Το ακατόρθωτο!

 Ὁ Ἅγιος Πορφύριος μᾶς ἔλεγε: 

   Ὅταν ἔχετε δυσκολίες, εἴτε προσωπικές, εἴτε ἐθνικές, εἴτε οἰκογενειακὲς νὰ σκέφτεστε ὅτι ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἔγινε, συνετελέσθη κι αὐτὸ δὲν ἀνακαλεῖται στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων.... 

 Ἀφοῦ ἔγινε τὸ ἀκατόρθωτο, τὸ πιὸ δύσκολο γιὰ τὸν ἄνθρωπο, τότε ὅλα τὰ ἄλλα δύσκολα ἔρχονται δεύτερα. Ὅσοι ΄΄σταυροὶ΄΄ κι ἂν βρεθοῦν στὴ ζωή μας, ὅ,τι κι ἂν συμβεῖ στὴν Πατρίδα μας, ἡ Ἑλλάδα εἶναι γῆ τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ, ἡ ἀγαπημένη τοῦ Κυρίου, διότι ἡ Ἑλλάδα ἀγάπησε καὶ ἀγαπᾶ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. 

Ἡ Πατρίδα μας, καθὼς καὶ ἡ Οἰκουμένη βρίσκονται σὲ δύσκολες ὧρες. Καὶ ἐκεῖνοι ποῦ θέλουν νὰ κάνουν τὰ ἀφεντικὰ καὶ νὰ ὁρίζουν τὶς τύχες τῶν Κρατῶν, τῶν λαῶν καὶ τῶν Ἐθνῶν, ἕνα νὰ ξέρουν καὶ νὰ γνωρίζουν, πῶς ἀφέντης τοῦ κόσμου καὶ τῶν Ἐθνῶν ὅλων, ἀλλὰ καὶ τῆς κάθε ψυχῆς εἶναι ὁ Ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν Ἰησοῦς Χριστός, τὸ ἐσφαγμένο Ἀρνίο. 

Τὸ μέλλον τοῦ κόσμου ἀνήκει πιὰ στὴν Ἀνάσταση. Καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως! 

✝️π. Ἀνανίας Κουστένης

Ας λένε ότι θέλουν

 Να μη βάζουμε ποτέ κακό στον νου μας. Να μη φοβούμαστε. Να μη νοιαζόμαστε. Να μην αγωνιούμε. Μα και όταν δέχεσθε αδικίες, πάθη, συκοφαντίες εκ μέρους άλλων, μην ταράσσεστε, μην ασχολείσθε. 

Ας πουν ό,τι θέλουν για σας. Και αν σας καταριούνται, μην ανησυχείτε. Η ευτυχία δεν χάνεται, διότι δεν την περιμένουμε από τους ανθρώπους αλλά από τον Θεό.

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης (+09/05/2019)

"Πάνω στο γολγοθά φυσάει μοναξιά....."

 

Ξέρεις ποιο είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον πόνο;

Δεν είναι ο πόνος. Είναι η μοναξιά του πόνου. 

Το έγραψα και παλαιότερα.  

"Πάνω στο γολγοθά φυσάει μοναξιά....." 

Εκεί είναι που γεννιέται η πιο τραγική σκέψη: «Ο Θεός έφυγε; ».

Όχι ποτέ δεν φεύγει γιατί απλά είναι παντού. 

Απλά δεν απαντάει όπως θα θέλαμε εκείνη τη στιγμή. 

Δεν απαντάει με τρόπο θορυβώδη ή θεαματικό. 

Δεν κάνει επίδειξη δύναμης.

Δεν σε τραβάει βίαια έξω από αυτό που ζεις.

Πίστεψε με όμως κάνει κάποιο πιο ουσιαστικό. 

Μπορεί να μην εξαφανίζει πάντα αυτό που συμβαίνει αλλά όμως μπαίνει μέσα σε αυτό που περνάς και υποφέρεις. 

Μέσα στην αγωνία σου.

Μέσα στη νύχτα σου.

Μέσα σε αυτό που δεν αντέχεις να κοιτάξεις.

Και στέκεται εκεί.

Σιωπηλός. Αλλά παρών. 

Σε κρατάει κι ας μην μπορείς πάντα να το αναγνωρίσεις. 

Ξέρω εσύ περιμένεις να φύγει ο πόνος. Ανθρώπινο. 

Αλλά ίσως… το θαύμα δεν είναι πάντα να φύγει.

Ίσως το θαύμα είναι ότι δεν είσαι μόνος μέσα στο πόνο σου.

Ότι εκεί που σπας…δεν διαλύεσαι.

Ότι εκεί που λες «δεν αντέχω άλλο»…κάτι μέσα σου κρατιέται.

Και αυτό το “κάτι” δεν είσαι μόνο εσύ.

Είναι Εκείνος. Ο Θεός γεμίζει το δωμάτιο, το σπίτι,το μέσα και το είναι σου. Ολάκερη τη ζωή σου. 

Ο Χριστός δεν ήρθε να σου δώσει μια ζωή χωρίς πληγές.

Ήρθε να μπει στις πληγές.

Να τις κρατήσει.

Να τις φωτίσει.

Να τις μεταμορφώσει.

Και ναι…μερικές πληγές δεν φεύγουν. Όμως αλλάζουν.

Δεν είναι πια μόνο πόνος. Γίνονται τόπος συνάντησης. 

Τόπος αλήθειας. Τόπος ζωής.

Και τότε αρχίζεις να καταλαβαίνεις κάτι βαθύ:

Ότι η Ανάσταση δεν σημαίνει πάντα εξαφανίζω την πληγή αλλά την γεμίζω φως και ζωή. 

