Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2025
Ο φτωχός Αϊ-Βασίλης
Ξημέρωνε παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Ο Βασίλης σηκώθηκε προσεκτικά, προσπαθώντας να μην ξυπνήσει την Ελένη. Της έριξε μια ματιά καθώς κοιμόταν. Το πρόσωπό της ήταν σημαδεμένο από την κούραση, ακόμα και στον ύπνο της. Δούλευε δύο δουλειές, καθαρίστρια το πρωί, σερβιτόρα το απόγευμα. Και όμως τα λεφτά δεν έφταναν. Ποτέ δεν έφταναν.
Πέρασε από το δωμάτιο των παιδιών. Ο Νίκος, πέντε χρονών, αγκάλιαζε το φθαρμένο αρκουδάκι του. Η Μαρία, οχτώ, κοιμόταν με ανοιχτό το βιβλίο της. Ο Γιάννης, έντεκα, είχε το πρόσωπο στραμμένο στον τοίχο.
Φόρεσε τη στολή βιαστικά. Την κόκκινη φόρμα, την άσπρη γενειάδα, τον σκούφο. Τα ρούχα του Άγιου Βασίλη. Δεν ήθελε να δουν τα παιδιά τον ξεπεσμό του.
Πριν από δύο χρόνια, ο Βασίλης δούλευε σε ένα εργοστάσιο. Είχαν σταθερό μισθό και ζούσαν άνετα. Όχι πλούσια, αλλά με αξιοπρέπεια. Μετά ήρθε η κρίση, το κλείσιμο, οι απολύσεις. Από τότε, κυνηγούσε το μεροκάματο στις οικοδομές, στις φορτοεκφορτώσεις, όπου έβρισκε
Τον Δεκέμβριο, βρήκε αυτή την προσωρινή δουλειά. Άγιος Βασίλης σε μεγάλο πολυκατάστημα. Δέκα ώρες τη μέρα, επτά μέρες την εβδομάδα. Σαράντα ευρώ μεροκάματο.
Έφτασε στο κατάστημα. Η κυρία Σοφία η προσωπάρχης τον περίμενε. Ίσια πλάτη, ψυχρό βλέμμα, αυστηρή όπως πάντα, υπηρεσιακή και σκληρή. Όλοι οι υπάλληλοι την έτρεμαν. Ο Βασίλης αναρωτήθηκε πολλές φορές εάν αυτή η γυναίκα είχε συμπαθήσει ποτέ κάποιον.
«Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Θέλω ενθουσιασμό. Τα παιδιά να φεύγουν χαρούμενα. Οι γονείς να αγοράζουν.»
«Εντάξει, κυρία Σοφία.»
Τα παιδιά άρχισαν να έρχονται.
Λίστες ολόκληρες. Κούκλες που μιλάνε. Κονσόλες. Ποδήλατα. Τάμπλετ.
Ο Βασίλης άκουγε, γελούσε, έκανε χοχοχο. Και σκεφτόταν ότι ο δικός του γιος είχε ζητήσει μόνο ένα αυτοκινητάκι. Τριάντα ευρώ και δεν μπορούσε ούτε αυτό να του πάρει.
«Θα μου φέρεις PlayStation;»
«Ναι το είπα στη μαμά σου».
«Θέλω ένα κουταβάκι!»
«Ναι το είπα στον μπαμπά σου».
Στις πέντε το απόγευμα, ένα αγόρι με φθαρμένο μπουφάν πλησίασε διστακτικά.
«Γεια σου. Πώς σε λένε;»
«Δημήτρη.»
«Και τι θα ήθελες φέτος για δώρο;»
Το αγόρι σήκωσε τους ώμους. «Τίποτα.»
«Όλα τα παιδιά θέλουν κάτι.»
«Ναι, αλλά... Εσύ φέρνεις δώρα μόνο σε όσους έχουν λεφτά, μου είπε η μαμά.»
Η απάντηση τον αιφνιδίασε.
«Όχι. Ο Άγιος Βασίλης αγαπάει όλα τα παιδιά το ίδιο.»
Το αγόρι τον κοίταξε σκεπτικό.
«Εκτός από εμένα και την αδελφή μου φαίνεται».
Ο Βασίλης παρακολουθούσε το παιδί να απομακρύνεται. Έκανε νεύμα στην κυρία Σοφία.
«Βλέπετε εκείνο το αγόρι; Θα μπορούσατε να τον συνοδέψετε να διαλέξει ένα παιχνίδι; Τον λένε Δημήτρη».
«Και ποιος θα το πληρώσει;» τον ρώτησε παγερά.
«Θα το κρατήσετε από τον μισθό μου.»
Η κυρία Σοφία τον κοίταξε έκπληκτη. Η δουλειά όμως είναι δουλειά.
«Δημήτρη!».
Το αγόρι γύρισε, απορημένο.
«Ο Άγιος Βασίλης θέλει να σου δώσει το δώρο σου. Διάλεξε ότι θέλεις.»
Τα μάτια του Δημήτρη άνοιξαν διάπλατα. Η γυναίκα του χαμογέλασε επαγγελματικά. «Γι' αυτό είναι οι Αγιοβασίληδες δεν το ήξερες;»
Οδήγησε το παιδί προς τα ράφια με τα αγορίστικά παιχνίδια. Όμως αυτός τα προσπέρασε και σταμάτησε μπροστά στις κούκλες.
Πήρε μια φθηνή με κίτρινο φόρεμα.
«Αυτή. Η αδελφή μου θέλει μια κούκλα. Δεν είχε ποτέ της.»
Η κυρία Σοφία γύρισε και κοίταξε έκπληκτη το παιδί. Ξαφνικά ήταν σαν να έπεσε από πάνω της μια σιδερένια πανοπλία. Τελικά από μέσα έκρυβε έναν άνθρωπο. Ο Βασίλης την είδε να ταλαντεύεται»
«Και για σένα; Τι θέλεις εσύ;»
«Εγώ είμαι μεγάλος. Συνήθισα να μην παίρνω δώρο.»
«Ξέρεις κάτι; Μπορείς να διαλέξεις ένα ακόμα. Για σένα. Αυτό μου ζήτησε ο Άγιος Βασίλης.»
Το αγόρι δίστασε, μετά πήρε ένα σετ μολύβια και τετράδιο για ζωγραφική.
«Μ' αρέσει να ζωγραφίζω».
Μόλις πήρε τα δώρα το παιδί έτρεξε προς τον Βασίλη. Τον αγκάλιασε.
«Ευχαριστώ, Άγιε Βασίλη. Συγγνώμη που δεν σε πίστεψα.»
Όταν το παιδί έφυγε η κυρία Σοφία ξανάβαλε την πανοπλία. Ψυχρό βλέμμα, στητή πλάτη.
«Το κόστος του σετ ζωγραφικής δεν θα το βγάλω από τον μισθό σου, αλλά από τον δικό μου», είπε. Πήγε να απομακρυνθεί, όμως επέστρεψε. Φαινότανε ότι ήταν έξω από τα νερά της.
«Σ΄ ευχαριστώ που μου θύμισες κάτι που είχα ξεχάσει, Βασίλη. Την ανθρωπιά» είπε και γύρισε την πλάτη, ίσως για να μην φανεί η ευαίσθητη πλευρά της.
Στο σχόλασμα, η κυρία Σοφία τον κάλεσε στο γραφείο της.
«Τα πήγες πολύ καλά αυτές τις μέρες, Βασίλη. Τα παιδιά σε αγάπησαν.» Του έδωσε τον μισθό του και έναν επιπλέον φάκελο. «Έχεις και ένα μπόνους για τις γιορτές.»
«Κυρία Σοφία, εγώ...»
«Και κάτι ακόμη, τον διέκοψε εκείνη. Μίλησα με τα αφεντικά. Εάν θέλεις, από την καινούργια χρονιά θα υπάρχει μια θέση για σένα. Μόνιμη. Τι λες;»
Ο Βασίλης κλονίσθηκε. Κρατήθηκε από την άκρη του γραφείου. Δεν μπόρεσε να μιλήσει.
«Πριν σου ευχηθώ καλή χρονιά, πέρνα από το τμήμα παιχνιδιών και πάρε ότι θέλεις για τα παιδιά σου. Τι Άγιος Βασίλης θα ήσουν εάν δεν δώσεις δώρα και στα δικά σου παιδιά. Καλή χρονιά».
Ο Βασίλης βγήκε από το κατάστημα με τον φάκελο στα χέρια με τρεις τσάντες που μέσα είχαν ένα αυτοκινητάκι, μία τσάντα και ένα USB με παιχνίδια.
Περπατούσε φορώντας ακόμη τη στολή όταν άκουσε:
«Άγιε Βασίλη!»
Ήταν ο Δημήτρης με τη μητέρα του και την αδελφή του.
«Γεια σου, Δημήτρη.»
Το αγόρι κοίταξε τις σακούλες. «Αυτά είναι για τα δικά σου παιδιά;»
«Ναι. Έχω τρία.»
Η μητέρα χαμογέλασε λυπημένα. «Κάνεις τον ίδιο αγώνα με εμένα, ε;»
«Ναι. Τον ίδιο ακριβώς.»
«Σε περίμενα να σχολάσεις να σ’ ευχαριστήσω. Δεν ξέρεις τι σημαίνει για μια χήρα μάνα, αυτό που έκανες για τα παιδιά μου».
Ο Δημήτρης τον κοίταξε. «Ξέρεις, νομίζω ότι εσύ είσαι ο αληθινός Άγιος Βασίλης. Γιατί πραγματικά αγαπάς τα παιδιά.»
Η μικρή του έδειξε την κούκλα της.
«Ευχαριστώ Άγιε Βασίλη». Άνοιξε τα χεράκια της.
Ο Βασίλης έσκυψε και την αγκάλιασε.
-Χρόνια πολλά μικρή μου της είπε χαμογελαστός και της έκανε και ένα ΧΟΧΟΧΟ, ενώ ένιωθε ένα δάκρυ να μουσκεύει την ψεύτικη γενειάδα του.
«Καλή Πρωτοχρονιά» τους ευχήθηκε.
Όταν έφτασε στο σπίτι, τα παιδιά κοιμόντουσαν. Έβαλε τα δώρα κάτω από το μικρό δεντράκι που είχαν στολίσει.
Η Ελένη τον κοίταξε με έκπληξη. «Τους έφερες δώρα;»
«Ναι. Τι Άγιος Βασίλης θα ήμουνα; Σου έφερα και εσένα ένα παλτό μην ξεπαγιάζεις. Μου έδωσαν και μόνιμη δουλειά γυναίκα. Θα σταματήσεις τις σκάλες.»
Την αγκάλιασε και ένιωσε επί τέλους ότι είναι μέρες γιορτινές.
Το πρωί της Πρωτοχρονιάς, ο Νίκος φώναξε:
«Μπαμπά! Ήρθε ο Άγιος Βα
σίλης!»
Ο Βασίλης στάθηκε στην πόρτα.
Χωρίς γενειάδα. Χωρίς στολή.
Μόνο άνθρωπος.
Για να βρούμε ανάπαυση
«Αν ο άνθρωπος ακουμπήσει την πίκρα του πόνου του στον γλυκύ Ιησού, οι πίκρες και τα φαρμάκια του μεταβάλλονται σε μέλι.
Αν καταλάβει κανείς τα μυστικά της πνευματικής ζωής και τον μυστικό τρόπο με τον οποίο εργάζεται ο Θεός, παύει να στεναχωριέται για ό,τι του συμβαίνει, γιατί δέχεται με χαρά τα πικρά φάρμακα που του δίνει ο Θεός για την υγεία της ψυχής του. Όλα τα θεωρεί αποτελέσματα της προσευχής του, αφού ζητάει συνέχεια από τον Θεό να του λευκάνει την ψυχή.
Όταν όμως οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τις δοκιμασίες κοσμικά, βασανίζονται. Αφού ο Θεός όλους μας παρακολουθεί, πρέπει να παραδίνεται κανείς εν λευκώ σ’ Αυτόν. Αλλιώς είναι βάσανο· ζητάει να του έρθουν όλα, όπως εκείνος θέλει, αλλά δεν του έρχονται όλα όπως τα θέλει, και ανάπαυση δε βρίσκει»
➕ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
(Λόγοι Δ΄Οικογενειακή Ζωή)
Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2025
Τα Άγια Νήπια
Όταν οι Μάγοι δεν επέστρεψαν στον Ηρώδη να του πουν που είναι ο Χριστός, ο πονηρός αυτός βασιλιάς μηχανεύθηκε άλλο σχέδιο για να εξοντώσει το Θείο Βρέφος. Είχε ακούσει ότι, σύμφωνα με τις Γραφές, τόπος γέννησης του Χριστού θα ήταν η Βηθλεέμ. Επειδή όμως δε γνώριζε ποιος ήταν ο Ιησούς αν βρισκόταν μέσα στη Βηθλεέμ ή στα περίχωρα της και επειδή συμπέρανε ότι το παιδί θα ήταν κάτω από δύο χρονών, έδωσε διαταγή να σφαγούν όλα τα παιδιά της Βηθλεέμ και των περιχώρων της, μέχρι της ηλικίας των δύο ετών.
Η σφαγή έγινε ξαφνικά, ώστε να μη μπορέσουν οι οικογένειες να απομακρυνθούν με τα βρέφη τους. Και οι δυστυχισμένες μητέρες είδαν να σφάζονται τα παιδιά τους μέσα στις ίδιες τις αγκαλιές τους.
Η χριστιανική Εκκλησία, πολύ σωστά ανακήρυξε Άγια τα σφαγιασθέντα αυτά παιδιά, διότι πέθαναν σε μια αθώα ηλικία και υπήρξαν κατά κάποιο τρόπο οι πρώτοι μάρτυρες του χριστιανισμού. Μπορεί βέβαια να μη βαπτίσθηκαν εν ύδατι, βαπτίσθηκαν όμως, μέσα στο ίδιο ευλογημένο αίμα του μαρτυρίου τους.
Όταν βλέπεις ότι συμπληρώθηκε ο χρόνος...
‘’Όταν βλέπεις ότι συμπληρώθηκε ο χρόνος, ευχαρίστησε τον Κύριο, διότι σ' έβαλε σ' αυτήν την περίοδο των ετών.
Δημιούργησε κατάνυξη στην καρδιά σου, ξαναλογάριασε τον χρόνο της ζωής σου, πες στον εαυτόν σου:
Οι μέρες τρέχουν και περνούν, τα χρόνια συμπληρώνονται, πολύ μέρος του δρόμου προχωρήσαμε. Άραγε τί καλό κάναμε;
Μήπως άραγε φύγουμε από δω άδειοι κι απογυμνωμένοι από κάθε αρετή; Το δικαστήριο είναι κοντά, η ζωή μας τρέχει προς το γήρας’’.
✝️ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος
Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2025
Είναι ο Πάπας Αγιότατος;
Η αγιότητα του ανθρώπου δεν μία απλή κατάσταση της ανθρωπίνης φύσεως, ούτε χορηγείται με την προσφώνηση, αλλά είναι καρπός της παρουσίας του Τριαδικού Θεού μέσα σ’ όλη την ύπαρξη του αναγεννημένου εν Χριστώ ανθρώπου.
Ο άνθρωπος αγιάζεται όταν μένει ενωμένος με την Πηγή της αγιότητος, που είναι ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Ο ίδιος ο Κύριος μας διαβεβαίωσε, ότι για να φέρουμε “καρπόν πολύν”, οφείλομε να μένουμε ενωμένοι μαζί Του. Διότι, “άνευ Εμού, ου δύνασθε ποιείν ουδέν”, καθώς ο Ίδιος αλλού μας επιβεβαιώνει.
Η παραμονή του ανθρώπου, “εν πνεύματι Αληθείας”, στο κανονικό Σώμα του Χριστού, είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για τον αγιασμό του.
Η Αίρεση ή το Σχίσμα αποκλείουν τον αγιασμό, διότι είναι αιτία του χωρισμού του ανθρώπου από τον Θεό. Είναι καρποί του μισοκάλους εχθρού του ανθρώπου, του Διαβόλου.
Ο Άγιος Θεός της Αληθείας δεν είναι δυνατόν να συνυπάρξει με το ψέμα – αίρεση.
Όταν ο άνθρωπος, όσο “καλός” και αν είναι, εάν είναι μολυσμένος από τις δύο πιο πάνω καταστάσεις (αίρεση και σχίσμα), τότε είναι φύσει αδύνατο να αγιαστεί, παρά μόνον με ειλικρινή εξομολόγηση, μετάνοια και άρνηση των αιρετικών ή σχισματικών του αντιλήψεων και θέσεών του.
Επομένως, κακώς και εσφαλμένως ο Πάπας Λέων ΙΔ’ προσφωνήθηκε ως “Αγιότατος” κατά την θρονική εορτή της Κωνσταντινουπόλεως, εορτή του Πρωτοκλήτου Ανδρέου (30 Νοεμβρίου). Διότι, πως είναι δυνατόν να είναι “αγιότατος”, όταν όλος αναδύει την δυσωδία των πολλαπλών αιρέσεων της δήθεν “Χριστιανικής” Δύσεως;;;
Η ενότητα της Πίστεως δεν επιτυγχάνεται με προσφωνήσεις και εγκωμιαστικά λόγια, αλλά με την αποδοχή των ορθών Δογμάτων της Πίστεως. Η ειρωνεία είναι ότι ο μεν Πάπας προσφωνήθηκε ως “Αγιότατος”, ενώ ο Οικουμενικός ως “Παναγιότατος”!!! Τι ειρωνεία!!! Διερωτάται κανείς, ποιος επιδιώκει “πρωτεία”;
Ευχόμαστε να έχουν ειλικρινή μετάνοια και να επιστρέψουν όλοι στην Πηγή της αληθινής Πίστεως, που είναι η Ορθόδοξος Εκκλησία.
Ευχόμαστε καλή φώτιση σ’ όλους τους Πατριάρχες, Αρχιερείς, Ηγουμένους, κληρικούς και λαϊκούς, ώστε να ορθοτομούν τον λόγον της Αληθείας.
+Ο Αντινόης Παντελεήμων (Λαμπαδάριος) Εφησυχάζων Μητροπολίτης Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής.
Κάλυμνος, εορτή Πρωτομάρτυρος Στεφάνου, 29 Δεκεμβρίου, 2025.
Χριστός γεννάται, δοξάσατε.
"Μέσα μου λάμπουν ξάστεροι ουρανοί
και το κορμί μου, φάτνη ταπεινή,
βλέπω κι αλλάζει, γίνεται ναός·
ω! μέσα μου γεννιέται ένας Θεός!"
✝️Κ. Παλαμάς.
Πώς να σε ονομάσω;
Λόγια τρυφερά για Το Θείο Βρέφος, από Το Αγιασμένο στόμα της Παναγίας και Μητέρας όλων μας...
-Πώς να Σε ονομάσω, θαυμαστό μου Βρέφος;
-Τι θνητό όνομα να δώσω στον καρπό
Του Αγίου Πνεύματος;
-Να Σου δώσω θυμίαμα ή γάλα;
-Έχεις ανάγκη από τις μητρικές μου φροντίδες ,
ή να πέσω στα πόδια Σου να Σε λατρέψω;
-Ο Ουρανός είναι ο θρόνος Σου και εγώ Σε τοποθέτησα στα γόνατά μου .
-Σε βλέπω στη γη κι όμως δεν άφησες τον ουρανό, γιατί εκεί Βρίσκεσαι!》
✝️Μέγας Βασίλειος
Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2025
Ἐλᾶτε νὰ πανηγυρίσουμε!
Ἐλᾶτε λοιπὸν νὰ γιορτάσουμε!
Εἶναι παράξενος ὁ τρόπος τῆς γιορτῆς -ὅσο παράξενος εἶναι κι ὁ λόγος τῆς *γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ.
Σήμερα λύθηκαν τὰ μακροχρόνια δεσμά.
Ὁ διάβολος καταντροπιάστηκε.
*Οἱ δαίμονες δραπέτευσαν.
Ὁ θάνατος καταργήθηκε.
Ὁ παράδεισος ἀνοίχτηκε.
Ἡ κατάρα ἐξαφανίστηκε.
Ἡ ἁμαρτία διώχτηκε.
Ἡ πλάνη ἀπομακρύνθηκε.
Ἡ ἀλήθεια ἀποκαλύφθηκε.
Τὸ κήρυγμα τῆς εὐσέβειας ξεχύθηκε καὶ διαδόθηκε παντοῦ.
Ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν μεταφυτεύθηκε στὴ γῆ.
Οἱ ἄγγελοι συνομιλοῦν μὲ τοὺς ἀνθρώπους.
Ὅλα ἔγιναν ἕνα.
Γιατί;
Γιατί κατέβηκε ὁ Θεὸς στὴ γῆ κι ὁ ἄνθρωπος ἀνέβηκε στοὺς οὐρανούς.
*(Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου)*
Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2025
Η ζυγαριά…
Μια αληθινή Χριστουγεννιάτικη ιστορία, λίγο μετά τον πόλεμο.
Από τον † Μητροπολίτη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
Μια φτωχή και πολύτεκνη μητέρα πήγε στο παντοπωλείο ν’ αγοράσει, με πίστωση, τρόφιμα για τα Χριστούγεννα.
Ο παντοπώλης την ρώτησε πόσα χρήματα είχε μαζί της και εκείνη του απήντησε ότι ο σύζυγός της και ο γιος της σκοτώθηκαν στον πόλεμο, έχει πέντε παιδάκια και χωρίς κανένα πόρο ζωής.
– Ειλικρινά, το μόνο που έχω τυχαίως αυτή την στιγμή μαζί μου είναι ένα χαρτάκι, στο οποίο η άρρωστη κόρη μου έγραψε μια προσευχή...
Ο παντοπώλης, ψυχρός και αδιάφορος, της είπε ότι εδώ είναι παντοπωλείο και όχι φιλανθρωπικό κατάστημα.
Πειράζοντας την γυναίκα και αστειευόμενος, πήρε το χαρτάκι και το έβαλε στο ένα μάτι της ζυγαριάς, λέγοντας ειρωνικά και αλαζονικά:
– Να δούμε πόσα τρόφιμα ζυγίζει η προσευχή της κορούλας σου….
Τοποθέτησε στο άλλο «μάτι» της ζυγαριάς μια φέτα ψωμί, αλλά δεν υποχωρούσε και δεν κατέβαινε.
Εν συνεχεία μισό ψωμί, ένα ψωμί, δύο, τρία, πέντε και άλλα τρόφιμα πιο βαριά, και υπερνικούσε πάντοτε το βάρος του χαρτιού…
Ο παντοπώλης ανησύχησε για την ιδιαίτερη βαρύτητα του χαρτιού, κατελήφθη από κάποιο ιερό δέος και γεμάτος με παράξενα συναισθήματα μετανοίας και αμηχανίας, είπε στην γυναίκα:
– Πάρε αυτό το σακί, γέμισέ το δωρεάν με τρόφιμα, πήγαινε στην οικογένειά σου και Καλά Χριστούγεννα.
Η γυναίκα, συγκινημένη από την γενναία και φιλάνθρωπη χειρονομία του παντοπώλη, τον ευχαρίστησε με δάκρυα και έφυγε χαρούμενη.
Τότε, ο παντοπώλης πήρε το χαρτάκι και διάβασε τι έγραφε:
«Κύριε, τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον…».
Αυτό ήτο το βάρος της προσευχής…
Αναπαραγωγή του άρθρου επιτρέπεται να γίνει μόνο με ευδιάκριτη αναφορά στην πηγή «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά» (https://mumdadandkids.gr/) και χρήση ενεργής αναφοράς (active-live link) που οδηγεί στο παρόν άρθρο.
Δώρο στο Χριστό
"ΔΩΡΟ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ". Χριστουγεννιάτικη ιστορία
Εδώ και πολλά χρόνια ο κόσμος γιόρταζε τα Χριστούγεννα με περισσότερη κατάνυξη.
Σ’ ένα μακρινό χωριό, λοιπόν, ο παπάς έκανε κάθε χρόνο μια φάτνη στη μέση της εκκλησίας, την παραμονή των Χριστουγέννων.
Οι κάτοικοι πήγαιναν πρώτα πρώτα στην εκκλησία, για ν’ ακούσουν τη θεία λειτουργία, γονάτιζαν κι άναβαν το κεράκι τους μπροστά στη φάτνη. Κάθε κεράκι έπρεπε να σβήσει από μόνο του, λιώνοντας σιγά σιγά, γι’ αυτό γύρω από τη φάτνη ήταν αμέτρητα κεράκια, όσα και οι πιστοί, κι η εκκλησία λαμποκοπούσε κι έφεγγε σαν να ήταν ο ήλιος μέσα της. Όταν η λειτουργία τελείωνε, ο κόσμος πήγαινε στα γύρω κεντράκια, για να φάει και να πιει, να γλεντήσει τη χαρά του για τη γέννηση του Χριστού.
Οι χωριανοί άρχιζαν τις προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα εβδομάδες πριν.
Οι νοικοκυρές έψηναν κουλούρια, πίτες και γλυκά κι οι άντρες έβαφαν την πλατεία του χωριού, την εκκλησία και τα σπίτια τους. Ο παπάς με τα παιδιά του σχολείου και τους δασκάλους σκάλιζε τα ζώα της φάτνης στο ξύλο, τους τρεις μάγους, τους βοσκούς, το αστέρι, την Παναγία και το Χριστό.
Το βράδυ της παραμονής όλα ήταν έτοιμα κι οι άνθρωποι ντυμένοι τα καλά τους πήγαιναν στην εκκλησιά κι άφηναν μπροστά στη φάτνη ένα δώρο για το Χριστό, ό,τι μπορούσε ο καθένας.
Η Μαρία, που ήταν έξι χρονών, πήγαινε κι αυτή κάθε χρόνο με τους γονείς της στην εκκλησία κρατώντας το καλαθάκι με τα κουλούρια που είχε φτιάξει για το νεογέννητο Χριστό. Εκείνο το χρόνο, όμως, η μητέρα της αρρώστησε, κι ο πατέρας της ταξίδεψε σε μια μεγάλη πόλη για να βρει δουλειά και να τα βγάλει πέρα με τα φάρμακα και τα άλλα έξοδα. Ούτε δραχμή δεν τους περίσσευε, για ν’ αγοράσουν δώρο στο Χριστό.
Πώς να πάει στην εκκλησία η Μαρία με άδεια χέρια;
Την ώρα που χτύπησαν οι καμπάνες, η Μαρία μπήκε δειλά δειλά στην εκκλησία και κρύφτηκε πίσω από μια κολόνα. Δεν ήθελε να τη δει κανείς με τα χέρια αδειανά.
Οι άλλοι προσκυνούσαν το Χριστό, άναβαν το κεράκι τους και
του πρόσφεραν το δώρο τους.
Εκείνη γονάτισε κοιτάζοντας τη φάτνη από μακριά και ψιθύρισε:
– Αχ, Παναγίτσα μου, φέτος δε θα έρθω στη λειτουργία. Δεν έχω να χαρίσω τίποτε στο παιδί σου που γεννήθηκε. Η μητέρα μου αρρώστησε. Δεν έχουμε καθόλου χρήματα. Θα το εξηγήσεις στο Χριστό γιατί δεν του έφερα δώρο;
Ο κόσμος είχε αρχίσει να ψάλλει μαζί με τον παπά το «Χριστός γεννάται σήμερον».
Τα μάτια της Μαρίας θόλωσαν από τα δάκρυα, βγήκε από την κρυψώνα της κι έτρεξε προς το σπίτι της. Δεν είχε κάνει ούτε τρία βήματα, όταν άκουσε πίσω της μια φωνή να τη ρωτάει:
– Γιατί κλαις, κοριτσάκι μου, μια τέτοια χαρούμενη μέρα;
Ήταν μια γριούλα με γλυκό πρόσωπο και μάτια γεμάτα καλοσύνη.
– Κλαίω, γιαγιάκα, γιατί δε μου περισσεύει ούτε μια δεκάρα,
για ν’ αγοράσω ένα δώρο στο Χριστό.
– Γι’ αυτό κλαις, Μαρία; Ο Χριστός ευχαριστιέται και μόνο που τον σκέφτεσαι.
Και μόνο που τον αγαπάς. Να, κοίταξε εκείνον το θάμνο με τα πράσινα φύλλα.
Γιατί δεν κόβεις ένα μπουκέτο να του το πας;
Το κορίτσι σταμάτησε τα κλάματα, έσκυψε, κι άρχισε να κόβει ένα μπουκέτο από κλαδιά. Έκοψε αρκετά, ώσπου η αγκαλιά της δε χωρούσε πια άλλα.
– Φτάνουν αυτά, γιαγιάκα; ρώτησε τη γριούλα κοιτάζοντας πίσω της,
αλλά εκείνη είχε εξαφανιστεί.
Η Μαρία με τα κλαδιά στην αγκαλιά της προχώρησε θαρρετά και μπήκε στην εκκλησία μ’ ένα χαμόγελο αγαλλίασης. Όλα έλαμπαν στο φως των κεριών. Ο κόσμος έψελνε με κατάνυξη. Περπάτησε πάνω στο κόκκινο χαλί που απλωνόταν μπροστά στη φάτνη κι απόθεσε το δώρο της.
– Κοιτάτε αυτό το κοριτσάκι, είπε χαμηλόφωνα μια γυναίκα.
Φέρνει κλαδιά από θάμνους στο Χριστό. Και μη χειρότερα.
Όταν τελείωσε το τροπάριο ακούστηκαν ψίθυροι στην εκκλησία.
– Κοιτάξτε, κοιτάξτε τα κλαδιά των θάμνων!
Η Μαρία ήταν ακόμα γονατιστή με σταυρωμένα τα χέρια της. Ακούγοντας τις φωνές, σήκωσε το κεφάλι της τρομοκρατημένη και είδε τα κλαδιά, τα δικά της κλαδιά, να έχουν ανθίσει και να έχουν βγάλει κάτι όμορφα κόκκινα λουλούδια που έμοιαζαν με αστέρια.
– Μα τι έγινε;
– Θαύμα!
– Ήτανε θάμνοι κι έβγαλαν λουλούδια!
Ο παπάς και το πλήθος γονάτισαν μπροστά στη φάτνη,
δοξολογώντας το Χριστό γι’ αυτό το ανεξήγητο φαινόμενο.
Η γριούλα – ποια να ‘ταν άραγε; – είχε δίκιο. Το δώρο που δίνεται από την καρδιά είναι το πιο αξιόλογο δώρο. Τα φτωχά κλαδάκια ήταν το πιο σημαντικό δώρο που είχε πάρει ο Χριστός εκείνη τη μέρα...
Από τότε, κάθε χρόνο, τις μέρες των Χριστουγέννων, αυτοί οι θάμνοι ανθίζουν με τα αμέτρητα κόκκινα αστράκια τους, κι ο κόσμος τα ονομάζει
«λουλούδια των Χριστουγέννων».
Από το μακρινό εκείνο χωριό έφτασαν και στην πατρίδα μας κι ο κόσμος τα ονόμασε «Άστρα του Χριστού».
Το λουλούδι λέγεται αλεξανδρινό.
Ανθίζει Δεκέμβριο με Ιανουάριο και η ανθοφορία του διαρκεί 6 – 8 εβδομάδες.
Ελένης Χουκ – Αποστολοπούλου
Από το βιβλίο «Να τα πούμε; Να τα πείτε!»
Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2025
Πώς να Σε ονομάσω;
Ο Μέγας Βασίλειος θαυμάζοντας το γεγονός της Γεννήσεως του Χριστού, θέτει στο στόμα της Παναγίας τα ακόλουθα λόγια:
«Πως να Σε ονομάσω εγώ, θαυμαστό μου βρέφος;
Τι θνητό όνομα να δώσω στον καρπό του Αγίου Πνεύματος;
Να Σου προσφέρω θυμίαμα ή γάλα;
Έχεις ανάγκη από τις μητρικές μου φροντίδες, ή να πέσω στα πόδια Σου και να Σε λατρεύω;
Τι ανεξήγητη αντίθεση;
O ουρανός είναι ο θρόνος Σου κι εγώ σε τοποθέτησα στα γόνατα μου.
Σε βλέπω στην γη κι όμως δεν άφησες τον ουρανό.
O ουρανός είναι εκεί, όπου ευρίσκεσαι Εσύ».
Την απορία και την έκπληξη της Παναγίας συμμερίζεται και άγιος Βασίλειος. Και προσπαθώντας να βρει το μυστικό που πέτυχε την ένωση τόσο αντιθέτων πραγμάτων, καταλήγει ότι είναι Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ!
Από ταπείνωση ο Θεός έγινε άνθρωπος!
Από την ταπείνωση Του η γη έγινε ουρανός!
Δεν ανέβηκε ο άνθρωπος στον ουρανό. Κατέβηκε ο Θεός στην γη. Και έτσι μας έμαθε έμπρακτα, πως μπορεί η γη, από τόπος εξορίας να γίνει παράδεισος. Από ζούγκλα, να γίνει Βασιλεία του Θεού. Γι' αυτό και οι πρώτοι, που αξιώθηκαν να Τον προσκυνήσουν, ήταν οι ταπεινοί ποιμένες. Και οι γεμάτοι ταπεινό και ειλικρινές φρόνημα αναζήτησης της αλήθειας, «μάγοι εξ ανατολών».
Αυτή η αρετή της Ταπείνωσης είναι το μεγάλο μήνυμα της εορτής των Χριστουγέννων. Μόνο ο άνθρωπος που καλλιεργεί και αγαπάει αυτή την αρετή, μπορεί κάπως να νιώσει, τι έγινε εκείνη την παγωμένη νύχτα του Δεκέμβρη στην Βηθλεέμ της Ιουδαίας. Και μόνο με αυτή την αρετή, μπορεί να αξιωθεί να δεχθεί στην καρδιά του τον Νεογέννητο Βασιλέα και Σωτήρα Χριστό...
Άγιος Εφραίμ ο Σύρος
Αναμένοντας Τον Μεσσία
Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Σκαραμαγκά
Φωτογραφικό υλικό από την Ιερά μας Μονή.
Αναμένοντας την γέννηση του Θεανθρώπου.
Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα!
Άγρυπνοι τα Χριστούγεννα
Γέροντα, μετὰ τὴν Ἀγρυπνία τῶν Χριστουγέννων δὲν κοιμόμαστε;
–Χριστούγεννα καὶ νὰ κοιμηθοῦμε,...
Ἄ ! Ἡ μητέρα μου ἔλεγε: «ἀπόψε μόνον οἱ Ἐβραίοι κοιμοῦνται».
Βλέπεις, τὴν νύχτα ποὺ γεννήθηκε ὁ Χριστός, οἱ ἄρχοντες κοιμόνταν βαθιά, καὶ οἱ ποιμένες «ἀγραυλοῦσαν».
Φύλαγαν τὰ πρόβατα τὴν νύχτα παίζοντας τὴν φλογέρα. Κατάλαβες;
Οἱ ποιμένες ποὺ ἀγρυπνοῦσαν εἶδαν τὸν Χριστό».
Νὰ τὸ ὡραῖο μήνυμα ἀπὸ τὴν ἐπισήμανση τοῦ ἁγίου.
Ὅσοι αγρυπνοῦν θὰ δοῦν ὅσα γίνονται !
Καὶ εἶναι ἀνάμεσά μας ἄνθρωποι ποὺ δὲν κοιμοῦνται ,
ποὺ περνοῦν πολλὲς μέρες καὶ νύκτες, δεὀμενοι.
✝️ Άγιος Παΐσιος.
Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2025
Πώς ετοιμαζόμαστε για τα Χριστούγεννα;
Δὲν ξέρω ἐσεῖς πῶς ἑτοιμάζεστε γιὰ τὰ Χριστούγεννα.
Ἂν ἑτοιμάζεστε μόνο ὑλικῶς, μὲ ὅλο τὸ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν σας δηλαδή ἀνεξομολόγητοι, κάνετε πολὺ λάθος.
Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ προετοιμάζεται γιὰ τὰ Χριστούγεννα καὶ πνευματικῶς, νὰ ἐξομολογεῖται δηλαδή καὶ νὰ βρίσκεται ἐν μετανοία…
Διότι ὁ Χριστὸς ἦρθε στὸν κόσμο, νὰ “μαζέψει” τὶς ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων καὶ νὰ καταργήσει τὸν θάνατο, ποὺ προκαλεῖ ἡ ἁμαρτία.
Ἐὰν λοιπὸν θέλουμε, τὰ φετινὰ Χριστούγεννα νὰ εἶναι Χριστούγεννα Θεοῦ, φροντίστε νὰ ἐξομολογηθεῖτε τὶς ἁμαρτίες σας, εἰρηνεύσετε μὲ τὸν Θεὸ καὶ τοὺς….ἀνθρώπους.
Ἀγαπῆστε και συγχωρέστε τοὺς ἀνθρώπους,
πεῖτε τὴν ”καλημέρα” τοῦ Θεού
ἀπὸ τοῦτο τὸν κόσμο γιὰ τὸν ἄλλον,
γράψτε, τηλεφωνεῖστε καὶ μετὰ πάτε νοερώς στὴν Βηθλεέμ,
γιὰ νὰ ἀκούσετε τὸ ”ἐπὶ γὴς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία” .
Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας+
Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2025
Αναγνώσματα Κυριακής
Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2025
Κυριακή προ της Χριστού γεννήσεως, Αγία Ιουλιανή, Άγιος Θεμιστοκλής† ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ. «Μνήμη πάντων τῶν ἀπ᾿ αἰῶνος Θεῷ εὐαρεστησάντων ἀπὸ Ἀδὰμ ἄχρι καὶ Ἰωσὴφ τοῦ μνήστορος τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου· ὁμοίως καὶ τῶν προφητῶν καὶ προφητίδων, ἐξαιρέτως δὲ τοῦ προφήτου Δανιὴλ (560 π.Χ.) καὶ τῶν ἁγίων τριῶν παίδων». Ἰουλιανῆς καὶ τῶν σὺν αὐτῇ 500 μαρτύρων (†304). Θεμιστοκλέους μάρτυρος (†251).
🏵️Ἀπόστολος
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΙΑ´ 9 - 10
9 Πίστει παρῴκησεν εἰς γῆν τῆς ἐπαγγελίας ὡς ἀλλοτρίαν, ἐν σκηναῖς κατοικήσας μετὰ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ τῶν συγκληρονόμων τῆς ἐπαγγελίας τῆς αὐτῆς· 10 ἐξεδέχετο γὰρ τὴν τοὺς θεμελίους ἔχουσαν πόλιν, ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός.ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΙΑ´ 32 - 4032 Καὶ τί ἔτι λέγω; ἐπιλείψει με γὰρ διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών, Βαράκ, Σαμψών, Ἰεφθάε, Δαυῒδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προφητῶν, 33 οἳ διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, 34 ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· 35 ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τοὺς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· 36 ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· 37 ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, 38 ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐπὶ ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. 39 Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, 40 τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι.
🏵️Ευαγγέλιο
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Α´ 1 - 25
1 Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ Δαυῒδ, υἱοῦ Ἀβραάμ. 2 Ἀβραὰμ ἐγέννησεν τὸν Ἰσαάκ, Ἰσαὰκ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰακώβ, Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, 3 Ἰούδας δὲ ἐγέννησεν τὸν Φαρὲς καὶ τὸν Ζαρὰ ἐκ τῆς Θάμαρ, Φαρὲς δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἑσρώμ, Ἑσρὼμ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀράμ, 4 Ἀρὰμ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀμιναδάβ, Ἀμιναδὰβ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ναασσών, Ναασσὼν δὲ ἐγέννησεν τὸν Σαλμών, 5 Σαλμὼν δὲ ἐγέννησεν τὸν Βοὸζ ἐκ τῆς Ραχάβ, Βοὸζ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ὠβὴδ ἐκ τῆς Ρούθ, Ὠβὴδ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰεσσαί, 6 Ἰεσσαὶ δὲ ἐγέννησεν τὸν Δαυῒδ τὸν βασιλέα. Δαυῒδ δὲ ἐγέννησεν τὸν Σολομῶντα ἐκ τῆς τοῦ Οὐρίου, 7 Σολομὼν δὲ ἐγέννησεν τὸν Ροβοάμ, Ροβοὰμ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀβιά, Ἀβιὰ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀσά, 8 Ἀσὰ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰωσαφάτ, Ἰωσαφὰτ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰωράμ, Ἰωρὰμ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ὀζίαν, 9 Ὀζίας δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰωάθαμ, Ἰωάθαμ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀχαζ, Ἀχαζ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἑζεκίαν, 10 Ἑζεκίας δὲ ἐγέννησεν τὸν Μανασσῆ, Μανασσῆς δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀμών, Ἀμὼν δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰωσίαν, 11 Ἰωσίας δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰεχονίαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος. 12 Μετὰ δὲ τὴν μετοικεσίαν Βαβυλῶνος Ἰεχονίας ἐγέννησεν τὸν Σαλαθιήλ, Σαλαθιὴλ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ζοροβάβελ, 13 Ζοροβάβελ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀβιούδ, Ἀβιοὺδ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἐλιακείμ, Ἐλιακεὶμ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀζώρ, 14 Ἀζὼρ δὲ ἐγέννησεν τὸν Σαδώκ, Σαδὼκ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀχείμ, Ἀχεὶμ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἐλιούδ, 15 Ἐλιοὺδ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἐλεάζαρ, Ἐλεάζαρ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ματθάν, Ματθὰν δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰακώβ, 16 Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰωσὴφ τὸν ἄνδρα Μαρίας, ἐξ ἧς ἐγεννήθη Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Χριστός. 17 Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ Ἀβραὰμ ἕως Δαυῒδ γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ Δαυῒδ ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ Χριστοῦ γενεαὶ δεκατέσσαρες. 18 Τοῦ δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ γένεσις οὕτως ἦν· μνηστευθείσης τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρίας τῷ Ἰωσήφ, πρὶν ἢ συνελθεῖν αὐτοὺς εὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ Πνεύματος ἁγίου. 19 Ἰωσὴφ δὲ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, δίκαιος ὢν καὶ μὴ θέλων αὐτὴν παραδειγματίσαι, ἐβουλήθη λάθρᾳ ἀπολῦσαι αὐτήν. 20 ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἐνθυμηθέντος ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου κατ’ ὄναρ ἐφάνη αὐτῷ λέγων· Ἰωσὴφ υἱὸς Δαυῒδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου, τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ πνεύματός ἐστιν ἁγίου· 21 τέξεται δὲ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν, αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. 22 Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· 23 Ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ, ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός. 24 Διεγερθεὶς δὲ ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ τοῦ ὕπνου ἐποίησεν ὡς προσέταξεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος Κυρίου καὶ παρέλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, 25 καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν ἕως οὗ ἔτεκε τὸν υἱόν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν.
🏵️Ερμηνεία Ευαγγελίου
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Α´ 1 - 25
1 Κατάλογος γενεαλογικός, εἰς τὸν ὁποῖον καταφαίνεται πόθεν κατάγεται ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ἀπόγονος τοῦ Δαβίδ, ὁ ὁποῖος πάλιν ἦτο ἀπόγονος τοῦ Ἀβραάμ 2 Ὁ Ἀβραὰμ ἐγέννησε τὸν Ἰσαάκ, ὁ Ἰσαὰκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ, ὁ Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφούς του, 3 ὁ Ἰούδας δὲ ἐγέννησε διδύμους τὸν Φαρὲς καὶ τὸν Ζαρὰ ἀπὸ τὴν νύμφην του Θάμαρ, ὁ Φαρὲς δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐσρώμ, ὁ Ἐσρὼμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀράμ, 4 ὁ Ἀρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμιναδάβ, ὁ Ἀμιναδὰβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ναασσών, ὁ Ναασσὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Σαλμών, 5 ὁ Σαλμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Βοὸζ ἀπὸ τὴν Ραχὰβ τὴν πόρνην, ἡ ὁποία ἐδέχθη εἰς Ἱεριχὼ καὶ ἐφυγάδευσε σῴους τοὺς κατασκόπους τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ· ὁ Βοὸζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ὠβὴδ ἐκ τῆς Ρούθ, ἡ ὁποία ὡς προσήλυτος Μωαβῖτις κατήγετο ἐξ ἔθνους πολὺ μισητοῦ εἰς τοὺς Ἑβραίους, ὁ Ὠβὴδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰεσσαί, 6 ὁ Ἰεσσαὶ δὲ ἐγέννησε τὸν Δαβὶδ τὸν βασιλέα.Δαβὶδ δὲ ὁ βασιλεὺς ἐγέννησε τὸν Σολομῶντα ἀπὸ τὴν γυναῖκα ποὺ ὑπῆρξε σύζυγος τοῦ Οὐρίου, διὰ νὰ καταφαίνεται ὄχι μόνον ἀπὸ τὰς περιπτώσεις τῆς Θάμαρ καὶ τῆς Ραχάβ, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ ὀλίσθημα αὐτὸ τοῦ Δαβίδ, ὅτι ἡ ἁμαρτία εἶχεν εἰσχωρήσει καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς προγόνους τοῦ Μεσσίου. 7 Σολομὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ροβοάμ, ὁ Ροβοὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀβιά, ὁ Ἀβιὰ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀσά, 8 ὁ Ἀσὰ δὲ ἀπέκτησε τρισέγγονον τὸν Ἰωσαφάτ, ὁ Ἰωσαφὰτ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωράμ, ὁ Ἰωρὰμ δὲ ἀπέκτησε τρισέγγονον τὸν Ὀζίαν, 9 ὁ Ὀζίας δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωάθαμ, ὁ Ἰωάθαμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἄχαζ, ὁ Ἄχαζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐζεκίαν, 10 ὁ Ἐζεκίας δὲ ἐγέννησε τὸν Μανασσῆ, ὁ Μανασσῆς δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμών, ὁ Ἀμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσίαν, 11 ὁ Ἰωσίας δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωαχίμ ἢ Ἰεχονίαν καὶ τοὺς ἀδελφούς του κατὰ τοὺς χρόνους, κατὰ τοὺς ὁποίους συνέπεσεν ἡ αἰχμαλωσία τῶν Ἰουδαίων εἰς τὴν Βαβυλῶνα. 12 Ὅταν δὲ οἰ Ἰουδαῖοι μετεφέρθησαν ὡς αἰχμάλωτοι εἰς τὴν Βαβυλῶνα, ὁ Ἰεχονίας ἐγέννησε ἐκεῖ τὸν Σαλαθιήλ, ὁ Σαλαθιὴλ δὲ ἐγέννησε τὸν Ζοροβάβελ, 13 τοῦ Ζοροβάβελ δὲ ἀπόγονος ὑπῆρξεν ὁ Ἀβιούδ, ὁ Ἀβιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλιακείμ, ὁ Ἐλιακεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀζώρ, 14 ὀ Ἀζὼρ δὲ ἐγέννησε τὸν Σαδώκ, ὁ Σαδὼκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀχείμ, ὁ Ἀχεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλιούδ, 15 ὁ Ἐλιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλεάζαρ, ὁ Ἐλεάζαρ δὲ ἐγέννησε τὸν Ματθάν, ὁ Ματθὰν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ, 16 ὁ Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσήφ, τὸν ἀρραβωνιαστικὸν τῆς Μαρίας.Κατήγετο δὲ καὶ ἡ Μαρία ἀπὸ τὸ αὐτὸ γένος ἀπὸ τὸ ὁποῖον καὶ ὁ Ἰωσήφ.Ἐκ τῆς Μαρίας δὲ αὐτῆς, ἡ ὁποία ἦτο ἀπόγονος τοῦ Δαβὶδ καὶ τοῦ Ἀβραάμ, ἐγεννήθη ὁ Ἰησοῦς, ποῦ ἐπονομάζεται Χριστός. 17 Σύμφωνα λοιπὸν μὲ τὸν ἀνωτέρω κατάλογον ὅλαι αἱ γενεαί, ὅσαι ἔζησαν ἀπὸ τὸν Ἀβραὰμ μέχρι τοῦ Δαβίδ, καθὼς ἀριθμοῦνται ἀπὸ τοὺς συντάκτας τοῦ καταλόγου, εἶναι γενεαὶ δεκατέσσαρες· καὶ αἱ γενεαὶ ἀπὸ τοῦ Δαβὶδ μέχρι τῆς ἐποχῆς, ποὺ οἱ Ἰουδαῖοι μετοίκησαν ὡς αἰχμάλωτοι εἰς τὴν Βαβυλῶνα, εἶναι γενεαὶ δεκατέσσαρες· καὶ αἱ γενεαί, ποῦ ἔζησαν ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τῆς μετοικήσεως τῶν Ἰουδαίων εἰς Βαβυλῶνα μέχρι τῶν χρόνων τοῦ Χριστοῦ, εἶναι γενεαὶ δεκατέσσαρες. 18 Ἡ γέννησις δὲ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔγινε κατὰ τὸν ἀκόλουθον ὑπερφυσικὸν καὶ πρωτοφανῆ τρόπον.Ὅταν δηλαδὴ ἡ μήτηρ του Μαρία ἠρραβωνίσθη μὲ τὸν Ἰωσήφ, προτοῦ νὰσυγκατοικήσουν ὡς σύζυγοι, εὑρέθη ἡ Μαρία ἔγκυος διὰ δημιουργικῆς ἐπενεργείας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. 19 Ὁ Ἰωσὴφ δὲ ὁ ἀρραβωνιαστικός της, ὅταν ἀντελήφθη τὴν ἐγκυμοσύνην, ἐπειδὴ ἧτο ἐνάρετος καὶ ἀγαθὸς καὶ δὲν ἤθελε νὰ τὴν διαπομπεύσῃ πρὸς δημόσιον παραδειγματισμόν, ἐσκέφθη νὰ τῆς δώσῃ διαζύγιον μυστικά. 20 Ὅταν ὅμως αὐτὸς ἐσυλλογίσθη αὐτά, ἰδοὺ ἕνας ἄγγελος τοῦ Κυρίου τοῦ ἐφάνη εἰς τὸ ὄνειρόν του καὶ τοῦ εἶπεν· Ἰωσήφ, ἀπόγονε τοῦ Δαβίδ, μὴ δοκιμάσῃς κανένα δισταγμὸν καὶ φόβον διὰ νὰ παραλάβῃς εἰς τὸν οἶκον σου τὴν Μαριὰμ τὴν μνηστήν σου· διότι ἐκεῖνο, ποῦ ἐγεννήθη μέσα της, προέρχεται ἐκ δημιουργικῆς ἐπενεργείας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. 21 Θὰ γεννήσῃ δὲ υἱὸν καὶ σύ, ποὺ ἀπὸ τὸν νόμον τὸν Μωσαϊκὸν ἀναγνωρίζεσαι προστάτης καὶ πατέρας του, θὰ καλέσῃς τὸ ὄνομά του Ἰησοῦν, τὸ ὁποῖον εἰς τὴν ἑλληνικὴν μεταφράζεται σωτήρ.Καὶ θὰ τοῦ δώσῃς αὐτὸ τὸ ὄνομα, διότι αὐτὸς θὰ σώσῃ ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας του τὸν νέον Ἰσραήλ, ποὺ θὰ τὸν πιστεύσῃ ὡς σωτῆρα καὶ θὰ γίνῃ μὲ τὴν πίστιν αὐτὴν ὁ πραγματικὸς λαός του. 22 Ὅλον δὲ τὸ θαῦμα αὐτὸ τῆς ὑπερφυσικῆς συλλήψεως τῆς Παρθένου ἔγινε, διὰ νὰ λάβῃ πλήρη πραγματοποίησιν καὶ ἐπαλήθευσιν ἐκεῖνο, ποὺ ἐλέχθη ἀπὸ τὸν Κύριον διὰ μέσου τοῦ προφήτου Ἡσαΐου, ὁ ὁποῖος εἶπε πολλοὺς αἰῶνας προτήτερα. 23 Ἰδοὺ ἡ παρθένος, ποὺ δὲν ἐγνώρισεν ἄνδρα, θὰ συλλάβῃ καὶ θὰ γεννήσῃ υἱὸν καὶ ὅσοι θὰ πιστεύουν εἰς αὐτόν, θὰ τὸν ὀνομάσουν Ἐμμανουήλ, ὄνομα ἑβραϊκόν, ποὺ μεταφράζεται ἑλληνικά.Ὁ Θεὸς εἶναι μαζί μας. 24 Ὅταν δὲ ὁ Ἰωσὴφ ἐσηκώθη ἀπὸ τὸν ὕπνον, ἔκαμε καθὼς τὸν διέταξεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου.Καὶ παρέλαβεν εἰς τὸν οἶκον του τὴν μνηστήν του, 25 καὶ δὲν ἦλθεν εἰς σχέσιν συζυγικὴν μαζί της ποτέ, ἄρα δὲ καὶ ἕως ὅτου ἐγέννησε τὸν πρῶτον καὶ μονάκριβον υἱόν της, καὶ ἐκάλεσεν ὁ Ἰωσὴφ τὸ ὄνομά του Ἰησοῦν.
