Σάββατο18 Απριλίου
Μνήμη Ιωάννου οσίου, Σάββα του Στρατηλάτου και μάρτυρα , Αθανασίας οσίας της εν Αιγίνης.
Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:30 π.μ
Μας πέρασε απέναντι από ένα χάος, από μία άβυσσο, που ήταν αδύνατο να την περάσει ο άνθρωπος μόνος του! Αιώνες περίμενε αυτό το πέρασμα, αυτό το Πάσχα! Ο Χριστός μας πέρασε από τον θάνατο στην ζωή!
Γι' αυτό σήμερα: "Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, άδου την καθαίρεσιν!"
Χάθηκε ο θάνατος! Το κατάλαβες;»
(Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)
Απλά και ταπεινά γεροντάκια που βιώνανε τα υπερφυσικά θαύματα στην ζωή τους σαν κάτι το συνηθισμένο και το καθημερινό…!
Μοναχός Θωμάς Αγιοπαυλίτης (1881 – 8 Φεβρουαρίου 1949)
~ Γεννήθηκε στην Τρίπολη της Τραπεζούντος το έτος 1881, ο κατά κόσμον Θεόδωρος Σιδερίδης.
Πάντοτε διακρινόταν μεταξύ των αδελφών της ιεράς μονής Αγίου Παύλου για την αγαθότητα, την απλότητα, την πίστη και την πρόθυμη υπακοή του. Προσήλθε στη μονή το 1934 κι εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός το 1935.
Το Πάσχα του 1936, κατά την έξοδο των πατέρων στον αύλειο χώρο της μονής, για να κάνουν Ανάσταση, ο ηγούμενος Σεραφείμ (†1960), μετά
το «Χριστός Ανέστη», είπε στον μοναχό Θωμά: «Γερο-Θωμά, πήγαινε σε παρακαλώ κάτω στο οστεοφυλάκιο να ειπείς στα κόκκαλα εκεί των πατέρων το “Χριστός Ανέστη”».
Πρόθυμος, δίχως δεύτερο λογισμό, έτρεξε να κάνει πράξη τον λόγο του Γέροντος. Απευθυνόμενος στα οστά είπε μεγαλόφωνα:
«Ο ηγούμενος μ’ έστειλε να σας ειπώ το “Χριστός Ανέστη”, πατέρες και αδελφοί».
Τότε τα οστά έτριξαν και μία κάρα σηκώθηκε έως ένα μέτρο ψηλά και απάντησε δυνατά:
«Αληθώς Ανέστη ο Κύριος».
Ο π. Θωμάς θεώρησε φυσικό το γεγονός και ότι έτσι πάντοτε γινόταν.
Άλλοτε πάλι ο ίδιος μοναχός, ενώ ήταν εντελώς άπειρος, λόγω απουσίας του υπεύθυνου μοναχού, έλαβε εντολή να παρασκευάσει τη ζύμη για το ψωμί της μονής. Αδαής και αδύναμος προσευχόταν στην Παναγία να τον φωτίσει τι να κάνει. Σε λίγο, σαν υπνωτισμένος, βλέπει μία μαυροφόρα γυναίκα να ετοιμάζει το προζύμι, να πλάθει τα ψωμιά και να τα φουρνίζει. Κατάλαβε ότι ήταν η παρουσία και προστασία της ίδιας της Υπεραγίας Θεοτόκου. Οι πατέρες δεν είχαν ξαναφάει τέτοιο ψωμί. Η γλυκύτητά του τους έμεινε αλησμόνητη για χρόνια. Ο Γέροντας Θωμάς λόγω της μακαρίας απλότητός του και της μεγάλης του ταπεινώσεως διάβηκε τη μοναχική του ζωή μέσα σ’ ένα συνεχές θαύμα.
Ο ηγούμενος Σεραφείμ διηγείτο για το πόσο χαριτωμένη ψυχή ήταν.
Ηλθε μεγάλος, 53 ετών. Πριν έλθει περιήλθε τις αγιορειτικές μονές, αλλά λόγω της ηλικίας του δεν τον κρατούσαν. Ο ίδιος, προσκυνώντας τις εικόνες του τέμπλου της κάθε μονής, άκουγε από την εικόνα της Παναγίας: «Όχι εδώ· στο παραπέρα μοναστήρι». Στη μονή του Αγίου Παύλου, η εικόνα της Παναγίας του είπε: «Εδώ»!
Ο θεομητροκίνητος αυτός μοναχός ανεπαύθη εν Κυρίω στις 8.2.1949 για να συναντήσει την Έφορο του Αγίου Όρους, την Αειπάρθενο Θεοτόκο, τη Μυροβλύτισσα Παναγία, την Αγιοπαυλίτισσα.
Πηγές – Βιβλιογραφία:
Ανδρέου Αγιορείτου μοναχού, Γεροντικό του Αγίου Όρους, τ. Α’, Αθήναι 1979, σσ. 40-41, τ. Β’, Αθήναι 1981, σσ. 31-32. Χρυσοστόμου Ροδοστόλου επισκόπου, Θεομητορικά και εξόδια στον Άθωνα, Άγιον Όρος 2005, σσ. 414-417.
Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Μέγα Γεροντικό, τ. Α΄, εκδ. Μυγδονία σ. 435-436
Με πολλή υπομονή
Με φόβο και μακροθυμία,
Με αγάπη θεού,
Με όλη την προθυμία ψυχής και σώματος,
Με ταπείνωση πολλή,
Με υπομονή θλίψης της καρδιάς και προσεκτική φύλαξη της
Με προσευχή πολλή
Με προσευχή για τους άλλους με στεναγμούς,
Με αγνότητα γλώσσας,
Με προσοχή στα μάτια.
Να μη οργίζεσαι κι αν ακόμα σε ατιμάζουν, αλλά έχοντας ειρήνη μέσα σου
Να μην ανταποδίνεις κακό αντί κακού
Να μην προσέχεις τα λάθη των άλλων
Να μη δίνεις αξία στον εαυτό σου, πού είναι κάτω από όλα τα κτίσματα
Να αντιτάσσεται και να απαρνείσαι την ύλη και όλα όσα έχουν σχέση με τη σάρκα.
Ὁ Κύριός σου καρφώθηκε στό σταυρό κι ἐσύ ἐπιζητᾶς τήν ἄνεση καί ζῆς μέ πολυτέλεια;
Ἄν ἀγαπᾶς τόν Κύριό σου, πέθανε ὅπως Ἐκεῖνος. Σταύρωνε τόν ἑαυτό σου, ἔστω κι ἄν δέν σέ σταυρώνει κανείς. Καί σταυρός εἶναι ὁ ἀγώνας ἐναντίον τῆς κακίας καί τῆς ζήλειας σου. Σταυρώνεις τό «ἐγώ» σου, ὅταν ἀρνεῖσαι νά ἱκανοποιήσεις τίς κακές ἐπιθυμίες σου. Κρεμᾶς τόν ἑαυτό σου στό σταυρό, ὅταν ἀφήνεις τόν Θεό νά κατευθύνει τή ζωή σου χωρίς τίς δικές σου λογικές παρεμβάσεις.
Πεθαίνεις σάν τόν Κύριό σου, ὅταν ὑποτάσσεσαι στό θέλημά του χωρίς τά ἀτέλειωτα «γιατί».
Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου
είτε των λαών,
είτε των συναισθημάτων,
είτε του φωτός,
το αδύνατον διαρκεί
ως ελπίδα, ως πίστη,
ως άνοιγμα αγάπης.
Στη δική μας το αδύνατον
ονομάζεται Ανάσταση!
✍️ Οδυσσέας Ελύτης
"Το κατάλαβες; Σήμερα γιορτάζουμε την «απαρχή» της «άλλης βιοτής, της αιωνίου» ζωής κοντά Του.."
Ο Χριστός με την Ανάσταση Του δεν μας πέρασε απέναντι από ένα ποτάμι, από ένα ρήγμα γης, από μία διώρυγα, από μία λίμνη ή από την Ερυθρά θάλασσα.
Μας πέρασε απέναντι από ένα χάος, από μία άβυσσο, που ήταν αδύνατο να την περάσει ο άνθρωπος μόνος. Αιώνες περίμενε αυτό το πέρασμα, αυτό το Πάσχα. Ο Χριστός μας πέρασε από τον θάνατο στη ζωή.
Γι’ αυτό σήμερα «θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, άδου την καθαίρεσιν». Χάθηκε ο θάνατος. Το κατάλαβες; Σήμερα γιορτάζουμε την «απαρχή» της «άλλης βιοτής, της αιωνίου» ζωής κοντά Του..
✝️Άγιος Πορφύριος
«Χριστός Ἀνέστη»
καί τό μεσημέρι «Χριστός Ἀνέστη» καί τό βράδυ
«Χριστός Ἀνέστη»…
Χαρά στούς ἀνθρώπους πού θά ‘θελαν νά κρατήσουν γιά 40 ἡμέρες τό «Χριστός Ἀνέστη»,γιά νά ὑπενθυμίζουνε καί στούς ἄλλους.