-π. Λίβυος-

Αγάπη και Θυσία

 

Ο Σταυρός τοποθετείται στη μέση της Μεγάλης Τεσσαρακοστής για να ενισχύσει τους πιστούς που ίσως έχουν κουραστεί, προσφέροντας δύναμη να συνεχίσουν την άσκηση.

Αγάπη και Θυσία: Ο Χριστός, υψούμενος στο Σταυρό, δείχνει την ακραία αγάπη Του. Ο πιστός καλείται να σηκώσει τον δικό του σταυρό με υπομονή.

Ο Σταυρός είναι το «όπλον κατά του διαβόλου». Η προσκύνηση σημαίνει αναγνώριση της νίκης του Χριστού και αποτίναξη της αμαρτίας.Η

 Σταυροπροσκύνηση είναι μια υπενθύμιση ότι η χριστιανική ζωή είναι σταυροαναστάσιμη. Δεν υπάρχει Ανάσταση χωρίς Σταυρό.

Γέροντας Γεώργιος Καψάνης ☦️

Περί του μυστηρίου της μετανοίας.

 Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ : «Περί του μυστηρίου της μετανοίας»

Αν αγαπήσομε τον Χριστό, όλα είναι εύκολα. Εγώ δεν το κατάφερα ακόμη. Τώρα προσπαθώ να Τον αγαπήσω.

--Στον Χριστό υπάρχουν όλα. Όλα τα ωραία, τα υγιή.

--Η υγιής ψυχή ζει τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, πού είναι «αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια».

Ο άνθρωπος του Θεού ζει ακόμη και όσα λέγει ο Απόστολος Παύλος στον ύμνο της αγάπης:

-- «Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται… ου λογίζεται το κακόν… πάντα στέγει, πάντα πιστεύει… η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει».

Έχετε αυτά;

--Έχετε την ευτυχία,-- τον Χριστό, τον Παράδεισο.

--Κι ο σωματικός ακόμη οργανισμός λειτουργεί θαυμάσια, χωρίς ανωμαλίες. Η χάρις του Θεού αλλάζει τον άνθρωπο, τον μεταμορφώνει ψυχικά και σωματικά.

--Πάνε τότε όλες οι αρρώστιες. Ούτε κολίτις, ούτε θυρεοειδής, ούτε στομάχι, ούτε τίποτα.

--Όλα λειτουργούν κανονικά. Είναι ωραίο να περπατάς, να εργάζεσαι, να κινείσαι και να έχεις υγεία.

--Αλλά πρώτα να έχεις ψυχική υγεία. Η βάσις είναι η ψυχική υγεία΄ ακολουθεί η σωματική.

--Όλες σχεδόν οι αρρώστιες προέρχονται από την έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό και αυτό δημιουργεί το άγχος.

Το άγχος το δημιουργεί η κατάργηση του θρησκευτικού αισθήματος.

---Άν δεν έχετε έρωτα για τον Χριστό, αν δεν ασχολείσθε με άγια πράγματα, σίγουρα θα γεμίσετε με μελαγχολία, με το κακό.

--Τι γίνεται, όμως, στον κόσμο;

Ακούστε με νά σας πω ένα παράδειγμα.

Μια κοπελίτσα πήγε σ΄ένα γιατρό και της έδωσε ορμόνες. Της λέω:

-Παιδί μου, μην τις πάρεις!

--Δεν είμαι γιατρός, δεν θέλω υπ΄ευθύνη μου να ενεργήσεις, όμως καταλαβαίνω ότι δεν πρέπει να τις πάρεις.

-- Καλό είναι να πάεις τουλάχιστον σ΄έναν ενδοκρινολόγο.

---Τό πρόβλημα σου είναι περισσότερο ζήτημα ενδοκρινολόγου. Είναι απ΄τις στενοχώριες.

-Πράγματι, έχω περάσει στενοχώριες.

-Ε, αυτό είναι!

--- Ειρήνευσε, -- γαλήνευσε,-- εξομολογήσου, --- μετάλαβε και θα τακτοποιηθούν όλα.

Πήγε, λοιπόν, σ΄έναν ενδοκρινολόγο και του είπε ό,τι της συνέβαινε.

-Πά, πά, πά! της λέει ο γιατρός. Να μήν τα πάρεις καθόλου αυτά τα φάρμακα!

---Πέταξέ τα! Θα σου κάνουνε μεγάλο κακό.

-Ό,τι μου είπες εσύ, μου είπε και ο γιατρός.

Βλέπετε, λοιπόν, τι γίνεται;

--Ενώ με την Εξομολόγηση καί την Θεία Κοινωνία έχουν θεραπευτεί πολλοί άνθρωποι.

Όταν είναι κανείς άδειος από τον Χριστό, τότε έρχονται χίλια δυό άλλα και τόν γεμίζουν: ζήλειες, -- μίση, -- ανία, --- μελαγχολία, αντίδραση,-- κοσμικό φρόνημα, -- κοσμικές χαρές.

Προσπαθήστε να γεμίσετε την ψυχή σας με τον Χριστό, για να μήν την έχετε άδεια. Η ψυχή μας μοιάζει μέ μία δεξαμενή γεμάτη νερό.

----Άν τό νερό τό ρίξεις πρός τά λουλούδια,-- δηλαδή τίς αρετές, το δρόμο του καλού, θα ζείς τήν αληθινή χαρά και θ΄ατροφήσουν --οι κακίες, -- τ΄αγκάθια.

--Άν, όμως, ρίξεις το νερό πρός τα αγκάθια, αυτά θ΄αναπτυχθούν και θα σέ πνίξουν καί θά μαραθούν όλα τά λουλούδια.

Όλα νά τά μεταρσιώνετε.-- Έτσι θα ζείτε τη χαρά,-- με την χάριν του Θεού.

--«Πάντα ισχύω εν τω ενδυναμουντί με Χριστώ…».

Μην πείτε ότι θα κατορθώσετε κάτι.

--Μην το φαντασθείτε αυτό ποτέ. -- Το είπε ο Κύριος:

--- «Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν».

---Δεν γίνεται αλλιώς.

---Ποτέ ο άνθρωπος δεν πρέπει να εμπιστεύεται τις δυνάμεις του αλλά τό έλεος και την εσπλαχνία του Θεού.

--- Ο άνθρωπος θα κάνει μιά μικρή προσπάθεια, -- αλλά ο Χριστός θα τη στεφανώσει.

--Είναι πλάνη να πιστεύσετε ότι πετύχατε κάτι μόνοι σας.

---Όσο προχωράει ο άνθρωπος και πλησιάζει προς τον Χριστό, τόσο αισθάνεται περισσότερο ότι είναι ατελής.

---Ενώ ο φαρισαίος πού λέει: «Εγώ! Εγώ είμαι καλός, κάνω τούτο, εκείνο, το άλλο…», βρίσκεται σε πλάνη.

Η αίρεση του οικουμενισμού

 ✞𝚳𝛈𝛕𝛒𝛐𝛑𝛐𝛌ί𝛕𝛈ς 𝚨𝛊𝛕𝛚𝛌ί𝛂ς 𝚱𝛐𝛔𝛍άς: 

*«ΟΧΙ στις συμℼροσευχές – ℿαναίρεση ο Οικουμενισμός»*

*Μη φοβώμαστε. Όσο και αν ℼολεμούν οι εχθροί την Ορθοδοξία μας, δεν θα κατορθώσουν να την ξερριζώσουν αℼό την καρδιά μας, να την αℼομακρύνουν αℼό την Ελλάδα και τους Έλληνες, αν εμείς δεν θελήσουμε να την ℼροδώσουμε.*

*Ζώντας μέσα στην αℽκάλη της Μίας, Αℽίας, Καθολικής και Αℼοστολικής Εκκλησίας μας, θα λαμℼρύνουμε την Ορθοδοξία μας. Έτσι, θα ℽίνουμε κι εμείς άξιοι της σωτηρίας και του ℿαραδείσου.*

Εν Ιερά Πόλει Μεσολογγίου τη ¹⁵ῃ Φεβρουαρίου ²⁰¹⁷

Η αληθινή ζωή

 Ταπεινή και ήσυχη ζωή,θα πεί αληθινή ζωή. Κάθε στιγμή της ζωής είναι πολύτιμη για τον άνθρωπο. Ζώντας με τον εαυτό μας, δεν γινόμαστε εγωιστές, όπως θα πούνε κάποιοι που κρίνουνε ξώπετσα. Ίσια–ίσια, μ’ αυτόν τον τρόπο ανθίζει μέσα μας ένα πάντερπνο περιβόλι, γεμάτο αγάπη για τους άλλους, κι η καρδιά μας πίνει από τη δροσερή πηγή που έβαλε ο Θεός μέσα μας. 

Εκείνος είπε: «Η βασιλεία του Θεού βρίσκεται μέσα σας». 

Και τι άλλο είναι η βασιλεία του Θεού, παρά η αληθινή ζωή; «Ότι παρά Σοι πηγή ζωής. Εν τω φωτί Σου οψόμεθα φως». «Σε Σένα, λέγει, βρίσκεται η πηγή της ζωής».

✝️κυρ Φώτης Κόντογλου

Χωρίς συγγνώμη όλα άχρηστα

 Ὅσες μέρες καὶ νὰ νηστέψω, χωρὶς συγγνώμη καὶ ἀγάπη, εἶναι ἄχρηστες. Δὲν μὲ ὠφελοῦν σὲ τίποτα καὶ ἴσως μὲ βλάπτουν. Γιατὶ καλλιεργοῦν τὴν ὑποκρισία μου. Φαίνομαι στοὺς ἄλλους ὅτι νηστεύω, ἀλλὰ ἐγὼ γράφω στὰ παλιά μου τὰ παπούτσια, τοῦ Θεοῦ τὸ θέλημα.

Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ βασικότερη αἰτία, ποὺ ὁ κόσμος μας δὲν ἀλλάζει. Γιατὶ δὲν ἀλλάζουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι. Γιατὶ ὁ χριστιανὸς εἶναι τὸ ἁλάτι, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ἁλάτι ἔχει χαλάσει καὶ εἶναι ἄχρηστο καὶ ὄχι μόνο δὲν σώζει ἀλλὰ συνεργεῖ στὸ σάπισμα τῆς κοινωνίας μας.

Μακαριστὸς Σεβασμιώτατος Σισανίου & Σιατίστης Παῦλος

Περίοδος νηστείας

 

Η νηστεία είναι μία άσκηση για την κατάκτηση περισσοτέρων αρετών. 

Μερικοί συνάνθρωποι μας, που θέλουν να παρουσιάζονται ως «προοδευτικοί», ισχυρίζονται ότι η νηστεία είναι «επινόηση» των παπάδων. Φυσικά, αυτοί έχουν παντελή άγνοια της βιβλικής και θεολογικής βάσεως της νηστείας. 

Η νηστεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας έχει την πρωταρχική βάση της σ’ αυτήν την Αγία Γραφή. Είναι η πρώτη εντολή του Αγίου Θεού που έδωσε στους Πρωτοπλάστους, Αδάμ και Εύα, από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας τους μέσα στον επίγειο Παράδεισο, τον κήπο της Εδέμ. 

