Σε ένα μοναστήρι, λίγο πριν από την Κυριακή των Βαΐων, ένας νέος μοναχός ρώτησε τον γέροντα:
Γέροντα, γιατί λένε ότι αυτή η εβδομάδα είναι βουβή;
Ο γέροντας τον πήρε και τον οδήγησε στον κήπο. Εκεί υπήρχε ένα δέντρο γεμάτο μπουμπούκια.
Τι βλέπεις; τον ρώτησε.
Βλέπω μπουμπούκια που ετοιμάζονται να ανθίσουν.
Ο γέροντας χαμογέλασε.
Ακούς κάποιο θόρυβο όταν ανοίγουν;
Όχι.
Κι όμως, εκείνη τη στιγμή γίνεται το μεγαλύτερο θαύμα της φύσης. Το λουλούδι γεννιέται μέσα στη σιωπή.
Έπειτα ο γέροντας του είπε:
Έτσι είναι και αυτή η εβδομάδα πριν από τα Βάγια. Η Εκκλησία σωπαίνει λίγο περισσότερο, γιατί κάτι μεγάλο ετοιμάζεται να ανθίσει.
Ο νέος τον ρώτησε:
Και τι ανθίζει;
Ο γέροντας απάντησε:
Η καρδιά του ανθρώπου που ετοιμάζεται να συναντήσει το Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού.
Και πρόσθεσε:
Αν γεμίσουμε αυτές τις μέρες με θόρυβο, δεν θα ακούσουμε τίποτα.
Αν όμως αφήσουμε λίγη σιωπή μέσα μας, τότε θα καταλάβουμε γιατί η Εκκλησία μας οδηγεί σιγά - σιγά προς τα Βάγια και τη Μεγάλη Εβδομάδα.
Αυτή η εβδομάδα είναι σαν ανάσα πριν από τα γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδας.
Είναι χρόνος για:
περισσότερη προσευχή
λιγότερα λόγια περισσότερη μετάνοια περισσότερη ειρήνη στην καρδιά
Γιατί η Ανάσταση δεν προετοιμάζεται με φασαρία, αλλά με σιωπή.
Πηγη: Εκ της συντακτικής ομάδας του Ἱ.Ν Αγ. Κωνσταντίνου Κολωνού.