Ο τρυφερός Άγιος

 

Ο Άγιος Ιωάννης είναι τρυφερότατος Άγιος, στοργικότατος, στις αμαρτωλές ψυχές μας, τα θύματα της αμαρτίας, είναι τόσο τρυφερός, τόσο στοργικός, που ελάχιστοι Άγιοι, μετά την Παναγία, έχουν αυτή τη δύναμη της τρυφερότητος… βρίσκεται κοντά μας, τον έχουμε και μέσα μας, και μας οδηγεί.

 Γι’ αυτό, ας τον σκεπτόμεθα συχνά- πυκνά. Μην τον ξεχνάμε. Μην τον αφήνουμε…. Να τον παρακαλούμε. 

✝️ π. Ανανίας Κουστένης

Αυτό είναι η κόλαση

 

Δεν πά’ να μας έγκαταλείψουν όλοι, και συγγενείς και φίλοι και γνωστοί;

Δεν πά’ να μας πάρουν τη θέση που έχομε;

Δεν πά’ να μας πάρουν τα αγαθά και τα υπάρχοντα όλα;

Δεν πά’ να μας βρίζουν και να μας κατηγορούν όλοι;

Δεν πά’ να ’χουν όλοι τα προσωπικά δεδομένα μας;

Και τι έγινε;

Εδώ τα ’χει ο Θεούλης.

Δεν ειν’ τίποτα αυτό.

Το χειρότερο είναι, να μας εγκαταλείψει η Χάρη του Θεού.

Τότε είμαστε σε θλίψη απαραμύθητη.

Σε θρήνο ανείπωτο.

Σε κατάσταση δυσπερίγραπτη.

Αυτό είναι η κόλαση! Κόλαση! Κόλαση!

✝️ π. Ανανίας Κουστένης

Έχετε δει πως ξυπνάμε το πρωί;

 Ἔχετε δεῖ πὼς ξυπνᾶμε πολλὲς φορὲς τὸ πρωὶ μὲ κακὴ διάθεση μὲ κακοὺς λογισμούς;

Καὶ τὸ κακὸ εἶναι ὅτι καθόμαστε κάτω στὸ κρεβάτι καὶ τοὺς ἐπωάζομε.

Νὰ πεταχτοῦμε πάνω.

Πετάξου ἐπάνω ἀδελφέ!

Ἄναψε τὸ καντηλάκι σου, ἂν ἔχει σβήσει.

Βάλε λίγο λιβάνι.

Φίλησε τὴν εἰκόνα.

Πὲς δυὸ «Πατερημά».

Πὲς δυὸ κουβέντες.

Καὶ ἄλλαξε τὸ κλίμα.

Ἄλλαξε τὴ διάθεση.

Ἔχει σημασία αὐτό.

Ὅ,τι καὶ νὰ γίνεται μὴν καθόμαστε κάτω.

Ἂς πεταγόμαστε πάνω ἀδελφοί!

+π. Ἀνανίας Κουστένης

Ένας Άγιος γεμάτος αγάπη.

 

Στις 3 Σεπτεμβρίου η Εκκλησία μας γιορτάζει την Ανακομιδή Ιερών λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης.

"Ο Άγιος Νεκτάριος κατέστη ο Άγιος του αιώνα μας και έγινε παγκόσμιος. 

Ο Άγιος ήταν όλος αγάπη. Όλος νέκταρ αγάπης. Στοργής. Κατανόησης.Αγάπησε τον άνθρωπο, όσο λίγοι. Πόνεσε τον άνθρωπο, όσο λίγοι. Και βοήθησε τον άνθρωπο, όσο λίγοι. Κι ο λαός το παίρνει χαμπάρι ποιος τον αγαπά.

Κι όπου να σταθείς κι όπου να βρεθείς, είτε σε ταξί είτε σε αυτοκίνητο είτε σε σπίτι είτε σε κατάστημα είτε οπουδήποτε, είναι σπάνιο να μη δεις την εικόνα του αγίου. Και λες, «Καλά, ρε παιδί μου. Όλοι δικό τους τον έχουνε; Όλοι δικό τους τον νοιώθουνε; Όλους τους έχει βοηθήσει; Όλοι τον αισθάνονται; Όλοι τον αγαπούν;» Ναι, αδελφοί μου! 

Αυτό ήταν ο άγιος. Πόνεσε, όσο λίγοι. Συκοφαντήθηκε και αδικήθηκε, όσο λίγοι. Στενοχωρήθηκε και δυσκολεύτηκε και υπέφερε, όσο λίγοι. Γι’ αυτό, ακριβώς, μπόρεσε και κατάλαβε τα πάθια και τους καημούς του κόσμου και των ανθρώπων, όσο λίγοι."

+π.Ανανίας Κουστένης