Μία ἀκόμη περίοδος νηστείας εἶναι καὶ ἡ λεγόμενη νηστεία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ἡ ὁποία ξεκινᾶ τὴν Δευτέρα μετὰ τῶν Ἁγίων Πάντων καὶ λήγει τὴν παραμονὴ τῆς ἑορτῆς τῶν Ἁγίων πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου στὶς 29 Ἰουνίου.
Ὀνομάζεται νηστεία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων διότι προηγεῖται τῶν δυὸ ἀποστολικῶν ἑορτῶν: τῆς ἑορτῆς τῶν Ἁγίων πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου (29 Ἰουνίου) καὶ τῆς «Συνάξεως τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων» (30 Ἰουνίου).
Ἡ χρονικὴ διάρκεια αὐτῆς τῆς νηστείας εἶναι μεταβλητὴ ἐπειδὴ ἡ ἔναρξή της ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν κινητὴ ἑορτὴ τοῦ Πάσχα. Ἀρχίζει τὴν Δευτέρα μετὰ τὴν Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων καὶ λήγει σταθερὰ τὴν 28η Ἰουνίου.
Κατὰ τὸ ἰσχῦον (νέο) ἡμερολόγιο δὲν ὑπερβαίνει ποτὲ τὶς 30 ἡμέρες. Ὑπάρχει ἀκόμα καὶ περίπτωση (ὅταν τὸ Πάσχα ἑορτάζεται μεταξὺ 5 καὶ 8 Μαΐου) νὰ μὴν ἔχουμε καθόλου νηστεία.
Κατὰ τὴν περίοδο τῆς νηστείας αὐτῆς δὲν καταλύουμε κρέας, γαλακτερὰ καὶ αὐγά, ἐνῷ ἐπιτρέπεται ἡ κατάλυση ψαριοῦ. Φυσικὰ πάντοτε ἐκτὸς Τετάρτης καὶ Παρασκευῆς.
Ἂν ἡ ἑορτὴ τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου πέσει Τετάρτη ἢ Παρασκευή, καταλύουμε μόνο ψάρι.
Ψάρι καταλύουμε καὶ κατὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Γενεσίου τοῦ Τιμίου Προδρόμου, δηλαδὴ στὶς 24 Ἰουνίου, ὁποιαδήποτε ἡμέρα κι ἂν πέσει.
Ἡ νηστεία αὐτὴ εἶναι ἀρχαιοπαράδοτος στὴν Ἐκκλησία μας.
Πρῶτος ὁ Μέγας Ἀθανάσιος ἀναφέρει νηστεία μιᾶς ἑβδομάδος μετὰ τὴν Πεντηκοστή. «Τὴ γὰρ ἐβδομάδι μετὰ τὴν ἁγίαν Πεντηκοστὴν ὁ λαὸς νηστεύσας ἐξῆλθε περὶ τὸ κοιμητήριον εὔξασθαι» (ἐγράφη περὶ τὸ 357).
Αὐτὸς μὲν ἀναφέρει τὴν νηστεία αὐτὴ ἀμέσως μετὰ τὴν Πεντηκοστή, ἀλλὰ τὸ βιβλίο τῶν Ἀποστολικῶν Διαταγῶν, τὸ ὁποῖο ἔχει γραφεῖ πενήντα περίπου ἔτη ἀργότερα καὶ ἀπηχεῖ ἀποστολοπαράδοτες ἐντολὲς καὶ συνήθειες, τὴν ἀναφέρουν μία ἑβδομάδα μετὰ τὴν Πεντηκοστή, δηλαδὴ μετὰ τὴν ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Πάντων.
«Μετὰ οὖν τὸ ἐορτᾶσαι ὑμᾶς τὴν Πεντηκοστὴν ἑορτάσατε μίαν ἑβδομάδα καὶ μετ’ ἐκείνην νηστεύσατε μίαν, δίκαιον γὰρ καὶ εὐφρανθῆναι ἐπὶ τῇ ἐκ Θεοῦ δωρεὰ καὶ νηστεύσαι μετὰ τὴν ἄνεσιν».
Ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸ χωρίο τῶν Ἀποστολικῶν Διαταγῶν, ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος νηστεία σχετιζόταν μὲ τὴν χαρμόσυνη περίοδο ἀπὸ τὸ Πάσχα μέχρι τὴν Πεντηκοστή, μετὰ τὴν ὁποία ἔπρεπε νὰ ἐπέλθει κάποιας μορφῆς ἀντίδραση, ὥστε νὰ μετριασθεῖ ἡ χαρμόσυνη διάθεση.
Ἐπειδὴ οἱ Ἀπόστολοι εἶχαν ἀρχίσει τὸ κήρυγμα μετὰ τὴν Πεντηκοστή, οἱ μετ’ αὐτὴν ἡμέρες ἤσαν ἀφιερωμένες σ’ αὐτούς.
Ἀναφέρουν γιά τήν ἀξία καί τή σημασία τῆς νηστείας:
1) ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός:
«Πρέπει καί ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοί, νά νηστεύωμεν πάντοτε, μά περισσότερον τήν Τετράδη, διατί ἐπουλήθηκε ὁ Κύριος καί τήν Παρασκευή διατί ἐσταυρώθη. Ὁμοίως ἔχομε χρέος νά νηστεύωμεν καί τές ἄλλες Τεσσαρακοστές, καθώς ἐφώτισε τό Ἅγιον Πνεῦμα τούς ἁγίους Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας καί μᾶς ἔγραψαν διά νά νηστεύωμεν, νά νεκρώνωμεν τά πάθη, νά ταπεινώνωμεν τή σάρκα, τό σῶμα».
2) ὁ Μέγας Βασίλειος :
«Mήν περιορίζεις ὅμως τό καλό τῆς νηστείας μόνο στήν ἀποχή ἀπό τό φαγητό. Γιατί πραγματική νηστεία εἶναι μόνο νά μήν κάνεις τίποτε ἄδικο. «Νά λύνεις κάθε δεσμό ἀδικίας». Συγχώρησε τόν πλησίον σου γιά τό κακό πού σοῦ ἔκανε καί ξέχασε αὐτά πού σοῦ χρωστάει».
«Ἡ νηστεία σας νά εἶναι καθαρή ἀπό δικαστικές πράξεις καί προστριβές. Κρέας δέν τρῶς, ἀλλά κατασπαράζεις τόν ἀδελφό σου. Νηστεύεις τό κρασί, ἀλλά εἶσαι σπάταλος στίς ἀδικίες. Περιμένεις νά ἔρθει τό βράδυ γιά νά φᾶς, ἀλλά ξοδεύεις ὅλη τήν ἡμέρα σου στά δικαστήρια. Ἀλοίμονο σέ κείνους πού δέν μεθάνε ἀπό κρασί, ἀλλά ἀπό τίς ἀδικίες.»
https://www.imkifissias.gr/index.php/orthodoksia/keimena/keimena-orthodoksias/3756-i-nisteia-ton-agion-apostolon










