Ἡ πνευματική τροφή που μετελαμβανε ο Προφήτης Ηλίας

…Του έστελνε [του Προφήτου Ηλιού] άρτον και κρέας. Εν τω άρτω είναι το κρέας. Είν’ το σώμα του Χριστού, εν τω άρτω.

Κοινωνία, ουρανία τροφή τού ‘στελνε. Θεία Κοινωνία τού έστελνε στην Παλαιά Διαθήκη.

Δεν θέλω να πιστεύει κανείς ότι έστελνε το κοράκι κι έκλεβε από κάποιο κρεοπωλείο κρέας και από κάποιον φούρνο ψωμί, και το ‘παιρνε και το πήγαινε. Αυτά είναι αγγελική τροφή. Είναι Πνεύματος Αγίου η τροφή αυτή, που του έστελνε, του ανθρώπου. Ήταν ο τύπος.

Εδώ, στην έρημο κάτω… Εδώ, στην κοιλάδα του κλαυθμώνος, μακρυά από τον Παράδεισο, μόνον με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού θα τραφούμε για να ξαναεπιστρέψουμε εις τον Παράδεισον. Κάνει μάθημα.

Εκείνο δε το μάθημα που έχει ακόμη επέκταση εις το θέμα μας, είναι ότι το ‘στελνε μ’ αυτό το μαυροπούλι, το βρώμικο. Για να διδάξει τους ανθρώπους ότι «Μην κοιτάζεις ποιος σ’ το φέρνει. Κοίταξε Ποιος σ’ το στέλνει, τι σου στέλνει και τι σου χρειάζεται.».

Ο Ηλίας θα μπορούσε να το επιστρέψει, να πει «Ποτέ-ποτέ-ποτέ δεν το παίρνω εγώ από τα χέρια σου!». Όπως λέμε εμείς «Εγώ να πάρω αντίδωρο από αυτού τα χέρια;»

Σοβαρά; Και ποιος είσαι ‘συ; Ποιος είσαι εσύ; Είσαι ανώτερος από τον Ηλία, που έπαιρνε από του κόρακος το ράμφος και έτρωγε; Ποιος είσαι συ κι εγώ;

Τα κοράκια του Ηλία είναι οι κληρικοί, οι σημερινοί. Οσοδήποτε και αν είναι βρώμικοι [με αμαρτίες], είναι για τον εαυτόν τους.

† Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας †

Η ηλικία της Αγίας Μαρίνας

 

Έβγαζα το περιοδικό ''Αγία Μαρίνα" και μια χρονιά που πλησίαζε η εορτή της Αγίας Μαρίνας, θέλησα να γράψω κάτι γι' αυτήν και το βίο της.

Διάβαζα λοιπόν τους Συναξαριστές και άλλα βιβλία, τα οποία περιέγραφαν το Βίο και τα Μαρτύρια της Αγίας.

 Όλα καλά τα έβρισκα και κρατούσα σημειώσεις. Ένα όμως σημείο δεν μου άρεσε και δεν το έβρισκα καθόλου σωστό και ήταν η ηλικία της Αγίας. Δεν μπορούσε να δεχτώ, ότι η Αγία Μαρίνα μαρτύρησε σε ηλικία 15 ετών!

Δεν είναι δυνατόν - έλεγα - να υποστεί ένα τόσο μεγάλο μαρτύριο, ένα παιδί 15 ετών και μάλιστα κοπελίτσα. 

Και κατέληγα, πως οι βιογράφοι της, έκαναν λάθος ή ήταν τυπογραφικό λάθος, ότι δηλ. ήθελαν να γράψουν 25 ή 35 ετών και από απροσεξία έγραψαν 15.

 Έτσι σκέφτηκα να γράψω, χωρίς να αναφέρω την ηλικία της Αγίας.

 Αλλά και πάλι δεν με ανέπαυε αυτή η λύση, μου φαινόταν μεγάλη παράλειψη. 

Και έτσι περνούσαν οι μέρες και δεν μπορούσα να αποφασίσω τι θα κάνω τελικά.

Ένα απόγευμα όμως με επισκέφτηκε μια γνωστή μου ηλικιωμένη κυρία, η κυρά Δέσποινα και μου είπε τα εξής:

- Κύριε Δημήτρη μου, θέλω να σου πω κάτι που μου συνέβη σήμερα. Στο ημιυπόγειο δωματιάκι μου, το πρωΐ που σκούπιζα βλέποντας προς το μικρό παραθυράκι που είναι ίσα με το δρόμο, βλέπω ένα κοριτσάκι με σχολική ποδιά και με κοτσίδες πολύ όμορφο και μου λέει:

 - Γειά σου γιαγιά, τι κάνεις;

 - Καλά παιδί μου, ποιά είσαι;

 - Είμαι η Μαρίνα γιαγιά, με γνωρίζεις, έχεις έρθει πολλές φορές στο σπίτι μου στο Θησείο! (Στο Θησείο βρίσκεται Ναός της Αγίας Μαρίνας).

 - Δεν γνωρίζω κόρη μου καμμία Μαρίνα στο Θησείο!

 - Πως! Με γνωρίζεις γιαγιά, είμαι η Μαρίνα και είμαι 15 ετών και μένω στο Θησείο!

Και μόλις τα είπα αυτά, την έχασα από τα μάτια μου!

 - Τι είναι αυτό κυρ Δημήτρη μου; Δεν καταλαβαίνω τίποτε!

Τότε κατάλαβα, ότι αναγκάστηκε η Αγία να μου απαντήσει για το θέμα της ηλικίας της που με απασχολούσε, μέσω της κ. Δέσποινας. 

      ....Δαγκώθηκα, δάκρυσα και συγκλονισμένος της είπα:

- Μην ασχολείσαι κυρά Δέσποινα με αυτά, δεν είναι για όλους. 

Αυτά είναι για κάποιους άλλους ανόητους... 

kαι εννοούσα τον εαυτό μου που δυσπίστησα, ότι η Αγία μαρτύρησε στην ηλικία των 15 ετών.

Έκτοτε όχι μόνο δεν τολμούσα να αμφισβητήσω τα γραφόμενα των βιβλίων, αλλά έλεγα ότι στα θέματα αυτά, δεν έχουν καμμία θέση, ούτε η λογική μας, ούτε τα νομίζω τα δικά μας, ούτε το εγώ το δικό μας...

☦ Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας (1916 - 1982)

Το Πάσχα της Πεντηκοστής

 

Αν σας πω ότι η Πεντηκοστή είναι ένα άλλο Πάσχα, ίσως να σας σκανδαλίσω. Όμως αυτή είναι η αλήθεια! Η εορτή της Πεντηκοστής, είναι του μεγέθους του Πάσχα. Κατέβηκε το τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Πνεύμα το Άγιο και το οποίο παραμένει μαζί μας, πράγμα που δεν το ξέρουμε. Και για να κατέλθει το Πνεύμα το Άγιο έπρεπε να αναληφθεί ο Χριστός.

 Εάν ο Χριστός δεν έφευγε από τον κόσμο, το τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος δεν θα ερχότανε. Για να έχουμε λοιπόν ιστορικό γεγονός την κάθοδος του Αγίου Πνεύματος, πάει να πει ότι ο Χριστός Αναλήφθηκε. Όλα τα Μυστήρια της Εκκλησίας, που λέγονται σωστικά μυστήρια, επιτελούνται από το Άγιο Πνεύμα. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο εργάζεται για λογαριασμό του Χριστού, τη σωτηρία του ανθρώπου.

Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, που αγιάζει τα ύδατα και βαπτιζόμαστε και μας καθαρίζει από την αμαρτία. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο καθαρίζει τον άνθρωπο από τις αμαρτίες μετά το βάπτισμα, δια της μετανοίας και της εξομολογήσεως. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο μεταβάλλει τον άρτο σε Σώμα και τον οίνο σε Αίμα Χριστού (Θεία Κοινωνία) και τρέφει και εξαγνίζει την ψυχή του και φωτίζεται ο νους του ανθρώπου.

 Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, που αγιάζει το έλαιον (ευχέλαιο) και φυγαδεύει και θεραπεύει τις ασθένειες των ανθρώπων. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο αγιάζει το ύδωρ και γίνεται αγιασμός και αγιάζει και φυγαδεύει τα δαιμόνια. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο ενώνει τους 2 ανθρώπους δια του γάμου και τους κάνει σάρκα μία. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο ενδυναμώνει τον άνθρωπο, χαριτώνει τον άνθρωπο και φρουρεί τον άνθρωπο και τον κάνει ικανό να μπορεί να νικήσει τα τεχνάσματα του σατανά. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο υπάρχει στην Εκκλησία και στερεώνει και διατηρεί την Εκκλησία του Χριστού. Αν διαβάσετε στην Παλαιά Διαθήκη, όταν έφτιαξε ο Σολομών τον Ναό του Σολομώντος, κάλεσε τον Θεό να τον επισκεφτεί. Και προσευχήθηκε και ήρθε ένα νέφος, σαν αυτό της Πεντηκοστής και κατέκλυσε τον Ναό. Ήρθε η Χάρις του Πνεύματος του Αγίου στον Ναό εκείνο, πόσο μάλλον σήμερα στο Ναό του Χριστού, της Θεοτόκου και των Αγίων. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο συντηρεί τα σύμπαντα. Το ότι υπάρχει ζωή στην υδρόγειο, στα φυτά, στα ζώα, στα πτηνά, στις θάλασσες στα πάντα, αυτό οφείλεται στο ότι το Πνεύμα το Άγιο είναι Θεός και βρίσκεται πανταχού παρών. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο κατευθύνει την Ιεραποστολή. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο ερμηνεύει τις Γραφές, διότι γράφηκαν δια Πνεύματος Αγίου και ερμηνεύονται δια Πνεύματος Αγίου. Το Πνεύμα το Άγιο είναι αυτό που διατηρεί την καθαρότητα της ψυχής, που διατηρεί την καθαρότητα του νοός, που φωτίζει τον νου και θεριεύει τον άνθρωπο επ’ αγαθώ...Όλα αυτά, τα κάνει το Πνεύμα το Άγιο!!!

✝️Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυξ

Κάνε σωστά τον σταυρό σου

 Όπως σε ένα έγγραφο, όταν δεν αποτυπώνεται σωστά η σφραγίδα, το έγγραφο δεν έχει ισχύ και είναι άκυρο, έτσι και ο σταυρός που δεν κάνουμε σωστά, δεν είναι σταυρός! Πρέπει να γίνεται σωστά! Μέτωπο, κοιλία και στις 2 ωμοπλάτες. Ο σταυρός που κάνουμε, συμβολίζει και την δική μας σταύρωση, την σταύρωση των παθών και του θελήματός μας.

Δυστυχώς οι περισσότεροι, δεν γνωρίζουν την δύναμη του σταυρού και κάνουν ένα σταυρό, που μόνο σταυρός δεν είναι. Κινούν τα χέρια τους, λες και ανακατεύουν τον αέρα ή σαν να δέρνουν τον αέρα. Κάνουν ένα σταυρό ανάποδο, ένα σύμπλεγμα, ένα ορνιθοσκάλισμα! Είναι μεγάλη βλασφημία αυτό το πράγμα! Από τους 1000 που κάνουν τον σταυρό τους στην Εκκλησία, μόνο οι 2 τον κάνουν σωστά...

Ο διάβολος δεν φοβάται τον σταυρό αυτόν καθ' αυτό, όταν γίνεται από τα χέρια ανθρώπου, που είναι αμετανόητος και δεν έχει οργανική σχέση με τον Χριστό. Πόσες μάνες σταυρώνουν το βράδυ τα παιδιά τους όταν εκείνα πέφτουν να κοιμηθούν, εντούτοις δεν πιάνει ο σταυρός τους, διότι το χέρι τους είναι ματωμένο, από τα άλλα παιδιά που έχουν σκοτώσει, με τις εκτρώσεις. Φοβάται ο διάβολος από τα ματωμένα χέρια των μανάδων αυτών;

Όταν όμως ο άνθρωπος έχει μυστηριακή σχέση με τον Χριστό, βρίσκεται εν μετανοία και πιστεύει αυτό που κάνει, τότε το σχήμα αυτό αξιοποιείται και ο σατανάς φρίττει και φεύγει...

+ Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας

Χίλιες ἐκκλησίες νὰ χτίσεις, ἂν δὲν μπεῖς μέσα, δὲ σώζεσαι

 

Ἤμουν στὸ λεωφορεῖο καὶ δίπλα μου καθόταν μία κυρία. Περνώντας ἔξω ἀπὸ ἕναν Ἱερὸ Ναὸ ἔκανα τὸ σταυρό μου. Παρακινούμενη ἀπὸ ἐμένα ἔκανε καὶ ἐκείνη κάτι σὰν σταυρὸ -γρήγορα -γρήγορα- κάτι σὰν ἀνακάτεμα!

Τῆς λέω.. «αὐτὸν τὸν σταυρὸ ποὺ κάνεις δὲν τὸν φοβᾶται ὁ διάβολος»· ἔτσι ὅπως τὸν κάνεις εἶναι σὰν νὰ κοροϊδεύεις.

Θίχτηκε τότε ἐκείνη καὶ μοῦ λέει: «Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ λέτε; Τὸ ξέρετε πὼς ἐγὼ εἶμαι πολὺ πιστὴ καὶ βοηθάω τὴν ἐκκλησία ὅσο μπορῶ;»

Τῆς ἀπάντησα πὼς δὲν τὸ ἤξερα καὶ συνέχισα: «Δηλαδὴ ἐκκλησιάζεστε, ἐξομολογεῖστε, κοινωνᾶτε, καὶ συμμετέχετε στὰ μυστήρια τῆς ἐκκλησίας;»

—Δὲν ἐκκλησιάζομαι συχνά, μοῦ λέει, οὔτε συμμετέχω ἰδιαίτερα, ἀλλὰ βοηθάω ὅσο μπορῶ τὴν ἐκκλησία. Ἔχω δώσει ἕνα σωρὸ λεφτὰ γιὰ νὰ χτιστοῦν ἐκκλησίες, γιὰ νὰ ἐξοπλιστοῦν μὲ τὰ ἀπαραίτητα, γιὰ νὰ ἁγιογραφηθοῦν τόσοι Ἅγιοι….!!!

—Χίλιες ἐκκλησίες νὰ χτίσεις, ἂν δὲν μπεῖς μέσα, δὲ σώζεσαι…τῆς ἀπάντησα! Ἡ Ἐκκλησία σὰν κιβωτὸς ποὺ εἶναι, τὸ ξέρεις πὼς πρέπει νὰ μπεῖς μέσα γιὰ νὰ σωθεῖς;

Ξέρεις τί ἀπέγιναν αὐτοὶ ποὺ ἔφτιαξαν τὴν κιβωτὸ τοῦ Νῶε; ΠΝΙΓΗΚΑΝ!

Πνίγηκαν ἐπειδὴ τὴν κατασκεύασαν, ἀλλὰ δὲν πίστευαν στὸ κακὸ ποὺ ἐρχόταν καὶ ἔμειναν ἀπ’ ἔξω!

Γι’ αὐτὸ ὅσες ἐκκλησίες καὶ νὰ φτιάξει ὁ ἄνθρωπος καὶ ὅσα μοναστήρια, ἂν δὲν μπεῖ μέσα στὴν κιβωτὸ ποὺ λέγεται ἐκκλησία, νὰ κοινωνάει τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, δὲ σώζεται.

✝️Παναγόπουλος Δημήτριος

Πώς ετοιμαζόμαστε για τα Χριστούγεννα;

 

Δὲν ξέρω ἐσεῖς πῶς ἑτοιμάζεστε γιὰ τὰ Χριστούγεννα. 

Ἂν ἑτοιμάζεστε μόνο ὑλικῶς, μὲ ὅλο τὸ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν σας δηλαδή ἀνεξομολόγητοι, κάνετε πολὺ λάθος. 

Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ προετοιμάζεται γιὰ τὰ Χριστούγεννα καὶ πνευματικῶς, νὰ ἐξομολογεῖται δηλαδή καὶ νὰ βρίσκεται ἐν μετανοία… 

Διότι ὁ Χριστὸς ἦρθε στὸν κόσμο, νὰ “μαζέψει” τὶς ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων καὶ νὰ καταργήσει τὸν θάνατο, ποὺ προκαλεῖ ἡ ἁμαρτία.

Ἐὰν λοιπὸν θέλουμε, τὰ φετινὰ Χριστούγεννα νὰ εἶναι Χριστούγεννα Θεοῦ, φροντίστε νὰ ἐξομολογηθεῖτε τὶς ἁμαρτίες σας, εἰρηνεύσετε μὲ τὸν Θεὸ καὶ τοὺς….ἀνθρώπους. 

Ἀγαπῆστε και συγχωρέστε τοὺς ἀνθρώπους, 

πεῖτε τὴν ”καλημέρα” τοῦ Θεού 

ἀπὸ τοῦτο τὸν κόσμο γιὰ τὸν ἄλλον, 

γράψτε, τηλεφωνεῖστε καὶ μετὰ πάτε νοερώς στὴν Βηθλεέμ, 

γιὰ νὰ ἀκούσετε τὸ ”ἐπὶ γὴς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία” .

Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας+

Ένα άλλο Πάσχα

 Αν σας πω ότι η Πεντηκοστή είναι ένα άλλο Πάσχα, ίσως να σας σκανδαλίσω. Όμως αυτή είναι η αλήθεια! Η εορτή της Πεντηκοστής, είναι του μεγέθους του Πάσχα. Κατέβηκε το τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Πνεύμα το Άγιο και το οποίο παραμένει μαζί μας, πράγμα που δεν το ξέρουμε. Και για να κατέλθει το Πνεύμα το Άγιο έπρεπε να αναληφθεί ο Χριστός.

 Εάν ο Χριστός δεν έφευγε από τον κόσμο, το τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος δεν θα ερχότανε. Για να έχουμε λοιπόν ιστορικό γεγονός την κάθοδος του Αγίου Πνεύματος, πάει να πει ότι ο Χριστός Αναλήφθηκε. Όλα τα Μυστήρια της Εκκλησίας, που λέγονται σωστικά μυστήρια, επιτελούνται από το Άγιο Πνεύμα. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο εργάζεται για λογαριασμό του Χριστού, τη σωτηρία του ανθρώπου.

Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, που αγιάζει τα ύδατα και βαπτιζόμαστε και μας καθαρίζει από την αμαρτία. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο καθαρίζει τον άνθρωπο από τις αμαρτίες μετά το βάπτισμα, δια της μετανοίας και της εξομολογήσεως. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο μεταβάλλει τον άρτο σε Σώμα και τον οίνο σε Αίμα Χριστού (Θεία Κοινωνία) και τρέφει και εξαγνίζει την ψυχή του και φωτίζεται ο νους του ανθρώπου.

 Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, που αγιάζει το έλαιον (ευχέλαιο) και φυγαδεύει και θεραπεύει τις ασθένειες των ανθρώπων. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο αγιάζει το ύδωρ και γίνεται αγιασμός και αγιάζει και φυγαδεύει τα δαιμόνια. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο ενώνει τους 2 ανθρώπους δια του γάμου και τους κάνει σάρκα μία. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο ενδυναμώνει τον άνθρωπο, χαριτώνει τον άνθρωπο και φρουρεί τον άνθρωπο και τον κάνει ικανό να μπορεί να νικήσει τα τεχνάσματα του σατανά. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο υπάρχει στην Εκκλησία και στερεώνει και διατηρεί την Εκκλησία του Χριστού. Αν διαβάσετε στην Παλαιά Διαθήκη, όταν έφτιαξε ο Σολομών τον Ναό του Σολομώντος, κάλεσε τον Θεό να τον επισκεφτεί. Και προσευχήθηκε και ήρθε ένα νέφος, σαν αυτό της Πεντηκοστής και κατέκλυσε τον Ναό. Ήρθε η Χάρις του Πνεύματος του Αγίου στον Ναό εκείνο, πόσο μάλλον σήμερα στο Ναό του Χριστού, της Θεοτόκου και των Αγίων. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο συντηρεί τα σύμπαντα. Το ότι υπάρχει ζωή στην υδρόγειο, στα φυτά, στα ζώα, στα πτηνά, στις θάλασσες στα πάντα, αυτό οφείλεται στο ότι το Πνεύμα το Άγιο είναι Θεός και βρίσκεται πανταχού παρών. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο κατευθύνει την Ιεραποστολή. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκείνο, το οποίο ερμηνεύει τις Γραφές, διότι γράφηκαν δια Πνεύματος Αγίου και ερμηνεύονται δια Πνεύματος Αγίου. Το Πνεύμα το Άγιο είναι αυτό που διατηρεί την καθαρότητα της ψυχής, που διατηρεί την καθαρότητα του νοός, που φωτίζει τον νου και θεριεύει τον άνθρωπο επ’ αγαθώ...Όλα αυτά, τα κάνει το Πνεύμα το Άγιο!!!

✝️Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυξ

Η σφραγίδα μας.

 

Όπως σε ένα έγγραφο, όταν δεν αποτυπώνεται σωστά η σφραγίδα, το έγγραφο δεν έχει ισχύ και είναι άκυρο, έτσι και ο σταυρός που δεν κάνουμε σωστά, δεν είναι σταυρός! Πρέπει να γίνεται σωστά! Μέτωπο, κοιλία και στις 2 ωμοπλάτες. Ο σταυρός που κάνουμε, συμβολίζει και την δική μας σταύρωση, την σταύρωση των παθών και του θελήματός μας.

Δυστυχώς οι περισσότεροι, δεν γνωρίζουν την δύναμη του σταυρού και κάνουν ένα σταυρό, που μόνο σταυρός δεν είναι. Κινούν τα χέρια τους, λες και ανακατεύουν τον αέρα ή σαν να δέρνουν τον αέρα. Κάνουν ένα σταυρό ανάποδο, ένα σύμπλεγμα, ένα ορνιθοσκάλισμα! Είναι μεγάλη βλασφημία αυτό το πράγμα! Από τους 1000 που κάνουν τον σταυρό τους στην Εκκλησία, μόνο οι 2 τον κάνουν σωστά...

Ο διάβολος δεν φοβάται τον σταυρό αυτόν καθ' αυτό, όταν γίνεται από τα χέρια ανθρώπου, που είναι αμετανόητος και δεν έχει οργανική σχέση με τον Χριστό. Πόσες μάνες σταυρώνουν το βράδυ τα παιδιά τους όταν εκείνα πέφτουν να κοιμηθούν, εντούτοις δεν πιάνει ο σταυρός τους, διότι το χέρι τους είναι ματωμένο, από τα άλλα παιδιά που έχουν σκοτώσει, με τις εκτρώσεις. Φοβάται ο διάβολος από τα ματωμένα χέρια των μανάδων αυτών;

Όταν όμως ο άνθρωπος έχει μυστηριακή σχέση με τον Χριστό, βρίσκεται εν μετανοία και πιστεύει αυτό που κάνει, τότε το σχήμα αυτό αξιοποιείται και ο σατανάς φρίττει και φεύγει...

+ Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας

Να "βελάζεις" δυνατά.

 

Μια μέρα με πλησίασε ένας κύριος και με είπε: 

- Εντάξει κύριε Παναγόπουλε, εγώ δεν ενδιαφέρομαι για τον Χριστό, το παραδέχομαι. Ναι όμως, ο Χριστός ήρθε για όλους τους ανθρώπους... Γιατί λοιπόν δεν έρχεται και σε μένα, για να με βρει και να με σώσει; Να έρθει και για μένα, το απωλολό πρόβατο και να με σώσει. Εξάλλου δεν είμαι και εγώ το παιδί του; 

Του είπα: 

- Ο Χριστός δεν έρχεται να σε βρει, γιατί δεν "βελάζεις"! Όπως όταν χαθεί ένα πρόβατο το οποίο δεν βελάζει, δεν μπορεί ο βοσκός να το βρει, έτσι και εσύ δεν βελάζεις, δεν ζητάς τον Θεό και δεν μπορεί ο Χριστός να σε βρει. Εδώ ο εκ γενετής τυφλός φώναζε δυνατά το όνομα του Χριστού και μάλιστα έβγαλε και τα ρούχα του, για να φτάσει πιο γρήγορα στο Χριστό!!! Δεν πήγε ο Χριστός στον τυφλό, πήγε ο τυφλός στον Χριστό και εμείς έχουμε την απαίτηση, να έρθει ο Χριστός σε εμάς. Εάν δεν ζητήσουμε από αυτόν τον κόσμο να συναντήσουμε τον Χριστό, για να μας βοηθήσει, δεν πρόκειται ούτε και στην άλλη ζωή να Τον συναντήσουμε και θα κολαστούμε. Ο Θεός δεν αφήνει κανέναν αβοήθητο που επικαλείται την βοήθειά Του! Ο Θεός άφησε ελεύθερο τον άνθρωπο να κάνει τις επιλογές στη ζωή του...

☦︎ Δημήτριος Παναγόπουλος 

Ποιός σου είπε, ότι θα σου πάνε όλα καλά;

 

"Λέει ο άλλος:

– Έλα με του Θεού το δρόμο και θα δεις πως θα σου πάνε όλα καλά…

– Ποιός σου είπε, ότι θα σου πάνε όλα καλά; 

Ο Χριστός που δεν Του πήγαιναν καλά, δεν πήγαινε με του Θεού το δρόμο; 

Ο Τίμιος Πρόδρομος που δεν του πήγαιναν καλά και του πήραν το κεφάλι, δεν πήγαινε με του Θεού το δρόμο; 

Ο Ιερός Χρυσόστομος που τον εξορίσανε στην Κουκουσό της Αρμενίας και πέθανε σαν κακούργος εκεί πέρα, δεν πήγαινε με του Θεού το δρόμο; 

Και όλοι οι Μάρτυρες που είχαν οικτρό και άδικο θάνατο, δεν πήγαιναν με του Θεού το δρόμο; 

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη βλασφημία!

Προσέξτε λοιπόν μην πέσετε στην παγίδα και υποσχεθείτε σε κάποιον που θέλετε να φέρετε στο δρόμο του Θεού, ότι ερχόμενος στον Χριστιανισμό θα του έρθουν τα πράγματα στη ζωή του ευνοϊκά και θα του πάνε όλα καλά.Μπορεί να του πάνε και ανάποδα.  Ο Θεός δεν υπόσχεται, ότι η ζωή του Χριστιανού στον κόσμο τούτο θα είναι παραδεισένια. Παράδεισο υπόσχεται στην άλλη ζωή…"

✝️Δημήτριος Παναγόπουλος

Πως ετοιμαζόμαστε για τα Χριστούγεννα;

 

Δεν ξέρω εσείς πως ετοιμάζεστε για τα Χριστούγεννα. Αν ετοιμάζεστε μόνο υλικώς, με όλο το φορτίο των αμαρτιών σας δηλ. ανεξομολόγητοι, κάνετε πολύ λάθος.

Τα Χριστούγεννα είναι κατεξοχήν πνευματική εορτή και πρέπει μαζί με όλα τα άλλα που θα υπάρξουν στο σπίτι, να υπάρχει και ο Χριστός στις ψυχές των ανθρώπων που θα καθίσουν στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. 

Για να γίνει αυτό, θα πρέπει οι άνθρωποι να είναι εξομολογημένοι και να βρίσκονται εν μετανοία. 

Διότι ο Χριστός γεννιέται και κάθεται σε καθαρές καρδιές, σε καρδιές εξομολογημένες και μετανοημένες. 

Εάν λοιπόν θέλουμε, τα φετινά Χριστούγεννα να είναι Χριστούγεννα Θεού, φροντίστε να εξομολογηθείτε τις αμαρτίες σας, ειρηνεύσετε με τον Θεό και τους ανθρώπους. Αγαπήστε - συγχωρέστε τους ανθρώπους, πείτε την ''καλημέρα'' του Θεού, γράψτε, τηλεφωνείστε και μετά πάτε στην Βηθλεέμ, για να ακούσετε το «επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία» από τούτο τον κόσμο για τον άλλον. Αμήν.

*Δημήτριος Παναγόπουλος, Ιεροκήρυκας

Ποιος φταίει που κάποιος υποφέρει στο γάμο του;

 "Πού πηγαίνεις και τί πας να κάνεις άνθρωπε, χωρίς να ρωτήσεις τον Θεό; 

 "Θεέ μου, είναι αυτός ή αυτή για μένα; Είναι για μένα αυτός ο άνθρωπος; Φύλαξέ με... " 

Εάν η αγάπη του ανδρογύνου δεν έχει ως βάση της σωτηρία της ψυχής, αλλά μόνο την ικανοποίηση του σώματος και πως θα απολαύσει ο ένας τον άλλον, δεν έχει καμμία επιτυχία ο γάμος.

Έχεις τον άλλον να βρίζει την γυναίκα του ή την άλλη να βρίζει τον άνδρα της. Ποιόν βρίζεις; Το πρόσωπό σου βρίζεις! Τον εαυτόν σου βρίζεις! Τον άλλο σου μισό βρίζεις! Σε ποιόν ανήκεις; Δεν ανήκεις σ' αυτόν; Δεν σας ένωσε ο Χριστός και σας έκανε σάρκα μία;

Και έλεγε ο παλαιός λαός που δεν ήξερε γράμματα, αλλά είχε φόβο Θεού:

- Αν φτύσω πάνω, φτύνω το πρόσωπό μου. Αν φτύσω κάτω, φτύνω τα γένεια μου...

Βάζει ο άλλος το χέρι του και παίρνει μία κοπέλα, που του αρέσει, βλέπει ότι του βγαίνει στο ανάστημα, του βγαίνει στην ομορφιά, του βγαίνει στα λεφτά. Σε 10 μέρες μετά το γάμο, διαζύγιο... Ασυμφωνία χαρακτήρος, λέει. Γιατί;

- Ρώτησες τον Θεό, αν αυτή είναι για σένα; Προσευχήθηκες; Νήστεψες; Εγκρατεύτηκες; Αγρύπνησες; Σταυροδρόμι παίρνεις, ζυγό βάζεις! Ποιά θα βάλεις συνέταιρό σου, ποιά θα αφήσεις πίσω στο σπίτι, ποιά θα κάνεις μητέρα των παιδιών σου; Πού πηγαίνεις και τί πας να κάνεις άνθρωπε, χωρίς να ρωτήσεις τον Θεό;

- Μα ο Θεός θα μου δώσει τη γυναίκα; ρωτάει ο άλλος.

