Ένα τίποτα...

 

Όσο κα­νείς ασκεί­ται πνευ­μα­τι­κά, τόσο ανα­γνω­ρί­ζει την αδυ­να­μία του. 

Και όσο ανα­γνω­ρί­ζει την αδυ­να­μία του, τόσο πλου­τί­ζει σε τα­πεί­νω­ση και κα­τά­νυ­ξη. 

Και όσο απο­κτά τα­πεί­νω­ση και κα­τά­νυ­ξη, τόσο φω­τί­ζε­ται η διά­νοιά του και δια­πι­στώ­νει, ότι χω­ρίς τον Κύ­ριο, δεν εί­ναι τί­πο­τα και δεν έχει τί­πο­τα...

✝️ Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