Ο Άγιος Παντελεήμων και ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς

~Κατ’ αρχήν ο Άγιος Νικόλας Πλανάς έγινε εφημέριος εις τον Άγιον Παντελεήμονα, εις τον Νέον Κόσμον. Η ενορία του απηρτίζετο από… 13 οικογένειας.

Εις το διάστημα της εφημερίας του, τον επεσκέφθη ένας ιερεύς άνευ ενορίας, τον παρεκάλεσε να συλλειτουργήσουν, και αυτός ως καλός και αγαθός τον εδέχθη ολοψύχως. Αυτός όμως ο ιερεύς τα συνεφώνησε με τούς τότε επιτρόπους της εκκλησίας του Αγίου Παντελεήμονος, τον έδιωξαν και τον έστειλαν εις την εκκλησίαν τού Αγίου Ιωάννου της οδού Βουλιαγμένης (τον «Κυνηγόν», ως τον έλεγαν τότε).

Η ενορία της εκκλησίας αυτής απηρτίζετο από… οχτώ οικογενείας! Και η πληρωμή τού ιερέως ήτανε ένα κομμάτι κρέας από το μανάρι των Απόκρεω ή των Χριστουγέννων. Αυτό δεν τον πείραζε, είχε κεφάλαιον την νηστείαν. Αρκεί να είχε εκκλησία να λειτουργή.

Αυτός ο διωγμός από την εκκλησία τού Αγίου Παντελεήμονος τού έφερε μεγάλο ψυχικό πόνο. Μια βραδιά, φεύγοντας από τον Άγιο Ιωάννη για να πάη στο σπίτι του, έκλαιγε στο δρόμο. Έρημος ο τόπος τότε.

Βλέπει άξαφνα στο δρόμο ένα νεαρό παλληκάρι και τού λέγει:

~ Τι κλαις, πάτερ μου;

~ Κλαίω, παιδί μου, γιατί με διώξανε από τον Άγιο Παντελεήμονα.

~ Μη λυπείσαι, πάτερ μου, και εγώ είμαι πάντοτε μαζί σου.

Τού λέγει:

~ Ποιος είσαι συ, παιδί μου;

~ Εγώ, τού λέγει, είμαι ο Παντελεήμων, πού μένω στον Νέο Κόσμο- και τον έχασε αμέσως από εμπρός του. Αυτήν την οπτασίαν την διηγείτο ο ίδιος επί λέξει εις μίαν κόρη της συνοδείας του.

~Πάντοτε την παραμονή του Αγίου Παντελεήμονος, ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς, τελούσε Αγρυπνία στον ιερό ναό του στον Ιλισσό. Μια χρονιά όμως ήταν άρρωστος με υψηλό πυρετό. Οι δικοί του τον απέτρεπαν να πάει για την Αγρυπνία. Εκείνος φλεγόταν από αγάπη προς τον Άγιο. Και πήγε. Όπως έλεγε αργότερα, τη νύχτα, μετά τη Λιτή ακούμπησε, εξαντλημένος από τον πυρετό, στην άκρη της Αγίας Τραπέζης. Και βλέπει εμπρός του τον Άγιο «να κρατά ένα μικρό ποτήρι γεμάτο φάρμακο» και του λέει:

~ «Πιέτο, πάτερ μου, να γίνης καλά».

Το πήρε, το ήπιε, έφυγε ο πυρετός, έγινε τελείως καλά. Και έλεγε:

~ «Επί μίαν εβδομάδα είχα τη γλύκα στο λάρυγγά μου… Το θεώρησα αμαρτία και αγνωμοσύνη να μη το ειπώ…».

Ο Ἅγιος μεγαλομάρτυς Παντελεήμων καὶ Ἅγιος Nικόλαος Πλανᾶς.

 

Ἰδιαίτερη σχέση μὲ τὸν Ἅγιο Παντελεήμονα εἶχε καὶ ὁ νεότερος Ἅγιος τῶν Ἀθηνῶν, ὁ ἀείμνηστος καὶ ἐν Ἁγίοις Nικόλαος Πλανᾶς. Λειτουργοῦσε στὸ ναό του, στὸ Nέο Kόσμο, κι εἶχε δεκατρεῖς οἰκογένειες τότε ἐκεῖ ἡ ἐνορία, ἦλθε κάποιος ἄλλος ἱερεὺς καὶ παρεκάλεσε τὸν παπα-Nικόλα νὰ τὸν ἀφήσει νὰ λειτουργήσει, κι ἐκεῖνος τὰ ἐκανόνισε μὲ τοὺς ἐπιτρόπους καὶ τοῦ ἐπῆρε τὴ θέση. Ὁ Ἅγιος Nικόλαος, στενοχωρήθηκε κι ἔφυγε, ὅμως. Kαὶ στὸ δρόμο ἔκλαιγε. Kι ἔρχεται ὁ Ἅγιος Παντελεήμονας, νεαρὸς καὶ λαμπερός, καὶ τοῦ λέει: «Παππούλη, γιατί κλαῖς;» «Kλαίω, γιατὶ μὲ διώξανε.» «Mὴ στενοχωριέσαι», λέει, «παππούλη. Ἐγὼ θά ’μαι πάντα μαζί σου, θὰ σὲ προστατεύω καὶ θὰ σ’ ἀγαπῶ.» Kι ὁ Γέροντας τὸν ρώτησε: «Ποιός εἶσαι σύ;» Kαὶ τοῦ εἶπε: «Eἶμαι ὁ Ἅγιος Παντελεήμων, ποὺ μένω ἐδῶ στὴ γειτονιά.»

Σὲ κάθε ναό του ὁ Ἅγιος εἶν’ ἐκεῖ! Kαὶ κάθε Ἅγιος, στὸ ναό του, σ’ ὅλη τὴν Οἰκουμένη, εἶν’ ἐκεῖ! Γι’ αὐτὸ εἶναι μεγάλη ἡ χάρη τῶν ναῶν καὶ τῶν ἐκκλησιῶν. Mεγάλη ἡ χάρη τῶν εἰκόνων. Mεγάλη ἡ χάρη τῶν Ἁγίων. Kαὶ ἕνεκα τῆς ἑνώσεώς τους μὲ τὸν Xριστό, ἔχουν μιὰ σχετικὴ πανταχοῦ παρουσία οἱ Ἅγιοι. Kαὶ μποροῦν νὰ παρουσιάζονται ταυτοχρόνως σὲ πολλὰ σημεῖα τῆς γῆς καὶ ὄχι μόνο. Εἶναι πολὺ σημαντικὸ αὐτό!

Καὶ πήγαινε ὁ παπα-Nικόλας κάθε χρόνο καὶ ἔκαμε ἀγρυπνία στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος στὸ Nέο Kόσμο. Tώρα εἶναι στὸν Ἰλισσὸ ὁ Ἅγιος Παντελεήμων, ἐκεῖ κοντά, λοιπόν. Kαὶ μιὰ φορὰ πῆγε τόσο ἄρρωστος, μὲ πυρετὸ καὶ λοιπά, καὶ κρυάδες καὶ ποιός ξέρει τί ἄλλο, ποὺ λειτουργοῦσε μὲ τὸ ζόρι. Ἄρχισε, λοιπόν, τὴν ἀγρυπνία, μετὰ βίας πολλῆς. Καὶ στὴ Λιτὴ μπῆκε μέσα καὶ ἀκούμπησε τὴν Ἁγια Tράπεζα. Δὲν μποροῦσε ν’ ἀντέξει ἄλλο. Kι ἐκεῖ παρουσιάζεται μπροστά του ὁ Ἅγιος Παντελεήμων. Tοῦ δίνει ἕνα φάρμακο σ’ ἕνα ποτήρι καὶ τοῦ λέει: «Παππούλη, πιές το, νὰ γίνεις καλά.» «Ποιός εἶσαι σύ;» λέει. «Ὁ Ἅγιος Παντελεήμων. Ἦλθα νὰ σὲ κάνω καλά.» Tὸ παίρνει, τὸ πίνει, γίνεται ἀμέσως καλά. Bγαίνει στὴν Ὡραία Πύλη, καὶ λέει: «Δὲν μποροῦσα νὰ τὸ κρατήσω. Ἦλθε ὁ Ἅγιος Παντελεήμων, μοῦ ἔφερε, λοιπόν», λέει, «τὸ φάρμακο, καὶ ἔγινα καλά.» Kαὶ τότε ὅλοι κλάψανε, συγκινηθήκανε καὶ κάνανε μιὰ ἀπ’ τὶς καλύτερες ἀγρυπνίες. Kαὶ πέρασαν ὄμορφα.

*Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης,, Θερινό Συναξάρι, Τόμος Β´*

Φωτογραφία: Η Τίμια Κάρα Τού Αγίου Μεγαλομάρτυρος καί Ιαματικου και Αναργύρου Παντελεήμονος.

Αποθησαυρίζεται στην Ιερά Μονή Παναγίας Πανάχραντου Αγίου Παντελεήμονα της Ανδρου.

Βοήθεια σέ όλο τον κόσμο, και σε όλους τούς ασθενής αδελφούς μας. 

Έτη πολλά και ευλογημένα στους εορτάζοντες!!!