Αθήνα μου σε ευχαριστώ !!

 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑΣΜΕΝΗ ΜΟΥ ΑΘΗΝΑ

Αγαπημένη μου Αθήνα,

Ευχαριστούμε που μας φιλοξενείς τόσα χρόνια και μας κάνεις μετόχους της Ζωής των Αγίων σου! 

Αθήνα του Αγίου Νεκταρίου!

Eκεί στο Αρεταίειο είναι ακόμα το κρεββάτι που άφησε η Αγιασμένη ψυχή του Αγίου Νεκταρίου το πονεμένο σώμα για να ανέβει στον Βασιλέα των Ουρανών! 

Εκεί κάπου στο Κουκάκι ήταν το φτωχικό σπίτι που έμενε κυνηγημένος από τους συκοφάντες, μη έχοντας να πληρώσει το νοίκι.

Εκεί τον είδε η αγανακτισμένη απλήρωτη σπιτονοικοκυρά όταν άνοιξε απότομα το δωμάτιό του, και έκπληκτη τον είδε αρπαγμένο στην προσευχή διάπυρο, με σηκωμένα τα χέρια στον Θεό!

Εκεί στη λεωφόρο Βουλιαγμένης ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς λειτούργαγε και μοίραζε « Ζωήν Αιώνιον»!

Εκεί στο «Λοιμωδών Νόσων» στο Αιγάλεω, δίπλα στην Ιερά Οδό ένας Λεπρός, ο Όσιος Νικηφόρος άφηνε με το Μαρτύριο της Λέπρας, «οσμήν ευωδίας Πνευματικής» και διάδοχο Μέγα τον π. Ευμένιο Σαριδάκη με τις ατέλειωτες ακολουθίες και την ατέρμονη Μετάνοια.

Εκεί στον τόπο της αποφυγής μια μυστική ομάδα ανωνύμων λεπρών σε αγίαζε καθημερινά Αθήνα μου!

Ενώ έφευγε ο γέρων Ευμένιος από το Λοιμωδών Νόσων για τον Ευαγγελισμό για την τελευταία νοσηλεία του, στο δρόμο ευλογούσε την Αθήνα κι έλεγε: «Ωραία που είναι η Αθήνα! Ευλογημένη Αθήνα»! Ευλογούσε τους δρόμους, την Ομόνοια, την Αγορά, την Μητρόπολη, την Βουλή, όλη τη πόλη! Τι άλλο άραγε να έβλεπε ο Άγιος Γέροντας στην Αθήνα, παρά την σφραγίδα της Αγιότητας που άφησαν στην πορεία τους τόσοι Άγιοι της, φανεροί και κρυφοί, παλαιοί και σύγχρονοι;

Στον Ερυθρό Σταυρό, ακούραστος διάκονος πάντων ο θαυμαστός π. Ελπίδιος, αδελφός του Αγίου Φιλουμένου του Αγιοταφίτου, έδωσε την μαρτυρία του στους ασθενείς και στους ανήμπορους!

Θαμμένος, αγιάζει την Ροδόπολη της Σταμάτας μαζί με τον πρόσφατα εκταφέντα άγιο Πατέρα Αθανάσιο Χαμακιώτη!

Γέμισε ο αέρας της Αθήνας ευωδία τον 20ο Αιώνα!

Και να, προβάλλει η ρωμαλέα μορφή του αγιασμένου π. Σίμωνα του Αρβανίτη και του διαδόχου του, καταξιωμένου λεβίτη, του έμπρακτου τηρητή του Ευαγγελίου, του Κήρυκα των Εντολών του Θεού, του ταπεινού, πράου και μειλίχιου π. Μαρκου Μανώλη! Ποιος τον εγνώρισε και δεν ένοιωσε την Αγιότητα του; Άνθρωπος ολονύκτιας και διαρκούς Μετανοίας και προσευχής, διακονίας μυστικής αλλά και έμπρακτης;

Ποιός άραγε γνώριζε τον μυστικό Άγιο Πατέρα Αντώνιο Γκίκιζα που συκοφαντημένος καθαγίασε τη λεωφόρο Αλεξάνδρας, στην καρδιά της κίνησης στο ημιυπόγειο διαμέρισμα; Ποιός γνώριζε ότι αυτός ήταν η ανάπαυση του Αγίου Πορφυρίου;

Ποιος θα φανταζόταν οτι στην καρδιά της Αθήνας όπου το εμπόριο, η πορνεία, οι παράνομες συναλλαγές, το χρηματιστήριο, η κεντρική Αγορά, το πάρε δώσε και το σούρτα φέρτα, θα αγιαζότανε μια τεράστια μορφή Αγιότητας, ένας αγράμματος παντογνώστης, ένας ακάματος Λειτουργός, σ’ ένα μικρό εκκλησάκι του Αγίου Γερασίμου, ο Άγιος Πορφύριος;

Ω Αθήνα μου Αγιασμένη! Ω πολύβουη Αγία Έρημος Αθήνα!

Ω Αρχοντική Αθήνα, ταπεινή, που ενω έβγαλες τόσους μεγάλους σύγχρονους Αγίους που συνέχισαν την Αγιότητα της Αγίας Φιλοθέης, έμεινες Άγνωστη σαν τόπος Αγιασμού του 20ου και του 21ου Αιώνα!

Όλοι τρέχουν να προσκυνήσουν!

Που πάτε; Πήγατε στο Αρεταίειο;

Πήγατε στον Αγ. Γεράσιμο στην Πολυκλινική;

Πήγατε στον Άγιο Ιωάννη στη Λεωφ. Βουλιαγμένης;

Πήγατε στο Ναό των Αγίων Αναργύρων του Νοσ. Λοιμωδών Νόσων στους Αιγάλεω; Πήγατε στην Ροδόπολη; Πήγατε στον Διόνυσο στο Ναό του Αγ Γεωργίου στον τάφο του π. Μάρκου;

Αγία ταπεινή αρχόντισσα Αθήνα! Μυρίσατε τον Αέρα τον Ευωδιαστό αυτών και πολλών αγνώστων Αγίων που είναι θαμμένοι στα σπλάχνα της; Πολλούς Αγίους ανέθρεψες Αθήνα μου και έχεις στα σωθικά σου!

Η Παράδοση συνεχίζεται. Άνοιξε την πόρτα του 20ου Αιώνα ο Άγιος Νεκτάριος, την περπάτησαν όλοι οι πιο πάνω και ακόμη περισσότεροι μυστικοί. Την περπατούν και σήμερα μυστικοί διάδοχοι του Αγίου Πνεύματος. Βουή, χαμός, κίνηση, πορείες, αυτοκίνητα, πεζοί, φανάρια, τρόλευ και λεωφορεία όλα κινούνται ασταμάτητα. Κι όμως υπάρχουν διαμερίσματα -κελιά κι ησυχαστήρια- σε πολυκατοικίες που γνέθουν μυστικά τις νύχτες το νήμα της Ζωής, αθέατοι ησυχαστές, άνδρες και γυναίκες, που αναπαύουν τον Θεό όντας «πτωχοί τω Πνεύματι» και υπήκοοι της Βασιλείας των Ουρανών!

Όλοι αγωνιούν για την Κρίση για τον επερχόμενο μεγάλο πόλεμο που θα ταράξει το παγκόσμιο, ελάχιστοι όμως ξέρουν οτι την πορεία του κόσμου την καθορίζουν οι ελάχιστοι κρυμμένοι «ασήμαντοι» εργάτες της Μετανοίας, που αλλάζουν με τα δάκρυα της δικής τους μετάνοιας, την οργή του Θεού για την ξέφρενη ακολασία, σε Έλεος και Πρόνοια για όλο τον κόσμο.

