Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τον Σταυρόν του Χριστού μας.
Είναι κρίμα να έχουμε τέτοιον όπλον παντοδύναμον, πανίσχυρον, ισχυρότατον όπλον και να το αχρηστεύομεν…
✝️ Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
Λέω, μα Κύριε ελέησον μέσα στην Εκκλησία αυτή να βρίζει τους ιερείς; Ασυναίσθητα πήγα προς το μέρος της οπότε μόλις με είδε με άρπαξε εμένα, με τα λόγια δηλαδή και άρχισε να με βρίζει.
Πάλι χωρίς να το σκεφτώ έβαλα το χέρι μου μέσα στην τσέπη κάτω από το κολόβιο -το σακάκι αυτό που φορούμε- να πιάσω ένα σταυρό με Άγια λείψανα που έχω πάντα μέσα στην τσέπη μου.
Αμέσως αυτή μου λέει: "Άστο γρήγορα αυτό που πήγες να πιάσεις! Άστο γρήγορα!". Μου έβαλε τις φωνές. Προς στιγμήν τράβηξα πίσω, τρόμαξα αλλά μετά πήρα το σταυρό στο χέρι μου.
Δηλαδή εμάς μπορεί να μη μας φαίνεται,
φοράμε το σταυρό, κάνουμε το σταυρό μας, μπορεί να μη μας φαίνεται η δύναμη του σταυρού όμως τη δύναμη του σταυρού την ξέρει πολύ καλά -και καλύτερα από όλους- ο σατανάς. Αυτός είναι που φρίττει και τρέμει μπροστά στη δύναμη του σταυρού. Και όχι μόνο αυτός ο ίδιος αλλά και τα όργανά του και οι υπηρέτες του δεν μπορούν να κάνουν κάτι εκεί που είναι ο σταυρός του Χριστού.
Είναι αδύνατον πράγμα!
π. Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού
«Για να φυλάγεστε από τα μαγικά και την ενέργεια των δαιμόνων, να έχετε όλοι- μικροί και μεγάλοι, άντρες και γυναίκες- κρεμασμένο στο λαιμό σας τον τίμιο Σταυρό. Τρέμουν οι δαίμονες τον τύπο του σταυρού και φεύγουν μακριά όταν τον βλέπουν. Άλλωστε, όπως ομολόγησαν οι ίδιοι στον άγιο Ιωάννη τον Βοστρινό, που είχε εξουσία κατά των ακάθαρτων πνευμάτων, τρία πράγματα φοβούνται περισσότερο: το Σταυρό, το άγιο Βάπτισμα και τη θεία Κοινωνία»
Σταυρέ της Αγάπης!
Σταυρέ της Υπομονής!
Σταυρέ της Συγχώρεσης!
Σταυρέ του Πόνου!
Σταυρέ της Μετάνοιας!
Σταυρέ που είσαι στην Ζωή μας απο την ώρα που γεννιόμαστε μέχρι την ώρα της αναχώρησης μας απ’ τον κόσμο αυτό!
Κάθε λεπτό και ώρα τον κουβαλάμε…
άλλοτε ελαφρύ και άλλοτε βαρύ!
Άλλοτε μας βοηθάει ο καλός Σίμωνας και άλλοτε ο ίδιος ο Χριστός μας!
Άλλοτε είναι φτιαγμένος με κόπους με θυσίες με στεναχώριες με έγνοιες με αρρώστιες και άλλοτε με όμορφες στιγμές και ευτυχισμένες!
Μέσα στο διάβα της Ζωής μας ορόσημο της Νίκης και της Αναστάσεως!
Άραγε πως θα ηταν η ζωή μας χωρίς Σταυρό;;; Μια τρικυμία μια θύελλα μια καταστροφή!
Ηταν το σύμβολο του θανάτου και έγινε σύμβολο της Ζωής!
Ηταν το καταραμένο ξύλο και έγινε το Ζωοποιό!
Ήταν η κόλαση και έγινε ο Παράδεισος!
Ήταν το ξύλο που άπλωσε το άχραντο σώμα ο Κύριος μας και σε αυτό αναγεννηθήκαμε και γίναμε παιδιά Του!
Γίναμε τα παιδιά της Σταυρωμένης Αγάπης Του!
Μια Αγάπη που έδωσε Ελπίδα Συγχώρεση και Ζωή!
Ας είναι Σταυρωμένη και Ευλογημένη η Ζωή μας!
Να μην φοβόμαστε για τίποτα γιατί είμαστε κάτω απο τον ίσκιο Του…
έναν ίσκιο που μας δροσίζει με την Ευλογία και την δύναμη Του!!!
