Η Παναγία μας

 

Πόσο συγκινητικό είναι να βλέπει κανένας την Παναγία να ετοιμάζει με τα άχραντα χέρια της, το κλινάρι της, τις λαμπάδες, το θυμιατήρι με το λιβάνι και ότι άλλο χρειαζότανε για την κηδεία της. 

Από μικρό κορίτσι αγαπούσε την εργασία και ολοένα δούλευε, πότε γνέθοντας όπως στον Ευαγγελισμό που την βρήκε ο Αρχάγγελος με τη ρόκα στο χέρι, πότε ράβοντας τα ίδια τα φορέματά της, ως<<ιμάτια αυτόρραφα αγαπώσα>>, κι υστερώτερα όταν γεννήθηκε ο Χριστός, υφαίνοντάς Του, τον<<άρραφον >> εκείνον χιτώνα που του τον βγάλανε την ώρα που τον σταυρώσανε, και που ήταν τόσοόμορφος, ώστε κι οι στρατιώτες δεν θελήσανε να τον σχίσουνε, όπως κάνανε για τα άλλα ρούχα,αλλά είπανε να βάλουνε κλήρο σε όποιον λάχει, όπως γράφει ο ίδιος ο Ιωάννης ο ψυχογιός της.

Και στα γεράματά της δεν ξεκουράστηκε, αλλά η ίδια έκανε τις δουλειές του σπιτιού, έραβε, μαγείρευε,περιποιότανε τον καινούριο γιό της τον Ιωάννην, κι ως την τελευταίαν ώρα της ζωής της, με τα χέρια εκείνα τα αγιασμένα που σπαργάνωσε τον Χριστό, ετοίμασε το κρεβάτι της, κι όλα τα της ταφής της.

Φώτης Κόντογλου

Γυναίκα μου, έστειλες την Παναγία στο σπίτι μας

Ήλθε κρατώντας μια λαμπάδα σαν τον κορμό μικρού δένδρου! Ήταν πλημμυρισμένος χαρά κι ευγνωμοσύνη. Μαζί του είχε έλθει και η ευσεβής γυναίκα του.

Πριν μερικές εβδομάδες, πιστοί από το Αγρίνιο με τον π. Θεόκλητο είχαν έρθει στην Βαρνάκοβα, για να προσκυνήσουν και να κάνουν και Θεία Λειτουργία. Μαζί τους είχε έλθει και η σύζυγος του κυρίου Σωτήρη, κατά προτροπή του ιδίου.

– Ήμουν άρρωστος από πολύ καιρό και οι γιατροί δεν μπορούσαν να βρουν τί έχω. Έφθασα στο σημείο να μην έχω κουράγιο να οδηγήσω το αυτοκίνητο, να πάω να ψωνίσω για τα παιδιά μου, διηγήθηκε πολύ συγκινημένος την ημέρα που ήλθε και πρόσθεσε:

Εγώ έστειλα την γυναίκα μου στην Παναγιά, για να προσευχηθεί και να βοηθηθώ, γιατί κόντευα ν’ απελπιστώ. Καθώς λοιπόν ήμουν ξαπλωμένος με πόνους και στα κακά μου χάλια, κατά τις εννέα το πρωί, ένοιωσα ξαφνικά μια αλαφράδα και μαζί χαρά! Αμέσως κατάλαβα!

Η Παναγία έστειλε τη Χάρι Της. Έκανα τον Σταυρό μου και δοκίμασα να σηκωθώ. Το κατάφερα χωρίς πόνους.

Ένοιωθα δύναμη και ευεξία. Ντύθηκα, πλύθηκα, χτενίστηκα και περίμενα τη γυναίκα μου γεμάτος συγκίνησι και χαρά. Ήρθε κατά το μεσημέρι. Όταν με είδε σηκωμένο και υγιή, άρχισε να κλαίει από ευγνωμοσύνη προς τον Θεό.

Την άλλη μέρα πήγα στην αγορά του Αγρινίου και αγόρασα την πιο μεγάλη λαμπάδα. Με κοιτούσαν καλά καλά. Εμένα όμως δεν με ένοιαζε τίποτε. Ήθελα να ανέβω, αν ήταν δυνατό, κάπου ψηλά και να φωνάξω τις ευχαριστίες μου στον Θεό και στην Παναγιά. Να τ’ ακούσουν όλοι οι άνθρωποι για να πιστέψουν!

