Ιερά Ακολουθία

 

♦️ Τρίτη 26 Μαΐου παραμονή της εορτής του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου.

Στις 7:00 μ.μ θα τελεστεί Εσπερινός και βραδινή Θεία Λειτουργία προς τιμήν του Αγίου .

Το ακατόρθωτο!

 Ὁ Ἅγιος Πορφύριος μᾶς ἔλεγε: 

   Ὅταν ἔχετε δυσκολίες, εἴτε προσωπικές, εἴτε ἐθνικές, εἴτε οἰκογενειακὲς νὰ σκέφτεστε ὅτι ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἔγινε, συνετελέσθη κι αὐτὸ δὲν ἀνακαλεῖται στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων.... 

 Ἀφοῦ ἔγινε τὸ ἀκατόρθωτο, τὸ πιὸ δύσκολο γιὰ τὸν ἄνθρωπο, τότε ὅλα τὰ ἄλλα δύσκολα ἔρχονται δεύτερα. Ὅσοι ΄΄σταυροὶ΄΄ κι ἂν βρεθοῦν στὴ ζωή μας, ὅ,τι κι ἂν συμβεῖ στὴν Πατρίδα μας, ἡ Ἑλλάδα εἶναι γῆ τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ, ἡ ἀγαπημένη τοῦ Κυρίου, διότι ἡ Ἑλλάδα ἀγάπησε καὶ ἀγαπᾶ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. 

Ἡ Πατρίδα μας, καθὼς καὶ ἡ Οἰκουμένη βρίσκονται σὲ δύσκολες ὧρες. Καὶ ἐκεῖνοι ποῦ θέλουν νὰ κάνουν τὰ ἀφεντικὰ καὶ νὰ ὁρίζουν τὶς τύχες τῶν Κρατῶν, τῶν λαῶν καὶ τῶν Ἐθνῶν, ἕνα νὰ ξέρουν καὶ νὰ γνωρίζουν, πῶς ἀφέντης τοῦ κόσμου καὶ τῶν Ἐθνῶν ὅλων, ἀλλὰ καὶ τῆς κάθε ψυχῆς εἶναι ὁ Ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν Ἰησοῦς Χριστός, τὸ ἐσφαγμένο Ἀρνίο. 

Τὸ μέλλον τοῦ κόσμου ἀνήκει πιὰ στὴν Ἀνάσταση. Καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως! 

✝️π. Ἀνανίας Κουστένης

Ιερά Ακολουθία

 ♦️Κυριακή 24 Μαΐου παραμονή της γ' ευρέσεως της Τιμίας κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου.

Στις 7:00 μ.μ θα τελεστεί Εσπερινός και βραδινή Θεία Λειτουργία προς τιμήν του Αγιου.

Αναγνώσματα Κυριακής 24 Μαΐου

 

† Κυριακῇ 24 Μαΐου 2026 (τῶν Ἁγίων 318 Πατέρων τῆς Α' Οἰκουμενικῆς Συνόδου)

✝️Τὸ Εὐαγγέλιον

Ἐκ τοῦ κατά Ἰωάννην

_Κεφ. ιζ' : 1-13_Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐπάρας ὁ ᾿Ιησοῦς, τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· Πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν Υἱόν, ἵνα καὶ ὁ Υἱός σου δοξάσῃ σε, καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. Αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας ᾿Ιησοῦν Χριστόν. Ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπί τῆς γῆς· τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· καὶ νῦν δόξασόν με σύ Πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξη ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί. ᾿Εφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου· σοὶ ἦσαν καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασι. Νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ ἐστιν· ὅτι τὰ ῥήματα ἃ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ ἔλαβον, καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας. ᾿Εγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περί τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσι. Καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστι, καὶ τὰ σὰ ἐμά, καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς. Καὶ οὐκ έτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ οὗτοι ἐν τῷ κόσμῳ εἰσί, καὶ ἐγὼ πρὸς σὲ ἔρχομαι. Πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου ᾧ δέδωκάς μοι, ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς. Ὅτε ἤμην μετ᾿ αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ, ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου· οὓς δέδωκάς μοι ἐφύλαξα, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ἵνα ἡ Γραφὴ πληρωθῇ. Νῦν δὲ πρὸς σὲ ἔρχομαι, καὶ ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ, ἵνα ἔχωσι τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὐτοῖς.

♦️Ὁ Ἀπόστολος

Πράξεων τῶν Ἀποστόλων τὸ Ἀνάγνωσμα

_Κεφ. κ' : 16-18, 28-36_᾿Εν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἔκρινε ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν ῎Εφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ ᾿Ασίᾳ· ἔσπευδε γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς ῾Ιεροσόλυμα ᾿Απὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς ῎Εφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας. Ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτόν, εἶπεν αὐτοῖς· Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ῞Αγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος. Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν. Διὸ γρηγορεῖτε, μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον. Καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν. Ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα· αὐτοὶ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ᾿ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν ὅτι οὕτω κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων, μνημονεύειν τε τῶν λόγων τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπε· μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν. Καὶ ταῦτα εἰπών, θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο.

https://inpantanassis.blogspot.com/2019/06/9-2019-318.html

Ει ο Θεός μεθ’ ημών τις καθ’ ημών;

Μια φορά, λέει η Μαρία, σκεφτόμουν σιωπηλά:

«Εμάς που κάνουμε τόσες αμαρτίες συνέχεια, ο Θεός δεν μας φέρεται τόσο σκληρά.

 Τον Παππούλη γιατί τον δοκιμάζει τόσο πολύ; Δεν είναι δίκαιος».

 Εκείνη τη στιγμή ο Παππούλης άρπαξε τη σκέψη μου και λέει:

«Μεγάλος ο μισθός εν τοις ουρανοίς. Μεγάλος ο μισθός εν ουρανοίς».

Το είπε δύο φορές για να τονισθεί και να με βεβαιώσει γι’ αυτό.

(βλ. Σίμωνος μοναχού, π. Ευμένιος – Ο κρυφός άγιος της εποχής μας, Αθήνα 2010)

Μία χαρά και μία λύπη

 

Από την μια μεριά η χαρά και από την άλλη η λύπη. Και λέει ο άνθρωπος: Τί συμβαίνει; Και γιατί; Με την πίστη στον Θεό όλα ξεπερνιούνται, γιατί τα αφήνεις όλα σ’ Εκείνον και αναπαύεσαι.

Μετά την καταιγίδα έρχεται η γαλήνη. Μετά τη λύπη η χαρά, και πρέπει να λέμε: «Ει ο Θεός μεθ’ ημών, τις καθ’ ημών;».

✝️Όσιος Ευμένιος Σαριδάκης (+23/05)

Αιώνια Άνοιξη

 

O Αναληφθείς Χριστός, το σωτήριο χελιδόνι που μας οδηγεί στην Αιώνια Άνοιξη, ο Αετός, που άνοιξε τα φτερά Του και σου έδειξε το δρόμο… να επιθυμήσεις μ’ όλη σου την ψυχή ν’ ανεβείς εκεί όπου αναλήφθηκε ο Ίδιος. 

✝️Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Η εορτή της Αναλήψεως μας άνοιξε τον Ουρανό, και οσφραινόμαστε από τώρα εκείνο τον αέρα της ανάστασης 

✝️π. Αλέξανδρος Σμέμαν

Η Ανάληψη του Κυρίου μας

 

Πέμπτη της Αναλήψεως 40 ημέρες από τον Άγιο Πάσχα 2 Ιουνίου η Αγία μας Εκκλησία χαίρει, τιμά και πανηγυρίζει την Ανάληψη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. 

Ο Κύριός μετά την λαμπροφόρο Ανάστασή Του από τους νεκρούς, δεν εγκατέλειψε αμέσως τον κόσμο, αλλά συνέχισε για σαράντα ημέρες να εμφανίζεται στους μαθητές Του (Πράξ.1,3). Αυτές οι μεταναστάσιμες εμφανίσεις Του προς αυτούς είχαν πολύ μεγάλη σημασία. 

Έπρεπε οι πρώην δύσπιστοι και φοβισμένοι μαθητές να βιώσουν το γεγονός της Αναστάσεως του Διδασκάλου τους και να αποβάλλουν κάθε δισταγμό και ψήγμα απιστίας για Εκείνον. 

Την 40η λοιπόν ημέρα, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά, ο Κύριος τους μαθητές του «εξήγαγε έξω έως τη Βηθανία», στο όρος των Έλαιών όπου συνήθως προσηύχετο. «Και αφού σήκωσε τα χέρια του, τους ευλόγησε» (Λουκά 24,50) και «ευλογώντας τους, εχωρίσθηκε απ' αυτούς και εφέρετο πρός τα πάνω, στον ουρανό» μέχρι που τον έχασαν από τα μάτια τους. 

Και μετά αφού Τον προσκύνησαν επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ με χαρά μεγάλη και έμεναν συνεχώς στο ναό, υμνολογώντας και δοξολογώντας το Θεό. 

Ο ευαγγελιστής Μάρκος, περιγράφοντας πιο λακωνικά το θαυμαστό και συνάμα συγκινητικό γεγονός, αναφέρει πως μετά από την ρητή αποστολή των μαθητών σε ολόκληρο τον κόσμο κηρύττοντας και βαπτίζοντας τα έθνη, «ανελήφθη εις τον ουρανόν και εκάθισεν εκ δεξιών του Θεού. 

Εκείνοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, του Κυρίου συνεργούντος και τον λόγον βεβαιούντος δια των επακολουθούντων σημείων» (Μαρκ.16,19-20). Αυτή η ευλογία είναι πια η αρχή της Πεντηκοστής. 

Ο Κύριος ανέρχεται για να μας στείλει το παράκλητο Πνεύμα, όπως λέγει το τροπάριο της εορτής: «Ανυψώθηκες στη δόξα, Χριστέ Θεέ μας, αφού χαροποίησες τους μαθητές σου με την επαγγελία του Αγίου Πνεύματος και βεβαιώθηκαν από την ευλογία σου». 

Η Ανάληψη του Κυρίου μας αποτελεί αναμφίβολα το θριαμβευτικό πέρας της επί γης παρουσίας Του και του απολυτρωτικού έργου Του. 

«Ανελήφθη εν δόξη» για να επιβεβαιώσει την θεία ιδιότητά Του στους παριστάμενους μαθητές Του. 

Για να τους στηρίξει περισσότερο στον τιτάνιο πραγματικά αγώνα, που Εκείνος τους ανάθεσε, δηλαδή τη συνέχιση του σωτηριώδους έργου Του για το ανθρώπινο γένος. 

Ο Κύριος ανήλθε στους ουρανούς, αλλά δεν εγκατέλειψε το ανθρώπινο γένος, για το οποίο έχυσε το τίμιο Αίμα Του. 

Μπορεί να κάθισε στα δεξιά του Θεού στους ένδοξους ουρανούς, όμως η παρουσία Του εκτείνεται ως τη γη και ως τα έσχατα της δημιουργίας. 

Άφησε στη γη την Εκκλησία Του, η οποία είναι το ίδιο το αναστημένο, αφθαρτοποιημένο και θεωμένο σώμα Του, για να είναι το μέσον της σωτηρίας όλων των ανθρωπίνων προσώπων, που θέλουν να σωθούν. 

Νοητή ψυχή του σώματός Του είναι ο Θεός Παράκλητος, «το Πνεύμα της αλήθείας» (Ιωάν. 15,26), ο Οποίος επεδήμησε κατά την αγία ημέρα της Πεντηκοστής σε αυτό, για να παραμείνει ως τη συντέλεια του κόσμου. Η σωτηρία συντελείται με την οργανική συσσωμάτωση των πιστών στο θεανδρικό Σώμα του Χριστού. 

Αυτό εννοούσε, όταν υποσχόταν στους μαθητές Του: «ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθ.28,20).

—————————————

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος δ’.

Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, χαροποιήσας τοὺς Μαθητάς, τὴ ἐπαγγελία τοῦ ἁγίου Πνεύματος, βεβαιωθέντων αὐτῶν διὰ τῆς εὐλογίας, ὅτι σὺ εἰ ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ λυτρωτὴς τοῦ κόσμου

Πηγή :Όρθοδοξη κοινότητα viber_

🇬🇷_Oμολογία Πίστεως_🇬🇷

Προχωρά θα νικήσεις...

 

...Και είδε τον τίμιο σταυρό και το «Εν τούτω νίκα». Και το βράδυ, στον ύπνο του, είδε τον ίδιο τον Χριστό.

Και του λέγει: «Ν’ ακολουθήσεις την πίστη τη δική μου και βάλε σημαία σου και λάβαρο και φλάμπουρό σου τον Τίμιο σταυρό ολόχρυσο, όπως τον είδες. Και προχώρα. Θα νικήσεις».

Και όντως, σύμφωνα με τις συμβουλές του Χριστού, έφτιαξε αυτό το λάβαρο, αυτή τη σημαία, που έχουμε κι εμείς σήμερα. 

Η σημαία που έχουμε σήμερα εμείς είναι το λάβαρο και η σημαία Του Αγίου και Μεγάλου Κωνσταντίνου, του Γενάρχου της Ρωμιοσύνης. 

Είναι ο προπάτοράς μας, είναι ο πατέρας μας, και η Αγία Ελένη η μητέρα μας.

*+Αρχ. Ανανίας Κουστένης*

Σιωπή και δάκρυα

 Με ρώτησες εάν υπάρχει κάποια δυνατή προσευχή να λες. 

Κάποια προσευχή που διώχνει το κακό και κάνει θαύματα.

Υπάρχει μια ναι, η προσευχή που είναι βουτηγμένη στο αίμα της καρδιάς σου. 

Στην σιωπή και τα δάκρυα σου. 

Εκείνη που ωρίμασε στην υπομονή και την πιστότητα σου. 

Μια προσευχή είναι δυνατή ή αδύνατη όχι από αυτά που λες αλλά πως τα λες. 

Όχι από το τι θα πεις αλλά πως θα το πεις. 

Πρέπει η καρδιά σου να καίγεται από δίψα και έρωτα Θεού. 

Κι όταν διψάς τον Θεό όλα τα άλλα αργά ή γρήγορα θα έρθουν στην ζωή σου. 

Υπήρχε ένα Γεροντάκι στο Άγιο Όρος που νόμιζε ότι η εορτή της Αναλήψεως του Χριστού ήταν Αγία και κάθε μέρα έλεγε Αγία Ανάληψη μου, σώσε με. Κι όμως με αυτή την λάθος προσευχή ζούσε μέσα στο θαύμα, τον πλούτο και την χαρά του Θεού. 

Κάποτε κάποιος μοναχός προσπάθησε να διορθώσει τρεις μοναχούς που έλεγαν λάθος της ευχή του Ιησού «Κύριε Ιησού Χριστέ μη με ελεήσεις…» έλεγαν. Τους μάλωσε, τους είπε ότι κάνουν λάθος. Και όταν έφυγε περνώντας το ποταμό για την απέναντι όχθη όπου ζούσε, άκουσε φωνή «πάτερ, πάτερ, πως μας είπες ότι πρέπει να λέμε την ευχή;» Όταν γύρισε πίσω να δει ποιος φωνάζει, είδε τους τρεις αυτούς μοναχούς που έλεγαν λάθος τα λόγια της προσευχής να περπατάνε πάνω στα νερά, και τότε συγκλονισμένος τους φώναξε «γυρίστε πίσω και λέγεται ότι θέλετε». 

Διότι ο Χριστός δεν βλέπει τι λες στην προσευχή σου αλλά πως το λες. 

Για τον Θεό η σχέση μαζί του είναι καρδιακή και όχι νοσιαρχική. 

Με το μυαλό κάνουμε φοβερά και υπέροχα πράγματα αλλά δεν γνωρίζουμε τον Θεό.

Με την καρδιά βλέπουμε και με το νου κοιτάμε. 

Με την ψυχή προσευχόμαστε και με χείλη διαβάζουμε. 

Μην ζητάς λοιπόν μια ωραία συνταγή, μια μαγική προσευχή που θα την διαβάσεις τόσες φορές ή μέρες και θα φέρει αποτέλεσμα. 

Ζήτα το κέντρο σου, βρες κι άκου την καρδιά σου, δώσε στον Χριστό την αλήθεια και αυθεντικότητα σου. 

Μείνε γυμνός από τα άρματα σου και θα σε ντύσει ο Θεός. 

-π. Λίβυος-