Όσο βλέπει ο Θεός την Μετάνοια των ελαχίστων, παραβλέπει την αμαρτία των πολλών και η ζωή συνεχίζεται, ο πόλεμος αναβάλλεται, γιατί νέοι άνθρωποι μετανοούν και μπαίνουν στην Εκκλησία!

Παράτεινον το Έλεος σου τοις γινώσκουσι Σε!

Αθήνα μου περιφρονημένη, ήσουν η πιο όμορφη, ασκήμηνες και ταπεινώθηκες και είσαι γεμάτη Αγίους παλιούς και σύγχρονους!

Αθήνα μου, ευχαριστώ!

   ΥΓ

Ευχαριστώ τον Π. Ν. για το παραπάνω Άρθρο !

ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΚΟΙΜΉΣΕΩΣ ΘΕΟΤΌΚΟΥ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΆ

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΙΚΑΙΑΣ

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ. 🇬🇷

ΤΗΛ 211 40 41 548

ΠΡΌΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΏΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΏΝ ΜΗΝΌΣ ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 

▪️Κάθε Δευτέρα και ώρα 17:30 μ.μ.

τελείται Ιερά Παράκληση στον Αρχάγγελο Μιχαήλ τον Πανορμίτη όπου υπάρχει πιστό αντίγραφο της Ιεράς του Εικόνος στην Μονή μας. 

▪️Κάθε Τετάρτη  και ώρα 17:30 μ.μ.

τελείται Ιερά Παράκληση Της Υπεραγίας Θεοτόκου.

▪️Κάθε Κυριακή τελείται Θεία Λειτουργία. Έναρξη Ορθρου 7:00 π.μ

▪️🌙 Πέμπτη 15 Οκτωβρίου παραμονή της εορτής του Αγίου Λογγίνου του εκατοντάρχου.

8:00 μ.μ. θα τελεστεί βραδινή Θεία Λειτουργία μετ Εσπερινού και Όρθρου 

▪️🌙 Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 

Εορτή του Αγίου Ιακώβου του αδελφοθέου

στις 19:00 - 21:00 θα τελεστεί απογευματινή 

αρχαιοπρεπή Θεία Λειτουργία. 

▪️🌙 Κυριακή 25 Οκτωβρίου πανηγυρίζει το Ιερό παρεκκλήσι της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Σκαραμαγκά.

Το απόγευμα στις 17:30 μ.μ θα τελεστεί Πανηγυρικός Εσπερινός προς τιμήν του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτου. 

▪️🌞 Δευτέρα 26 Οκτωβρίου μνημη του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτου 

7:00 π. μ. Όρθρος και πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

▪️🌞 Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 🇬🇷 🇬🇷 🇬🇷

Αγίας Σκέπης και Επέτειος του ΌΧΙ (Εθνική εορτή). 

7:00 π. μ. Όρθρος και πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Τα μπαλόνια και η ευτυχία....

 

Μια δασκάλα έφερε μπαλόνια στο σχολείο. Ζήτησε από τους μαθητές να τα φουσκώσουν και να γράψουν το όνομα τους πάνω. Αφού τα παιδιά φούσκωσαν τα μπαλόνια και έγραψαν το όνομα τους, η δασκάλα τα πήρε και τα άδειασε στο διάδρομο του σχολείου ανακατεύοντας τα.

«Έχετε 5 λεπτά να βρείτε το μπαλόνι που γράφει το όνομα σας» είπε. Τα παιδιά έψαξαν μανιωδώς τα μπαλόνια, αλλά κανένα δεν βρήκε το δικό του.

Τότε η δασκάλα τους ζήτησε να πιάσουν το πρώτο μπαλόνι που θα βρουν και να το δώσουν στο παιδί που γράφει το όνομα του. Σε λιγότερο από δύο λεπτά, όλοι κρατούσαν το δικό τους μπαλόνι. 

Τότε η δασκάλα είπε στα παιδιά:

«Αυτά τα μπαλόνια είναι σαν την ευτυχία. Δε θα τη βρούμε αν ψάχνουμε μόνο τη δική μας. Αν όμως νοιαζόμαστε και για την ευτυχία του άλλου, τότε αυτό θα μας βοηθήσει σίγουρα να βρούμε τη δική μας.»