Από το βιβλίο: «ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ (και η Παράκλησή Της)»

ΙΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ-ΚΟΙΝΟΒ. ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ, 2005

Το Πάσχα του καλοκαιριού

 

Mεγάλη, λοιπόν, καὶ τρισμεγάλη ἡ σημερινη ἡμέρα. Xαρμόσυνη καὶ ὑπέροχη καὶ μοναδική. Tὸ Πάσχα τοῦ Καλοκαιριοῦ. Xαίρονται τὰ πάντα, τὰ μέσα καὶ τὰ ἔξω, ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ. Πᾶσα ἡ γῆ εὐφραίνεται. Kι ὁ οὐρανὸς πανηγυρίζει καὶ ἀγάλλεται. Tὸ αἰσθάνεται ἡ ψυχή μας. Tὸ νοιώθουμε στὰ κατάβαθα. Συγκινούμεθα πολὺ καὶ αἰσθανόμεθα ὑπέροχα.

Ἂς εὐλογεῖ ἡ Kυρία Θεοτόκος μας, ἂς εὐλογεῖ τὴ γῆ μας.

Ἂς εὐλογεῖ τὴν πατρίδα μας.

Ἂς εὐλογεῖ τὸν καθένα.

Ἂς εὐλογεῖ τὴ νεολαία μας.

Ἂς περικρατεῖ τὰ γηρατειά.

Ἂς ἐπισκέπτεται τοὺς ἀρρώστους καὶ πονεμένους καὶ φτωχούς. Ἂς πηγαίνει παντοῦ. Διότι, κάποτε, Τὴ ζήτησαν στὸν οὐρανὸ κάποιοι ἔνθεοι, καὶ εἶπαν πὼς λείπει. Καὶ ρώτησαν: «Ποῦ εἶναι ἡ Kυρία;» Kαὶ ἀπήντησαν πὼς εἶναι κάτω στὴ γῆ, μὲ τοὺς ἀρρώστους, μὲ τοὺς πονεμένους, μὲ τοὺς φτωχούς, μὲ τοὺς φυλακισμένους, μὲ τοὺς θλιμμένους, μὲ τὶς χῆρες, μὲ τὰ ὀρφανά, μὲ τοὺς πονεμένους, μὲ τοὺς ἀδικημένους, μὲ ὅλο τὸν κόσμο. Mὲ ὅλη τὴν πλάση. Mὲ κάθε ψυχὴ καὶ μὲ κάθε ὕπαρξη. Ἄλλωστε, ἡ ὀντότητα τοὺ καθενός μας ζητάει μιὰ μανούλα, μία στοργή, μία ἄφατη θωπεία, μιὰ ἀσφάλεια καὶ μιὰ Θεϊκὴ ἀγκάλη.

Αὐτὴ εἶναι τῆς Kυρίας Θεοτόκου!..

Πατρὸς Ανανία Κουστένη.

Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Σκαραμαγκά

Χρόνια καλά πολλά και ευλογημένα! 

Η Μάνα Παναγιά να προστατεύει όλο τον κόσμο και τον καθένα ξεχωριστά!! 

 

Μεγάλη εορτή!

 Τέτοια είναι η εορτή που έχουμε σήμερα. Τόσο μεγάλα είναι τα γεγονότα που υμνολογούμε. Αυτά μας χαρίζει η χριστοανθής ρίζα του Ιεσσαί, η ιερόβλαστη ράβδος του Ααρών, ο νοητός παράδεισος του ξύλου της ζωής, ο έμψυχος λειμώνας των παρθενικών αρωμάτων, η ανθισμένη θεογεώργητη άμπελος του ώριμου και ζωογόνου βότρυος, ο υψηλός και επηρμένος χερουβικός θρόνος του Παμβασιλέως, ο οίκος ο γεμάτος από τη δόξα Κυρίου, το άγιο καταπέτασμα του Χριστού, ο φωτεινότατος τόπος της ανατολής, αυτά μας χαρίζει, καθώς κοιμήθηκε σήμερα εν ειρήνη και δικαιοσύνη. 

Λέω κοιμήθηκε, όχι όμως και πέθανε. Πέρασε από τη γη στον ουρανό, όμως δεν εγκατέλειψε την υπεράσπιση του ανθρώπινου γένους.

Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης

Ιερά Πανήγυρις

 

Γοργά υπ-ακούει, γοργά προστρέχει, Παναγία η Γοργοεπήκοος.