Λίγο πριν τα Χριστούγεννα
Λίγο πριν τα Χριστούγεννα, κοίτα να τακτοποιηθείς.
Κοίτα να τα βρεις με όσους είσαι μαλωμένος.
Κοίτα να πεις τα ‘’σ’αγαπώ’’, τα ‘’ευχαριστώ’’ και τα ‘’συγγνώμη’’’ που χρωστάς.
Κοίτα να συγχωρέσεις…
Λίγο πριν τα Χριστούγεννα κοίτα να ξεσφίξεις τη γροθιά. Κοίτα να χαλαρώσεις τα θυμωμένα φρύδια και τα μουτρωμένα χείλη.
Λίγο πριν τα Χριστούγεννα κοίτα να απλώσεις χέρι, σε άνθρωπο που έχει ανάγκη.
Ξέρεις…
Είναι ντροπή, ένας Θεός, να γεννιέται φτωχός, μέσα στο κρύο, χωρίς τίποτα, και εσύ, που τα έχεις όλα, να πνίγεσαι Χριστουγεννιάτικα μέσα στον εγωισμό σου…
Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Ψυχολόγος
Βίωση του μυστηρίου
Τα Χριστούγεννα αφορούν όλο τον κόσμο, χωρίς να γιορτάζονται απ’ όλο τον κόσμο, αλλά ούτε και να κατανοείται η ουσία τους απ’ αυτούς που τα γιορτάζουν.
Η ενανθρώπηση του Θεού υπερβαίνει την ανθρώπινη λογική, τόσο στο γεγονός όσο και στο λόγο. Το να γίνει τέλειος άνθρωπος ο τέλειος Θεός, εκφράζει την τέλεια ταπείνωσή Του και την τέλεια αγάπη Του. Πώς να ερμηνεύσεις το ότι ο Θεός, ο δημιουργός του σύμπαντος κόσμου, σμικραίνεται και γίνεται άνθρωπος; Πώς να κατανοήσεις την αγάπη Του συγκρίνοντάς την με τη δική μας;
Το μυστήριο της ενανθρώπησης του Θεού δεν κατανοείται αλλά βιώνεται, όπως όλα τα μυστήρια της Εκκλησίας. Γι’ αυτό, άλλοι εισέρχονται στην ουσία κι άλλοι στους τύπους.
Μπορείς να βιώσεις το μυστήριο των Χριστουγέννων:
– Αν νιώθεις χαμένος στον εαυτό σου, στα έργα σου, τα προβλήματά σου και ζητάς Σωτήρα.
– Αν νιώθεις τη μεγάλη αγάπη του Θεού για σένα ως προσωπική αγάπη κι ας μην την αξίζεις.
– Αν μπορείς να ταυτιστείς, όπως το Χριστό, με τον κάθε αμαρτωλό, τον κάθε δυσκολεμένο, τον κάθε πλησίον σου.
– Αν είσαι έτοιμος να αφήσεις το θέλημά σου, όπως Εκείνος, για χάρη του διπλανού σου.
– Αν μετανοείς κι εξομολογείσαι.
– Αν κοινωνάς «γι’ άφεση αμαρτιών και ζωήν την αιώνιον» κι όχι ως αυτοδικαιομένος για τα έργα σου.
– Αν τέλος, γιορτάζεις ολόχρονα τη γέννησή Του.
Αλήθεια, τα Χριστούγεννα θα περάσουν χωρίς ν’ αφήσουν τίποτα ουσιαστικό στην καρδιά σου, αν στηρίζεσαι στα γιορταστικά τραπέζια και στα δώρα, κι αν δεχτείς όσα η καταναλωτική κοινωνία σού υποβάλλει.
Πράγματι, σ’ αντίθεση με το Πάσχα, υπάρχει έντονη κινητοποίηση για να «γιορτάσουμε Χριστούγεννα». Όλα τα «φαίνεσθαι» κι όλα τα «πρέπει» επιστρατεύονται για να δείξουμε, στους εαυτούς μας και στους άλλους, ότι «γιορτάζουμε Χριστούγεννα».
Λίγη νηστεία, λίγη ελεημοσύνη, λίγη ώρα στην εκκλησία για τη γιορτή, γίνεται για κάποιους το άλλοθί τους για «Χριστούγεννα με Χριστό».
Έτσι, ο καθένας μας αντιλαμβάνεται τη γιορτή κατά πως έμαθε, κατά πως νομίζει. Ποιος μπορεί να τον αλλάξει; Και γιατί τάχα, αν δεν υποψιάζεται πως «κάτι άλλο» υπάρχει για να θέλει να το δει;
Όλοι πορευόμαστε… Η αγκαλιά τού Μεγάλου Θεού μας χωρά όλους. Για όλους ήλθε κι έγινε «ως εις εξ ημών». Εκείνος πρώτος μάς αγάπησε, ώστε να γίνει άνθρωπος. Γι’ αυτό Εκείνος έχει τον τελευταίο λόγο για τον καθένα μας.
Μέσα στα τρεχάματα για προετοιμασία, στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα των γιορτών, για συνειδητοποιημένους και ανυποψίαστους, έρχεται ο Χριστός, αθόρυβα και ταπεινά όπως τότε. Ευλογημένοι όσοι του ανοίξουν την καρδιά τους για να γεννηθεί, σχετιζόμενοι μαζί Του, δημιουργώντας αγαπητική σχέση μαζί Του.
https://www.pemptousia.gr/2023/12/christougenna-gia-olous/
Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2025
Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών
Ιερές Ακολουθίες
🇬🇷 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΙΚΑΙΑΣ
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ
ΤΗΛ 211 40 41 548
🌹 Οι Άγιες ημέρες πλησιάζουν, η ευλογημένη πορεία προς τα Χριστούγεννα φτάνει στην κορύφωση της!!
Το πρόγραμμα για τις Άγιες ημέρες θα διαμορφωθεί ως εξής.
🎄 🎄 🎄
🎄Τρίτη 23 Δεκεμβρίου το απόγευμα στις 5:30 θα τελεστεί η Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών.
🌺
🎄 Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου
Παραμονή της μεγάλης εορτής της Χριστού Γεννήσεως το πρωί στις 7:30 θα τελεστεί Εσπερινός και Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου.
🌺
🎄 Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου
" Η ΚΑΤΆ ΣΆΡΚΑ ΓΈΝΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΊΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΏΝ ΙΗΣΟΎ ΧΡΙΣΤΟΎ "
Το πρωί στις 06:00 Εόρτιος ημέρα των Χριστουγέννων θα τελεστεί Όρθρος και Πανηγυρική Θεία Λειτουργία.
🌺
🎄 Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου
"Η Σύναξις της Υπεραγίας Θεοτόκου και μνήμη Αγίου Ευθυμίου Σαρδεων"
Πρωινή Θεία Λειτουργία στις 7:30.
🌺
🎄 Σάββατο 27 Δεκεμβρίου
"Αγίου Στεφάνου πρωτομάρτυρος και αποστόλου"
Πρωινή Θεία Λειτουργία στις 7:30.
🌺
🎄Κυριακή 28 Δεκεμβρίου
" Κυριακή μετά την Χριστού Γεννησιν, Ιωσήφ του μνήστορος, Δαυίδ του προφητάνακτος .
Πρωινή Θεία Λειτουργία στις 7:00.
🌺
🎄 Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου
"Τών Αγίων Νηπίων των υπό του Ηρώδου αναιρεθέντων"
Πρωινή Θεία Λειτουργία στις 7:30.
🏵️
🎄 Τρίτη 30 Δεκεμβρίου
Παραμονή "Απόδοσις της εορτής των Χριστουγέννων και Μελάνης της Οσίας της Ρωμαίας"
Βραδινή Θεία Λειτουργία στις 6:30 μ.μ.
🏵️
🌲Πέμπτη 1 Ιανουαρίου
"Η ΚΑΤΆ ΣΆΡΚΑ ΠΕΡΙΤΟΜΉ ΤΟΥ ΚΥΡΊΟΥ ΗΜΏΝ ΙΗΣΟΎ ΧΡΙΣΤΟΎ & ΒΑΣΙΛΕΊΟΥ ΚΑΠΑΔΟΚΙΑΣ"
Πρωινή Θεία Λειτουργία στις 7:00.
🏵️
🎄Παρασκευή 2 Ιανουαρίου
το απόγευμα στις 5:30 Ώρες και Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
🏵️
🎄Δευτέρα 5 Ιανουαρίου
το πρωί στις 7:30 Εσπερινός,Θεία Λειτουργία και η Ακολουθία του μεγάλου Αγιασμού .
🏵️
🎄Τρίτη 6 Ιανουαρίου
" ΤΑ ΆΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΊΟΥ ΗΜΏΝ ΙΗΣΟΎ ΧΡΙΣΤΟΎ"
Πρωινή Θεία Λειτουργία στις 7:00 εν συνεχεία ο Μεγάλος Αγιασμός και ακολούθως στις 10:30 ο Αγιασμός των υδάτων στην θάλασσα του Σκαραμαγκά.
🏵️
✨ Τετάρτη 7 Ιανουαρίου
" Του Τιμίου Ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου"
Πρωινή Θεία Λειτουργία στις 7:30
🌹 Ας είναι ευλογημένη η μας πορεία προς την
μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων!!
Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα!!! 🌹
Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2025
Αναγνώσματα Κυριακής
Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2025
Κυριακή των Αγίων Προπατόρων, Άγιοι Θύρσος, Λεύκιος και Καλλίνικος, Άγιοι Φιλήμων, Απολλώνιος, Αρριανός και οι τέσσερις Προτεκτοράτοι† ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΖ΄ (ΙΑ΄ ΛΟΥΚΑ). «Τῶν ἁγίων προπατόρων». Θύρσου, Ἀπολλωνίου, Ἀρριανοῦ καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς μαρτύρων (†286-287).
