Λόγια Αγίων

Λαός ὅπου δέν θέλει νά κυβερνηθῇ ὑπό τοῦ Θεοῦ, θά κυβερνηθῇ ὑπό τυράννων, ὑπό τοῦ διαβόλου, ὑπό τοῦ ἀντιχρίστου...

~ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σῦρος

Βάλε τον Χριστό στην Ζωή σου

Ήταν κάποιος εργάζομενος μπεκιάρης (εργένης) που ποτέ δεν εκκλησιαζόταν, με την δικαιολογία, ότι οι ημέρες της αργίας - οι Κυριακές και οι μεγάλες γιορτές - θα έπρεπε να διατεθούν σε δουλειές του σπιτιού π.χ. να πλύνει, να σιδερώσει, να μαγειρέψει, να σκουπίσει... και πάλι δεν προλάμβανε.

Κάποια μέρα, ένα πρωινό Κυριακής, χτύπησε η πόρτα του σπιτιού του. Χτυπώντας η πόρτα διακριτικά, αντιλήφθηκε  ενστικτωδώς, ότι έξω από την πόρτα ήταν ο ίδιος ο Χριστός! Ο Χριστός χτυπούσε κατά τέτοιο τρόπο, που σαν να τον διέταζε, να Τον ανοίξει. Τρόμαξε, τα έχασε!

Όμως τα κρεβάτι του ήταν ατακτοποίητο.. πάει να μαζέψει το σεντόνι, αλλά εκείνο τόσο μπερδευόταν, πάει να βάλει το μαξιλάρι στη θέση του, του έπεφτε το μαξιλάρι κάτω, πάει να κρεμάσει την πετσέτα, η πετσέτα πέφτει από τα χέρια του και αντί να τακτοποιήσει τα πράγματα στο σπίτι του, τόσο περισσότερο τα έμπλεκε...

Ξαναχτυπάει ο Χριστός την πόρτα ''τακ, τακ'' και αυτός από μέσα:
- Αμέσως έρχομαι!
Πάει να βγάλει την πυτζάμα του, για να βάλει το παντελόνι του και φορούσε μαζί την πυτζάμα, πάει να βάλει την μπλούζα του και μπερδευόταν τα χέρια του στα μανίκια και έτσι δεν μπορούσε επί αρκετή ώρα να κάνει τίποτα.

Σε μία στιγμή ανοίγει η πόρτα μόνη της και εισέρχεται ο Χριστός στο σπίτι. Τότε εκείνη τη στιγμή, το μαξιλάρι πήγε στη θέση μόνο του, η πετσέτα κρεμάστηκε μόνη της, τα σεντόνια τακτοποιήθηκαν στο στρώμα, οι παντόφλες πήγαν στο κρεβάτι μόνες τους! Τα πάντα τακτοποιήθηκαν όμορφα και ωραία!

- Γιατί δεν μου άνοιξες τόση ώρα που σε χτυπώ; τον ρωτάει ο Χριστός.
- Ήθελα Κύριε... να... να... τα τακτοποιήσω λίγο...
- Γιατί δεν τα τακτοποίησες;
- Να πήγα να τα τακτοποίησω μόνος μου και πέφτανε...
- Τώρα γιατί πήγανε στη θέση τους;
- Τώρα πήγανε στη θέση τους... στην παρουσία Σου Κύριε!
- Βλέπεις ότι Είμαι χρήσιμος Εγώ; Όμως δεν έρχεσαι ποτέ σε Εμένα, να σου τακτοποιώ τα θέματα της ζωής σου;

Εμείς κοιτάζουμε με τη δική μας δύναμη και εξυπνάδα να τακτοποιήσουμε τις φροντίδες της ζωής μας. Πώς όμως μπορεί ο άνθρωπος μόνος του να τα βγάλει πέρα; Είναι τόσες οι φροντίδες και οι σατανιές, τόσες οι αναποδιές που μπορεί να του δημιουργήσει εν τη απουσία του Χριστού ο σατανάς, το εγώ και το συμφέρον το δικό μας, που τα μπερδεύουμε περισσότερο και άντε μετά να τα ξεμπλέξεις.

Κανείς δεν μπορεί να ξεμπλέξει το κουβάρι της ζωής του ανθρώπου, παρά μόνο ο Χριστός!
Βάλε τον Χριστό στη ζωή σου και όλα θα τακτοποιηθούν στη ζωή σου, χωρίς να το καταλάβεις...

Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυξ

Πνευματικοί Λόγοι

Ελευθέρωσε με Κύριε

Ὢ Κύριε Ἰησοῦ μου,
πρᾶε καὶ ταπεινὲ τῇ καρδίᾳ,
σὲ παρακαλῶ καὶ σὲ ἱκετεύω
μὲ ὅλη μου τὴν καρδιά:

Ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία νὰ μὲ ἐκτιμοῦν,
ἐλευθέρωσέ με.

Ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία νὰ μὲ ἀγαποῦν,
ἐλευθέρωσέ με.

Ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία νὰ μὲ τιμοῦν,
ἐλευθέρωσέ με.

Ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία νὰ μὲ ἐπαινοῦν,
ἐλευθέρωσέ με.

Ἀπὸ τὸ φόβο νὰ μὲ ταπεινώνουν,
ἐλευθέρωσέ με.

Ἀπὸ τὸ φόβο νὰ μὲ περιφρονοῦν,
ἐλευθέρωσέ με.

Ἀπὸ τὸ φόβο νὰ μὲ ἀπορρίπτουν,
ἐλευθέρωσέ με.

Ἀπὸ τὸ φόβο νὰ μὲ λησμονοῦν,
ἐλευθέρωσέ με.

Νά ἀγαποῦν τούς ἄλλους πιό πολύ ἀπό μένα,
δός μου, Κύριε, νά τό θέλω!

Νά ἐκτιμοῦν τούς ἄλλους πιό πολύ ἀπό μένα,
δός μου, Κύριε, νά τό θέλω!

Νά ἐπαινοῦνται οἱ ἄλλοι πιό πολύ ἀπό μένα,
δός μου, Κύριε, νά τό θέλω!

(Μακαριστοῦ Γέροντος Εὐσεβίου Βίττη)

Λόγια Αληθινά

Η στενοχώρια αφοπλίζει τον άνθρωπο

- Γέροντα, συχνά μου πονάει το στομάχι και δυσκολεύομαι να ανταποκριθώ στα πνευματικά μου καθήκοντα.
- Εσύ κάθεσαι και συζητάς με τους λογισμούς σου, τα βλέπεις όλα μαύρα και βασανίζεσαι χωρίς λόγο ∙ έτσι τσακίζεσαι ψυχικά και σωματικά. Έπειτα από ένα τέτοιο τσάκισμα πονάει και το στομάχι, και πού να βρεθή μετά κουράγιο για πνευματικά; Μπορεί να  πάρης κάτι και να σου περάση το στομάχι, αλλά, αν δεν λείψη η στενοχώρια, πάλι θα πονέση. Μη δέχεσαι τους λογισμούς που σε απογοητεύουν, για να μην αχρηστέψης τα δώρα που σου έχει δώση ο Θεός. Όσο θα τοποθετήσαι σωστά, τόσο θα γαληνεύης και θα ηρεμής, και τόσο η υγεία σου θα καλυτερεύη και δε θα έχης ανάγκη από φάρμακα.Η στενοχώρια αφοπλίζει τον άνθρωπο. Του ρουφάει όλο το μεδούλι των ψυχικών και σωματικών του δυνάμεων και δεν τον αφήνει να κάνη τίποτε. Δηλητηριάζει την ψυχή και φέρνει ανωμαλίες και στο σώμα. Χτυπάει στα πιο ευαίσθητα μέρη του σώματος και εξασθενεί τον άνθρωπο με το άγχος που δημιουργεί. Το δηλητηρίασμα από την πίκρα μπορεί να καταβάλη τελείως όχι μόνον έναν ευαίσθητο οργανισμό αλλά και γερούς οργανισμούς. Μια αδελφή εδώ ξέρετε τί δυνατότητες έχει; Μπορεί να κάνη πολύ καλή πνευματική εργασία, και στις δουλειές είναι σπίρτο! Όλο το μοναστήρι μπορεί να το φέρη βόλτα, αλλά, επειδή την πιάνει αυτό το τσάκισμα από την στενοχώρια, δεν μπορεί να κάνη τίποτε∙ χαραμίζεται. Κι έτσι αχρηστεύεται μια γερή μηχανή.

Από το βιβλίο: «Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Ε’,«Πάθη και Αρετές», Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης

Λόγια Αληθινά

Τον γλυκό κατήφορο εύκολα τον βρίσκει κανείς, γιατί ο πειρασμός δεν έχει άλλο τυπικό, παρά να σπρώχνη στον γλυκό κατήφορο τα πλάσματα του Θεού.
Ο Χριστός έχει αρχοντιά. Σου λέει: “Αυτό είναι το καλό”, “εί τις θέλει οπίσω μου ελθείν..”.
Δεν λέει: “Με το ζόρι έλα κοντά μου!” Ο διάβολος έχει γυφτιά.
Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου.

10/2/2020 Θεία Λειτουργία Αγίου Χαραλάμπους

Βίντεο & Φωτογραφίες από την Πανηγυρική Θεία Λειτουργία Αγίου Χαραλάμπους στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σκαραμαγκά .

(Στον περίβολο της Ιεράς Μονής υπάρχει και ξωκκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Χαράλαμπο , αλλά λόγω μικρής χωρητικότητας του Ναού έγινε η Θεία Λειτουργία στον μεγάλο ναό)

Εγώ σε αγαπώ

Ο αγώνας που κάνει ο Χριστιανός γίνεται όχι για να πη στον Θεό· “εγώ είμαι εντάξει· δικαιούμαι την σωτηρία” -γιατί τότε θα ήταν ένας Φαρισαίος- αλλά για να πει στον Θεό· “Κύριε, παρ’ όλη την αδυναμία μου και την αμαρτωλότητά μου, εγώ σε αγαπώ. Και σαν έκφραση της αγάπης μου, προσπαθώ να κάνω τις εντολές Σου και το άγιό Σου θέλημα. Και από Εσένα εξαρτάται, αν θα μου δώσεις την σωτηρία και αν θα μου δώσεις την Χάρι Σου”.

+Πατήρ Γεώργιος Καψάνης

Εορτάζει το παρεκκλήσιο της Ιεράς Μονής.

Φωτογραφικό υλικό από τον πανηγυρικό εσπερινό που τελέστηκε  στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Σκαραμαγκά προς τιμήν του Αγίου Χαραλάμπους.
Αύριο το πρωί 7:00 π.μ. θα τελεστεί Όρθρος και πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ὡς στύλος ἀκλόνητος, τῆς Ἐκκλησίας Χριστοῦ, καί λύχνος ἀείφωτος τῆς οἰκουμένης σοφέ, ἐδείχθης Χαράλαμπες· ἔλαμψας ἐν τῷ κόσμῳ, διά τοῦ μαρτυρίου, ἔλυσας τῶν εἰδώλων, τήν σκοτόμαιναν μάκαρ, διό ἐν παρρησίᾳ Χριστῷ, πρέσβευε σωθῆναι ἡμᾶς.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’ . Ἐπεφάνης σήμερον.
Ὡς φωστήρ ἀνέτειλας ἐκ τῆς ἑῴας, καί πιστούς ἐφώτισας, ταῖς τῶν θαυμάτων σου βολαῖς, Ἱερομάρτυς Χαράλαμπες· ὅθεν τιμῶμεν τὴν θείαν σου ἄθλησιν.

Ἕτερον Κοντάκιον
Ἦχος δ’ . Ἐπεφάνης σήμερον.
Θησαυρὸν πολύτιμον ἡ Ἐκκλησία, τὴν σὴν κάραν κέκτηται, Ἱερομάρτυς Ἀθλητά, τροπαιοφόρε Χαράλαμπε, διὸ καὶ χαίρει τὸν Κτίστην δοξάζουσα.

Καλόν Αγώνα Μετανοίας

Τριώδιο

Καλό και ευλογημένο Τριώδιο

Τριώδιο ονομάζεται το Λειτουργικό Βιβλίο της Εκκλησίας μας το οποίο περιλαμβάνει τους Ύμνους των Κυριακών, απο την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου μέχρι και το Μεγάλο Σάββατο πρίν την Τελετή της Αναστάσεως. Ονομάζεται έτσι διότι οι περισσότεροι Κανόνες του Όρθρου (πρωινή Ακολουθία) περιέχουν τρείς Ωδές ενώ συνήθως περιέχουν εννέα Ωδές - την 8η και την 9η πάντοτε, ύστερα δε διαδοχικά μία από τις πέντε πρώτες.

Το Τριώδιο τοποθετείται στα Αναλόγια των Ναών μας στον Εσπερινό του Σαββάτου της Κυριακής του Τελώνου και του Φαρισαίου αφού πρώτα ο Πρωτοψάλτης το παραλάβει απο την Εικόνα του Χριστού και το ασπασθεί. Έτσι ανοίγει το Τριώδιο, περίοδος η οποία διαιρείται σε τρείς μικρότερες, δηλ. Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι Κυριακή της Τυροφάγου, Καθαρά Δευτέρα μέχρι το Σάββατο Του Λαζάρου και Κυριακή των Βαίων το βράδυ μέχρι το Μεγάλο Σάββατο πρίν την Ανάσταση. Παλαιότερα στην περίοδο του τριωδίου συμπεριλαμβάνονταν και η περίοδος από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι την Κυριακή των αγίων πάντων. Αργότερα όμως οι ιερές ακολουθίες της περιόδου αυτής περιελήφθησαν σε ιδιαίτερο λειτουργικό βιβλίο το «Πεντηκοστάριο».

Για την διαμόρφωση του Τριωδίου, όπως το έχει στη χρήση της σήμερα η εκκλησία μας, έπαιξαν ρόλο όλες οι χριστιανικές γενεές από τον 5ο μέχρι τον 15ο αιώνα μ.Χ. (Το πρώτο έντυπο του Τριωδίου εξεδόθη το 1522 μ.Χ. στην Βενετία). Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται από τις ασματικές ακολουθίες των εορτών του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά (Β' Κυριακή των Νηστειών), του Οσίου Ιωάννου της Κλίμακος (Δ' Κυριακή των Νηστειών), κ.α. Αποδεικνύεται επίσης από την εισαγωγή του επιτάφιου θρήνου, εγκωμίων, δηλαδή που ψάλλονται στον Επιτάφιο, και από την εισαγωγή των συναξαρίων του Νικηφόρου Καλλίστου του Ξανθόπουλου. Στην διαμόρφωση των ασματικού κύκλου του τριωδίου συνέβαλαν επίσης και διάσημοι υμνογράφοι και μελωδοί της εκκλησίας μας, όπως ο Ρωμανός ο Μελωδός, (βλέπε 1 Οκτωβρίου) και ο Ιωάννης Δαμασκηνός (βλέπε 4 Δεκεμβρίου).

Το τριώδιο περισσότερο από όλα τα εκκλησιαστικά βιβλία που περιέχουν ιερές ακολουθίες οδηγεί τις ψυχές των πιστών τέκνων της ορθοδόξου εκκλησίας στην περισυλλογή και στην κατάνυξη. Για τον λόγο αυτό ονομάζεται και κατανυκτικό τριώδιο. Με τον κύκλο των εορτών του τριωδίου ανανεώνονται τα βιώματα της νηστείας, της εγκράτειας, της μετάνοιας, και της χαρμολύπης.

Οι Κυριακές του Τριωδίου είναι οι εξής:

1. Τελώνου και Φαρισαίου
2. Ασώτου
3. Απόκρεω
4. Τυροφάγου

Η πρώτη εβδομάδα, που τελειώνει την Κυριακή του Ασώτου, λέγεται και Προφωνή ή Προφωνέσιμη, επειδή παλιά προφωνούσαν, δηλαδή διαλαλούσαν ότι άρχιζαν οι αποκριές. Η εβδομάδα αυτή λέγεται και αμόλυτη ή απόλυτη, επειδή τότε οι ψυχές των πεθαμένων βγαίνουν στον Πάνω Κόσμο.

Η δεύτερη εβδομάδα λέγεται Κρεατινή ή της Κρεοφάγου ή Ολόκριγια, επειδή έτρωγαν κρέας και δεν νηστεύουν Τετάρτη και Παρασκευή. Η Κυριακή της εβδομάδας αυτής, η Κυριακή της Απόκρεω, ονομάστηκε έτσι γιατί ήταν η τελευταία μέρα της κρεοφαγίας (από + κρέας) όλης της περιόδου του Τριωδίου.

Η τρίτη εβδομάδα λέγεται Τυρινή ή της Τυροφάγου, επειδή έτρωγαν γαλακτοκομικά προϊόντα. Από τη Δευτέρα, μια εβδομάδα πριν την Καθαρή Δευτέρα, άρχιζε η αποχή από το κρέας και επιβαλλόταν η χρήση τυριού και γαλακτερών σαν ενδιάμεση άσκηση μεταξύ κρεοφαγίας και νηστείας.