"Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ κόσμου καὶ ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεὰ αὐτὴ ἡ ὁδὸς τοῦ Θεοῦ βαδίζεται μὲ σταυρὸ καὶ θάνατο. Ἀπὸ ποῦ ὅμως σοῦ ἦλθε αὐτό, δηλαδὴ τὸ νὰ μὴ θέλης νὰ σὲ βροῦν πειρασμοί; Γνώριζε ὅμως ὅτι ἄνευ πειρασμῶν εὑρίσκεσαι ἐκτὸς τῆς ὁδοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν βαδίζεις σ' αὐτήν, οὔτε βαδίζεις στὰ ἴχνη τῶν ἁγίων.
Δὲν θέλεις νὰ βαδίσης στὴν ὁδὸ ὅπου ὑπάρχουν τὰ ἴχνη τῶν ἁγίων· ἢ πιθανὸν νὰ θέλης να χαράξης γιὰ τὸν ἑαυτό σου ἄλλη ὁδό, γιὰ νὰ βαδίζης σὲ αὐτὴν χωρὶς κακοπάθεια καὶ στενοχώρια;
Ἡ ὁδὸς τοῦ Θεοῦ εἶναι καθημερινός σταυρός· διότι κανένας δὲν ἀνέβηκε στὸν οὐρανὸ μὲ ἄνεσι· ἐπειδὴ ἡ ὁδὸς τῆς ἀνέσεως γνωρίζουμε ποῦ καταλήγει καὶ τελειώνει."
«Τά εὑρεθέντα ἀσκητικά» τοῦ Ὁσίου Ἰσαάκ τοῦ Σύρου
Λόγος Δ'. Περὶ τοῦ πόθου τοῦ κόσμου...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου