Η Αγία Άννα

 

Η αγία Άννα ήταν μια ευλαβής γυναίκα, όπως διδάσκουν οι Πατέρες της Εκκλησίας, ιδιαιτέρως ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.

Το όνομα Άννα σημαίνει Χάρις και πράγματι η Χάρη κατοικούσε μέσα της.

Συνέλαβε την Παναγία με προσευχή, νηστεία και υπακοή στον Θεό.

Την κυοφόρησε, την γαλακτοτρόφησε με πολλή αγάπη, δίδοντας όχι μόνο το γάλα της, αλλά και την ζωή της, την προσευχή της.

Όταν η Παναγία έγινε τριών ετών την αφιέρωσε στον Ναό, στερήθηκε την παρουσία της, γιατί ήξερε ότι είναι δώρο Θεού. Ολόκληρη την ζωή της η αγία Άννα την πέρασε με νηστείες, προσευχές και ελεημοσύνες.

Εφ’ όσον θεωρούμε την Παναγία ως πνευματική μητέρα μας, πρέπει να θεωρούμε και την Αγία Άννα ως πνευματική μας γιαγιά. Και να την παρακαλούμε να μας δείχνη την στοργή της, όπως την δείχνουν οι γιαγιάδες.

Παρέδωσε την ψυχή της εις χείρας Θεού σε ηλικία εξήντα εννέα ετών.

Πηγή : https://invite.viber.com/?g2=AQBQNKKIUxfp20vs%2Fh8hnneglRSY96Nbi4vDJZvYWZr%2FSqsI%2BUebf5TUc51pq7IW

Με απλότητα για την καθαρότητα

 Λοιπόν, όταν εσύ δεν αμαρτάνεις, δεν ψεύδεσαι, δεν κατακρίνεις, δεν πονηρεύεσαι κατά του πλησίον σου, τότε έχεις φόβο Θεού. Τότε είσαι σοφός και κατανοείς το Θεό, και για να μην Τον λυπήσεις δεν αμαρτάνεις. Και αυτή είναι η όραση του Θεού, και ο Θεός που βλέπει τα πάντα σε σκεπάζει από τις παγίδες του σατανά.

Όλες τις θλίψεις, παιδί μου, αν τις υπομένουμε, βρίσκουμε Χάρη παρά Κυρίου. Γι αυτό μας αφήνει ο Κύριος να πειραζόμαστε, για να μας δοκιμάζει και να μας πλέξει στεφάνους. Παραιτήσου από το δικό σου θέλημα, για να βρεις ειρήνη ψυχής. Γιατί το θέλημα του ανθρώπου έχει γίνει χάλκινο τείχος και εμποδίζει το φωτισμό και την ειρήνη Όντως μέγα είναι, στ αλήθεια, το μυστήριο της υπακοής! Αφού ο γλυκύς μας Ιησούς πρώτος χάραξε το δρόμο και έγινε παράδειγμα για μας, πόσο μάλλον εμείς είμαστε οφειλέτες να Τον μιμηθούμε. Ο μοναχός δεν αλλάζει τόπο κατοικίας, χρώμα ενδυμάτων και ιδίως νοημάτων.

Ο μοναχός και η μοναχή αλλάζουν νουν και καρδιά μαζί. Δε σκέφτονται όπως οι κοσμικοί. Όλη η δύναμη της ψυχής είναι η προσευχή. Και καθώς το σώμα δυναμώνει με τις τροφές και τα διάφορα καρυκεύματα που του προσφέρουμε, έτσι και η ψυχή μας θέλει ευχή, ανάγνωση, λόγο προφορικό, να βλέπει παράδειγμα και έτσι λίγο-λίγο ξυπνάει.

Με πολλή απλότητα να πορεύεσαι, για να βρεις την καθαρότητα της ψυχής. Η απλότητα είναι μεγάλη ευτυχία για την ψυχή Τους μεν κανόνες οι άνθρωποι τους κατάργησαν, αλλά δεν τους κατάργησε ο Θεός. Μένουν, όπως τους έθεσαν οι Πατέρες και οι θείοι Απόστολοι. Επομένως να τους φυλάττουμε, αν θέλουμε να σώσουμε την ψυχή μας, για να μη βρούμε αντιμέτωπο το Θεό να υπερασπίζει τους νόμους των αγαπητών Του δούλων.

Το στόμα σου αδιαλείπτως να μελετά την ευχή: Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με Με την ευχή, θα καθαρίσει ο νους σου και θα την κατεβάσει στην καρδιά και θα γίνει διαδρομή, ένωση νου, λόγου και καρδιάς, και θα γίνει Παράδεισος μέσα σου. Από τη στιγμή που αρχίζουμε να διαπράττουμε την αμαρτία γινόμαστε δούλοι των δαιμόνων. Ο φιλάνθρωπος Θεός έκανε τον άνθρωπο αυτεξούσιο και μας δίδαξε να μη μετέχουμε σε πράξεις αισχρές και δε σκεπτόμαστε σοβαρά τα θεία και σωτήρια λόγια Του. Δεν υπάρχει άλλη θυσία τόσο ευώδης προς το Θεό, όσο η αγνότητα του σώματος. Τίποτε άλλο δε μισεί τόσο ο Θεός, όσο την παράνομη ηδονική ακαθαρσία του σώματος. Σ αυτή τη ζωή είναι αγώνας. Με τα ακάθαρτα πνεύματα πολεμάς, που δε σου ρίχνουν γλυκά και λουκούμια, αλλά σφαίρες οξείες που θανατώνουν ψυχή, όχι σώμα.

✝️ Άγιος Ιωσήφ Ησυχαστής

"Όλοι, κάνουμε τους δασκάλους…"

 

Πριν, μιλήσεις, για τα στραβά του διπλανού σου, εξέτασε τον εαυτό σου. 

Δες τα δικά σου λάθη, τις δικές σου αδυναμίες, τα δικά σου πάθη...

 Πριν μιλήσεις, για τα πράγματα της επομένης ημέρας, για όλα αυτά που πρέπει να γίνουν... Περίμενε να ξημερώσει. 

Δεν έχεις υπογράψει κανένα συμβόλαιο ότι και αύριο θα είσαι εκεί…

Ότι θα ξημερώσει και για σένα…

 Τέλος, πριν βιαστείς να μιλήσεις για τον Θεό, φρόντισε να Τον γνωρίσεις πρώτα εσύ! 

Όλοι, κάνουμε τους δασκάλους…

Το παίζουμε εκπρόσωποι του Θεού στη γη...

Υψώνουμε το δάχτυλο στον πονεμένο αδελφό μας, αντί να του απλώνουμε το χέρι.

                                                      

✝️ Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

Ο καθαρός νους

 

«Όποιος θέλει να προσεύχεται με καθαρό νου,πρέπει να μη μαθαίνει τα νέα των εφημερίδων, να μη διαβάζει βιβλία άσχετα προς την πνευματική μας ζωή, και κυρίως όσα διεγείρουν τα πάθη, και να μη μαθαίνει από περιέργεια όσα σχετίζονται με τη ζωή των άλλων. 

Όλα αυτά φέρνουν στο νου αλλότριες σκέψεις, και όταν ο άνθρωπος προσπαθεί να τις διευκρινίσει, αυτές ακόμη περισσότερο συγχύζουν και επιβαρύνουν την ψυχή.»

Γέρων Σωφρόνιος Σαχάρωφ

Η άκρη του εαυτού σου είναι Εκείνος

 

“Ξέρω ότι υπάρχει κάποια εποχή στη διαδρομή της ζωής σου που αμφισβητείς τα πάντα, άλλοτε πιο ήπια και άλλοτε πιο δυναμικά.

Σου είπα και προηγουμένως ότι δεν φοβάμαι την αμφισβήτηση.

Η αμφισβήτηση είναι ένας ωραίος δρόμος για να φθάσεις στη επίγνωση και η επίγνωση τότε οδηγεί στην ευθύνη.

Εάν υπάρχει ένα ερώτημα στο οποίο όμως θα πρέπει εσύ να απαντήσεις, είναι εάν αμφισβητείς γιατί ψάχνεσαι ή γιατί βολεύεσαι αμφισβητώντας.

