Με απλότητα για την καθαρότητα

 Λοιπόν, όταν εσύ δεν αμαρτάνεις, δεν ψεύδεσαι, δεν κατακρίνεις, δεν πονηρεύεσαι κατά του πλησίον σου, τότε έχεις φόβο Θεού. Τότε είσαι σοφός και κατανοείς το Θεό, και για να μην Τον λυπήσεις δεν αμαρτάνεις. Και αυτή είναι η όραση του Θεού, και ο Θεός που βλέπει τα πάντα σε σκεπάζει από τις παγίδες του σατανά.

Όλες τις θλίψεις, παιδί μου, αν τις υπομένουμε, βρίσκουμε Χάρη παρά Κυρίου. Γι αυτό μας αφήνει ο Κύριος να πειραζόμαστε, για να μας δοκιμάζει και να μας πλέξει στεφάνους. Παραιτήσου από το δικό σου θέλημα, για να βρεις ειρήνη ψυχής. Γιατί το θέλημα του ανθρώπου έχει γίνει χάλκινο τείχος και εμποδίζει το φωτισμό και την ειρήνη Όντως μέγα είναι, στ αλήθεια, το μυστήριο της υπακοής! Αφού ο γλυκύς μας Ιησούς πρώτος χάραξε το δρόμο και έγινε παράδειγμα για μας, πόσο μάλλον εμείς είμαστε οφειλέτες να Τον μιμηθούμε. Ο μοναχός δεν αλλάζει τόπο κατοικίας, χρώμα ενδυμάτων και ιδίως νοημάτων.

Ο μοναχός και η μοναχή αλλάζουν νουν και καρδιά μαζί. Δε σκέφτονται όπως οι κοσμικοί. Όλη η δύναμη της ψυχής είναι η προσευχή. Και καθώς το σώμα δυναμώνει με τις τροφές και τα διάφορα καρυκεύματα που του προσφέρουμε, έτσι και η ψυχή μας θέλει ευχή, ανάγνωση, λόγο προφορικό, να βλέπει παράδειγμα και έτσι λίγο-λίγο ξυπνάει.

Με πολλή απλότητα να πορεύεσαι, για να βρεις την καθαρότητα της ψυχής. Η απλότητα είναι μεγάλη ευτυχία για την ψυχή Τους μεν κανόνες οι άνθρωποι τους κατάργησαν, αλλά δεν τους κατάργησε ο Θεός. Μένουν, όπως τους έθεσαν οι Πατέρες και οι θείοι Απόστολοι. Επομένως να τους φυλάττουμε, αν θέλουμε να σώσουμε την ψυχή μας, για να μη βρούμε αντιμέτωπο το Θεό να υπερασπίζει τους νόμους των αγαπητών Του δούλων.

Το στόμα σου αδιαλείπτως να μελετά την ευχή: Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με Με την ευχή, θα καθαρίσει ο νους σου και θα την κατεβάσει στην καρδιά και θα γίνει διαδρομή, ένωση νου, λόγου και καρδιάς, και θα γίνει Παράδεισος μέσα σου. Από τη στιγμή που αρχίζουμε να διαπράττουμε την αμαρτία γινόμαστε δούλοι των δαιμόνων. Ο φιλάνθρωπος Θεός έκανε τον άνθρωπο αυτεξούσιο και μας δίδαξε να μη μετέχουμε σε πράξεις αισχρές και δε σκεπτόμαστε σοβαρά τα θεία και σωτήρια λόγια Του. Δεν υπάρχει άλλη θυσία τόσο ευώδης προς το Θεό, όσο η αγνότητα του σώματος. Τίποτε άλλο δε μισεί τόσο ο Θεός, όσο την παράνομη ηδονική ακαθαρσία του σώματος. Σ αυτή τη ζωή είναι αγώνας. Με τα ακάθαρτα πνεύματα πολεμάς, που δε σου ρίχνουν γλυκά και λουκούμια, αλλά σφαίρες οξείες που θανατώνουν ψυχή, όχι σώμα.

✝️ Άγιος Ιωσήφ Ησυχαστής

Όσοι ακούν και όσοι παρακούν

 

«Διεπίστωσα, ότι, αν η Θεία Χάρις δεν φωτίσει τον άνθρωπο, τα λόγια, όσα και αν του ομιλήσης, δεν βγάζουν καμμία ωφέλεια… Προς στιγμή τ’ ακούει και την άλλη στρέφει πάλι, αιχμάλωτος, στα ίδια...

Εάν όμως, ευθύς, μαζί  με τον λόγο ενεργήσει η Θεία Χάρις, τότε γίνεται εκείνη την ώρα αλλοίωσι, με την αγαθή προαίρεσι του ανθρώπου! Και αλλάζει θαυμαστώς η ζωή του, από την ώρα εκείνη! Αυτό συμβαίνει, σ’ όσους δεν σκλήρυναν από μέσα τους, ακοή και συνείδησι!

Όσοι, όμως, παρακούουν και εμμένουν στα θελήματά τους, μερόνυκτα να τους ομιλής από την σοφία των Πατέρων, και Θαύματα μπροστά τους να κάνης, ούτε ρανίδα ωφελείας θα λάβουν... Μόνο, θέλουν να έρχωνται να ομιλούν, γιά να περάση η ώρα τους, χάριν της ακηδίας...»!!!

 ✝️ Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής (1897-1959)

Γιατί πειραζόμαστε;

 

Γι’ αυτό μας αφήνει ο Κύριος να πειραζόμαστε. 

 Για να δοκιμάζει τον ζήλο και την αγάπη που έχουμε προς αυτόν. Γι’ αυτό χρειάζεται υπομονή. 

Χωρίς υπομονή δεν γίνεται ο άνθρωπος πρακτικός, δεν μαθαίνει τα πνευματικά, δεν φθάνει σε μέτρα αρετής και τελειώσεως. 

✝️ Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής 

Φουρτούνα είναι, θα περάσει

 

Πόλεμος με τους λογισμούς;

Κρατάτε την Ευχή! 

Φουρτούνα είναι, θα περάσει. 

Θα υποχωρήσει.

Όταν αντιστέκεστε και κρατάτε το μέτωπο γερά και δεν χάνετε το θάρρος σας, τα πάντα υποχωρούν! 

Ούτως ή άλλως, αυτή είναι η τακτική του διαβόλου: 

Να επιτίθεται για να σπάσει το μέτωπο, να ρίξει το τείχος και να γκρεμίσει ό,τι όρθιο υπάρχει. 

Να κρατάτε το τείχος γερά και αυτός θα υποχωρήσει!

✝️Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Μην χάνεις τον καιρό σου

 Γοργῶς βάδιζε. Μή χάνης καιρόν. Καθότι ὁ θάνατος μᾶς καταδιώκει ὡς κακός ὁδοιπόρος, ὁ δέ κόσμος ὑπάρχει ψεύτης· καί ὁ βίος εἶναι γεμᾶτος ἀπό παγίδες τοῦ Σατανᾶ, διπλοῦν ἐκφέρων τόν θάνατον εἰς ἡμᾶς. 

Ἡ δέ τοῦ κόσμου ἀπόλαυσις παράγει ὡσεί σκιά. Τά πάντα εἶναι ἐνύπνια, ὡς πομφόλυγες διαρρήγνυνται. 

Ματαιότης τά πάντα!

✝️Ὅσιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

Η μοναδική "ανάπαυση"

 

Μὴ φοβᾶσαι, ὅ,τι καὶ νὰ συμβῇ. Ὁ Χριστὸς βλέπει. Ὅ,τι ἐπιτρέπει, εἶναι διὰ τὴν ταπείνωσιν καὶ τὴν σωτηρίαν σου. Ἐμπιστεύσου τὸν Κύριον καὶ δὲν θὰ σὲ ἐγκαταλείψῃ. 

Ὅταν ὁ Θεὸς δῆ, ὅτι ἐξαντλήθη ἡ δύναμίς σου καὶ ὅτι πια ἀπελπίστηκες ἀπὸ σένα, τότε ἐπεμβαίνει. Δὲν θέλει συνεργόν τὴν φιλαυτίαν σου. 

Ἐγὼ δὲν φροντίζω διόλου. Ἔμαθα νὰ ἀναπαύομαι εἰς τὸν Θεόν, καὶ ἐκεῖνος ἐνεργεῖ. Ὅταν ἀναθέτεις τὴν μέριμνά σου εἰς τὸν Θεόν, τότε ἀναπαύεται καὶ ἡ ψυχή σου. Ὅ,τι θὲλεις, Κύριε, ὅπως θὲλεις, ὅταν θὲλεις. Ἐγὼ Σὲ ἐμπιστεύομαι. Ἔρχεται ἡ χάρις καὶ ἡ ψυχὴ γίνεται φῶς, δὲν θέλει πια τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.                                                           

✝️Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Αιχμαλωτισμένος αγωνιστής

 

«Πολλές φορές συμβαίνει στον αγωνιζόμενο, να μην μπορεί να νικήσει τον παλαιό άνθρωπο, διότι είναι τόσο πολύ αιχμαλωτισμένος από τα πάθη του, παρ’όλο που αυτός τα μισεί, τα αποστρέφεται, δεν τα θέλει· και αυτή η κατάσταση θεωρείται κατά την παράδοση της Εκκλησίας, ζωή μετανοίας.

Τότε μόνο δεν θεωρείται μετάνοια, όταν παύσει ο άνθρωπος να αγωνίζεται και λέγει: “Δεν μπορώ πλέον. Δεν υπάρχει για μένα τίποτε”». 

Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Οι τρεις εχθροί

 

Η ζωή του ανθρώπου είναι θλίψη γιατί βρίσκεται στην εξορία. Μη ζητάς τέλεια ανάπαυση. Ο Χριστός μας σήκωσε το Σταυρό, και εμείς πρέπει να τον σηκώσουμε.

Τρείς εχθροί πολεμούν το γένος των ανθρώπων· οι δαίμονες, ο εαυτός μας και η συνήθεια. Εκτός απ’ αυτούς άλλος πόλεμος δεν υπάρχει.

Όταν εξομολογείται ο άνθρωπος, καθαρίζεται η ψυχή του και γίνεται αδάμαντας φωτεινός… Χωρίς την εξομολόγησην, μετάνοια δεν λογίζεται· και χωρίς την μετάνοιαν άνθρωπος δεν σώζεται.

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Να προσέχεις μόνο στα λόγια

Να προσέχεις μόνο στα λόγια: 

«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Όταν αυτό πολυχρονίσει, το συνηθίζει ο νους και το λέγει και γλυκαίνεσαι ωσάν να έχεις μέλι στο στόμα σου και θέλεις να το λέγεις.

Αν το αφήσεις στενοχωρείσαι πολύ.

Όταν το συνηθίσει ο νους και χορτάσει -το μάθει καλά- τότε το στέλνει στην καρδιά.

Επειδή ο νους είναι ο τροφοδότης της ψυχής και μεταφέρει στην καρδιά οτιδήποτε φαντασθεί.

✝️Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Γλυκειά μου Μανούλα

 Όλοι οι Άγιοι έκαμαν πολλά εγκώμια εις την Παναγίαν μας. 

Μα εγώ ο πτωχός δεν ηύρα  πιο ωραίον εγκώμιον να την ονομάσω και πλέον γλυκύτερον,  ως το να την φωνάζω εις κάθε στιγμήν. 

Μάννα μου! Γλυκειά μου Μανούλα !  εις χείρας σου η ψυχή μου εξερχομενη να έλθει και δι αυτών να δοθεί εις τον Πλαστη της,  τον Μονογενη Σου Υιόν. 

*Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής.

(Εορτάζει στις 16 Αυγούστου)*

Σταύρωση και Ανάσταση

 Και να είστε σίγουροι, όσο οι άνθρωποι θα σας σταυρώνουν, ο Θεός θα σας ανασταίνει. Όσο οι άνθρωποι θα σας πληγώνουν, ο Χριστός θα σας συντροφεύει. Όσο οι άνθρωποι θα ματαιώνουν τα όνειρά σας, η Παναγία θα γίνεται η Πλατυτέρα της καρδιάς σας, που μέσα στο πλάτεμα της αγκαλιάς Της, θα χωράμε όλοι, προδότες και προδομένοι.

✝️Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Ο προορισμός του ανθρώπου

Μη λυπήσαι παιδί μου μήτε να ενθυμήσαι το παρελθόν διότι εκείνα απέρασαν. Άνθρωποι είμεθα και τέκνα παραβάσεως.

Δι’ αυτό συγκατάβασιν θα κάμει ο Κύριος και εν μετανοία, όλα τα συγχωρεί. Ναι παιδί μου... Διότι ενόσω ζούμε αυτή η ζωή δεν έχει ανάπαυσιν. Ζυμωμένη με τα βάσανα είναι... ανάμικτα όλα... 

Αυτά που μας φαίνονται άσχημα, αυτά παιδί μου αφήνουν κέρδος στην ψυχήν μας... 

Η έρημος παιδί μου έχει άλλους πειρασμούς... και ο κόσμος άλλους... 

Ας σκεπάζει ο ένας τα σφάλματα του άλλου.

Ω! μάταιε κόσμε! ψεύτικε ντουνιά, κανένα καλόν δεν έχεις επάνω σου.

Μέσα στις θλίψεις παιδί μου θα βρεις τον γλυκύτατον Ιησούν... 

Ο προορισμός του ανθρώπου, αφού γεννηθεί είναι να βρει τον Θεόν.

(Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής,“Έκφραση μοναχικής εμπειρίας”)

Λίγη καρδιά μονάχα

 "Δεν έχει κουδούνι η αρετή να την γνωρίζης με το κουδούνισμα. 

Το κουδούνι της αρετής είναι η ανοχή, 

η μακροθυμία, 

η υπομονή. 

Αυτά είναι τα στολίδια του μοναχού και παντός χριστιανού."

Πόσο μας κοστίζει λοιπόν και σε μας μια ευγενική καλημέρα στον περαστικό;

Πόσο κοστίζει ένα χαμόγελο στον άρρωστο;

Πόσο κοστίζει μια συγνώμη σ’ αυτόν που πληγώσαμε;

Πόσο κοστίζει ένα ευχαριστώ στη μητέρα μας;

Πόσο κοστίζει μια αγκαλιά στον παππού και στη γιαγιά;

Πόσο κοστίζει ένα σ’ αγαπώ στον πατέρα μας;

Πόσο κοστίζει ένα χάδι στον θλιμμένο;

Πόσο κοστίζει ένας παρηγορητικός λόγος στον φτωχό;

Πόσο χρόνο θα σου πάρει να πεις

 “συγνώμη”, “σ’ αγαπώ”, “βοήθησέ με”;

Πόσο κοστίζει να είσαι αληθινός άνθρωπος;.

Λίγη καρδιά μονάχα !

✝️Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Σαν μαγνήτης

Δε μπορώ ν’ ασπασθώ μια φορά την εικόνα της Παναγίας και να την αποχωριστώ. Όταν Την πλησιάζω, σαν μαγνήτης με τραβάει κατά πάνω Της. Και πρέπει να είμαι μόνος, γιατί θέλω ώρες να Την ασπάζομαι. Λες και γεμίζει η ψυχή από μια ζωντανή πνοή και από τόση χάρη, που δε μ’ αφήνει να φύγω. Αγάπη, έρωτας Θεού, φωτιά που καίει! Κι αν είναι θαυματουργή η εικόνα, με το που μπαίνεις μες στην εκκλησία, σε καταλαμβάνει αυτό το φαινόμενο και αναδύει τόση ευωδιαστή πνοή, που μένεις εκστατικός και λες ότι δεν βρίσκεσαι στον εαυτό σου, αλλά μέσα σ’ ένα ευωδιαστό Παράδεισο!…»

✝️ Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής 

Η γλυκειά μας Μανούλα

 ~Τρεχάτε, λοιπόν, διότι ἐμᾶς περιμένει

 ἡ γλυκειά μας Μανούλα !

~ Μή προσέχετε εἰς τούς Ἀγγέλους, διότι γέγραπται μήτε οἱ Ἄγγελοι νά μᾶς χωρίσουν ἐκ τῆς ἀγάπης τοῦ Ἰησοῦ…

Καὶ ἰδού, ὁ καλός θυρωρός μᾶς ἀνοίγει, ὁ πυρίμορφος Ἄγγελος καὶ ἡ γλυκειά μας Μανούλα, ὡσεὶ χιὼν λευκή, ἐγείρεται καὶ μᾶς κάμνει ὑποδοχήν!…

Ὦ γλυκειά μας Μανούλα, ὦ φῶς τῆς ψυχῆς μας, ὦ ἀγάπη ἀνόθευτος, ὦ ζωή τῆς ψυχῆς μας!

Μέ τό ὄνομά Σου στό στόμα νά ξεψυχίσωμε, μέ ἕνα γλυκύτατον φίλημα νά μᾶς παραλάβης καί εἰς τούς κόλπους Σου νά ὑποδεχθῆς! Ὦ μάννα, μέλι καὶ νέκταρ γλυκύτατον, ὦ εὐωδία καὶ μυρίπνοον ἄρωμα!…

Πέσατε, λοιπόν, χάμω καί ἀσπασθῆτε τήν γλυκειά μας Μανούλα -πόδας, χείρα καὶ στόμα- καὶ λάβετε εὐωδίαν ἄρρητον ἀπό Ἁγίαν Παρθένον! Μή διστάζετε, ὅτι Αὐτὴ μόνη τόν τρόπον μοί ἐδίδαξε καὶ τήν παρρησίαν καὶ ἄγαπην μοὶ ἔδειξε καὶ μοῦ ἔδωσε!…

Φράσον εἰς ἡμᾶς, γλυκειά μας Μανούλα, τό μυστήριον τῆς ἀπορρήτου οἰκονομίας Σου καί τῆς μετά Σοῦ καὶ ἡμῶν συγγενείας. Ἐσύ, Μανούλα γλυκυτάτη, ὅπου βαστάζεις διά παντός τό γλυκύτατον Βρέφος στήν ἀγκαλιά Σου.

Ἐκεῖνο ὅπου βαστάζει τά πάντα διά τοῦ νεύματος, τό Μικρουλάκι δι’ ἡμᾶς ἐν χρόνῳ καὶ Ἄχρονον καὶ Παλαιόν Ἡμερῶν- εἶπε εἰς ἡμᾶς μέ τό μυρίπνοον στοματάκι Σου αὐτά, ὅπου οὐ δύνανται Ἄγγελοι παρακύψαι, τά ὁποῖα ἡμεῖς ἠξιώθημεν!…

Καὶ ἀκούσατε, ἀδελφές μου ἠγαπημένες, καὶ πάλιν: ὁπόταν τελῆται ἡ Θεία Μυσταγωγία, δίδει ἡ γλυκειά μας Μανούλα τό Βρέφος, καί θύεται δι’ ἡμᾶς καὶ ὁπόταν ἡμεῖς κοινωνοῦμεν ἀξίως διά προηγησαμένης νηστείας, διά προαιρετικῆς ἀγρυπνίας, διά κατανυκτικῆς προσευχῆς, ἐσθίομεν τό Σῶμα τοῦ Ἰησοῦ καί τό Αἷμα αὐτό ποὺ ἔλαβεν ἀπό τό Πανάχραντον Αἷμα τῆς Παναγίας.

 Ἐπίσης, τό Σῶμα τοῦ Κυρίου ἐσθίοντες, θηλάζομεν συνεχῶς τό γάλα τῆς Παναγίας, ὁπότε τί γίνεται εἰς ἡμᾶς; Γινόμεθα γνήσια τέκνα τῆς Παναγίας καί ἀδελφοί τοῦ Χριστοῦ καί κατά χάριν υἱοὶ καί τέκνα Θεοῦ. Καί ὁπόταν ἡμεῖς τόν Χριστόν περιέχομεν ἀπορρήτως εἰς τήν ψυχήν καὶ εἰς τό σῶμα, ἀνουσίως (ὄχι κατ’ οὐσίαν, ἀλλὰ κατά χάριν) – ἐπειδή εἶναι σύν Πατρὶ ἀδιαίρετος – καί τόν Πατέρα συνέχομεν ὁμοῦ καί τό Ἅγιον Πνεῦμα!

Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπερφυεστάτη συγγένεια ὅπου ἀπό τήν Παναγία καί γλυκειά μας Μανούλα ἐλάβομεν!

Βλέπετε ὁποίας δωρεὰς μᾶς ἠξίωσε ἡ γλυκειά μας Μανούλα; Βλέπετε πόσον χρεωστοῦμεν νά ἀγαπῶμεν Αὐτήν;

Δι’ αὐτό πρέπει ἀδιαλείπτως ὡς βρέφη νά προσεγγίξωμεν καί συχνά τόν θεῖον μαστόν Της νά λαμβάνωμεν νά θηλάζωμεν ὡς ἄκακα τέκνα της.

 Εἰς κάθε φορὰν ὅπου μέλλει νά κοινωνήσωμεν, νοερῶς νά λαμβάνωμεν τόν μαστόν νά θηλάζωμεν καί ὁ γλυκύς Ἰησοῦς ὁ μικρούλης εἰς τήν ἀγκάλήν Της, ὑποχωρεῖ καί μᾶς δίδει τήν ἄδειαν- δέν ζηλοτυπεῖ εἰς τήν ἄφθονον διανομήν τῆς Μανούλας Του, ἀλλὰ χαίρεται καὶ μᾶς προσκαλεῖ.

 Τυλιχθῆτε ὡς βρέφη εἰς τό φόρεμα τῆς Μανούλας μας καί πληρωθῆτε ἁγνείας ἀπό θεῖον σῶμα παρθενικόν- εὐωδιάσατε ἀπ’ Αὐτήν!

Δέν εἶδα ἐγὼ ἄλλον τι ὅπου τόσον νά ἀρέση ἡ Παναγία ὡς τήν ἁγνείαν, καὶ ὅποιος θέλει νά ἀπόκτηση τήν πολλήν Της ἀγάπην, ἄς φροντίζη νά καθαρεύη καί διαρκῶς θά τόν περιθάλπη στούς κόλπους Της καί κάθε οὐράνιον θά τοῦ δίδη…»

+ Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Ἀπόσπασμα ἐπιστολῆς τοῦ Οσίου ᾿Ιωσὴφ τοῦ ῾Ησυχαστοῦ, γραμμένης ἀπὸ τὰ σπήλαια τῆς Μικρᾶς ῾Αγίας ῎Αννης τοῦ Ἁγίου Ὄρους τὸ ἔτος 1947 πρὸς Μοναχική Αδελφότητα

Γι αυτό τρέξε...

Έχε λοιπόν υπομονή για να κερδίζεις καθημερινά, να αποταμιεύεις μισθό, ανάπαυση και χαρά στην ουράνια Βασιλεία. Γιατί έρχεται νύχτα, δηλ. ο θάνατος, που τότε κανείς πλέον δεν μπορεί να εργασθεί. Γι’ αυτό τρέξε. Είναι λίγος ο καιρός.

✝️Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής

Η Παναγία στην ζωή μας

 Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

 (Μνήμη 16 Αυγ) 

«Άρπαζε εις την αγκαλιά σου την εικόνα της Παναγίας ως να είναι ζώσα η Παναγία, ωσάν την μανούλα σου όταν ήσουν μικρή. 

Λέγε Της όλον τον πόνον σου και βρέχε Την με τα δάκρυά σου τα καθαρά και θα εξαντλείς παράκληση συνεχή. Η Παναγία είναι η μεγαλυτέρα ασφάλεια του ανθρώπου! 

Και είναι αδύνατον ένας άνθρωπος να κάνει ευχή και να μην ανακαλύψει την Παναγία μέσα εις την ζωήν του».

Υπομονή

Το Σπήλαιο-ασκητήριο της  Υπαπαντής,  Μετέωρα 2024.

Όλοι οι πειρασμοί και οι θλίψεις θέλουν υπομονή, και αυτή είναι η νίκη τους. Σημείωσε τα ονόματα όσων υπέμειναν έως θανάτου σε καιρό πειρασμού, που γίνεται στο στόμα το σάλιο τους αίμα για να μη μιλήσουν. Αυτούς να τους έχεις σε μεγάλη ευλάβεια και να τους τιμάς ως Μάρτυρες, ως Ομολογητές. Αυτούς, εγώ αγαπώ, και γι’ αυτούς οφείλω να χύνω κάθε ημέρα και την τελευταία ρανίδα μου έν αγάπη Χριστού.

