Όταν προσκυνάμε το ένδυμα ενός Αγίου, δεν θεωρούμε ότι το ύφασμα είναι θεός. Γνωρίζουμε ότι το ένδυμα αυτό έχει «ποτιστεί» με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, επειδή το φορούσε ένας άνθρωπος που έφτασε στην ένωση με τον Θεό. Η προσκύνησή μας περνάει από το ένδυμα, πηγαίνει στον Άγιο, και από τον Άγιο καταλήγει στον ίδιο τον Θεό, που είναι η πηγή κάθε αγιότητας.
Δεν προσκυνάμε το ύφασμα ως ύλη. Προσκυνάμε τη Χάρη του Θεού που ενεργεί μέσα από το ύφασμα, τιμώντας τον Άγιο που το φορούσε. Στις Πράξεις των Αποστόλων (ιθ΄ 11-12) αναφέρεται ρητά: «Ο Θεός έκανε μεγάλα θαύματα μέσω του Αποστόλου Παύλου. Μέχρι και μαντήλια ή ποδιές που είχαν ακουμπήσει στο σώμα του μετέφεραν πάνω στους αρρώστους, και έφευγαν οι ασθένειες και τα πονηρά πνεύματα».
Αν λοιπόν ο Θεός θαυματουργούσε μέσω των ρούχων του Αποστόλου Παύλου, γιατί να μην κάνει το ίδιο σήμερα μέσω των ρούχων του Αγίου Παϊσίου, του Αγίου Νεκταρίου ή του Αγίου Σπυρίδωνα;
«Αντί να κοροϊδεύεις κάτι που δεν καταλαβαίνεις, αναρωτήσου. Γιατί εκατομμύρια άνθρωποι εδώ και αιώνες βρίσκουν παρηγοριά, ελπίδα και αποδεδειγμένες θεραπείες εκεί; Κράτα τις επιφυλάξεις σου, αλλά σεβάσου την πίστη του διπλανού σου. Αν ποτέ βρεθείς σε αδιέξοδο και η λογική σου δεν μπορεί να σε σώσει, τότε ίσως καταλάβεις γιατί οι άνθρωποι ζητούν τη μεσιτεία των Αγίων.»
Πηγή :
https://www.facebook.com/share/19QWvGaBST/
