"Άστην εδώ. Δεν πειράζει, να μην την κάψω...

 

Μου έλεγε ο γεροΣάββας ο ασκητής 

ότι όταν πήγε στο κελλάκι εκείνο του Αγίου Αθανασίου στην Καψάλα, συμμάζευε το κελί και το καθάριζε. Ήταν κελί που κατοικείτο από Ρώσους προηγουμένως και είχε εγκαταλειφθεί για πολλά χρόνια. 

Εκεί που το συμμάζευε άναψε μία μεγάλη φωτιά και έκαιγε τα παλιόχαρτα, τα παλιοπράγματα που ήταν μέσα στο κελί 

μαζεμένα και αφημένα από το πέρασμα 

των χρόνων των πολλών. 

Εκεί που έκαιγε διάφορα πράγματα και διάφορες παλιές και φθαρμένες εικόνες, χάρτινες βέβαια, είχε μία χάρτινη εικόνα που ήταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ με το θυμιατό και με ένα σπαθί, μια ρομφαία πύρινη, ας πούμε. Μία ρωσική εικόνα, όμορφη αλλά χάρτινη και λίγο φθαρμένη. Την πήρε λοιπόν ο παπουλής αυτός και λέει: "να τη βάλω κι αυτή στη φωτιά, τι να την κάνω; χάρτινη εικόνα είναι.. παλιά, φθαρμένη."

Πήγε να τη ρίξει στη φωτιά. Την ώρα που πήγε να τη ρίξει στη φωτιά, μετάνιωσε. Λέει: "Δεν πειράζει, να μην την κάψω. 

Κρίμα είναι... ε, κάτι μπορεί να κάνει." 

Λέει μετά: "μα τι θα την κάνω ;"

Ξαναπάει να τη ρίξει στη φωτιά, πάλι ξανά πίσω. Δυο-τρεις φορές πήγε-ερχόταν το χέρι του στη φωτιά, δεν την έριξε. Πιάνει μια πινέζα και την έβαλε απ' έξω από την πόρτα του, από την έξω πλευρά της πόρτας.

Λέει: "Άστην εδώ. Δεν πειράζει, να μην την κάψω. Ας μην την κάψω."

Το βράδυ, μου λέει, που πήγα να κάνω προσευχή στο κελί μου εκεί στην έρημο έλεγα την ευχή με σβηστό το φως και τα λοιπά, ακούω θυμιατό! Κάποιος θυμιάτιζε!

Λέω: Κύριε ελέησον! Ποιος θυμιατίζει μέσα στο κελί μου; αφού είμαι μόνος μου! 

Μέσα στην έρημο, μέσα στην ερημιά τη μεγάλη! Και θυμιάτιζε κάποιος, θυμιάτιζε όλο το κελί και μύρισε και το κελί του όλο θυμίαμα. Κύριε ελέησον! Φοβήθηκε πάρα πολύ διότι στο τέλος πήγε αυτός που θυμιάτιζε έξω από την πόρτα του

και θυμιάτισε την πόρτα! Φοβήθηκε ο γεροΣάββας, λέει: "Ποιος είναι έξω από την πόρτα μου και θυμιατίζει;"

Ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο Αρχάγγελος Γαβριήλ μέσα και τον θυμιατίζει τρεις φορές και χάθηκε! 

Εις ανταπόδοση του γεγονότος που του διέσωσε την εικόνα του αυτή στο κελί του και δεν τον έκαψε κι αυτόν μαζί με τα υπόλοιπα αντικείμενα. 

Θέλω να πω ότι οι Άγιοι θέλουν ευκαιρίες να μας επισκεφτούν, θέλουν ευκαιρίες να μας βοηθήσουν! 

π.Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού 

ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Σταυρέ Του Χριστού

 Ένα υπέροχο κείμενο από τόν Μητροπολίτη Λεμεσού κ.κ. Αθανάσιο.

[…] Οι άνθρωποι που κάμουν τον Σταυρόν τους ή που φορούσαν τον Σταυρόν τους επάνω τους, γλύτωσαν από πολλές δυσκολίες και πολλά προβλήματα και πολλά μεγάλα κακά, τα οποία βρέθηκαν μπροστά τους. Αλλά και άνθρωποι που είχαν δυσκολίες προσωπικές, ο Γέροντας ο Παΐσιος τους έλεγε: βλέπεις τα παιδιά σου και είναι νευρικά και φωνάζουν, κάνουν, φτιάζουν, θα σταυρώνεις τα παιδιά σου ή το βράδυ που κοιμούνται πήγαινε και σταύρωσε τα παιδιά σου, ή του φέρνεις ένα ποτήρι νερό, σταύρωσέ το «Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος», ν΄ αγιαστεί το νερό, να το πιεί και να΄ναι αγιασμένο, να δεχτεί μέσα του στην ψυχή του Χάριν Θεού, να ευλογηθεί, να αγιασθεί ο άνθρωπος. Και πράγματι, το΄ χουμε δει πολλές φορές ότι πολλοί άνθρωποι εμαλάκωσαν, ηρέμησαν, βρήκαν την υγείαν τους και παιδάκια μικρά και παιδιά μεγαλύτερα και ασθενείς άνθρωποι, με αυτήν την δύναμη του Τιμίου Σταυρού βρήκαν πολύ μεγάλην ωφέλεια και πολλήν Χάριν από τον Θεόν και πολλές φορές έγιναν πράγματα από τον Θεόν, τα οποία ανέτρεψαν τα δεδομένα τα φυσικά και την πορείαν των γεγονότων.

Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τον Σταυρόν του Χριστού μας. Είναι κρίμα να έχουμε τέτοιον όπλον παντοδύναμον, πανίσχυρον, ισχυρότατον όπλον και να το αχριστεύομεν, είτε με την αμέλειάν μας, είτε με το να μην το χρησιμοποιούμε γιατί δεν το ξέρομεν πόσον σημαντικόν πράγμαν είναι και πόση δύναμη δίδει και πόσον σφραγίζει, αυτό το σημείον του Σταυρού, αήττητα, τα δεδομένα, τα πράγματα τα σπίτια μας, οπουδήποτε. Μπαίνομε, βγαίνομε στα σπίτια, στ΄ αυτοκίνητά μας, παντού, να μάθουμε να κάνουμε τον Σταυρόν μας. ..

ΑΜΉΝ. Σταυρε του Χριστού σώσον ημάς τη δυνάμει σου.Αμην.

🌹 Σ Υ Γ Χ Ω Ρ Ε Σ Η 🌹

Λέει κάποτε στο γεροντικό, ο διάβολος εμφανίστηκε σε έναν ηγούμενο και του λέει: «Όλη την ημέρα καταφέρνω να κάνω τους μοναχούς σου να τσακώνονται στις δουλειές». Φαίνεται ήταν λίγο απρόσεκτοι στον τομέα αυτό και υπήρχε μια φιλονικία. Και εκεί, λέει, που είμαι έτοιμος να τους διαλύσω όλους -γιατί σίγουρα μια αδελφότητα μοναστική, αν φιλονικούν θα διαλυθούν. Σε ένα σπίτι άμα τσακώνονται θα διαλυθούν. Σε μια δουλειά άμα τσακώνονται θα διαλυθούν. Φυσικό είναι- και λέει: «Εκεί που είμαι έτοιμος να τους διαλύσω όλους, δυστυχώς κάθε βράδυ μού χαλούν τις δουλειές μου! Μου χαλούν τα δίχτυα και τις παγίδες μου!». Του λέει ο γέροντας: «πως σου τα χαλούν;» Του λέει: «διότι κάθε βράδυ βάζουν όλοι μετάνοια και λένε συγχωρέστε με! Ό,τι έγινε σήμερα, συγχωρέστε με!».

Και στα μοναστήρια, όσοι έχετε μείνει στο απόδειπνο θα δείτε ότι όταν τελειώσουν το απόδειπνο, όλοι οι μοναχοί πέφτουν κάτω, γονατίζουν όλοι κάτω και συγχωρούνται.

Αν συνέβη κάτι την ημέρα, αν είπαμε κάτι, συγχωρούνται όλα από τον ηγούμενο, παίρνουμε την ευλογία και πάμε στα κελιά μας. Και δεν επιτρέπεται να έχεις κάτι κατά του αδερφού σου. Αν την ημέρα σου έκανε κάτι, του είπες κάτι, σου είπε κάτι παραπάνω και έχεις μέσα σου ένα παράπονο με τον άλλο, πρέπει να πας οπωσδήποτε να του βάλεις μετάνοια, να του πεις συγχώρα με γι’ αυτό που σου είπα, γι’ αυτό που έγινε. Δεν μπορεί να μείνει εκείνο το πράγμα..

Κι έτσι διαλύονται οι παγίδες του σατανά

και δεν μπορεί να μας χωρίσει ο σατανάς,

να μας διαρρήξει.

Διότι η ταπείνωση και η συγχώρεση

διαλύει τις παγίδες του σατανά.

Εκείνο που τις διατηρεί και τις αυξάνει

είναι το να κάνουμε κι εμείς αντίποινα:

«Μου είπε ένα; θα του πω δύο!»

«Μου είπε τρία; θα του πω έξι!»

«Δεν μου μίλησε; Δεν του μίλησα!»

«Μου γύρισε την πλάτη;

Του γύρισα την πλάτη!»

Δεν με θέλει λέει μια φορά; δεν τον θέλω, λέει, εκατό φορές! Μπράβο! Μάσσιαλα! που λέμε και στα κυπριακά, στα τουρκικά.

Γίνεται αυτό το πράγμα;

Έτσι λέει το Eυαγγέλιο;

Eίδες τον αδερφό σου και δεν σου μίλησε.

Πρέπει να προβληματιστείς,

πρέπει να λυπηθείς,

πρέπει να προσευχηθείς γι’ αυτόν

τον άνθρωπο. Πρέπει να ερευνήσεις

τον εαυτό σου για ποιο λόγο.

Τι συνέβη; Όχι με εκείνα τα αρρωστημένα και τα αγχωτικά: «τι του έκανα..;»

και μας πιάνουν οι καταθλίψεις και τα χάπια!

Αλλά με υγεία. Και να εντοπίσεις στον εαυτό σου το πρόβλημα. Να εντοπίσεις το λάθος.

Κι αν ακόμα δεν βρεις το δικό σου λάθος

τότε εντάξει, μπορεί να μην φταις πουθενά. Όμως σημαίνει ότι δεν έχεις αγάπη, δεν προσεύχεσαι γιατί για να υπάρχει χάσμα με τον άλλο άνθρωπο, υπάρχει πρόβλημα, πνευματικό πρόβλημα.

Κάτι υπάρχει μέσα σου το οποίο θέλει διόρθωμα.

Λεμεσού Αθανάσιος