«Απ’ όλα τα δένδρα που βρίσκονται μέσα στον Παραδείσου να φάτε. Αλλά, από το δένδρο που βρίσκεται στο κέντρο του Παραδείσου, απ’ αυτού να μη φάτε.»

Με αυτά τα λόγια ο Δημιουργός Θεός έδωσε την εντολή της νηστείας. 

Στη συνέχεια, ο Προφήτης Μωυσής, προτού παραλάβει τις Δέκα Εντολές στο Θεοβάδιστο Όρος Σινά, νήστευσε αυτός και όλος ο λαός του Ισραήλ για 40 ολόκληρες ημέρες. Αλλά, και ο ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο Υιός και Λόγος του Θεού Πατρός, προτού ξεκινήσει το έργο της σωτηρίας, μετά από την βάπτισή του στον Ιορδάνη ποταμό από τον Πρόδρομος Ιωάννη, νήστεψε 40 ημέρες και νύχτες. 

Επομένως, η νηστεία είναι θεόσδοτη εντολή και όχι επινόηση των ανθρώπων. 

Έτσι, λοιπόν, οφείλομε και εμείς να νηστεύομε στις καθορισμένες περιόδους νηστείας, που έχουν καθοριστεί από την Εκκλησία μας.

Ο σκοπό της νηστείας είναι μία πνευματική και σωματική άσκηση. Σωματική μεν είναι, διότι στερούμε από τον εαυτόν μας υλικά αγαθά, δηλαδή νόστιμα φαγητά. Πνευματική δε άσκηση είναι, διότι καλούμαστε να ασκηθούμε περισσότερο στην προσευχή, την εγκράτεια παθών και την ελεημοσύνην. 

Με την σωστή εφαρμογή της νηστείας, ο πιστός δέχεται πολλές δωρεές από τον Άγιο Θεό. Καταξιώνεται να γίνει μιμητής του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, δοχείο του Αγίου Πνεύματος. 

Ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο της νηστείας είναι το να συγχωρέσουμε όσους μας έβλαψαν, ζημείωσαν, συκοφάντησαν, αδίκησαν, πρόσβαλαν, κ.τ.λ. Διότι, διά της συγχωρήσεως γινόμαστε μιμητές του Φιλανθρώπου Θεού μας, ο Οποίος δεν θέλει τον θάνατο του αμαρτωλού, αλλά την μετάνοια και σωτηρία του. 

Γι ‘ αυτό, όπως ο Χριστός μας θυσίασε την Ζωή Του για εμάς τους αμαρτωλούς, ας θυσιάσουμε και εμείς κάτι σ’ αυτήν την περίοδο της νηστείας προς χάριν δική του. 

Καλό Τεσσαρακονθήμερο. Καλό Στάδιο. Καλό πνευματικό αγώνα. 

+Ο Μητροπολίτης Αντινόης Παντελεήμων (Λαμπαδάριος) Εφησυχάζων Μητροπολίτης Πατριαρχείου Αλεξαν

δρείας και πάσης Αφρικής

Γίνε κουφός...

 

Γίνε κουφός, μουγγός, τυφλός και αναίσθητος, προς όλα τα πράγματα της ζωής αυτής. 

Αυτός είναι ο καλύτερος δρόμος, προς την σωτηρία σου. 

Διότι είναι αδύνατον να σωθεί κανείς, αν δεν αποσπάσει το νου του από... κάθε μέριμνα και δεν τον συγκεντρώσει σε ένα μοναδικό σκοπό: Την εν Χριστώ σωτηρία! 

Γιατί ο νους είναι απλός: 

Είτε παραδίδεται ολοκληρωτικά στον Χριστό, 

είτε παραδίδεται στις μάταιες μέριμνες!

Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ

Τίποτα δεν είμαστε

 

"Ό,τι κάμουμε στην ζωή είναι ένα μηδενικό...

 «Τίποτα δεν είμαστε. 

Ο Χριστός είναι το παν,

 είναι το ένα, μπροστά από τα μηδενικά. 

Μετά το ένα ό,τι προσθέσουμε έχει αξία.

 Εάν λείπει το ένα, μηδέν συν μηδέν θα έχει σαν αποτέλεσμα πάλι το μηδέν». 

Παππούς Παναής από τη Λύση"

Η ωφέλεια των δυσκολιών της ζωής.

 

Είναι αλήθεια ότι εάν οι άλλοι είναι καλοί και Άγιοι και δίκαιοι, εμάς αυτό δεν μας ωφελεί, τόσο. Αν και μας είναι δύσκολο να ζούμε με δύσκολους ανθρώπους, τελικά όμως το να ζούμε με δύσκολους ανθρώπους, μας βοηθα πολύ περισσότερο παρά με καλούς.

Λέει ενα ωραίο παράδειγμα στο Γεροντικό, κάποιος αδελφός πήγε σε ένα μοναστήρι να γίνει μοναχός. Ήταν έμπειρος της πνευματικής ζωής αυτός και το μοναστήρι που πήγε ήταν γεμάτο Αγίους. Όλοι οι αδερφοί εκεί ήταν ενάρετοι και ευγενείς και συμπαθείς και δεν στεναχωρούσε καθόλου ο ένας τον άλλον. Όταν πήγε για λίγο καιρό, είπε ότι: "θα φύγω από εδώ, εδώ δεν πρόκειται να σωθούμε, δεν σώζεται άνθρωπος σε αυτό το μοναστήρι!". Διότι ήταν όλοι καλοί. Και λέει, "εδώ είναι όλοι καλοί και Άγιοι, αυτοί θα σωθούν. Εγώ όμως ζώντας μεταξύ των Αγίων δεν σώζομαι διότι δεν μου κάνει κανένας, ας πούμε, γυμνάσια πνευματικά, ασκήσεις για να μπορέσω να εντοπίσω τα πάθη μου και να βγάλω τα πάθη μου και τις αδυναμίες μου και να ταπεινωθώ".