- Έτσι λέει ο Κύριος, δια του Σολομώντος: ''Οίκον και ύπαρξιν μερίζουσι πατέρες παισί, παρά δε Κυρίου αρμόζεται γυνή ανδρί'' (Παροιμίες 19,14). Δηλ. τα χωράφια και τα σπίτια θα τα κληρονομήσεις από τον πατέρα σου, αλλά την γυναίκα θα την ζητήσεις, να σου την δώσει ο Θεός, γιατί μόνο Αυτός γνωρίζει, ποιά σου ταιριάζει.

Γι' αυτό υπάρχουν σήμερα τόσες χιλιάδες διαζύγια και πόσα άλλα ζευγάρια ναι μεν δεν φτάνουν στο διαζύγιο, αλλά η σχέση τους είναι ''χαλασμένη'' και ο γάμος τους αποτυχημένος... Δεν έγινε η προσευχή στον Θεό:

- Θεέ μου, φύλαξέ με, είναι αυτός ή αυτή για μένα; Είναι για μένα αυτός ο άνθρωπος;

Ποιός φταίει λοιπόν, που κάποιος υποφέρει στο γάμο του; Φταίει ο άλλος; Κανείς δεν φταίει. Φταίει ο ίδιος του, που δεν ρώτησε τον Θεό...

 Ιεροκήρυξ Δημήτριος Παναγόπουλος †

Με τι αναπαύεται η ψυχή;

 

«Η ψυχή του αν­θρώ­που δεν χορ­ταί­νει με οι­κό­πε­δα, με χρή­μα­τα, με δια­σκε­δά­σεις με κάθε τι υλι­κό. Όμως ο άν­θρω­πος, από εγωι­σμό δεν το πα­ρα­δέ­χε­ται αυτό και βα­σα­νί­ζε­ται. Γι΄αυτό και έχουν γε­μί­σει τα ψυ­χια­τρεία, έχουν αυ­ξη­θεί οι αυ­το­κτο­νί­ες και οι άν­θρω­ποι πά­σχουν από με­λαγ­χο­λία. Και στη συ­νέ­χεια, αντί να πάνε σε εξο­μο­λό­γο, για να εξο­μο­λο­γη­θούν τις αμαρ­τί­ες τους, πη­γαί­νουν στον ψυ­χί­α­τρο να τους πα­ρη­γο­ρή­σει. Από λά­θος σε λά­θος βα­δί­ζουν οι άν­θρω­ποι και δεν μπο­ρούν να βρουν έτσι ανά­παυ­ση... Η ψυχή ανα­παύ­ε­ται μόνο στο Χρι­στό!»

☦️ Δημήτριος Παναγόπουλος, Ιεροκήρυκας

Μάνα μου!

 «Ὅ,τι κι ἂν πεῖς σὲ Ἁγιορεῖτες Πατέρες, θὰ σοῦ ποῦν … «Αν θέλει ἡ Παναγία»…!!!

Ἄν ἤξεραν οἱ ἄνθρωποι τί εἶναι ἡ Παναγία στὴ σωτηρία τους, καὶ γενικότερα στὴ ζωή τους, εἴτε ἔπιναν νερό, εἴτε περπατοῦσαν, εἴτε ὁ,τιδήποτε ἄλλο ἔκαναν, θὰ τὰ ἔκαναν στὸ ὄνομα τῆς Παναγίας!

Εἶναι τὸ γλυκύτερο πρόσωπο καὶ τὸ γλυκύτερο ὄνομα, ὅπως καὶ αὐτὸ τῆς Mάνας μας.

Βλέπετε, ὅ,τι καὶ νὰ μᾶς συμβεῖ, "Μάνα μου" θὰ ποῦμε, δὲν λέμε "Πατέρα μου"!

Ὅπως καὶ σὲ αὐτὲς τὶς δύσκολες στιγμές, δὲν λέμε "Χριστέ μου", ἀλλὰ "Παναγία μου!", ἀκόμα καὶ ἄνθρωποι ποὺ μέχρι χθὲς τὴν βλασφημοῦσαν!

Εἶναι συνυφασμένη ἡ Παναγία μὲ τὸ εἶναι μας. Ἔχουμε σαρκικὴ Μητέρα, ἀλλὰ ἔχουμε καὶ πνευματικὴ Μητέρα.

Ὅμως δὲν χρησιμοποιοῦμε τὸ ὄνομα τῆς Παναγίας ὅσο πρέπει.

Στὸ σημεῖο αὐτό, ὡραία λειτουργοῦν οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες. Ὅ,τι νὰ τοὺς πεῖς, θὰ ποῦνε: "Αν θέλει ἡ Παναγία... Αν μᾶς ξημερώσει ἡ Παναγία… Αν, ἄν..."! Δηλ. εἶναι περισσότερο Παναγιολάτρες, παρὰ Χριστολάτρες!

Βέβαια δὲν παρεξηγεῖται ὁ Κύριος, διότι ὅποια λατρεία καὶ τιμὴ δίδεται στὴν Μητέρα Του, ἀντανακλᾶται στὸ πρόσωπό Του, διότι ὁ Χριστὸς εἶναι...!!!

Είναι Ἐκεῖνος που...

τῆς ἔδωσε αὐτὴ τὴν αἴγλη,

τῆς ἔδωσε αὐτὴ τὴ δύναμη,

τῆς ἔδωσε αὐτὴ τὴν ἀξία»…!!!

 Μακαριστός Ἱεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος ♰

Χριστὸς Ανέστη

 

Ο Σατανάς έβλεπε την ανθρωπότητα του Χριστού που Σταύρωσε, δεν έβλεπε όμως την θεότητα που Χριστού. 

Ο Σατανάς έβλεπε τη Σταύρωση του Χριστού, αλλά δεν έβλεπε την Ανάσταση, που είναι το ''Βατερλό'' του, αφού συντρίφτηκε η κεφαλή του. 

Γι' αυτό ο διάβολος μισεί την υπόθεση της Αναστάσεως του Χριστού και φροντίζει να μην γίνεται λόγος περί Αναστάσεως και να αντικαθίσταται η ευχή: «Χριστός Ανέστη» με τα: "Χρόνια πολλά". 

Αν για παράδειγμα πεις σε έναν αιρετικό: «Χριστός Ανέστη», το μόνο που δεν θα σου πει είναι ''Αληθώς Ανέστη!''. 

Θα σε πει «Χρόνια πολλά». Γιατί; Γιατί δεν θέλουνε τον Χριστό...

Εμείς ντρεπόμαστε να πούμε «Χριστός Ανέστη» και λέμε «Χρόνια πολλά», χωρίς να γνωρίζουμε οι δυστυχείς, ότι χωρίς τον Χριστό, «Χρόνια πολλά» δεν υπάρχουνε. 

Εάν ο Χριστός δεν Ανέστη, που θα πάμε; Που πηγαίνανε οι άνθρωποι τόσες χιλιάδες χρόνια προ Χριστού; Πηγαίνανε στον Άδη. 

Από τότε που ήρθε ο Χριστός στον κόσμο, που πάνε οι άνθρωποι; Αν θέλουν πάνε στον Άδη. Τότε πηγαίνανε, αναγκαστικά στον Άδη. Θέλανε δεν θέλανε. Σήμερα δεν πάνε στον Άδη, αν δεν θέλουν.

Οι πρώτοι Χριστιανοί είχαν το «Χριστός Ανέστη» εις χρήσιν για 40 ολόκληρες μέρες. Είχε αποσυρθεί η «καλημέρα», είχε αποσυρθεί η «καλησπέρα», το «χαίρετε» και το «καληνύχτα»… αυτά είχανε αποσυρθεί, είχανε αντικατασταθεί! 

Επί 40 ολόκληρες ημέρες ο χαιρετισμός ήταν «Χριστός Ανέστη». 

Και το πρωΐ «Χριστός Ανέστη» και το μεσημέρι «Χριστός Ανέστη» και το βράδυ «Χριστός Ανέστη». 

Δυστυχώς σήμερα ξεθωριάσανε αυτοί οι ωραίοι θεσμοί, οι διδακτικοί και δεν ακούγεται από πολλούς, ούτε ανήμερα το Πάσχα, το «Χριστός Ανέστη»! Χαρά στους ανθρώπους που θα ‘θελαν να κρατήσουν για 40 ημέρες το «Χριστός Ανέστη», για να υπενθυμίζουνε και στους άλλους.

Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυξ

Το ευωδιαστό ανθός

 Λέγεται, ότι κάποτε η Παναγία περνούσε από ένα ωραιότατο περιβόλι, με πολύ ωραία άνθη! 

Μάλιστα ένα από τα άνθη αυτά Την εντυπωσίασε τόσο, αλλά όταν το έφερε στην μύτη Tης διαπίστωσε ,ότι δεν είχε καμμία ευωδία. 

Δεν μύριζε καθόλου! 

Μόνο εξωτερική αίγλη και ομορφιά είχε.

Η Παναγία μας τόσο λυπήθηκε, για το ωραίο αλλά άοσμο εκείνο άνθος, που το χάϊδεψε και είπε:

- Καημένο άνθος! Γιατί εσύ να μην ευωδιάζεις;

Και όταν άγγιξαν τα χέρια της Παναγίας το άνθος, τότε εκείνο αμέσως ανέδωσε τόσο άρωμα, που πλέον όσοι περνούσαν από εκείνο το περιβόλι αναρωτιόντουσαν: 

Τί γίνεται εδώ, 

τί ευωδία είναι αυτή!

Άνθρωποι που έχουν μεν εξωτερική εμφάνιση, αλλά μέσα τους δεν ευωδιάζουν, είναι ένα κρύο πράγμα. 

Μάλιστα μερικοί αναδύουν και δυσοσμία βαριά. 

Όταν όμως οι άνθρωποι έχουν σχέση με την Παναγία, αμέσως όλα αλλάζουν, αλλοιώνονται και γίνονται σαν εκείνο το ευωδιαστό άνθος!

 Δημήτριος Παναγόπουλος, Ιεροκήρυκας.

Οι πλάνες του διαβόλου

 

Με 3 τρό­πους-πλά­νες ο διά­βο­λος βάλ­λει και εμ­πο­δί­ζει τους Χρι­στια­νούς, ώστε να μην πάνε να εξο­μο­λο­γη­θούν: 

α ) τους κά­νει να θε­ω­ρούν τους παπ­πά­δες ακα­τάλ­λη­λους με πολ­λά κου­σού­ρια και αμαρ­τί­ες, ώστε να μην μπο­ρούν να ση­κώ­σουν τις αμαρ­τί­ες τους 

β ) τους κά­νει να θε­ω­ρούν τους εαυ­τούς τους ανα­μάρ­τη­τους και τους ωθεί να συγ­κρί­νον­ται με άλ­λους αν­θρώ­πους, που εί­ναι πολύ χει­ρό­τε­ροί τους και 

γ ) κά­νον­τας τους αν­θρώ­πους να νο­μί­ζουν, ότι πράτ­τον­τας καλά έργα, εξα­λεί­φον­ται οι αμαρ­τί­ες τους. 

(†) Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας

Ξέρετε τι πάει να πει να γονατίσεις;

 Φοβηθείτε αυριο της Πεντηκοστής, να γονατίσετε. Οι άνθρωποι που έχουν επίγνωση, φοβούνται που θα γονατίσουνε. 

Γιατί ξέρετε τί πάει να πει να γονατίσεις αυριο; 

Πάει να πει: Είμαι εντάξει, ταπεινώθηκα… και περιμένω την επιφοίτηση του Πνεύματος του Αγίου. 

Να έρθει αυτή η περιστερά που κατεβαίνει από τον Ουρανό, να καθίσει και σε μένα τον αμαρτωλό. 

Αλλά αυτή η περιστερά, η Χάρις του Πνεύματος του Αγίου, είναι η περιστερά της Κιβωτού.

Θυμόσαστε όταν ο Νώε απέλυσε τον κόρακα, για να δει κατά πόσο κόπασαν τα ύδατα, δεν επέστρεψε πίσω. Τράφηκε με τα πτώματα.

Έπειτα ο Νώε απέλυσε την περιστερά. Βγήκε η περιστερά, αναφέρει η Γραφή και πέταξε. Αλλά η περιστερά δεν κάθεται στο βρώμικο. 

Δεν κάθεται πάνω στα θνησιμαία αυτά και στη βρώμα και στη δυσωδία που υπήρχε επί της επιφανείας των υδάτων, λόγω του κατακλυσμού. Και μη έχουσα που να ξεκουράσει τας πόδας της, επέστρεψε εις την Κιβωτόν.

Αυτό θα συμβεί σε πολλούς από εμάς. Θα γονατίσουμε και θα πούμε:

– Δεύτε κλίνατε στο γόνυ…

Και θα πέσουμε κάτω στρωματσάδα. Θα βγει η περιστερά από το Ιερό και θα αρχίσει να πετά στους γονυκλιμένους ανθρώπους και θα τους εξετάζει. Τί θα βρει επάνω μας;

Θα βρει αγάπη; Θα βρει παιδοποιϊα; Θα βρει νηστεία; Θα βρει εξομολογημένους ανθρώπους; Θα βρει αγαπημένους ανθρώπους; Τί θα βρει;

Πείτε μου, εάν πάμε την Κυριακή της Πεντηκοστής στην Εκκλησία και γονατίσουμε, θα καθίσει και σε εμάς το Πνεύμα το Άγιο;

Θα πάει εδώ… δεν μιλάει με την συννυφάδα της.

Θα πάει εκεί… ψευδορκίστηκε χθες.

Θα πάει πιο κάτω… έφαγε τον παπά με τη γλώσσα της.

Θα πάει πιο πέρα… σκότωσε τα παιδιά της.

Θα πάει παραπέρα… κλέβει με το ζύγι.

Θα πάει, θα πάει, θα πάει… πείτε μου που θα καθίσει; Και από εκεί μπορεί να καταλάβει ο άνθρωπος, σε ποιά κατάσταση βρίσκεται.

Θα φτάσει κάτω μέχρι το παγκάρι και θα ξαναγυρίσει. Και όπου βρει καθαρότητα και ετοιμασία, θα καθίσει. 

Όπου όμως δεν βρει, δεν πρόκειται να καθίσει. 

Δεν εκβιάζεται η Χάρις. Η Χάρις είναι βασίλισσα και όπου θέλει πνει (Ιωάν. 3,8). Δεν διατάσσεται!

– Πήγαινε εκεί, γιατί το είπε η μητέρα. Να αγιάσει το γιό, τον πόρνο. Να αγιάσει την κοπέλα που χώρισε το ανδρόγυνο…

Δεν τα κάνει αυτά το Πνεύμα το Άγιο. Δεν διατάσσεται!

Γι’ αυτό οι άνθρωποι έχουν αγριέψει. 

Γι’ αυτό οι άνθρωποι έχουν κάνει ένα τρελοκομείο σήμερα και δεν έχουν κάνει την ωραία οικογένεια, με την αγάπη, την ειρήνη, με τη χαρά, με τη χρηστότητα, με την μακροθυμία, με τα πάντα που είναι καρποί της Χάριτος του Πνεύματος του Αγίου.

Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας (1916 – 1982)

Ο "Ηγαπημένος"

 

Πολλοί σκανδαλίζονται  που λέγεται, ότι ο Άγιος Ιωάννης ο

Θεολόγος υπήρξε ο «πολυαγαπημένος» μαθητής του Χριστού, νομίζοντας, ότι

ο Χριστός κάνει διακρίσεις.

Δεν προηγείται ο Χριστός στην αγάπη, αλλά ο άνθρωπος είναι εκείνος που έλκει την αγάπη του Χριστού. Αγάπησε πολύ ο Άγιος Ιωάννης τον Χριστό, γι'

αυτό και αγαπήθηκε πολύ από τον Χριστό. 

Στο Απόδειπνο λέμε σε ένα σημείο: «Γένοιτο Κύριε το έλεός σου εφ' ημάς,

καθάπερ ηλπίσαμεν επί σε».

Είναι σαν λέμε στον Χριστό: «ό,τι δοχείο αγάπης Σου προσφέρουμε Κύριε,

τόσο να μας δώσεις». Όσο λοιπόν ενδιαφερθήκαμε, τόσο θα

λάβουμε από τον Χριστό. Ο Χριστός είναι δίκαιος.

Νιαγάρας είναι ο Χριστός! Ό,τι δοχείο βάλεις, τόσο θα πάρεις από

τον Νιαγάρα, το υπόλοιπο θα χυθεί έξω.

Εφόσον  στέκεσαι κουμπωμένος και

δεν ανοίγεις τον εαυτόν σου, για να δοθείς απόλυτα στον Χριστό, πώς είναι

δυνατόν να αγαπηθείς τόσο, εφόσον δεν Του άφησες το περιθώριο να σε

αγαπήσει;

Δημήτριος Παναγόπουλος 

Χριστός Ανέστη

Η Ανάσταση του Λαζάρου και η Ανάσταση του Χριστού

 

Χρειαζόταν να κάνει ο Κύριος την ανάσταση του Λαζάρου πριν από τη δική Του; Ναι. Για τρεις κυρίως λόγους. Ο ένας λόγος για τους πιστούς. Ο άλλος για τον Άδη. Ο τρίτος για τους εχθρούς.

α)Για τους πιστούς η Ανάσταση του Λαζάρου είναι προδρομικό γεγονός. Σάρκωση και Ανάσταση είναι τα δύο κορυφαία θεοφανικά γεγονότα...όπως για το πρώτο γεγονός, για τη Σάρκωση, για τον ερχομό του Ιησού από τον ουρανό, πρόδρομος υπήρξε ο Ιωάννης, έτσι για το δεύτερο γεγονός, για την Ανάσταση, για τον ερχομό του Χριστού από τον Άδη, πρόδρομος υπήρξε ο Λάζαρος.

β)Η Ανάσταση του Χριστού υπήρξε ο μεγάλος σεισμός, που γκρέμισε τα κάστρα του Άδη. Συνέτριψε το κράτος του θανάτου. Προηγείται προσεισμική δόνηση• είναι η ανάσταση του Λαζάρου.

γ)Ο κλέφτης γνωρίζει, πόσο το φως εμποδίζει το κακοποιό του έργο• γι'αυτό και μισεί το φως και θρυμματίζει τον λαμπτήρα του φωτός. Φως η Ανάσταση. Οι κακοποιοί πώς θα συνεχίσουν το έργο τους, τη θρησκευτική τους εκμετάλλευση; Πρέπει, λοιπόν, να καταστρέψουν το λαμπτήρα του φωτός. Και ήταν λαμπτήρας φωτός η ανάσταση του Λαζάρου.

Αρχιμ. Δανιήλ Αεράκης