Ο Σατανάς έβλεπε την ανθρωπότητα του Χριστού που Σταύρωσε,δεν έβλεπε όμως την θεότητα του Χριστού.
Ο Σατανάς έβλεπε τη Σταύρωση του Χριστού, αλλά δεν έβλεπε την Ανάσταση,που είναι το ”Βατερλό” του, αφού συντρίφτηκε η κεφαλή του.
Γι’ αυτό ο διάβολος μισεί την υπόθεση της Αναστάσεως του Χριστού και φροντίζει να μην γίνεται λόγος περί Αναστάσεως και να αντικαθίσταται η ευχή: «Χριστός Ανέστη» με τα: “Χρόνια πολλά”.
Αν για παράδειγμα πεις σε έναν αιρετικό: «Χριστός Ανέστη»,το μόνο που δεν θα σου πει είναι ”Αληθώς Ανέστη!”.
Θα σου πει
«Χρόνια πολλά».
Γιατί;
Γιατί δεν θέλουνε τον Χριστό…
Εμείς ντρεπόμαστε να πούμε «Χριστός Ανέστη» και λέμε «Χρόνια πολλά»,χωρίς να γνωρίζουμε οι δυστυχείς,ότι χωρίς τον Χριστό,«Χρόνια πολλά» δεν υπάρχουνε.
Εάν ο Χριστός δεν Ανέστη,που θα πάμε;
Που πηγαίνανε οι άνθρωποι τόσες χιλιάδες χρόνια προ Χριστού;
Πηγαίνανε στον Άδη.
Από τότε που ήρθε ο Χριστός στον κόσμο,που πάνε οι άνθρωποι;
Αν θέλουν πάνε στον Άδη.Τότε πηγαίνανε, αναγκαστικά στον Άδη.
Θέλανε δεν θέλανε. Σήμερα δεν πάνε στον Άδη,αν δεν θέλουν.
Οι πρώτοι Χριστιανοί είχαν το «Χριστός Ανέστη» εις χρήσιν για 40 ολόκληρες μέρες.
Είχε αποσυρθεί η «καλημέρα», είχε αποσυρθεί η «καλησπέρα», το «χαίρετε» και το «καληνύχτα»… αυτά είχανε αποσυρθεί, είχανε αντικατασταθεί!
Επί 40 ολόκληρες ημέρες ο χαιρετισμός ήταν «Χριστός Ανέστη».
Και το πρωΐ «Χριστός Ανέστη» και το μεσημέρι «Χριστός Ανέστη» και το βράδυ «Χριστός Ανέστη».
Δυστυχώς σήμερα ξεθωριάσανε αυτοί οι ωραίοι θεσμοί,οι διδακτικοί και δεν ακούγεται από πολλούς, ούτε ανήμερα το Πάσχα, το«Χριστός Ανέστη»!
Χαρά στους ανθρώπους που θα ‘θελαν να κρατήσουν για 40 ημέρες το «Χριστός Ανέστη», για να υπενθυμίζουνε και στους άλλους.
ΟΤΙ ΚΥΡΙΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.
† Δημ. Παναγόπουλος
🇬🇷 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΙΚΑΙΑΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ. ΤΗΛ 211 40 41 548
ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
🌼 Κυριακή του Πάσχα 12 Απριλίου
Εσπερινός της αγάπης ώρα 11:00 π.μ.
ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΣ ΕΒΔΟΜΆΔΑ
Δευτέρα 13 Απριλίου
Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:30 π.μ
Τρίτη 14 Απριλίου
Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:30 π.μ
Παρασκευή 17 Απριλίου
Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:30 π.μ
Σάββατο 18 Απριλίου
Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:30 π.μ
Τα κεριά μας, τα λουλούδια μας, τα στεφάνια μας, τα αρώματά μας;
Όχι. Κάτι άλλο θέλει.
Προσμένει το δικό μας δάκρυ, γιατί κάθε μέρα Τον αρνούμαστε.
Ο μαθητής που Τον αρνήθηκε έκλαψε πικρά.
Εμείς καθόλου δεν κλάψαμε...
Προσμένει το δικό μας "ήμαρτον", γιατί κάθε μέρα Τον καρφώνουμε με τις αμαρτίες μας.
Προσμένει το δικό μας "Μνήσθητί μου, Κύριε".
Ο ληστής το είπε, γιατί πίστευε στην Βασιλεία Του.
Προσμένει τη μετάνοιά μας.
Προσμένει την υπόσχεσή μας:
- Κύριε, με τη δική Σου δύναμη και χάρη, τον Σταυρό Σου στη ζωή ακολουθούμε!
♦️ Αρχιμ. Δανιήλ Αεράκης