Πολυάριθμα τα προσωνύμια που έχουν αποδοθεί στην Παναγία, ένα από αυτά είναι και το «Γοργοϋπήκοος» που μάλιστα από θαυμαστή παρέμβαση της η Ίδια απέδωσε το προσωνύμιο αυτό.

Πώς; Πού; Πότε;

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Η αρχαιότερη εικόνα που φέρει το προσωνύμιο αυτό είναι η έφορος της μονής Δοχειαρίου στο Άγιο Όρος. Πρόκειται για τοιχογραφία η οποία βρίσκεται σε ένα κάποτε διάδρομο δίπλα από την τράπεζα της μονής και σύμφωνα με την παράδοση είχε αγιογραφηθεί αρκετά νωρίτερα.

Καιρό μετά, κάπου κοντά στο 1664 ο τραπεζάρης της μονής ονόματι Νείλος πηγαινοερχόταν από το μαγειρείο στην τράπεζα της μονής κρατώντας αναμμένα δαδιά-λαμπάδες για να φωτίζει το διάβα του περνώντας παράλληλα μπροστά από την εικόνα της Παναγίας και με απροσεξία την προσπερνούσε καπνίζοντας την μέχρις ότου άκουσε φωνή μέσα από την εικόνα να του λέγει «μέχρι πότε θα με καπνίζεις;» (εννοώντας τον καπνό που έβγαινε από τα δαδιά και τις λαμπάδες) ο μοναχός όμως δεν έδωσε σημασία μέχρι που το άκουσε και το ξανά άκουσε αλλά και πάλι δεν είχε δώσει σημασία και ξάφνου περνώντας από μπροστά μια ακόμη φορά καπνίζοντας την εικόνα ακούγοντας και πάλι φωνή να του λέγει «Ώ Μοναχέ αμόναχε, έως πότε θα συνεχίσεις να καπνίζεις τη μορφή μου και να με μαυρίζεις ατιμώντας με;» και ξάφνου έχασε το φώς του.

Πέφτει αμέσως στα γόνατα συνεσταλμένος για την ασέβεια αλλά και την ανυπακοή του στην φωνή που τόσες φορές είχε ακούσει και αρχίζει τα παρακάλια στην Παναγία με ικεσίες. Μέχρι και στασίδι απέναντι της τοποθέτησε προκειμένου να την παρακαλά ολημερίς.

Οι δε αδελφοί της μονής το έμαθαν και θορυβήθηκαν, η Παναγία βλέποντας την μετάνοιά του τον συγχωρεί και η όραση του αποκαταστάθηκε όταν ακούστηκε και πάλι φωνή να προέρχεται από την Αγία εικόνα που να λέει «Εγώ είμαι η της μονής η Δέσποινα Θεοτόκος, η Γοργοϋπήκοος και γοργώς επακούσω των επικαλουμένων το όνομά μου».

Από τότε λαμβάνει το προσωνύμιο Γοργοϋπήκοος μιας και έτσι η Ίδια με την φωνή της φανερώθηκε και έκανε αισθητή την παρουσία της αν και πάνω στην τοιχογραφία έως τότε της είχαν αποδοθεί τα προσωνύμια, της Φοβεράς Προστασίας, της Βρεφοκρατούσας και της Γοργοεπύκοου.

Ο χώρος έκτοτε περικλείεται, στήνεται προσκυνητάρι προς τιμήν της και με τα χρόνια τοποθετείτε αργυρεπίχρυσο πουκάμισο και δεκάδες ακοίμητες κανδήλες που μαρτυρούν πολυάριθμα θαύματα μέχρι σήμερα καίγουν μπροστά της. Ενώ καθημερινώς τελούνται εκεί παρακλήσεις προς τιμήν της συνάμα με ικεσίες για ασθενούντας και πονεμένους.

Όποιος την επικαλείται (δεν είναι λίγοι αυτοί που ψελλίζουν μπρος τα δικά τους προσκυνητάρια την παράκληση της Παναγίας της Γοργοϋπηκόου) γοργά ακούει, υπ-ακούει και τρέχει κοντά του όπως λένε και οι πατέρες της μονής αλλά και όσοι ζήσανε θαύματα Της.