Τελικά δηλαδή οι δυσκολίες και οι αντιδράσεις και η αρνητική κατάσταση που υπάρχει πολλές φορές γύρω μας, αυτή είναι πολύ πιο ωφέλιμη από το να είναι όλα καλά και ωραία. Γι' αυτό έλεγαν και οι Πατέρες: "Έπαρον τους πειρασμούς και ουδείς ο σωζόμενος". Βγάλε τους πειρασμούς και δεν θα σωθεί κανένας! Διότι μέσα από τους πειρασμούς, μέσα από τις δυσκολίες, μέσα από τις αντιξοότητες, μέσα από τις αντιθέσεις, μέσα από τις ταπεινώσεις που μας κάνει το περιβάλλον μας, τελικά αυτά μας βοηθούν και μας κάνουν πνευματική ωφέλεια πραγματική. 

Γι' αυτό έλεγε και ο Άγιος Παΐσιος: "Όσο πιο πολλές δυσκολίες έχετε, τόσο πιο πολλές ευλογίες θα αποκτήσετε".

π. Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού

Καρδιά δίχως όρια

 

Πόσο μεγάλο πράγμα είναι το βίωμα. 

Όσα βιβλία κι αν διαβάσεις, όσες κατηχήσεις κι αν ακούσεις, η καρδιά μαθαίνει αλλιώς, με τον πόνο, με τις χαρές, με τα δάκρυα, με την αγάπη των προσώπων που σημάδεψαν τη ζωή σου.

Όταν με ρωτούν πώς ξεκίνησα να προσεύχομαι, η ψυχή μου δεν πάει σε σελίδες βιβλίων, αλλά στα βάσανα που με μύησαν στο «Κύριε ελέησον» και στη μακαριστή μου γιαγιά. Θυμάμαι το καντηλάκι της, που έλαμπε τα βράδια πάνω στα πρόσωπα της Παναγίας και των Αγίων, που μου ψιθύριζε πως δεν είμαι μόνος. Εκεί, στην ησυχία του χωριού, βρήκα την πύλη της προσευχής. 

Ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος διηγείται πως γνώρισε ένα παιδί που έφτασε στα όρια της αθεΐας. Είχε γκρεμίσει όλα τα επιχειρήματα, όλες τις θεωρίες περί Θεού. Μα ένα πράγμα δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει: την εικόνα της μάνας του γονατιστή, να προσεύχεται με δάκρυα για τα παιδιά της και για όλο τον κόσμο. Αυτή η εικόνα λύγισε τον σκληρό νου του και άνοιγε την καρδιά του. 

Γιατί η καρδιά πάντα μιλά πιο δυνατά από το μυαλό.

Το μυαλό μας έχει όρια. Η καρδιά ποτέ.

Είναι πλατιά σαν τον ουρανό για να χωρά τον Θεό. 

Κι όταν κατεβείς απ’ το θόρυβο των λογισμών και μπεις στο ταμείο της καρδιάς, εκεί θα βρεις κρυμμένα όλα τα μυστικά. Εκεί θα ανακαλύψεις τον παράδεισο που ήδη κουβαλάς μέσα σου.

-π. λίβυος-

Επειδή σ'αγαπώ

 Εισαγγελέα, το βλέπεις αυτό;

«Εισαγγελέα, το βλέπεις αυτό; μου λέει, δείχνοντάς μου παράλληλα ένα ιδιόμορφο πέτρωμα, όσο ένα μανταρίνι σε μέγεθος, μέσα σ’ ένα μικρό γυάλινο βαζάκι, πάνω στο κομοδίνο...

Κούνησα καταφατικά το κεφάλι μου 

και ο Γέροντας συνέχισε...

« Άκου, που λες, εισαγγελέα μου... 

Πρίν καιρό πέρασε, από δώ ένας Ελβετός γιατρός, φίλος του Δεσπότη της Λαμίας, του Δαμασκηνού.

Ήρθανε μαζί. 

Εγώ εκείνο τον καιρό υπέφερα, 

από κάτι πόνους στη μέση και ο Δεσπότης το ήξερε.

Λέει του γιατρού το πρόβλημα και εκείνος, αφού με εξέτασε, είπε ότι πρέπει να χειρουργηθώ άμεσα !

Είναι πρόβλημα νεφρού αυτό και η εγχείρηση, θα φρόντιζε αυτός, να γίνει στη Βιέννη, στο καλλίτερο νοσοκομείο...!

 Έκαμα υπακοή στο Δεσπότη και πήγα, που λές, στην Ελβετία...

Μπήκα στο νοσοκομείο, γίνανε οι εξετάσεις και προγραμματίστηκε η εγχείρηση ...

Όλοι συμφωνούσαν με τη διάγνωση κι έλεγαν ότι είναι σοβαρή εγχείριση…!

Μου έλεγαν να μην ανησυχώ και τέτοια...

Εγώ πάλι, μια απορία την είχα, αλλά δεν ανησυχούσα, γιατί είχα ζήσει πολλά θαύματα… ό,τι θέλει ο Θεός...!

Την παραμονή της εγχείρισης, απόγευμα, κατέβηκα στον κήπο του νοσοκομείου να προσευχηθώ και να περπατήσω... 

Μεγάλο νοσοκομείο !...