📍Ἀπόστολος
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ Γ´ 4 - 11
4 ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ὑμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ. 5 Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη ὑμῶν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακήν, καὶ τὴν πλεονεξίαν ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία, 6 δι’ ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας, 7 ἐν οἷς καὶ ὑμεῖς περιεπατήσατέ ποτε, ὅτε ἐζῆτε ἐν αὐτοῖς· 8 νυνὶ δὲ ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα, ὀργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν· 9 μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους, ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ 10 καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν, 11 ὅπου οὐκ ἔνι Ἕλλην καὶ Ἰουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστό
📍Ευαγγέλιο
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΔ´ 16 - 24
16 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Ἄνθρωπός τις ἐποίησε δεῖπνον μέγα, καὶ ἐκάλεσε πολλούς· 17 καὶ ἀπέστειλε τὸν δοῦλον αὐτοῦ τῇ ὥρᾳ τοῦ δείπνου εἰπεῖν τοῖς κεκλημένοις· ἔρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα. 18 καὶ ἤρξαντο ἀπὸ μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες, ὁ πρῶτος εἶπεν αὐτῷ· ἀγρὸν ἠγόρασα, καὶ ἔχω ἀνάγκην ἐξελθεῖν καὶ ἰδεῖν αὐτόν· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. 19 καὶ ἕτερος εἶπε· ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε, καὶ πορεύομαι δοκιμάσαι αὐτά· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. 20 καὶ ἕτερος εἶπε· γυναῖκα ἔγημα, καὶ διὰ τοῦτο οὐ δύναμαι ἐλθεῖν. 21 καὶ παραγενόμενος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἀπήγγειλε τῷ κυρίῳ αὐτοῦ ταῦτα. τότε ὀργισθεὶς ὁ οἰκοδεσπότης εἶπε τῷ δούλῳ αὐτοῦ· ἔξελθε ταχέως εἰς τὰς πλατείας καὶ ῥύμας τῆς πόλεως, καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀναπήρους καὶ χωλοὺς καὶ τυφλοὺς εἰσάγαγε ὧδε. 22 καὶ εἶπεν ὁ δοῦλος· κύριε, γέγονεν ὡς ἐπέταξας, καὶ ἔτι τόπος ἐστί. 23 καὶ εἶπεν ὁ κύριος πρὸς τὸν δοῦλον· Ἔξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ ἀνάγκασον εἰσελθεῖν, ἵνα γεμισθῇ ὁ οἶκός μου. 24 λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν κεκλημένων γεύσεταί μου τοῦ δείπνου.
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΒ´ 14 - 14
14 πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοὶ, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.
📍 Ερμηνεία Ευαγγελίου
16 Ο δε Ιησούς είπε εις αυτόν την εξής παραβολήν· “ένας άνθρωπος παρέθεσε μέγα δείπνον και εκάλεσε πολλούς. 17 Και την ώραν, που θα παρετίθετο το δείπνον, έστειλε τον δούλον του να πη στους προσκαλεσμένους· Ελάτε διότι τώρα είναι τα πάντα έτοιμα. 18 Και αυτοί σαν να ήταν συνεννοημένοι ήρχισαν να παραιτούνται όλοι από το δείπνον με διαφόρους δικαιολογίας· ο πρώτος είπε· Αγόρασα ένα αγρόν και έχω ανάγκην να βγω έξω και να τον ίδω· σε παρακαλώ να με θεωρήσης απηλλαγμένον από την υποχρέωσιν να παρακαθίσω στο δείπνον. 19 Και άλλος είπε· Αγόρασα πέντε ζευγάρια βώδια και πηγαίνω να τα δοκιμάσω· σε παρακαλώ να θεωρήσης δικαιολογημένην την απουσίαν μου. 20 Και άλλος είπε· Ενυμφεύθην και δια τούτο δεν μπορώ να έλθω. 21 Και επέστρεψε ο δούλος εκείνος προς τον κύριον του και του διηγήθηκε όλα αυτά. Τοτε, γεμάτος οργήν ο οικοδεσπότης εναντίον των αναξίων προσκαλεσμένων, είπε στον δούλον του· Εβγα γρήγορα εις τας πλατείας και τους δρόμους της πόλεως και φέρε εδώ μέσα τους πτωχούς και τους αναπήρους και τους χωλούς και τους τυφλούς. 22 Και αφού εξετέλεσε την εντολήν του Κυρίου του ο δούλος, είπε· Κυριε, έγινε όπως διέταξες, και είναι ακόμη τόπος αδειανός. 23 Και είπεν ο κύριος προς τον δούλον· Εβγα στους δρόμους, στους φράκτες των κτημάτων, έξω από την πόλιν και παρακίνησε με επιμονήν όλους όσους εύρης να έλθουν εδώ, δια να γεμίση οίκος μου. 24 Διότι σας διαβεβαιώνω, ότι κανείς από τους προσκαλεσμένους εκείνους άνδρες δεν θα γευθή τίποτε από το δείπνον μου”. (Οι κυρίως προσκεκλημένοι, οι πνευματικοί άρχοντες του Ισραήλ και οι άλλοι Εβραίοι, αποροφημένοι από τα υλικά των συμφέροντα και την ματαιοδοξίαν των, ηρνήθησαν την πρόσκλησιν του Χριστού και απέκλεισαν τον ευατόν των από την βασιλείαν των ουρανών. Οι τελώναι και οι αμαρτωλοί και οι ειδωλολάτραι, οι περιφρονημένοι από τους γραμματείς και τους Φαρισαίους εδέχθησαν με ευγνωμοσύνην και ταπείνωσιν την τιμητικήν πρόσκλησιν και έγιναν έτσι ένδοξα μέλη της βασιλείας των ουρανών).
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΒ´ 14 - 14
14 Διότι πολλοί είναι οι προσκεκλημένοι εις την βασιλείαν του Θεού, αλλά ολίγοι είναι οι εκλεκτοί, που δέχονται με ευγνωμοσύνην την πρόσκλησιν και ετοιμάζονται όπως πρέπει”.
Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2025
Αιχμαλωτισμένος αγωνιστής
«Πολλές φορές συμβαίνει στον αγωνιζόμενο, να μην μπορεί να νικήσει τον παλαιό άνθρωπο, διότι είναι τόσο πολύ αιχμαλωτισμένος από τα πάθη του, παρ’όλο που αυτός τα μισεί, τα αποστρέφεται, δεν τα θέλει· και αυτή η κατάσταση θεωρείται κατά την παράδοση της Εκκλησίας, ζωή μετανοίας.
Τότε μόνο δεν θεωρείται μετάνοια, όταν παύσει ο άνθρωπος να αγωνίζεται και λέγει: “Δεν μπορώ πλέον. Δεν υπάρχει για μένα τίποτε”».
Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής
Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2025
Πόνος μεγάλος...
"Εγώ τούς θυμιάζω και εκείνοι δέν υποκλίνονται.
Λέω «στώμεν καλώς»
και αυτοί κάθονται.
Τούς ευλογώ και εκείνοι κουβεντιάζουν.
Και το τραγικότερο; λέω
«πίετε εξ αυτού πάντες»
καί προσέρχονται στη Θεία Κοινωνία ελάχιστοι.
Πόνος μεγάλος γιά τον ιερέα.
Ήρθες στην εκκλησία και έχασες το σπουδαιότερο, το Δώρο, το πάν!
Και έμεινες με το αντίδωρο...
Ξέρεις, βρε Γιωργάκη, τι είναι «το Άγιο Θυσιαστήριο;»
Ό,τι πολυτιμότερο επί της γής.
Εδώ κατεβαίνει ο Χριστός,
το Άγιο Πνεύμα παρόν, οι άγγελοι τριγύρω.
Φοβερό θέαμα!
Εγώ πολλές φορές φοβόμουνα να ακουμπήσω
τα χέρια μου επάνω
στην Αγία Τράπεζα.
Και σ’ αυτό το θαύμα μπροστά, να ακούς τους πιστούς να ψιθυρίζουν γιά πεζά θέματα, να μή βιώνουν το μοναδικό γεγονός.
Όπως στέκεται ο ιερέας πρέπει να στέκεται και ο πιστός. Συγκεντρωμένος.
Απόλυτα παραδομένος
στο Θεό.
Αυτή την ώρα δέν είμαστε στη γη. «Οι τα χερουβείμ εικονίζοντες» είμαστε στον ουρανό, μπροστά στην Αγία Τριάδα.
Χωρίς «βιοτική μέριμνα».
Είμαστε όλοι ιερουργοί…
"Πω, πω, πω! Τι μάς αξιώνει
ο Θεός να ζούμε!
Εάν πιστεύουμε ότι μπροστά μας τελεσιουργείται η Μεγάλη Θυσία, θα πρέπει
να στεκόμαστε «μετά φόβου Θεού».
Να κλαίμε από ευτυχία που
ο ίδιος ο Θεός κατέρχεται
και θυσιάζεται από αγάπη
για εμάς.
Εάν δέν τα πιστεύουμε, γιατί ερχόμαστε στην Εκκλησία;
Ποιόν κοροϊδεύουμε;
Πιο συνεπείς είναι αυτοί
που δέν μπαίνουν στο ναό...
Στην εκκλησία σιωπούμε, συγκεντρωνόμαστε και μιλάμε στο Θεό.
-Τα κατάλαβες αυτά πού λέω; Εάν ναί, έχεις ευθύνη να ευαισθητοποιείς και τους άλλους αδελφούς μας, πού αγνοούν τα τελεσιουργούμενα φρικτά μυστήρια."
Οσίου Πορφυρίου.
Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2025
Η Σούπα του Ξένου
Ήταν λίγες ημέρες πριν τα Χριστούγεννα, σε ένα μικρό χωριό σκεπασμένο με χιόνι. Οι άνθρωποι είχαν αρχίσει να κλείνονται στα σπίτια τους, να ετοιμάζουν γιορτινά τραπέζια, να στολίζουν και να σκέφτονται τι δώρα θα ανταλλάξουν.
Ένα απόγευμα, έφτασε στο χωριό ένας ξένος. Ήταν κουρασμένος, παγωμένος, φορούσε ένα παλιό παλτό και κρατούσε μόνο ένα μικρό ταγάρι. Χτύπησε την πρώτη πόρτα και είπε:
- «Καλή σας μέρα. Μήπως έχετε λίγο φαγητό;»
Η νοικοκυρά κοίταξε το άδειο καλάθι της και απάντησε:
- «Δυστυχώς, δεν περισσεύει τίποτα…»
Και του έκλεισε ευγενικά την πόρτα.
Το ίδιο συνέβη και στο δεύτερο σπίτι, και στο τρίτο.
Οι άνθρωποι δεν ήταν κακοί, μόνο φοβισμένοι ότι δεν έχουν αρκετά.
Ο ξένος δεν παραπονέθηκε. Πήγε στην πλατεία, έβγαλε από το ταγάρι του ένα παλιό, αλλά καθαρό σιδερένιο καζάνι, έβαλε μέσα λίγο νερό και άναψε μια μικρή φωτιά. Έπειτα έβγαλε από την τσέπη του ένα μικρό, λείο βότσαλο και το έριξε μέσα.
Οι χωριανοί τον παρατηρούσαν από τα παράθυρά τους. Ένας παππούς πλησίασε διστακτικά.
- «Τι κάνεις εκεί, ξένε;»
- «Φτιάχνω την περίφημη… σούπα από βότσαλο!!! Θέλει μόνο νερό, φωτιά… και αυτό το θαυματουργό βότσαλο. Βέβαια, αν είχα ένα μικρό κομμάτι καρότο, θα γινόταν ακόμη πιο νόστιμη.»
Ο παππούς γύρισε σπίτι, έφερε ένα καρότο. Ο ξένος το έκοψε και το έριξε μέσα. Η μυρωδιά άρχισε να αλλάζει.
Ήρθε μια γυναίκα:
- «Αν είχατε λίγο κρεμμύδι, ίσως…»
Κι έφερε ένα κρεμμύδι.
- «Ξένε, μια πατάτα θα βοηθούσε;» ρώτησε ένας νεαρός.
-«Θα την έκανε υπέροχη!»
Και πρόσθεσαν πατάτες.
Με την ώρα, ντροπαλά, διστακτικά, οι χωριανοί έφερναν ό,τι είχαν: λίγο λάδι, λίγα φασόλια, λίγο ρύζι, ένα κομμάτι κρέας. Κανείς μόνος του δεν είχε αρκετό για σούπα. Μα όλοι μαζί είχαν παραπάνω από αρκετά.
Το καζάνι σιγόβραζε και η μυρωδιά γέμισε την πλατεία.
Ο ξένος χαμογέλασε και είπε:
- «Βλέπετε; Το βότσαλο κάνει θαύματα… όταν οι καρδιές ανοίγουν.»
Όταν η σούπα ήταν έτοιμη, μοιράστηκε σε όλους. Δεν υπήρξε άνθρωπος που να έφαγε μόνος του εκείνο το βράδυ.
Γύρω από τη φωτιά, άνθρωποι που πριν ήταν κλεισμένοι στα σπίτια τους γελούσαν μαζί, μοιράζονταν ιστορίες, ζέσταιναν όχι μόνο το σώμα αλλά και την καρδιά.
Ένα μικρό κορίτσι πλησίασε τον ξένο και του είπε:
- «Κύριε, πού θα πάτε τώρα; Θέλετε να μείνετε στο σπίτι μας;»
Ο ξένος της χαμογέλασε:
- «Ευχαριστώ, μικρή μου. Αλλά υπάρχουν κι άλλα χωριά που περιμένουν να μάθουν το μυστικό της σούπας από βότσαλο.»
Τότε ένας χωρικός τον ρώτησε:
-«Πες μας… το βότσαλο είναι στ’ αλήθεια θαυματουργό;»
Ο ξένος πήρε το βότσαλο, το σήκωσε στο φως της φωτιάς. Ήταν απλό, σαν όλα τα άλλα.
- «Το θαύμα δεν είναι στο βότσαλο,» είπε. «Το θαύμα είναι όταν ο ένας προσφέρει στον άλλον. Μια καρδιά κλειστή δεν χορταίνει ποτέ. Μια καρδιά ανοιχτή γεμίζει την πλάση.»
Οι χωριανοί συγκινήθηκαν.
- «Τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο για να στολίζουμε τα σπίτια μας,» συνέχισε. «Είναι για να στολίζουμε τις ψυχές μας. Κι αυτό γίνεται με αγάπη, με προσφορά, με τη ζεστασιά ενός πιάτου φαγητού προς τον άλλον.»
Άφησε το βότσαλο μέσα στο καζάνι και ετοιμάστηκε να φύγει.
Ο παππούς είπε τότε:
- «Το βότσαλο θα μείνει εδώ. Για να μην ξεχάσουμε ποτέ ότι κανείς δεν πρέπει να μένει πεινασμένος στο χωριό μας.»
Και έτσι έγινε.
Κάθε χρόνο, λίγες ημέρες πριν τα Χριστούγεννα, οι χωριανοί έφτιαχναν όλοι μαζί μια μεγάλη σούπα και τη μοίραζαν σε όποιον είχε ανάγκη ξένο ή γνωστό, φτωχό ή πλούσιο, δεν είχε σημασία.
Ο ξένος χάθηκε μέσα στο χιόνι. Κανείς δεν τον ξανάδε.
Αλλά όλοι ήξεραν πως είχε αφήσει πίσω του κάτι πιο πολύτιμο από δώρα:
είχε αφήσει το πνεύμα της αληθινής χριστουγεννιάτικης αγάπης.
🌻
Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2025
Πάτερ, βλασφημώ…
«Κάποιος τεχνίτης επισκέφθηκε τον πατέρα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο και του είπε:
«Πάτερ, βλασφημώ…
Αλλά συμβαίνει κάτι παράξενο. Όταν προσπαθώ να βιδώσω μία βίδα και αυτή δεν βιδώνει, με εξοργίζει… Μόλις όμως βλασφημήσω, αμέσως βιδώνει».
Ατάραχος ο Γέροντας απαντά στον τεχνίτη:
«Έτσι ήταν επόμενο να γίνη»!
Και μπροστά στην έκπληξι τού τεχνίτη συνεχίζει ο γέροντας:
«Ένας δαίμονας εμποδίζει τη βίδα να βιδώση ενώ κάποιος άλλος σε παροτρύνει να βλασφημήσης... Μόλις ο δεύτερος σε καταφέρει να βλασφημήσης, φεύγει ο πρώτος από τη βίδα και αμέσως αυτή βιδώνει… Προσοχή, παιδί μου, να μη βλασφημής αλλά να προσεύχεσαι όταν εργάζεσαι!!»
*☦️ Πατήρ Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος
Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2025
Δεν θέλω επικοινωνία με κανέναν
"Έχω τον άγιο μπροστά. Γι’ αυτό και δεν θέλω επικοινωνία με κανέναν. Η υμνογραφία, η πνευματική αυτή εργασία, είναι ένωση της ψυχής μετά του Θεού· είναι μία θαυμασία προσευχή· είναι μία μεταρσίωσις του νοός· είναι μία μυστική θεωρία· είναι ένα μυστήριον, που δεν ερμηνεύεται και με λόγους δεν εξωτερικεύεται.
Η υμνογραφία είναι η υπάτη φιλοσοφία. Δεν εκφράζεται με αυτά τα λόγια. Πρέπει κανείς να την δοκιμάση για να την αισθανθεί."
Όσιος Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης, ο υμνογράφος (+07/12)
Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2025
Ο Άγιος σώζει τα Μύρα από μια μεγάλη πείνα.
Κάποτε ήρθε πολύ μεγάλη πείνα στην περιοχή της Λυκίας. Τα δε Μύρα, η επαρχία του Αγίου Νικολάου κινδύνεψε να καταστραφεί. Αλλά ο Άγιος λυπήθηκε το ποίμνιό Του:
Κάποιος πλοίαρχος φόρτωσε το πλοίο του με σιτάρι με προορισμό τη Γαλλία. Τη νύχτα στον ύπνο του βλέπει τον Άγιο Νικόλαο να του λέει: «Το σιτάρι να το πάρεις στα Μύρα της Λυκίας και όχι στη Γαλλία, γιατί εκεί είναι μεγάλη πείνα και θα το πωλήσεις πολύ ακριβά και γρήγορα. Πάρε και τρία φλουριά και όταν φθάσεις στα Μύρα θα πάρεις και τα υπόλοιπα χρήματα. Το πρωί, αφού ξύπνησε ο πλοίαρχος βρήκε στα χέρια του τα νομίσματα, διηγήθηκε στους ναύτες του τα όσα του συνέβησαν τη νύχτα και τους έδειξε τα νομίσματα. Όλοι συμφώνησαν ότι έπρεπε να οδηγήσουν το πλοίο στα Μύρα γιατί ήτανε θέλημα Θεού. Πράγματι, αφού έφθασαν στα Μύρα πούλησαν αμέσως όλο το σιτάρι σε πολύ καλή τιμή, οι δε κάτοικοι των Μύρων δόξασαν τον Θεό, ο οποίος τους φρόντισε να μην πεθάνο
υν.
Το θαύμα του Αγίου Νικολάου
«Ήταν στη Μόσχα, πριν από 5-6 χρόνια (δηλαδή στις αρχές του 20ού αιώνα). Σε μια φτωχή οικογένεια, η μητέρα βγήκε για να κάνει τις δουλειές του σπιτιού, αφήνοντας τον μικρό τρίχρονο παιδί της μόνο στο δωμάτιο. Όταν η μητέρα έκλεισε την πόρτα πίσω της, ο γάντζος της πόρτας έπεσε στη γροθιά και η πόρτα κλειδώθηκε από μέσα. Το μικρο τριγύρισε στο δωμάτιο, έφτασε στη βρύση και την άνοιξε. Το νερό άρχισε να τρέχει. Δεν κατάφερε να το κλείσει. Φοβήθηκε και άρχισε να ουρλιάζει. Η μητέρα του ήρθε, αλλά η πόρτα ήταν κλειδωμένη. Ενώ πήγε να φωνάξει τον κλειδαρά, να ανοίξει την πόρτα… το παιδί ησύχασε. Ανήσυχη, η μητέρα έτρεξε μες στο δωμάτιο – το παιδί της δεν το βλεπε πουθενά. Έτρεξε στην κούνια και το μωρό ήταν ήρεμα ξαπλωμένο κι όλο βρεγμένο. Η κούνια ήταν φτιαγμένη με ψηλές πλευρές, ώστε το παιδί να μην μπορεί να μπει μόνο του μέσα……
– Πώς μπήκες εδώ; – αναφώνησε έκπληκτη η μητέρα.
«Ο παππούς με έβαλε μέσα», απάντησε το παιδί χαμογελώντας.
-Ποιος παππούς;
-Αυτός εκεί! – και το μικρό έδειξε με το χέρι του την εικόνα του Αγίου Νικολάου.
Εδώ η πιστή μητέρα έπεσε με δάκρυα τρυφερότητας μπροστά στην εικόνα του Θαυματουργού-Ελεήμονος: κατάλαβε ότι ο ίδιος ο Άγιος είχε εμφανιστεί στο αθώο μωρό της και πατρικά το χάιδεψε, βάζοντάς το στην κούνια του. Και η ευγνώμων καρδιά του παιδιού, του έμαθε να ευχαριστεί τον Άγιο, χωρίς καμία προτροπή, όπως μπορούσε: έκτοτε, το παιδί άρχισε να βάζει τα περισσότερα από τα δώρα που του έφερναν στην εικόνα του Ιεραρχου του Χριστού. «Αυτό είναι για τον παππούλη», έλεγε συνήθως το παιδί, βάζοντας την παιδική του προσφορά στην εικόνα, και μόνο τότε του επέτρεπαν να πάρει τα δώρα από την εικόνα όταν του έλεγαν ότι ο «παππούς» έδωσε εντολή να τα δώσουν στα φτωχά παιδιά. ”
Να, ένα συγκινητικό παράδειγμα όχι μόνο της βοήθειας του Αγίου, που εκείνη τη στιγμή δεν του ζητήθηκε, αλλά και μιας εκπληκτικής ευαισθησίας και ευγνωμοσύνης που φούντωσε ξαφνικά σε τόσο μικρή ηλικία.
Από το βιβλίο «Πώς ζει η Ρωσική Ορθόδοξη Ψυχή μας» του Επισκοπου Βόλογκντα και Τοτέμσκι Νίκωνος, που δημοσιεύτηκε το 1909.ο θαύμα του Αγίου Νικολάου
Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2025
Αναβάλλεται η βραδινή Ακολουθία
4 Δεκεμβρίου.
Λόγω της κακοκαιρίας ακυρώνεται η σημερινή βραδινή Θεία Λειτουργία.
Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025
Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2025
Περί του μυστηρίου της μετανοίας.
Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ : «Περί του μυστηρίου της μετανοίας»
Αν αγαπήσομε τον Χριστό, όλα είναι εύκολα. Εγώ δεν το κατάφερα ακόμη. Τώρα προσπαθώ να Τον αγαπήσω.
--Στον Χριστό υπάρχουν όλα. Όλα τα ωραία, τα υγιή.
--Η υγιής ψυχή ζει τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, πού είναι «αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια».
Ο άνθρωπος του Θεού ζει ακόμη και όσα λέγει ο Απόστολος Παύλος στον ύμνο της αγάπης:
-- «Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται… ου λογίζεται το κακόν… πάντα στέγει, πάντα πιστεύει… η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει».
Έχετε αυτά;
--Έχετε την ευτυχία,-- τον Χριστό, τον Παράδεισο.
--Κι ο σωματικός ακόμη οργανισμός λειτουργεί θαυμάσια, χωρίς ανωμαλίες. Η χάρις του Θεού αλλάζει τον άνθρωπο, τον μεταμορφώνει ψυχικά και σωματικά.
--Πάνε τότε όλες οι αρρώστιες. Ούτε κολίτις, ούτε θυρεοειδής, ούτε στομάχι, ούτε τίποτα.
--Όλα λειτουργούν κανονικά. Είναι ωραίο να περπατάς, να εργάζεσαι, να κινείσαι και να έχεις υγεία.
--Αλλά πρώτα να έχεις ψυχική υγεία. Η βάσις είναι η ψυχική υγεία΄ ακολουθεί η σωματική.
--Όλες σχεδόν οι αρρώστιες προέρχονται από την έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό και αυτό δημιουργεί το άγχος.
Το άγχος το δημιουργεί η κατάργηση του θρησκευτικού αισθήματος.
---Άν δεν έχετε έρωτα για τον Χριστό, αν δεν ασχολείσθε με άγια πράγματα, σίγουρα θα γεμίσετε με μελαγχολία, με το κακό.
--Τι γίνεται, όμως, στον κόσμο;
Ακούστε με νά σας πω ένα παράδειγμα.
Μια κοπελίτσα πήγε σ΄ένα γιατρό και της έδωσε ορμόνες. Της λέω:
-Παιδί μου, μην τις πάρεις!
--Δεν είμαι γιατρός, δεν θέλω υπ΄ευθύνη μου να ενεργήσεις, όμως καταλαβαίνω ότι δεν πρέπει να τις πάρεις.
-- Καλό είναι να πάεις τουλάχιστον σ΄έναν ενδοκρινολόγο.
---Τό πρόβλημα σου είναι περισσότερο ζήτημα ενδοκρινολόγου. Είναι απ΄τις στενοχώριες.
-Πράγματι, έχω περάσει στενοχώριες.
-Ε, αυτό είναι!
--- Ειρήνευσε, -- γαλήνευσε,-- εξομολογήσου, --- μετάλαβε και θα τακτοποιηθούν όλα.
Πήγε, λοιπόν, σ΄έναν ενδοκρινολόγο και του είπε ό,τι της συνέβαινε.
-Πά, πά, πά! της λέει ο γιατρός. Να μήν τα πάρεις καθόλου αυτά τα φάρμακα!
---Πέταξέ τα! Θα σου κάνουνε μεγάλο κακό.
-Ό,τι μου είπες εσύ, μου είπε και ο γιατρός.
Βλέπετε, λοιπόν, τι γίνεται;
--Ενώ με την Εξομολόγηση καί την Θεία Κοινωνία έχουν θεραπευτεί πολλοί άνθρωποι.
Όταν είναι κανείς άδειος από τον Χριστό, τότε έρχονται χίλια δυό άλλα και τόν γεμίζουν: ζήλειες, -- μίση, -- ανία, --- μελαγχολία, αντίδραση,-- κοσμικό φρόνημα, -- κοσμικές χαρές.
Προσπαθήστε να γεμίσετε την ψυχή σας με τον Χριστό, για να μήν την έχετε άδεια. Η ψυχή μας μοιάζει μέ μία δεξαμενή γεμάτη νερό.
----Άν τό νερό τό ρίξεις πρός τά λουλούδια,-- δηλαδή τίς αρετές, το δρόμο του καλού, θα ζείς τήν αληθινή χαρά και θ΄ατροφήσουν --οι κακίες, -- τ΄αγκάθια.
--Άν, όμως, ρίξεις το νερό πρός τα αγκάθια, αυτά θ΄αναπτυχθούν και θα σέ πνίξουν καί θά μαραθούν όλα τά λουλούδια.
Όλα νά τά μεταρσιώνετε.-- Έτσι θα ζείτε τη χαρά,-- με την χάριν του Θεού.
--«Πάντα ισχύω εν τω ενδυναμουντί με Χριστώ…».
Μην πείτε ότι θα κατορθώσετε κάτι.
--Μην το φαντασθείτε αυτό ποτέ. -- Το είπε ο Κύριος:
--- «Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν».
---Δεν γίνεται αλλιώς.
---Ποτέ ο άνθρωπος δεν πρέπει να εμπιστεύεται τις δυνάμεις του αλλά τό έλεος και την εσπλαχνία του Θεού.
--- Ο άνθρωπος θα κάνει μιά μικρή προσπάθεια, -- αλλά ο Χριστός θα τη στεφανώσει.
--Είναι πλάνη να πιστεύσετε ότι πετύχατε κάτι μόνοι σας.
---Όσο προχωράει ο άνθρωπος και πλησιάζει προς τον Χριστό, τόσο αισθάνεται περισσότερο ότι είναι ατελής.
---Ενώ ο φαρισαίος πού λέει: «Εγώ! Εγώ είμαι καλός, κάνω τούτο, εκείνο, το άλλο…», βρίσκεται σε πλάνη.
Τι έλεγε ο Άγιος Παΐσιος για την "Ένωση των Εκκλησιών"
Εν Αγίω Όρει τη 23η Ιανουαρίου 1969
Σεβαστέ Πάτερ Χαράλαμπε
Επειδή βλέπω τον μεγάλον σάλον που γίνεται εις την Εκκλησίαν μας, εξ αιτίας των διαφόρων φιλενωτικών κινήσεων και των επαφών του Πατριάρχου μετά του Πάπα, επόνεσα κι εγώ σαν τέκνον Της και εθεώρησα καλόν, εκτός από τις προσευχές, να στείλω κι ένα μικρό κομματάκι κλωστή (που έχω σαν φτωχός μοναχός) διά να χρησιμοποιηθή και αυτό, έστω και για μία βελονιά διά το πολυκομματισμένο φόρεμα της Μητέρας μας. Πιστεύω ότι θα κάμετε αγάπην και θα το χρησιμοποιήσετε διά μέσου του θρησκευτικού σας φύλλου. Σας ευχαριστώ.
Θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμην εν πρώτοις απ΄ όλους που τολμώ να γράψω κάτι ενώ δεν είμαι ούτε Άγιος, ούτε Θεολόγος. Φαντάζομαι ότι θα με καταλάβουν όλοι ότι τα γραφόμενα μου δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένας βαθύς μου πόνος διά την γραμμήν και κοσμικήν αγάπην δυστυχώς του πατέρα μας κ.κ. Αθηναγόρα.
Όπως φαίνεται, αγάπησε μίαν άλλην γυναίκα μοντέρνα, που λέγεται Παπική Εκκλησία, διότι η Ορθόδοξος Μητέρα μας δεν του κάμνει καμίαν εντύπωσιν, επειδή είναι πολύ σεμνή. Αυτή η αγάπη που ακούστηκε από την Πόλι, βρήκε απήχησι σε πολλά παιδιά του, που την ζουν εις τας πόλεις. Άλλωστε αυτό είναι και το πνεύμα της εποχής μας: η οικογένεια να χάσει το ιερό νόημα της από τέτοιου είδους αγάπες, που ως σκοπόν έχουν την διάλυσιν και όχι την ένωσιν…Με μια τέτοια περίπου κοσμική αγάπη και ο Πατριάρχης μας φθάνει στη Ρώμη. Ενώ θα έπρεπε να δείξη αγάπη πρώτα σε εμάς τα παιδιά του και στη Μητέρα μας Εκκλησία, αυτός δυστυχώς, έστειλε την αγάπη του πολύ μακριά. Το αποτέλεσμα ήταν να αναπαύσει μεν όλα τα κοσμικά παιδιά, που αγαπούν τον κόσμον και έχουν την κοσμικήν αυτήν αγάπην, να κατασκανδαλίση όμως όλους εμάς, τα τέκνα της Ορθοδοξίας, μικρά και μεγάλα, που έχουν φόβο Θεού.
Μετά λύπης μου από όσους φιλενωτικούς έχω γνωρίσει, δεν είδα να έχουν ούτε ψύχα πνευματική ούτε φλοιό. Ξέρουν όμως να ομιλούν για αγάπη και ενότητα, ενώ οι ίδιοι δεν είναι ενωμένοι με τον Θεόν, διότι δεν τον έχουν αγαπήσει.
Θα ήθελα να παρακαλέσω θερμά όλους τους φιλενωτικούς αδερφούς μας : Επειδή το θέμα της ενώσεως των Εκκλησιών είναι κάτι το πνευματικόν και ανάγκην έχουμε πνευματικής αγάπης, ας το αφήσουμε σε αυτούς που αγαπήσανε πολύ τον Θεόν και είναι Θεολόγοι σαν τους Πατέρες της Εκκλησίας και όχι νομολόγοι (η υπογράμμιση ανήκει στον Γέροντα), που προσφέρανε και προσφέρουν ολόκληρον τον εαυτόν τους εις την διακονίαν της Εκκλησίας (αντί μεγάλης λαμπάδας) τους οποίους άναψε το πυρ της αγάπης του Θεού και όχι η αναπτήρα του νεωκόρου. Ας γνωρίζωμεν, ότι δεν υπάρχουν μόνο φυσικοί νόμοι αλλά και πνευματικοί.
Επομένως, η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με συνεταιρισμόν αμαρτωλών (διότι διπλή οργή θα λάβωμε), αλλά με μετάνοιαν και τήρησιν των εντολών του Κυρίου.
Επίσης ας γνωρίσουμε καλά, ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία μας , δεν έχει καμμίαν έλλειψιν. Η μόνη έλλειψις που παρουσιάζεται , είναι η έλλειψις σοβαρών Ιεραρχών και Ποιμένων με Πατερικές αρχές. Είναι ολίγοι οι εκλεκτοί. Όμως δεν είναι ανησυχητικό. Η Εκκλησία, είναι Εκκλησία του Χριστού και Αυτός την κυβερνάει.
Δεν είναι Ναός, που κτίζεται με πέτρες, άμμο και ασβέστη από ευσεβείς και καταστρέφεται με φωτιά βαρβάρων, αλλά είναι ο ίδιος ο Χριστός ΄΄και ο πέσων επί τον λίθον τούτον συνθλασθήσεται, εφ ΄ον δ΄ αν πέση λικμίσει αυτόν΄΄ (Ματθ. Κα΄44-45). Ο Κύριος, όταν θα πρέπει θα παρουσιάσει τους Μάρκους τους Ευγενικούς και τους Γρηγορίους Παλαμάδες δια να συγκεντρώσουν όλα τα κατασκανδαλισμένα αδέρφια μας, διά να ομολογήσουν την ορθόδοξον πίστιν, να στερεώσουν την Παράδοσιν και να δώσουν χαράν μεγάλην εις την Μητέρα μας.
Εις τους καιρούς μας βλέπομεν, ότι πολλά πιστά τέκνα της Αγίας Εκκλησίας μας, μοναχοί και λαϊκοί, έχουν δυστυχώς αποσχισθή από Αυτήν εξ΄ αιτίας των φιλενωτικών.
Έχω την γνώμην ότι δεν είναι καθόλου καλό να αποχωριζόμεθα από την Εκκλησίαν κάθε φορά που θα πταίη ο Πατριάρχης αλλά από μέσα, κοντά στη Μητέρα Εκκλησία έχει καθήκον και υποχρέωσιν ο καθένας μας να διαμαρτύρεται και ν΄αγωνίζεται με τον τρόπον του. Το να διακόψη το μνημόσυνον του Πατριάρχου, να αποσχισθή και να δημιουργήσει ιδικήν του Εκκλησίαν και να εξακολουθή να ομιλή υβρίζοντας τον Οατριάρχη, αυτό, νομίζω, είναι παράλογον.
Εάν διά την Α΄ ή την Β΄ λοξοδρόμησι των κατά καιρούς Πατριαρχών, χωριζώμεθα και κάνουμε δικές μας Εκκλησίες, – Θεός φυλάξοι- θα ξεπεράσουμε και τους Προτεστάντες ακόμη. Εύκολα χωρίζει κανείς και δύσκολα επιστρέφει. Δυστυχώς έχουμε πολλές ΄΄Εκκλησίες΄΄στην εποχή μας. Δημιουργήθηκαν είτε από μεγάλες ομάδες ή και από ένα άτομο ακόμη. Επειδή συνέβη στο καλύβι των (ομιλώ διά τα εν΄Αγίω Όρει συμβαίνοντα) να υπάρχη και Ναός, ενόμισαν ότι μπορούν να κάμουν και δική τους ανεξάρτητη Εκκλησία. Εάν οι φιλενωτικοί δίνουν το πρώτο πλήγμα στην Εκκλησία, αυτοί οι ανωτέρω δίνουν το δεύτερο.
Ας ευχηθούμε να δώση ο Θεός τον φωτισμόν Τουεις όλους μας και εις τον Πατριάρχην μας Κον. Κον Αθηναγόρα, διά να γίνη πρώτον η ένωσις αυτών των ΄΄Εκκλησιών΄΄, να πραγματοποιηθή η γαλήνη ανάμεσα στο σκανδαλισμένο Ορθόδοξο πλήρωμα, η ειρήνη και η αγάπη η Πνευματική μεταξύ των Ορθοδόξων Ανατολικών Εκκλησιών και κατόπιν να γίνη σκέψις για την ένωσιν μετά των άλλων Ομολογιών, εάν και εφ΄ όσον ειλικρινώς επιθυμούν ν' ασπασθούν το Ορθόδοξον δόγμα."
Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2025
Η αίρεση του οικουμενισμού
✞𝚳𝛈𝛕𝛒𝛐𝛑𝛐𝛌ί𝛕𝛈ς 𝚨𝛊𝛕𝛚𝛌ί𝛂ς 𝚱𝛐𝛔𝛍άς:
*«ΟΧΙ στις συμℼροσευχές – ℿαναίρεση ο Οικουμενισμός»*
*Μη φοβώμαστε. Όσο και αν ℼολεμούν οι εχθροί την Ορθοδοξία μας, δεν θα κατορθώσουν να την ξερριζώσουν αℼό την καρδιά μας, να την αℼομακρύνουν αℼό την Ελλάδα και τους Έλληνες, αν εμείς δεν θελήσουμε να την ℼροδώσουμε.*
*Ζώντας μέσα στην αℽκάλη της Μίας, Αℽίας, Καθολικής και Αℼοστολικής Εκκλησίας μας, θα λαμℼρύνουμε την Ορθοδοξία μας. Έτσι, θα ℽίνουμε κι εμείς άξιοι της σωτηρίας και του ℿαραδείσου.*
Εν Ιερά Πόλει Μεσολογγίου τη ¹⁵ῃ Φεβρουαρίου ²⁰¹⁷
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)