Γοργά άκουε και πρόστρεξε και για τις δικές μας ικεσίες και μεσίτευε υπέρ των ψυχών ημών

https://www.romfea.gr/afieromata/23202-gorga-upakouei-gorga-prostrexei-panagia-i-gorgo%CF%8Bpikoos

Πρόγραμμα Ιερών Πανηγύρεων της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Σκαραμαγκά

 Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Σκαραμαγκά. 

Πρόγραμμα Ιερών Πανηγύρεων της Ιεράς Μονής.

Παναγία Καλαμού;

 

Ο μήνας έχει 9 σήμερα και φτάνουμε σιγά σιγά στην γιορτή που είναι πάνω από όλες τις γιορτές του Αυγούστου, της Παναγιάς μας. 

Ξάνθη έχετε πάει; Σε εκείνη την πόλη της Θράκης που το κέντρο της το κοσμεί ένα μεγάλο ρολόι και το βράδυ μέσα από το βουνό φέγγει ένας μεγάλος Σταύρος σκεπάζοντας την πόλη αυτή;

Σε αυτήν την πολη δύο μοναστήρια στέκουν αγέρωχα. Μεγάλα. Τεράστια. Το ένα είναι της Καλαμούς κι αν διαβάσετε το επισυναπτόμενο θα βρείτε και κάτι που σίγουρα δεν έχει ξαναγράφει. Γιατί σε αυτό το μοναστήρι μπορεί να μην υπάρχουν καλαμιές αλλά υπάρχουν πηγάδια που ευωδιάζουν!! 

 https://www.romfea.gr/afieromata/2393-mia-panagia-mes-sta-kalamia

Αυτή είναι η Παναγία

 

Πόσες φορές δεν στάθηκα μπροστά στην εικόνα Της, στο καντήλι της και δεν είχα τίποτε απολύτως να της πω. Κενό, τίποτα, όλος, μάτια, όλος δάκρυα..

Λέξη δεν έβγαινε από τα ξεραμένα χείλη μου. Λέξη από τα ταραγμένο μου μυαλό.

Είναι τότε που ο πόνος σε κλειδώνει, που σε παγώνει στον πιο βαρύ χειμώνα της καρδιάς σου.

Σιωπή, βλέμμα κενό, καρδιά παραλυμένη.

Όταν πονάς δεν μιλάς, σιωπάς και είναι τόσο δυνατές οι κραυγές σου που δεν ακούγονται.

Έχω δει χείλη να πάλλονται δίχως να μιλάνε. Φωνές να βραχνιάζουν δίχως να λένε λέξη. Όλος ο άνθρωπος γίνεται μάτια, όλο το σώμα μια κραυγή, μια φωνή δίχως ήχο.

Σιωπή, σώμα σε στάση προσευχής, σε κατάσταση αναμονής…

Πόσες φορές προσευχήθηκα σε αυτή την απόλυτη σιωπή. Σε αυτά τα κρύα πατώματα της μοναξιάς σε νύχτες που έμοιαζαν αξημέρωτες.

Μόνη παρέα το εικόνισμα της Παναγίας, μια αγκαλιά, ένα χάδι Μάνας, μια ζεστή αγκαλιά και ένας ήχος στο αυτί «σσσσσσς, όλα θα πάνε καλά…….».

Αυτή είναι η Παναγία, που ακούει τις προσευχές των σιωπηλών, που ενώ δεν μιλάς ξέρει τι λες, που δίχως να εξηγείς ξέρει τι νιώθεις και σε καταλαβαίνει.

Σε αυτή την μάνα της σιωπής προσευχήθηκα και σήμερα, προσευχηθήκαμε όλοι, ακόμη και αυτοί που δεν πήγαν εκκλησία.

Άκουσε τις σιωπές μας, ένιωσε τα πένθη και τις απώλειες μας. Τις θλίψεις και τα άγχη μας, τους φόβους και πανικούς μας, τις ματαιώσεις και απογοητεύσεις μας.

Και να είστε για ένα σίγουροι, όσο οι άνθρωποι θα σας σταυρώνουν ο Θεός θα σας ανασταίνει.

Όσο οι άνθρωποι θα σας πληγώνουν ο Χριστός θα σας συντροφεύει, όσο οι άνθρωποι θα ματαιώνουν τα όνειρα σας, η Παναγία θα γίνεται η πλατυτέρα της καρδιάς σας, που μέσα στο πλάτεμα της αγκαλιά Της θα χωράμε όλοι, προδότες και προδομένοι…

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής