον πνευματικό και λέγοντας τα σφάλματά του, ταπεινώνεται, και έτσι ανοίγει την πύλη του Ουρανού, έρχεται πλούσια η Χάρις του Θεού και ελευθερώνεται».

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης ♰

Όταν η φύση διδάσκει

 Τα ηλικιωμένα πουλιά δεν πετούν πια και δεν υπάρχουν γηροκομεία για αυτά.  Ως εκ τούτου, τα νεότερα πουλιά, οποιουδήποτε είδους, τα ταΐζουν.

 Αυτό είναι ένα μεγάλο μήνυμα για τους ανθρώπους.

Τι όμορφο βίντεο!!! 

Ένα παράδειγμα προς μίμηση, μας διδάσκει η φύση...