Ο καλύτερος φίλος

 Υπήρχε σε μια ενορία ενα μικρό παιδί που για χρόνια κάθε μεσημέρι έμπαινε στην εκκλησία για ακριβώς ένα λεπτό. Δεν άναβε κερί, δεν γονάτιζε, απλώς στεκόταν μπροστά στο ιερό και έφευγε.

Ο νεωκόρος, περίεργος, τον σταμάτησε και τον ρώτησε τι κάνει. Εκείνος απάντησε:

Δεν ξέρω να προσεύχομαι καλά. Απλώς μπαίνω και λέω: Γεια σου Χριστούλη μου ο Μιχαλάκης είμαι. Ήθελα απλώς να περάσω να Σου πω ότι είμαι φίλος Σου.

Χρόνια μετά, όταν ο Μιχάλης ήταν στο νοσοκομείο, οι νοσοκόμες παρατήρησαν ότι ήταν ο πιο χαρούμενος ασθενής, παρόλο που δεν τον επισκεπτόταν κανείς. Τον ρώτησαν πώς αντέχει τη μοναξιά. Εκείνος χαμογέλασε και είπε:

Δεν είμαι μόνος. Κάθε μεσημέρι, στις 12 ακριβώς, κάποιος στέκεται στην άκρη του κρεβατιού μου και μου λέει: Γεια σου Μιχάλη μου, ο Χριστός είμαι. Πέρασα να Σου πω ότι είμαι φίλος Σου.

 Ο Χριστός για Σένα, είναι ο καλύτερος φίλος σου;

Πηγή: Διαδίκτυο