(Ἀποσπάσματα ἀπό ὁμιλία *τοῦ π. Γεωργίου Καψάνη*)
Ὀ χρόνος γιά τούς ἀνθρώπους τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἦταν χρόνος νοσταλγίας, διότι ὁ Λυτρωτής δέν εἶχε φανῆ ἀκόμη. Ὅμως *μετά ἀπό τήν Ἔνσαρκο Οἰκονομία τοῦ Κυρίου ὁ χρόνος γιά τούς ἀνθρώπους εἶναι χρόνος σωτηρίας, διότι ὁ Σωτήρ ἦλθε καί ἡ σωτηρία εἶναι προσιτή σέ ὅλους.
Ἀλλά ἡ σωτηρία δέν εἶναι δυνατόν νά κατορθωθῇ παρά μόνον διά τῆς συνεχοῦς μετανοίας. Ἡ μετάνοια εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία μᾶς βοηθεῖ νά ἀναγνωρίσουμε, ὅτι ὁ Θεός εἶναι ὁ Σωτῆρας μας καί ὅτι μόνο σ’ Αὐτόν ἐλπίζοντες μποροῦμε νά ἐλεηθοῦμε καί νά σωθοῦμε.
Ἄρα λοιπόν γιά μᾶς τούς Χριστιανούς ὁ μετά Χριστόν καιρός καί χρόνος εἶναι καιρός καί χρόνος μετανοίας καί σωτηρίας.
Ἄς ἀγωνισθοῦμε λοιπόν, ἀδελφοί, γιά τήν ἁγιότητα τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος, διά τῆς μετανοίας καθαίροντες ἀμἐσως τά τυχόν ὀλισθήματά μας καί τά τυχόν παραπτώματά μας, ὥστε εἰ δυνατόν ἀνά πᾶσαν στιγμήν νά εἴμεθα σκεύη τίμια, κατηρτισμένα ἐνώπιον τοῦ Ἁγίου Θεοῦ, διότι αὐτό περιμένει ἀπό ἐμᾶς ὁ Ἄγιος Θεός, ὁ Πλάστης καί Δημιουργός καί Σωτήρας μας.
----------------------------
```Ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Γεωργίου Καψάνη, καθηγουμένου τῆς Ἱ.Μ. ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους, ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΕ ΑΚΙΝΗΤΕΣ ΔΕΣΠΟΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ```