Όπως περιπάταγα, βλέπω που λές, εισαγγελέα μου, κι’ ένα άλλο παπά, πολύ-πολύ γνωστό, μέτριο ανάστημα, να’ ρχεται προς το μέρος μου, από την αντίθετη μεριά, από άλλη πόρτα του νοσοκομείου.

 Έφθασε κοντά μου... χαιρετηθήκαμε...

Τι κάνεις παπα-Αμβρόσιε, πόσο χαίρομαι που σε βλέπω !!! 

Πολύ καλά πάτερ μου, αλλά να, σκέφτομαι τον κόσμο μας, τα λάθη μας τις αμαρτίες μας, πονάω κιόλας, αλλά δόξα τω Θεώ…!

Πιάσαμε πολλή κουβέντα, που λές, αλλά ντρεπόμουνα να τον ρωτήσω τ’ όνομά του που δεν μπορούσα να το θυμηθώ με τίποτα. 

Μου ήταν όμως πολύ γνωστός...Είπαμε για τον Αρχιεπίσκοπο, τον Σεραφείμ, για Δεσποτάδες, για πολλά…

Τον θαύμασα ! 

Αλλά πώς τον ρωτάς «πώς σε λένε, πάτερ;», μεγάλη ντροπή το ένιωθα κάτι τέτοιο…

Περπατήσαμε ώρα...

 Σουρούπωσε και έπρεπε να γυρίσω στο θάλαμο, να περάσουν οι νοσοκόμες, να ετοιμαστώ για την εγχείριση...

Καθώς το σκεφτόμουνα μου λέει:

 Άντε, πάμε μέχρι το θάλαμο, Αμβρόσιε, και θα φύγω και γώ. 

Δεν μπορούσα να του φέρω αντίρρηση και παρακαλούσα τη χάρη Της να θυμηθώ το όνομά του…

Μπήκαμε κι’ έκατσε δίπλα μου στο κρεβάτι... 

Κουβεντιάσαμε ακόμα λίγο και κάποια στιγμή, βάζει το χέρι του στα πλευρά μου και μου λέει : 

Εδώ θα εγχειρισθείς ; 

Ναι, αδελφέ μου, του λέω…

Αμέσως ένοιωσα ένα πόνο, όπως με ακούμπησε και έντονη επιθυμία να πάω στην τουαλέτα... 

Πήγα και «Μέγας εί Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου» !!!

Με έντονους πόνους, σαν τους πόνους της γέννας λένε είναι τούτοι, έβγαλα αυτή την πέτρα που βλέπεις !

Γύρισα εξαντλημένος στο κρεβάτι και λέω στον παπά, που ήταν ακόμα εκεί :

 Πάτερ μου, μου είσαι τόσο γνωστός, μα τόσο γνωστός, αλλά δεν θυμάμαι το όνομά σου...!

Συγχώρα με...Αλλά πώς σε λένε και πώς βρέθηκες εδώ ;

Σηκώνεται και τι μου λέει : 

Μ’ αγαπάς τόσο πολύ κι’ εγώ σ’ αγαπώ και δεν με θυμάσαι, Αμβρόσιε;

Άκου να δείς, εδώ βρέθηκα, γιατί πάω όπου θέλω...!!!

Συκοφαντήθηκα και κατηγορήθηκα όσο κανένας άλλος... και η αμοιβή μου είναι να πηγαίνω όπου θέλω και όποτε θέλω για να βοηθάω τους ανθρώπους...!!! 

Είμαι ο Πενταπόλεως ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ !!!

... κι’ επειδή σ’ αγαπώ, ήρθα και σε χειρούργησα...!!!

Αυτό να το δείξεις αύριο στους γιατρούς, γιατί αυτοί δεν πιστεύουν, είναι ασταύρωτοι και αμύρωτοι...

Όταν το δούν και σε εξετάσουν πες τους ότι σε χειρούργησα εγώ...!!! 

Θα το καταλάβουν !!!... 

Σ’ αφήνω τώρα και καλή αντάμωση καλή επιστροφή… και βγήκε από το θάλαμο….»

Αυτή που λές εισαγγελέα μου είναι η ιστορία αυτού του μανταρινιού που βλέπεις... 

Το’ χω εδώ, για να μην ξεχάσω ποτέ τη συνάντηση αυτή...!!!

(Διήγηση π. Αμβροσίου Λάζαρη).

Πόσο αξίζει η ψυχή μας;

 

Γερόντισσα Αγαθαγγέλη

-Θέλετε να μάθετε πόσο αξίζει η ψυχή σας; Ρωτήστε το δαίμονα που αγωνίζεται κάθε μέρα να σας την κλέψει.

-Ρωτήστε τον Χριστό που κατήλθε

Από τον ουρανό στη γη για να τη σώσει.

Εμείς πόσο την εκτιμάμε όταν:

Ο υπερήφανος την πουλάει για μια μάταια σκέψη.

'Ο φιλάργυρος για λίγο χρήμα.

'Ο ασελγής για μια στιγμή ηδονής.

Ο μέθυσος για ένα ποτήρι κρασί.

'Ο βλάσφημος για ένα ξέσπασμα θυμού.

Ο θυμώδης για ένα ξέσπασμα εκδίκησης.

Αντί να πλουτίσουμε την ψυχή μας με προσευχή, μελέτη Αγίας Γραφής και τακτική Θεία κοινωνία... 'Είναι ανεκτίμητη η αξία της ψυχής.

Ας το αναγνωρίσουμε και ας εργαστούμε να αποκτήσουμε μία άγια χριστιανική ψυχή.

Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος

 

Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος 

(εορτάζει 8 Μαΐου εκάστου έτους), 

είχε κάνει στη ζωή του, μόνο μία αμαρτία. 

Μετά την Ανάσταση του Χριστού οι Απόστολοι έβαλαν κλήρο, για που κάθε Απόστολος θα πήγαινε για να κάνει Ιεραποστολή. 

Στον Ευαγγελιστή Ιωάννη, ύστερα από κλήρο, του δόθηκε η Μικρά Ασία να κηρύξει τον Χριστιανισμό και σκέφτηκε αν θα μπορέσει να τα καταφέρει με εκείνους τους δύσκολους ανθρώπους, που υπήρχαν στην περιοχή εκείνη και άρχισε να γογγύζει. 

Έδειξε δηλ. ολιγοπιστία και για αυτήν του την αμαρτία, τιμωρήθηκε αυστηρά από τον Κύριο 

(τον είχε ενημερώσει ο Κύριος, ότι για αυτήν την συγκατάθεση του θα του έβαζε ένα αυστηρότατο επιτίμιο, χωρίς να του πει ποιό θα είναι). 

Έτσι μια μέρα επιβαίνοντας σε μια βάρκα, ναυάγησε και για 40 μέρες ο Άγιος πάλευε με τα κύματα. Την σαρακοστή μέρα, μισοποπεθαμένος βγήκε στην ακτή. 

Ο Άγιος Πρόχορος, ο υποτακτικός του, όταν τον εντόπισε στην ακτή, δυσκολεύτηκε να τον αναγνωρίσει. Τόσο πολύ αδυνάτισε και αλλοιώθηκε η φυσιογνωμία του, από αυτήν την ταλαιπωρία. Γι' αυτήν την συγκατάθεση που έκανε ο Άγιος τιμωρήθηκε τόσο αυστηρά και εμείς με τόσες αμαρτίες θέλουμε να περάσουμε τη ζωή αυτή χωρίς δοκιμασίες και θλίψεις; 

Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος θεωρείται ο πρύτανης όλων των μυστικών θεολόγων. 

Η φυσική μητέρα του ήταν η Αγία Σαλώμη, 

που ήταν κόρη του Αγίου Ιωσήφ του μνήστορα. Άρα ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος είναι ανιψιός του Χριστού. 

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα +

Η Μεταμόρφωση των μαθητών

 

Ὁ Χριστός στό Ὄρος Θαβώρ δέν μεταμορφώθηκε, ἀλλά μεταμόρφωσε τούς 3 μαθητές Του! Σάν βόμβα ἀκούγεται αὐτό!...

   Ὁ Χριστός δέν μεταμορφώνεται, ἀλλά μεταμορφώνει, αὐτή εἶναι ἡ ἐμπειρική ἑρμηνεία τοῦ Ἁγίου Εὐαγγελίου. 

Μεταμορφώνομαι στήν μυστική θεολογία σημαίνει, ὅτι παίρνω κάποια προσθήκη πού δέν εἶχα ποτέ. Προάγομαι, ἀναβαθμίζομαι, προβιβάζομαι, ἀλλοιώνομαι. Εἶναι δηλ. βλασφημία νά λέμε, ὅτι ὁ Χριστός μεταμορφώθηκε, ὅτι δηλ. προσέλαβε κάτι πού δέν εἶχε! 

   Ὁ Χριστός μεταμορφώνει τόν Πέτρο, τόν Ἰάκωβο καί τόν Ἰωάννη ἕν ὥρας προσευχῆς, γιά νά μᾶς δείξει, ὅτι ἀπό ὅλες τίς ἀρετές, ἡ μεγαλύτερη εἶναι ἡ προσευχή μέ τήν ἔννοια, ὅτι ὅλες οἱ ἀρετές βοηθοῦν νά πλησιάσουμε καί νά γνωρίσουμε τόν Θεό, ἀλλά μόνο ἡ ἀρετή τῆς προσευχῆς, ἑνώνει μέ τόν Θεό.

  Γι' αὐτό οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας λένε, ὅτι τά μεγάλα μυστήρια τελεσιουργοῦνται ἐν ὥρᾳ προσευχῆς καί ἡ ὥρα τῆς θέας τοῦ Ἀκτίστου Φωτός γίνεται ἐν ὥρᾳ καθαρᾶς - συγκεντρωμένης προσευχῆς καί ὄχι ἄλλης ὥρας.    

   Προσευχήθηκε ὁ Χριστός στόν Θεό Πατήρ νά δώσει τέτοια Χάρη Ἁγίου Πνεύματος στούς 3 Μαθητές Του, ὥστε νά Τόν δοῦν μέ τή μορφή τοῦ Ἀκτίστου Φωτός!

  Τό ἀποτέλεσμα ἦταν, οἱ 3 Μαθητές τοῦ Χριστοῦ, ἀπό τή στιγμή ἐκεῖνοι νά εἶναι θεωμένοι καί νά κατέβουν ἀπό τό Θαβώρ μέ πλήρης ταπείνωση καί σέ κατάσταση θεώσεως.

  Ἡ μεταμόρφωση ἔγινε μέρα - μεσημέρι, ὁ καιρός ἦταν αἴθριος καί ὁ Χριστός ἔλαμψε τόσο πολύ, πού οἱ Μαθητές δέν ἔβλεπαν τόν ἥλιο. Τόσο πολύ ὑπερεῖχε ὁ φωτισμός τοῦ Χριστοῦ!