Είναι κι αυτός ένας τρόπος να μην αναλαμβάνει κανείς τις ευθύνες του.

Κάποια στιγμή της ζωής σου όμως, είτε το θέλεις είτε όχι, θα βρεθείς απέναντι στον Χριστό.

Το τι θα κάνεις, το ποια στάση θα πάρεις απέναντι Του θα αφορά εσένα και τη ζωή σου.

Εάν εγώ έχω κάτι να σου πω είναι ότι στο πρόσωπο Του κρύβεται η αλήθεια της δικής σου ζωής.

Η άκρη του εαυτού σου είναι Εκείνος. Όλα τα γεγονότα της ζωής του Χριστού είναι σταθμοί της προσωπικής σου ζωής και ιστορίας.”

Μακαριστός Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος †13-1-2019

Αγία Πελαγία η Τηνία

 

Η Πελαγία ήταν κόρη του παπά Νικηφόρου Νεγρεπόντη. Η μητέρα της ήταν από τον Τριπόταμο της Τήνου και άνηκε στην οικογένεια Φραγκούλη.

Γεννήθηκε το 1752 μ.Χ. στο χωριό Κάμπο της Τήνου και το κοσμικό της όνομα ήταν Λούκια.

Από διάφορα έγγραφα φαίνεται ότι είχε ακόμα τρεις αδελφές. Η οικογένειά της διακρινόταν για την αγνή πίστη και την προσήλωση στα θρησκευτικά ιδεώδη.

Λίγα χρόνια μετά τη γέννηση της Λουκίας ο πατέρας της πέθανε.

Ήταν τότε 12 χρονών και έδειχνε σημάδια έντονης επιθυμίας να αφιερωθεί και να υπηρετήσει το θέλημα του Θεού.

Οι δυσκολίες της ζωής έκαναν την μητέρα της να τη στείλει στον Τριπόταμο, στην κάπως πιο ευκατάστατη αδελφή της.

Εκεί η Λούκια έμεινε τρία χρόνια και συχνά επισκεπτόταν την άλλη θεία της, που ήταν μοναχή στη Μονή Κεχροβουνίου.

Ένοιωσε τότε επιτακτική την ανάγκη ν' ακολουθήσει τον μοναχικό βίο και σε ηλικία 15 χρονών μπήκε στο Μονστήρι σαν δόκιμη, υπό την επίβλεψη της θείας της μοναχής Πελαγίας.

Όταν ήλθε η ώρα έγινε και η ίδια μοναχή με το όνομα Πελαγία.

Ως μοναχή αφοσιώθηκε με ψυχή και σώμα στην λατρεία του Θεού και στην ανακούφιση των πασχόντων.

Η αγνότητα της ψυχής της, η οσιότητα της ζωής της, η αυταπάρνηση της, η μυστική ζωή της κι ο πόθος της για λύτρωση συντέλεσαν ώστε η μοναχή Πελαγία να γίνει το «σκεύος εκλογής» για ν' αποκαλυφθεί σ' αυτήν η Παναγία για την εύρεση της Αγίας εικόνας της στον αγρό του Δοξαρά στην πόλη της Τήνου (30 Ιανουαρίου 1823 μ.Χ.), γεγονός που έμελλε να κάμει την Τήνο ιερό νησί και να κατατάξει την Πελαγία μεταξύ των Αγίων.

Το γεγονός δε αυτό συνέβη όταν η Όσια ήταν 73 χρόνων και αρχιερέας Τήνου ήταν ο Γαβριήλ.

Η Οσία Πελαγία έκανε, με τις πρεσβείες της Παναγίας και τη χάρη του Θεού, αρκετά θαύματα πριν και μετά τον θάνατο της, ο όποιος ήλθε στις 28 Απριλίου 1834 μ.Χ. και τάφηκε στο ναό των Ταξιαρχών του μοναστηριού.

Το 1973 μ.Χ. όμως, κτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός στο όνομα της, όπου φυλάσσεται και προσκυνείται η αγία κάρα της σήμερα.