«Σταυρέ τοῦ Χριστοῦ, σῶσον ἡμᾶς τῇ δυνάμει σου…»
Ένα υπέροχο κείμενο από τόν Μητροπολίτη Λεμεσού κ.κ. Αθανάσιο.
[…] Οι άνθρωποι που κάμουν τον Σταυρόν τους ή που φορούσαν τον Σταυρόν τους επάνω τους, γλύτωσαν από πολλές δυσκολίες και πολλά προβλήματα και πολλά μεγάλα κακά, τα οποία βρέθηκαν μπροστά τους. Αλλά και άνθρωποι που είχαν δυσκολίες προσωπικές, ο Γέροντας ο Παΐσιος τους έλεγε: βλέπεις τα παιδιά σου και είναι νευρικά και φωνάζουν, κάνουν, φτιάζουν, θα σταυρώνεις τα παιδιά σου ή το βράδυ που κοιμούνται πήγαινε και σταύρωσε τα παιδιά σου, ή του φέρνεις ένα ποτήρι νερό, σταύρωσέ το «Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος», ν΄ αγιαστεί το νερό, να το πιεί και να΄ναι αγιασμένο, να δεχτεί μέσα του στην ψυχή του Χάριν Θεού, να ευλογηθεί, να αγιασθεί ο άνθρωπος. Και πράγματι, το΄ χουμε δει πολλές φορές ότι πολλοί άνθρωποι εμαλάκωσαν, ηρέμησαν, βρήκαν την υγείαν τους και παιδάκια μικρά και παιδιά μεγαλύτερα και ασθενείς άνθρωποι, με αυτήν την δύναμη του Τιμίου Σταυρού βρήκαν πολύ μεγάλην ωφέλεια και πολλήν Χάριν από τον Θεόν και πολλές φορές έγιναν πράγματα από τον Θεόν, τα οποία ανέτρεψαν τα δεδομένα τα φυσικά και την πορείαν των γεγονότων.
Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τον Σταυρόν του Χριστού μας. Είναι κρίμα να έχουμε τέτοιον όπλον παντοδύναμον, πανίσχυρον, ισχυρότατον όπλον και να το αχριστεύομεν, είτε με την αμέλειάν μας, είτε με το να μην το χρησιμοποιούμε γιατί δεν το ξέρομεν πόσον σημαντικόν πράγμαν είναι και πόση δύναμη δίδει και πόσον σφραγίζει, αυτό το σημείον του Σταυρού, αήττητα, τα δεδομένα, τα πράγματα τα σπίτια μας, οπουδήποτε. Μπαίνομε, βγαίνομε στα σπίτια, στ΄ αυτοκίνητά μας, παντού, να μάθουμε να κάνουμε τον Σταυρόν μας. ..
ΑΜΉΝ. Σταυρε του Χριστού σώσον ημάς τη δυνάμει σου.Αμην.
ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός’’.
Κάθε σταλαγματιὰ αἵματος ἀπὸ τὶς πληγὲς τοῦ Χριστοῦ μας εἶνε ἱκανή, νὰ ξεπλύνῃ ὅλα τὰ ἁμαρτήματα τῆς ἀνθρωπότητος. «Τὸ αἷμα Ἰησοῦ Χριστοῦ… καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας» (Α΄ Ἰωάν. 1,7).
Γι᾽ αὐτὸ κατηραμένα τὰ χείλη αὐτῶν ποὺ τὸν βλαστημοῦν. Ἂν ἀκούσετε βλάσφημο, νὰ τοῦ πῆτε σὰν τὸν ἅγιο Κοσμᾶ· Νὰ ὑβρίσῃς τὴ μάνα καὶ τὸν πατέρα μου, σὲ συγχωρῶ· νὰ ὑβρίσῃς τὸ Χριστὸ τὴν Παναγιὰ ἢ τὸ σταυρό μου, δὲν ἔχω μάτια νὰ σὲ δῶ. Σήμερα, ὅπως ὁ Χριστὸς πάνω στὸ σταυρὸ γεύθηκε ξίδι μόνο, τίποτε ἄλλο, καὶ εἶπε τὸ «Τετέλεσται» (Ἰωάν. 19,30), ἔτσι κ᾽ ἐμεῖς τὴν ἅγια αὐτὴ μέρα, σὰν Μεγάλη Παρασκευή, οὔτε ὄργανα οὔτε χοροὺς οὔτε διασκεδάσεις, ἀλλὰ νηστεία (ψωμάκι, ἐλιές, κρεμμύδι), καὶ νὰ λέμε· «Σταυρὲ τοῦ Κυρίου, βοήθει μοι»· ἀμήν.
Επ. Αυγουστίνος Καντιώτης +
