Μην αφήνετε ποτέ την καρδιά να μένει άδεια· γεμίστε την με το όνομα του Χριστού.
Με το διάβασμα, τη νηστεία, την αγρυπνία, την προσεκτική πνευματική συζήτηση, ο άνθρωπος δίνει χτυπήματα στον εχθρό – στο κεφάλι, στα πόδια, στα χέρια, όπου μπορεί. Όμως με τη νοερά προσευχή, τον κτυπά κατευθείαν στην καρδιά· γι’ αυτό και πολεμά τόσο έντονα, γι’ αυτό και σηκώνει θόρυβο, για να σιγήσει η προσευχή.
Μη φοβάστε.
Λέγετε την ευχή:
«Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με».
Η ευχή αγιάζει το στόμα που τη λέει, τον αέρα που την αναπνέει, τον τόπο όπου ακούγεται.
Όπως το πυρακτωμένο σίδερο δεν τολμά κανείς να το πλησιάσει, έτσι και η ψυχή που καίει με το όνομα του Χριστού γίνεται απρόσιτη για κάθε σκοτεινή ενέργεια. Αν πλησιάσουν οι δαίμονες, καίγονται από το θείο πυρ που περικλείει το ονομα του Κυρίου.
Παιδιά μου, για την αγάπη του Θεού,
μη σταματάτε την ευχή ούτε για μια στιγμή.
Ας μουρμουρίζουν τα χείλη σας αδιάκοπα το όνομα του Ιησού, τον καταλύτη κάθε μηχανορραφίας. Όποιος φωνάζει τον Χριστό, βλέπει τη βοήθεια να έρχεται άμεσα, απαλά, σαν άγγιγμα χάριτος.
Και κάτι τελευταίο να θυμάστε:
Όταν γύρω σας τα πνεύματα οξύνονται ή κάποιο πρόβλημα υψώνεται μπροστά σας σαν τοίχος, να κάνετε αγάπη και να ψιθυρίζετε την ευχή. Ο Χριστός ξέρει τον τρόπο να τακτοποιεί όσα εμείς δεν μπορούμε να δούμε. Τα εμπόδια λιώνουν με τη δική Του παρέμβαση, όπως λιώνει το χιόνι από τον ήλιο.
Ο Θεός να φωτίζει την ημέρα σας και να φυλάσσει τις καρδιές σας μέσα στη γλυκύτητα του ονόματός Του.
_(Βασισμένο σε σκέψεις του Γέροντος Εφραίμ από την Αριζόνα - π. Ανδρέας Γκατζέλης)_