Ανακηρύχτηκε αγία με Συνοδική Πατριαρχική Πράξη στις 11 Σεπτεμβρίου 1970 μ.Χ. και η μνήμη της ορίστηκε να τιμάται στις 23 Ιουλίου, την ήμερα δηλαδή του οράματος της.

Πριν την απόφαση

 

Πριν αποφασίσεις να πράξεις αυτό που σκέφτεσαι κάθισε και προσευχήσου.

Η προσευχή πάντα πρέπει να προπορεύεται των πράξεών μας.

Ειδικά όταν η απόφαση που θα πάρουμε έχει πηγή εκνευρισμό και ταραχή. Ειδικά τότε, μην βιαστείς να αντιδράσεις, γιατί μπορεί να πράξεις κάτι το μη αναστρέψιμο που μετά θα το μετανιώσεις πικρά.

Εάν έχεις μαλώσει με κάποιον, εάν νιώθεις την καρδιά σου να κινείται εναντίον του, εάν νιώθεις να γεννάται στην ψυχή σου ταραχή, μίσος, εκδίκηση...σταμάτα. Μην πράξεις τίποτα. Κάθισε και για λίγο προσευχήσου. Γονάτισε κάπου απόμερα και προσευχήσου για σένα, για τον άλλον άνθρωπο που μπορεί να έφταιξε.

"Κύριε ελέησόν με τον αμαρτωλό, Κύριε ελέησον και τον/την δούλο σου....".

Κάθισε εκεί, μέσα στην προσευχή όσο χρειαστεί ώστε αυτή η πρώτη σου βίαιη κίνηση της αντίδρασης να εξαφανιστεί. Αυτό θέλει ο διάβολος: να σε κάνει να αντιδράσεις γρήγορα, με αποτέλεσμα να αντιδράσεις χωρίς σύνεση και ορθή κρίση αλλά θολωμένος με την ταραχή.

Μην κάνεις την χάρη λοιπόν στους δαίμονες και προσευχήσου ώστε να μην αφήσεις μια στιγμή νεύρων και οργής να χαλάσει μία σχέση σου. Προσευχήσου και μετά σιώπα ώστε να ακούσεις τον Θεό να σε νουθετεί, να σε παρηγορεί, να σε γαληνεύει.

Προσευχήσου ώστε να προλάβεις τον κακό λόγο που είναι έτοιμος να βγει από το στόμα σου.

Προσευχήσου ώστε να μην πιάσεις το κινητό και στείλεις κάποιο μήνυμα που θα πληγώσει τον άλλον ανεπανόρθωτα.

Προσευχήσου ώστε μην κάνεις κάτι που ουσιαστικά δεν το εννοείς, αλλά η οργή και ο θυμός σε κάνουν παπαγαλάκι τους.

Προσευχήσου πριν από κάθε πράξη σου, πριν από κάθε λόγο σου. Ειδικά όταν είναι να πράξεις κάτι ή να πεις κάτι μετά από καυγά, μετά από κάποια σύγκρουση.

Και ίσως μετά την προσευχή σου να δεις ότι "δεν χάθηκε και ο κόσμος" με αυτό που έγινε με τον άλλον άνθρωπο. Και ίσως βρεις την δύναμη να τον συγχωρέσεις χωρίς να τον βρίσεις πρώτα. Και ίσως να φωτιστείς ώστε να δεις ότι είναι ευκαιρία να ταπεινωθείς και να υπομείνεις και έτσι να σιωπήσεις για χάρη της αγάπης.

Μη βιάζεσαι να αντιδράσεις λοιπόν.

Να βιαστείς να πιάσεις το κομποσχοίνι και να προσευχηθείς.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Ἡ πνευματική τροφή που μετελαμβανε ο Προφήτης Ηλίας

…Του έστελνε [του Προφήτου Ηλιού] άρτον και κρέας. Εν τω άρτω είναι το κρέας. Είν’ το σώμα του Χριστού, εν τω άρτω.

Κοινωνία, ουρανία τροφή τού ‘στελνε. Θεία Κοινωνία τού έστελνε στην Παλαιά Διαθήκη.

Δεν θέλω να πιστεύει κανείς ότι έστελνε το κοράκι κι έκλεβε από κάποιο κρεοπωλείο κρέας και από κάποιον φούρνο ψωμί, και το ‘παιρνε και το πήγαινε. Αυτά είναι αγγελική τροφή. Είναι Πνεύματος Αγίου η τροφή αυτή, που του έστελνε, του ανθρώπου. Ήταν ο τύπος.

Εδώ, στην έρημο κάτω… Εδώ, στην κοιλάδα του κλαυθμώνος, μακρυά από τον Παράδεισο, μόνον με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού θα τραφούμε για να ξαναεπιστρέψουμε εις τον Παράδεισον. Κάνει μάθημα.

Εκείνο δε το μάθημα που έχει ακόμη επέκταση εις το θέμα μας, είναι ότι το ‘στελνε μ’ αυτό το μαυροπούλι, το βρώμικο. Για να διδάξει τους ανθρώπους ότι «Μην κοιτάζεις ποιος σ’ το φέρνει. Κοίταξε Ποιος σ’ το στέλνει, τι σου στέλνει και τι σου χρειάζεται.».

Ο Ηλίας θα μπορούσε να το επιστρέψει, να πει «Ποτέ-ποτέ-ποτέ δεν το παίρνω εγώ από τα χέρια σου!». Όπως λέμε εμείς «Εγώ να πάρω αντίδωρο από αυτού τα χέρια;»

Σοβαρά; Και ποιος είσαι ‘συ; Ποιος είσαι εσύ; Είσαι ανώτερος από τον Ηλία, που έπαιρνε από του κόρακος το ράμφος και έτρωγε; Ποιος είσαι συ κι εγώ;

Τα κοράκια του Ηλία είναι οι κληρικοί, οι σημερινοί. Οσοδήποτε και αν είναι βρώμικοι [με αμαρτίες], είναι για τον εαυτόν τους.

† Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας †

Η αληθινή χαρά

«Νομίζεις ὅτι ἡ πίστη σημαίνει νὰ εἶσαι συνεχῶς σοβαρός, θλιμμένος καὶ μὲ σκυμμένο κεφάλι; Ὄχι!

 Ὁ Χριστὸς εἶναι χαρά, φῶς καὶ ἐλπίδα. 

Μὴν ἀφήνεις τὰ προβλήματα νὰ σοῦ κλέβουν τὸ χαμόγελο. Ὅποιος ἔχει τὸν Χριστὸ μέσα του, μπορεῖ νὰ λάμπει ἀκόμη καὶ μέσα στὰ πιὸ μεγάλα σκοτάδια. Νὰ χαίρεσαι!

 Ἡ μιζέρια καὶ ἡ ἀπελπισία δὲν εἶναι ἀπὸ τὸν Θεό. Ἡ ἀληθινὴ πίστη δὲν βαραίνει τὴν καρδιά, τὴν ἀνασταίνει».

Ἅγιος Εὐμένιος Σαριδάκης

Ο μεγαλύτερος εχθρός βρίσκεται μέσα μας

 Tον μεγάλο κίνδυνο τον κουβαλάμε επάνω μας, ο μεγάλος μας εχθρός βρίσκεται μέσα μας και λέγεται εγωισμός.

 Εγωισμός με όλα του τα παρακλάδια: φιλαυτία, υπερηφάνεια, έπαρση, προβολή κλπ.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος για τον άνθρωπο και την ψυχή του, δεν υπάρχει χειρότερη ασθένεια, αφού οι συνέπειές της δεν είναι μόνον ισόβιες, καταστροφικές για τον ίδιο «φορέα» του εγωισμού, αλλά και αιώνιες.

Γιατί αυτά που λέει και κάνει ο εγωιστής άνθρωπος είναι προκλητικά μα και παράλογα, και το μόνο που μπορεί να περιμένει κανείς με υπομονή και έλεος είναι να τον δει να επιστρέφει στα λογικά του. 

Να παραδέχεται, να ταπεινώνεται….

Αν δεν το κάνει; 

Ο ίδιος ο Θεός γίνεται αντίπαλος, αντιμαχόμενος, αντιτασσόμενος, και τότε είναι που αρχίζει η τραγωδία για τον άνθρωπο. 

✝️ Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης