Κυριακή 31 Μαΐου 2026

Το Πάσχα της Πεντηκοστής

 


Αν σας πω ότι η Πεντηκοστή είναι ένα άλλο Πάσχα, ίσως να σας σκανδαλίσω. Όμως αυτή είναι η αλήθεια! Η εορτή της Πεντηκοστής, είναι του μεγέθους του Πάσχα. Κατέβηκε το τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Πνεύμα το Άγιο και το οποίο παραμένει μαζί μας, πράγμα που δεν το ξέρουμε. Και για να κατέλθει το Πνεύμα το Άγιο έπρεπε να αναληφθεί ο Χριστός.

 Εάν ο Χριστός δεν έφευγε από τον κόσμο, το τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος δεν θα ερχότανε. Για να έχουμε λοιπόν ιστορικό γεγονός την κάθοδος του Αγίου Πνεύματος, πάει να πει ότι ο Χριστός Αναλήφθηκε. Όλα τα Μυστήρια της Εκκλησίας, που λέγονται σωστικά μυστήρια, επιτελούνται από το Άγιο Πνεύμα. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο εργάζεται για λογαριασμό του Χριστού, τη σωτηρία του ανθρώπου.

Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, που αγιάζει τα ύδατα και βαπτιζόμαστε και μας καθαρίζει από την αμαρτία. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο καθαρίζει τον άνθρωπο από τις αμαρτίες μετά το βάπτισμα, δια της μετανοίας και της εξομολογήσεως. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο μεταβάλλει τον άρτο σε Σώμα και τον οίνο σε Αίμα Χριστού (Θεία Κοινωνία) και τρέφει και εξαγνίζει την ψυχή του και φωτίζεται ο νους του ανθρώπου.

 Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, που αγιάζει το έλαιον (ευχέλαιο) και φυγαδεύει και θεραπεύει τις ασθένειες των ανθρώπων. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο αγιάζει το ύδωρ και γίνεται αγιασμός και αγιάζει και φυγαδεύει τα δαιμόνια. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο ενώνει τους 2 ανθρώπους δια του γάμου και τους κάνει σάρκα μία. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο ενδυναμώνει τον άνθρωπο, χαριτώνει τον άνθρωπο και φρουρεί τον άνθρωπο και τον κάνει ικανό να μπορεί να νικήσει τα τεχνάσματα του σατανά. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο υπάρχει στην Εκκλησία και στερεώνει και διατηρεί την Εκκλησία του Χριστού. Αν διαβάσετε στην Παλαιά Διαθήκη, όταν έφτιαξε ο Σολομών τον Ναό του Σολομώντος, κάλεσε τον Θεό να τον επισκεφτεί. Και προσευχήθηκε και ήρθε ένα νέφος, σαν αυτό της Πεντηκοστής και κατέκλυσε τον Ναό. Ήρθε η Χάρις του Πνεύματος του Αγίου στον Ναό εκείνο, πόσο μάλλον σήμερα στο Ναό του Χριστού, της Θεοτόκου και των Αγίων. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο συντηρεί τα σύμπαντα. Το ότι υπάρχει ζωή στην υδρόγειο, στα φυτά, στα ζώα, στα πτηνά, στις θάλασσες στα πάντα, αυτό οφείλεται στο ότι το Πνεύμα το Άγιο είναι Θεός και βρίσκεται πανταχού παρών. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο κατευθύνει την Ιεραποστολή. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο ερμηνεύει τις Γραφές, διότι γράφηκαν δια Πνεύματος Αγίου και ερμηνεύονται δια Πνεύματος Αγίου. Το Πνεύμα το Άγιο είναι αυτό που διατηρεί την καθαρότητα της ψυχής, που διατηρεί την καθαρότητα του νοός, που φωτίζει τον νου και θεριεύει τον άνθρωπο επ’ αγαθώ...Όλα αυτά, τα κάνει το Πνεύμα το Άγιο!!!


✝️Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυξ

Σάββατο 30 Μαΐου 2026

Τρόποι κοινωνίας

 


Θέλεις να κοινωνάς σώμα και αίμα Χριστού; 

Κοινώνησε. 

Υπάρχουν όμως και άλλοι τρόποι κοινωνίας.

 Να τι λέγει ένας από τους μοναχικούς κανόνες του Μεγάλου Αντωνίου: 

«Ποτέ μη δυσκολέψεις τον άλλον, ποτέ μην προσπαθήσεις να επιμείνεις στον λόγο σου».

 Είπες κάτι και ο άλλος σου απαντά:

 Όχι, δεν είναι έτσι όπως το λες. 

Μην προσπαθήσεις να αποδείξεις ότι έχεις δίκαιο, αλλά βρες έναν ευγενή τρόπο να καταλάβει ότι είναι ο νικητής. 

Διότι, εάν δεν νοιώση ότι αυτός είναι ο νικητής, θα δημιουργηθεί μέσα του πικρία, αντίδρασης, φαρμάκι, εκδικητικότης, μειονεξία και τόσα άλλα. 

Θα υποχωρήσης χωρίς να το δείξης, χωρίς να το καταλάβη, ώστε να νομίση ότι σε έπεισε.

 Εσύ βεβαίως θα παραμείνης σταθερός στην αλήθεια. 

Εάν δεν συμπεριφερώμεθα έτσι, θα μας κυβερνά το πονηρόν, όπως συνεχίζει ο κανόνας του Μεγάλου Αντωνίου.


Γέρων Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης.Περί Θεού : Λόγος Αισθήσεως.

Παρασκευή 29 Μαΐου 2026

29 Μαΐου 1453

 


«Κλάψετε πέτρες άψυχες. Μαρανθήτε δένδρα ανθισμένα, γιατί δεν είνε πλέον Μάιος δι’ εμάς από τότε όπου έκαψε τα φυλλοκάρδια μας εκείνος ο καταραμένος Μάιος. Ο πλέον καλός μήνας, ο μοσχοβολημένος μήνας της χαράς, γίνηκε για εμάς ο πλέον ασβολερός, ξέρακας χειρότερος από τον δεκέμβρην. Εμαράνθη το άνθος της καρδίας μας. Έπεσεν ο στέφανος από την κεφαλήν μας.

Ποιος έχει μαρμαρένιαν καρδιάν δια να μην κλάψει; Σφουγγίζω τα μάτια μου και στρέφω και κυτάζω κατά την θάλασσαν. Πέραν θαμποφαίνονται μέσα εις το άχνισμα του πελάγους τα βουνά και οι κάβοι της Ανατολής. Εις εκείνα τα μέρη εγεννήθη ετούτος ο νεομάρτυς Κωνσταντίνος, εκεί εγεννήθηκα κι εγώ. Και αν ήτον τινας παρών εδώ όπου κάθομαι, θα έβλεπε πως ετούτο το χαρτί όπου γράφω είνε βρεμμένον από τα δάκρυα όπου σμίγουν με το μελάνι»

✝️Φώτης Κόντογλου

Ψυχοσάββατο

 


Ψυχοσάββατο και οι ναοί μας έχουν γεμίσει από δίσκους με κόλλυβα  για να μοιραστούν στους πιστούς.. Πρόκειται για ένα έμμεσο τρόπο επικοινωνίας με τα κεκοιμημένα αγαπημένα μας πρόσωπα αλλά και μία αφορμή ώστε να γίνει προσευχή για την ανάπαυσή των ψυχών τους.

Το έθιμο με τα κόλλυβα προέρχεται από τα παλαιότερα χριστιανικά χρόνια συσχετίζεται με τα περίδειπνα των αρχαίων Ελλήνων

Τα 9 υλικά των κολλύβων  συμβολίζουν τα  εννέα Τάγματα των αγγέλων.

 Το  σιτάρι: συμβολίζει την γη

Σταφίδες (αφυδατωμένα σταφύλια): Σύμφωνα με τον Ιωάννην Κεφ. 15: παρ.1 «Εγώ είμαι η άμπελος η αληθινή και ο Πατέρας μου είναι ο γεωργός. παρ.2 Κάθε κλήμα ενωμένο μ’ εμένα που δε φέρει καρπό το αφαιρεί. Και καθένα που φέρει καρπό το κλαδεύει, για να φέρει περισσότερο καρπό.

Μαϊντανός: Για την μετά θάνατον ανάπαυση των κεκοιμηθέντων,  (σε τόπο χλοερό)

Ζάχαρη: συμβολίζει την μετά θάνατον Ουράνια γλυκιά Ζωή

Σουσάμι (ή και το τρίμμα παξιμαδιού): Ο χούς (το χώμα) όπου “αναπαύονται” τα νεκρά σώματα

Κανέλλα: συμβολίζει τα ταφικά μύρα,

Ρόδι: συμβολίζει τα μετά θάνατον αγαθά των σωσμένων ψυχών μέσα στον παράδεισο

Κουφέτα (ασημένια): συμβολίζουν τα οστά των κεκοιμημένων που συν τω χρόνω παραμένουν άφθαρτα ενώ η σάρκα αποσυντίθεται.

Αμύγδαλα: συμβολίζουν την καλή σωματική και ψυχική ποιότητα των κεκοιμηθέντων γονέων (όταν ήταν ζωντανοί) και κατ’ επέκταση τους υγιείς απογόνους.

Η Παρασκευή των κόλλυβων ιδιαίτερα για τις νεότερες γενιές και δεν είναι κ τόσο εύκολη υπόθεση  και για το λόγο αυτό οι περισσότεροι αγοράζουμε τα κόλλυβα είτε  από τους φούρνους και τα ζαχαροπλαστεία , είτε καταφεύγουμε στην αγορά κάποιων έτοιμων προϊόντων για τη μνημόνευση των νεκρών μας.

Οι αγαπημένοι μας που βρίσκονται εκεί ψηλά έχουν ανάγκη τη σκέψη κ την αγάπη μας.

Ας φροντίσουμε για την ανάπαυση των ψυχών τους.

Πέμπτη 28 Μαΐου 2026

Για να αναπαυθεί η ψυχή

 


"Χω­ρίς την τα­πεί­νω­ση του Χρι­στού, δεν κα­θα­ρί­ζε­ται ο νους και δεν ανα­παύ­ε­ται ποτέ η ψυχή εν τω Θεώ, αλλά τα­ρά­ζε­ται πάν­το­τε από διά­φο­ρους λο­γι­σμούς, που πα­ρεμ­πο­δί­ζουν τη θε­ω­ρία του Θεού. 

Ω, η κατά Χρι­στόν τα­πεί­νω­ση! Όποιος σε δο­κί­μα­σε, ορμά προς τον Θεό ακό­ρε­στα μέρα και νύ­χτα!


✝️Οσίου Σοφρωνίου του Έσσεξ

Ακολουθία Σάββατο των ψυχών


 Ψυχοσάββατο

♦️Σάββατο 30 Μαΐου 

Σάββατο των ψυχών (Ψυχοσάββατο)

Στις 7:00 π.μ θα τελεστεί Όρθρος και Θεία Λειτουργία.

Μετά το πέρας της Λειτουργίας θα διαβαστούν τα κόλλυβα των κεκοιμημένων αδελφών μας. Όποιος επιθυμεί μπορεί να φέρει ονόματα και κόλλυβα για τους κεκοιμημένους αδερφούς μας.

Εγώ είμαι Άγιος μωρέ;


 Ο Άγιος Πορφύριος ήταν εφημέριος στην Πολυκλινική… ο π. Ευμένιος κάθε Σάββατο πήγαινε στην ψαραγορά, κοντά στην Ομόνοια, να ψωνίσει για τους λεπρούς.

Μια ημέρα πηγαίνοντας πέρασε από τον Άγιο Γεράσιμο στην Πολυκλινική, είχε Λειτουργία και στην Λειτουργία βλέπει τον παπά να λειτουργάει με πολύ Φως και Αγγέλους

Τέλειωσε η Λειτουργία και του λέει:

”Είσαι άγιος, έχεις τόσο Φως όταν λειτουργάς και τόσους Αγγέλους !!.”

Και απαντάει ο Άγιος Πορφύριος:

”Εγώ είμαι άγιος, μωρέ, ή εσύ που τα είδες αυτά;”


✝️Όσιος Ευμένιος Σαριδάκης

Χρυσοστομικά διαμάντια

 


Τετάρτη 27 Μαΐου 2026

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος θεραπεύει τον καρκινοπαθή γιατρό


.Μία σπάνια αγιογραφία που δείχνει τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο να γιατρεύει έναν ασθενή που είχε καρκίνο δημοσίευσε στη σελίδα της στο Facebook η Νεολαία της Μητρόπολης Αμμοχώστου μαζί με την ιστορία από την οποία εμπνεύστηκε η δημιουργία της.

Συγκεκριμένα αναφέρει:

Στην Λίμνη της Εύβοιας ζούσε και εργαζόταν ένας γιατρός που ονομαζόταν Μαντζώρος.

Ήταν καλός άνθρωπος αλλά δεν πίστευε στον Χριστό. Μια μέρα αρρώστησε και μεταφέρθηκε με φρικτούς πόνους στην Αθήνα στην κλινική Παντοκράτωρ. Εκεί υποβλήθηκε σε εξετάσεις οι οποίες έδειξαν ότι είχε καρκίνο στο παχύ έντερο σε προχωρημένο στάδιο. Οι συνάδελφοί του είπαν τώρα μόνο ένα θαύμα σε σώζει. Τα λόγια αυτά τον οδήγησαν σε μετάνοια και προσευχήθηκε στον Χριστό να τον κάνει καλά. Την ώρα που προσευχόταν μπήκε στο δωμάτιο ένας όμορφος νεαρός και τον ρώτησε τι έχει; Ο γιατρός απάντησε έχω καρκίνο και είμαι πολύ άρρωστος.

Οι γιατροί δεν μου δίνουν ελπίδες. Τότε ο Άγιος του είπε ότι δεν έχεις τίποτα. Ο γιατρός νευρίασε και είπε: Δεν ντρέπεσαι να κοροϊδεύεις έναν άρρωστο. Τότε ο Άγιος αποκάλυψε την ταυτότητα του και είπε είμαι ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος και σε θεράπευσα. Δεν έχεις τίποτα, πήγαινε στο σπίτι σου. Ο γιατρός ακύρωσε το χειρουργείο της επόμενης μέρας. Στις εξετάσεις που έκανε ήταν καθαρές και δεν είχε καρκίνο. Οι συνάδελφοί του και όλοι οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου απορούσαν πώς έγινε καλά και αυτός απαντούσε με έκανε καλά ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος και συνεχώς δόξαζε τον Θεό και τον Άγιο!!!

Αγάπησε την ταπείνωση, και αυτή θα σε σκεπάσει.


 Όποιος έχει την ταπεινοφροσύνη, δεν έχει γλώσσα να κάνει παρατήρηση σε κάποιον που δείχνει αμέλεια ή σε άλλον που ζει με αδιαφορία. Ούτε μάτια έχει να κοιτάζει ελαττώματα άλλου, ούτε αυτιά έχει να ακούσει αυτά που δεν ωφελούν την ψυχή του. Δεν ασχολείται με κανέναν, παρά μόνο με τις αμαρτίες του, αλλά είναι ειρηνικός προς όλους τους ανθρώπους, για χάρη της εντολής του Θεού και όχι για λόγους φιλίας. Αν τώρα κάποιος νηστεύει όλη την εβδομάδα και επιδίδεται σε μεγάλους κόπους έξω από αυτόν τον δρόμο, όλοι οι κόποι του πηγαίνουν χαμένοι.

Αδελφέ, συνήθισε τη γλώσσα σου να λέει το «συγχώρησέ με», και θα έρθει μέσα σου η ταπείνωση. Αγάπησε την ταπείνωση, και αυτή θα σε σκεπάσει από τις αμαρτίες σου.

Ποτέ μη βαρεθείς εξαιτίας κάποιου κόπου, γιατί ο κόπος, η φτώχεια, η ξενιτεία, η κακοπάθεια και η σιωπή γεννούν την ταπείνωση, και η ταπείνωση συγχωρεί κάθε αμαρτία. Να ξέρεις μάλιστα τούτο: όσο ο άνθρωπος ζει με αμέλεια, νομίζει μέσα του ότι είναι φίλος του Θεού. Αν όμως ελευθερωθεί από τα πάθη, ντρέπεται να σηκώσει τα μάτια του στον ουρανό μπροστά στον Θεό· γιατί τότε βλέπει τον εαυτό του πολύ απομακρυσμένο από τον Θεό.

Κάποιος άνθρωπος είχε δύο δούλους και τους έστειλε στο χωράφι του να θερίσουν ορισμένη έκταση την ημέρα ο καθένας. Ο ένας από αυτούς έβαλε τα δυνατά του να κάνει όλο όσο τον πρόσταξε ο κύριός του, αλλά δεν μπόρεσε να το τελειώσει, γιατί η δουλειά ξεπερνούσε τις δυνάμεις του. Ο άλλος βαρέθηκε και είπε μέσα του: «Ποιος μπορεί να κάνει τόση δουλειά σε μια μέρα;» Αδιαφόρησε λοιπόν και δεν φρόντισε, αλλά έπεσε για ύπνο· τη μια ώρα κοιμόταν, την άλλη χασμουριόταν, την άλλη στριφογύριζε σαν την πόρτα γύρω από τον άξονά της (Παροιμ. 26:14), και πέρασε όλη τη μέρα στα χαμένα.

Όταν ήρθε το βράδυ, πήγαν και οι δύο στον κύριό τους. Αυτός τους εξέτασε και, αφού έμαθε τη δουλειά τού πρόθυμου, έστω και αν δεν πρόλαβε να κάνει όσο προστάχτηκε, εκτίμησε την προθυμία του και τον τίμησε. Τον τεμπέλη όμως, επειδή φάνηκε αδιάφορος, τον έδιωξε από το σπίτι του.

Και εμείς λοιπόν ας μην αποθαρρυνθούμε μπροστά σε οποιονδήποτε κόπο και δυσκολία, αλλά ας βάλουμε τα δυνατά μας με όλη μας την ψυχή να εργαζόμαστε με ταπείνωση, και πιστεύω ότι ο Θεός θα μας δεχτεί μαζί με τους αγίους του που κοπίασαν πάρα πολύ.

Το να μην πληγώσεις τη συνείδηση του συνανθρώπου γεννά την ταπεινοφροσύνη· η ταπείνωση γεννά τη διάκριση, και η διάκριση εξουδετερώνει όλα τα πάθη, χωρίζοντάς τα το ένα από το άλλο. Είναι λοιπόν αδύνατο να σου έρθει η διάκριση, αν προηγουμένως δεν κάνεις σαν τον γεωργό την απαραίτητη εργασία. Πρώτα πρώτα να ησυχάσεις από όσα είναι αλλότρια των μοναχών, πράγμα που γεννά την άσκηση. Η άσκηση γεννά το κλάμα· το κλάμα γεννά τον φόβο του Θεού· ο φόβος γεννά την ταπείνωση· η ταπείνωση γεννά τη διάκριση. Αυτή γεννά την προόραση, και η προόραση την αγάπη, ενώ η αγάπη θεραπεύει την ψυχή από νόσους και πάθη. Τότε –μετά από όλα αυτά– καταλαβαίνει ο άνθρωπος ότι είναι μακριά από τον Θεό.

Το να μην πιστεύεις ότι ο κόπος σου είναι αρεστός στον Θεό κάνει τη βοήθεια του Θεού να σε φυλάει. Γιατί εκείνος που έδωσε την καρδιά του στον Θεό με ευσέβεια και ειλικρίνεια, δεν μπορεί να έχει την ιδέα ότι άρεσε στον Θεό. Όσο δηλαδή τον ελέγχει η συνείδηση για κάποιες εκδηλώσεις της αμαρτίας, είναι ξένος προς την ελευθερία. Γιατί όσο υπάρχει αυτός που ελέγχει, υπάρχει και αυτός που κατηγορεί· και όσο υπάρχει κατηγορία, δεν υπάρχει ελευθερία.


Αββάς Ησαΐας