  Ἡ μεταμόρφωση στό Ὄρος Θαβώρ ἔγινε 40 μέρες πρίν τήν Σταύρωση τοῦ Χριστοῦ. Θά ἔπρεπε λογικά ἡ Ἐκκλησία μας νά γιορτάζει τήν Μεταμόρφωση τοῦ Σωτῆρος στίς 13 Φεβρουαρίου (ὁ Χριστός Σταυρώθηκε στίς 23 Μαρτίου τοῦ 33 μ.Χ), ἀλλά ἐπειδή τό Πάσχα εἶναι κινητή ἑορτή, γιά πρακτικούς λόγους ἡ Ἐκκλησία μας τήν γιορτάζει 40 μέρες, πρίν τήν ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, δηλ. στίς 6 Αὐγούστου.

  Οἱ μαθητές τοῦ Χριστοῦ τήν δεύτερη ἐμπειρία Ἀκτίστου Φωτός τήν εἶχαν κατά τήν Πεντηκοστή, μέ τήν μορφή πυρίνων γλωσσῶν.

Γέροντας Ἐφραὶμ τῆς Σκήτης τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα

Ποιος είναι ο καλύτερος δάσκαλος;

 Ποιος είναι ο καλύτερος δάσκαλος;

 – Βάσανα.

 Και ο χειρότερος δάσκαλος;

 – Η ευχαρίστηση.

 Ποια είναι η πιο σπάνια δεξιότητα;

 – Η ικανότητα να δίνεις.

 Καλύτερη δεξιότητα;

 – Η ικανότητα να συγχωρείς.

 Ποια είναι η πιο δύσκολη δεξιότητα;

 – Η ικανότητα να είσαι σιωπηλός.

 Ποια είναι η πιο σημαντική δεξιότητα;

 – Η ικανότητα να ρωτάς.

 Ποια είναι η πιο απαραίτητη δεξιότητα;

 – Η ικανότητα ακρόασης.

 Ποιος είναι ο πιο επικίνδυνος αγώνας;

 – Ο φανατικός.

 Ποια είναι η πιο δυσάρεστη συνήθεια;

 – Η διάθεση για λογομαχία.

 Ποια είναι η πιο βλαβερή συνήθεια;

 – Να Μιλάει πολύ.

 Ποιο άτομο είναι το πιο δυνατό;

 – Ο καθένας είναι ικανός να κατανοήσει την Αλήθεια.

 Ποιο άτομο είναι το πιο αδύναμο;

 – Όποιος νιώθει πιο δυνατός.

 Ποιος είναι ο πιο έξυπνος άνθρωπος;

 – Αυτή που ακολουθεί την καρδιά του.

 Ποια κατάσταση είναι η πιο επικίνδυνη;

 – Προσκόλληση στο φυσικό σώμα

Ποιος είναι ο πιο φτωχός;

 – Οποιος αγαπά τα χρήματα περισσότερο.

 Ποιος είναι πιο κοντά στον Θεό;

 – Ο ελεήμων.

 Ποιος είναι ο πιο αδύναμος;

 – Που νικά τους άλλους.

 Ποιος είναι ο πιο δυνατός;

 – Ποιος νικά τον εαυτό του.

 Πώς να αντιμετωπίσετε τα προβλήματα;

 – Με ευχαρίστηση.

 Και με βάσανα;

 – Με υπομονή.

 Ποιο είναι το σημάδι μιας υγιούς ψυχής;

 – Πίστη.

 Ποιο είναι το σημάδι μιας άρρωστης ψυχής;

 – Απελπισία.

 Ποια είναι τα σημάδια των λανθασμένων ενεργειών;

 – Ερεθισμός.

 Ποια είναι τα σημάδια των καλών πράξεων;

 – Πνευματική ηρεμία.

 _Απαντήσεις του Αγιορείτη Μοναχού Συμεών στα υπαρξιακά ερωτήματα του ανθρώπου._

Μην αφήσεις ποτέ στην άκρη το σταυρό σου…

 

Και μην νομίζεις πως οι άνθρωποι που τα κατάφεραν, οι άνθρωποι που τους θαυμάζεις, οι άνθρωποι που τους έχεις πρότυπο, δεν έσπασαν ποτέ τους. 

Και έσπασαν, και έκλαψαν, και φοβήθηκαν και λύγισαν… 

Και όχι μόνο μια φορά. Πολλές. 

Από το ίδιο υλικό είμαστε οι άνθρωποι, όλοι μας φτιαγμένοι.

Υπήρχαν νύχτες που τις πέρασαν κουλουριασμένοι σε ένα κρεβάτι να παλεύουν με τις σκέψεις τους… Υπήρχαν μέρες που νόμιζαν πως δε θα τελειώσουνε ποτέ τους.

Πάλεψαν με φόβους, με αποτυχίες, με θλίψεις, με απόγνωση.

Έπεσαν, σηκώθηκαν και έπεσαν ξανά…

Ξέρεις όμως γιατί τα κατάφεραν;

Γιατί δεν τα παράτησαν. Γιατί δεν παραδόθηκαν. Γιατί ακόμα και στις πιο σκοτεινές τους ώρες, δεν άφησαν ποτέ στην άκρη το σταυρό τους…

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Μας ακούει ο Θεός;

 Πολλοί άνθρωποι σήμερα λένε ότι ο Θεός έχει απομακρυνθεί από εμάς και δεν μας ακούει.

Αλλά έχω διαπιστώσει ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο: είμαστε εμείς που έχουμε απομακρυνθεί από τον Θεό και ακολουθούμε μάταιες φιλοσοφίες και τις δικές μας εγωιστικές επιθυμίες!

Όμως ο Θεός παραμένει πάντα ο ίδιος και είναι πάντα έτοιμος να μας δεχτεί με μεγάλη αγάπη!

☦️ Μακαριστός π. Σεραφείμ Ρόουζ