✝️Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής

Η χάρις του Αγίου Πνεύματος

 ~Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία προσελκύεται διὰ τῆς εὐχῆς, μᾶς διδάσκει ὅλα ὅσα χρειαζόμεθα.

Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον σκεπάζει τὴν ψυχὴν ποὺ εὔχεται. Εἰσέρχεται μέχρι τὰ βάθη τῆς ψυχῆς, ἐλέγχει ὅλον τὸν ἐσωτερικόν κόσμον τῆς ψυχῆς καὶ τὸν κατευθύνει πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ τὸ Ἅγιον. Τότε μόνον ἡ ψυχὴ ἔχει τὴν δύναμιν νὰ εἰπῆ μαζὶ μὲ τὸν Προφήτην.

«Εὐλόγει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον καὶ πάντα τὰ ἐντός μου, τὸ ὄνομα τὸ Ἅγιον αὐτοῦ» (Ψαλ. 102, 1). Λέγε λοιπὸν τὴν εὐχήν διὰ νὰ ἔχης τὴν σκέπην τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ὅταν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον καλύπτει τὴν ψυχήν σου αἰσθάνεσαι μιὰ πληρότητα καὶ μιὰ ταπείνωσιν. Δὲν ἐπηρεάζεσαι ἀπὸ τὴν ἀδικία, τὴν εἰρωνεία ἢ τὸν ἐπαίνον.

Ζῆς σὲ μιὰ ἀτμόσφαιρα πνευματικὴ ποὺ δὲν εἰσέρχεται εὔκολα ὁ ἰὸς τῆς ἁμαρτίας.

Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον σοῦ δίδει ἄλλα μάτια καὶ ἄλλην κρίσιν.

Λέγε συνεχῶς τὴν εὐχήν, διὰ νὰ ζῆς ἄνετα μέσα σὲ κάθε περιβάλλον·

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με.

Ως ἄνθος ἀμάραντον καὶ δένδρον εὐσκιόφυλλον πεφυτευμένον παρὰ τὰς διεξόδους τῶν ὑδάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γίνεται ἡ ψυχή σου ὅταν λέγης·

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με.

Λέγε τὴν εὐχήν καὶ ἄφησε τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νὰ εἰσέλθη εἰς τὰ βάθη τῆς ψυχῆς σου. Γίνε τότε ἄγρυπνος θυρωρὸς τοῦ οἴκου τῆς ψυχῆς σου καὶ θεατὴς τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ λέγε μετ’ εὐφροσύνης·

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με.

Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶναι ἡ εὐλογία ὅλου τοῦ κόσμου.

Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶναι τὸ φῶς καὶ ἡ ζωὴ τῆς ψυχῆς, ἡ ὁποία ἀνυμνεῖ καὶ δοξολογεῖ ἀπὸ τὰ βάθη αὐτῆς τὸ Ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἀμήν.

Ο προορισμός του ανθρώπου

 

Μη λυπήσαι παιδί μου μήτε να ενθυμήσαι το παρελθόν διότι εκείνα απέρασαν. Άνθρωποι είμεθα και τέκνα παραβάσεως.

Δι’ αυτό συγκατάβασιν θα κάμει ο Κύριος και εν μετανοία, όλα τα συγχωρεί. Ναι παιδί μου... Διότι ενόσω ζούμε αυτή η ζωή δεν έχει ανάπαυσιν. Ζυμωμένη με τα βάσανα είναι... ανάμικτα όλα... 

Αυτά που μας φαίνονται άσχημα, αυτά παιδί μου αφήνουν κέρδος στην ψυχήν μας... 

Η έρημος παιδί μου έχει άλλους πειρασμούς... και ο κόσμος άλλους... 

Ας σκεπάζει ο ένας τα σφάλματα του άλλου.

Ω! μάταιε κόσμε! ψεύτικε ντουνιά, κανένα καλόν δεν έχεις επάνω σου.

Μέσα στις θλίψεις παιδί μου θα βρεις τον γλυκύτατον Ιησούν... 

Ο προορισμός του ανθρώπου, αφού γεννηθεί είναι να βρει τον Θεόν.

(Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής,“Έκφραση μοναχικής εμπειρίας”)