Όταν η μετάδοση της σοφίας για βασικές αξίες της ζωής γίνεται σε εκπαιδευτικό περιβάλλον, έχει τόσο μεγάλο αντίκτυπο... 

🎈🎈🎈

ΜΟΝΗ ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ

 

Επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου

Μόνη ελπίδα ο Χριστός. Και η ταλαίπωρη πατρίδα μας, η Ελλάδα, που ελπίζει ότι θα την βοηθήσει ο άλφα ή ο βήτα διεθνής οργανισμός, μάταια περιμένει.

Απεδείχθη στο παρελθόν, ότι δεν πρέπει να στηρίζουμε τις ελπίδες μας σ’ αυτούς. Είναι ένα μυστήριο η αχαριστία των εθνών προς την πατρίδα μας· προσέφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες στην ανθρωπότητα, και όμως δεν την αγαπούν.

Το 1922 συνέβη το φοβερό δράμα της Μικράς Ασίας. Έσφαξαν τα άγρια θηρία τους Χριστιανούς, γέμισε η προκυμαία της Σμύρνης, τα πεζοδρόμια και η θάλασσα από αίμα ελληνικό. Και μέσα στο λιμάνι ήταν μεγάλα θωρηκτά της Αμερικής, της Αγγλίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας· δεν βοήθησαν τους Χριστιανούς που σφάζονταν.

Ο Αμερικανός πρόξενος, που βρίσκοταν εκεί, έγραψε έπειτα· -Όταν σκέπτωμαι το δράμα της Μικράς Ασίας, ντρέπομαι που είμαι άνθρωπος και Αμερικανός…

Να μήν έχουμε εμπιστοσύνη και να μην περιμένουμε καμμία βοήθεια από ανθρώπινες δυνάμεις. Η Ελλάς -να το πάρουμε απόφαση- είναι εγκαταλελειμμένη· μοιάζει με τον άνθρωπο που έπεσε στους ληστάς. Πολεμείτε δια μέσου των αιώνων.

Είναι θαύμα πως ζει και θα ζήσει όχι με τη συμμαχία του άλφα ή του βήτα κράτους. Ζει και θα ζήσει υπό έναν όρο· αν και εμείς πλησιάσουμε το Χριστό.

Όταν ο Χριστός είναι μαζί μας, δεν έχουμε ανάγκη από καμμία άλλη συμμαχία. Ο Χριστός μας φτάνει για να φωνάξουμε κ’ εμείς το «Γνώτε έθνη και ηττάσθε, ότι μεθ’ ημών ο Θεός» (Μέγα απόδειπνο).

Άντρες γυναίκες παιδιά, να έχουμε σύμμαχο μας το Χριστό! Ας έρθουν να μας πολεμήσουν. Θα αγωνιστούμε όπως οι πρόγονοί μας και θα νικήσουμε, δοξάζοντες Πατέρα Υιόν και άγιον Πνεύμα· αμήν.

(Τελος ομιλίας επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου, Πτολεμαϊδα 15-11-1992)

Η παραλυσία μέσω σωτηρίας!

 Ένα νεαρό παιδί έπασχε για τριάντα χρόνια από χρόνιο  νευρολογικό σύνδρομο με παράλυση και αταξία και ήταν καθηλωμένος σε  αναπηρικό καροτσάκι.

Το 1981 επισκέφθηκε την Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους. Εκεί  τον πλησίασε κάποιος προσκυνητής Έλληνας μεγαλοεπιχειρηματίας και του  είπε ότι θα αναλάβει τα έξοδά του για να τον πάρει στην Αμερική για  μεταμόσχευση νευρικών κυττάρων.

Η επιθυμία του να ξανασταθεί στα πόδια του και να περπατήσει άναψε  μέσα του. Πριν να πάρει όμως την απόφαση θέλησε να ρωτήσει τον γέροντα  Παΐσιο.

Στις πέντε το πρωί στον χώρο του παλαιού ιατρείου των Καρυών, αφού  ενημέρωσαν τον γέροντα, έγινε η συνάντησή τους. Ο γέροντας άκουσε τον  λογισμό του και τον σταύρωσε στο κεφάλι με το λείψανο του αγίου Αρσενίου  του Καππαδόκου που είχε μαζί του.

Κατόπιν έπιασε τα παράλυτα και ατροφικά πόδια του και τα ασπαζόταν λέγοντας:

– Ποδαράκια, ποδαράκια, αυτά θα σε πάνε στον παράδεισο και εσύ δεν το καταλαβαίνεις.

Χωρίς να του πει τίποτα, αναφέρει το παιδί, ο γέροντας του λέει:

– Στην Αμερική να μην πας, θα σε κάνουν πειραματόζωο.

Έπειτα τον κοίταξε στα μάτια και του είπε:

– Σήκω να περπατήσουμε.

Νόμιζα πως ο γέροντας αστειευόταν. Μου ξαναλέει.

– Άντε θα σηκωθείς καμιά φορά;

– Γέροντα του λέω δεν μπορώ, ούτε ξέρω πως περπατάει κανείς.

Με αρπάζει στην αγκαλιά του και αρχίσαμε να περπατούμε, ενώ  προσευχόταν με δάκρυα. Έπειτα με έβαλε να καθίσω στο καροτσάκι, κάθησε  δίπλα μου σε μια καρέκλα και μου λέει:

-Άκουσε παιδί μου, δεν θα γίνεις καλά. Χειρότερα θα πηγαίνεις καλύτερα όχι.

Αλλά να γνωρίζεις ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που μαζεύονται γύρω σου  και σε διακονούν, σώζονται. Και εσύ γίνεσαι ένα μέσο σωτηρίας ψυχών.

Ο Θεός αυτό ζητάει από σένα.

(«Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης» – Ι. Μητρόπολις Λεμεσού)

Αναγνώσματα Κυριακή Β Λουκα.

 Αναγνώσματα αυριανής Κυριακής 4 Οκτωβρίου 2020

Β' Λουκᾶ (Η εντολή της αγάπης). Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἱεροθέου, Ἐπισκόπου Ἀθηνῶν.

Ἀπόστολος  

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β' Ϛ´ 16 - 18

16 τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός. 17 διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, 18 καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β' Ζ´ 1 - 1

1 Ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ.

Ευαγγέλιο

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ϛ´ 31 - 36

31 καὶ καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως. 32 καὶ εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶσι. 33 καὶ ἐὰν ἀγαθοποιῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσι. 34 καὶ ἐὰν δανείζητε παρ’ ὧν ἐλπίζετε ἀπολαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοῖς δανείζουσιν ἵνα ἀπολάβωσι τὰ ἴσα. 35 πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες, καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς. 36 Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί.

Ερμηνεία Ευαγγελίου

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ϛ´ 31 - 36

31 Και όπως θέλετε να κάνουν και να συμπεριφέρωνται απέναντι σας οι άνθρωποι, έτσι και σεις να πράττετε και να συμπεριφέρεσθε προς αυτούς. 32 Εάν αγαπάτε μόνον αυτούς που σας αγαπούν, ποία χάρις του Θεού και αμοιβή σας αξίζει; Διότι και οι αμαρτωλοί αγαπούν εκείνους που τους αγαπούν. 33 Και εάν κάνετε το καλόν εις εκείνους μόνον που σας ευεργετούν, ποία ανταμοιβή εκ μέρους του Θεού σας ανήκει; Διότι και οι αμαρτωλοί το ίδιον κάμνουν. 34 Και εάν δανείζετε εις εκείνους, από τους οποίους περιμένετε να πάρετε πίσω τα δανεικά, ποία ευμένεια και ανταπόδοσις από τον Θεόν σας αρμόζει; Διότι και οι αμαρτωλοί δανείζουν τους αμαρτωλούς, δια να λάβουν από αυτούς ομοίας εξυπηρετήσεις εις την ανάγκην των. 35 Αλλά σεις να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να ευργετήτε και να δανείζετε, χωρίς να αποβλέπετε εις καμμίαν ανταπόδοσιν και θα είναι ο μισθός σας πολύς και θα είσθε εις την βασιλείαν των ουρανών παιδιά του Υψίστου, διότι και αυτός είναι αγαθός και ευργετικός και προς αυτούς ακόμη τους αχαρίστους και πονηρούς. 36 Γινεσθε λοιπόν εύσπλαχνοι στους γύρω σας ανθρώπους, όπως και ο Πατήρ σας είναι πολυεύσπλαγχνος προς όλους.

Πρακτικές συμβουλές για Ταπείνωση

 

1. Σε ξέχασαν; Δε σε πήραν ούτε ένα τηλέφωνο;

Δεν πειράζει. Και προπαντός μην παραπονείσαι.

2. Σε αδίκησαν;

Ξέχασέ το.

3. Σε περιφρόνησαν;

Να χαίρεσαι.

4. Σε κατηγορούν;

Μην αντιλέγεις.

5. Σε κοροϊδεύουν;

Μην απαντάς.

6. Σε βρίζουν;

Σιωπή και προσευχή.

7. Σου αφαιρούν το λόγο;

Σε διακόπτουν; Μη λυπάσαι.

8. Σε κακολογούν;

Μην αντιμάχεσαι.

9. Σου μεταδίδουν ευθύνες τα παιδιά σου; Οι συγγενείς σου, οι δικοί σου οι άνθρωποι;

Μη διαμαρτύρεσαι.

10. Θυμώνουν μαζί σου;

Να παραμένεις ήρεμος.

11. Σου κλέβουν φανερά;

Κάνε τον τυφλό.

12. Σε ειρωνεύονται;

Να μακροθυμείς.

13. Δεν ακούνε τις συμβουλές σου; Ιδίως δεν ακούνε τις συμβουλές σου τα παιδιά σου;

Πέσε στα γόνατα και κάνε προσευχή.

14. Εκνευρισμός στο αντρόγυνο;

Εσύ φταις. Κι εσύ φταις. Όχι ο άλλος.

15. Έφταιξες;

Ζήτησε συγγνώμη.

16. Δεν έφταιξες;

Πάλι ζήτησε συγγνώμη.

17. Έχεις υγεία;

Δόξαζε τον Θεόν.

π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Η καλή και η κακή ζήλια...

 Ρύπος της ψυχής είναι η ζήλεια, ο φθόνος, που γεννιέται από την υπερηφάνεια.     

       

Μη ζηλεύεις, αδελφέ μου, κανέναν άνθρωπο για την ευτυχία του εδώ στη γη. Μη ζηλεύεις τον πλούσιο και τον ένδοξο. Μη ζητάς «θησαυρούς επί της γης, όπου σης και βρώσις αφανίζει, και όπου κλέπται διορύσσουσι και κλέπτουσι» (Ματθ. 6:19).

Να ζηλεύεις και να μιμείσαι τον εργάτη της αρετής, τον άνθρωπο του Θεού τον χαριτωμένο από το Άγιο Πνεύμα, τον πιο ένδοξο από τους ένδοξους και τον πιο πλούσιο από τους πλούσιους, που αποταμιεύει «θησαυρούς εν ουρανώ, όπου ούτε σης ούτε βρώσις αφανίζει, και όπου κλέπται ου διορύσσουσιν ουδέ κλέπτουσιν» (Ματθ. 6:20).      

                Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

Τα λίγα χόρτα της γιαγιούλας...

Σ'ένα χωριό κτιζόταν μιά εκκλησία κι ο καθένας βοηθούσε όπως μπορούσε.

Όποιος είχε ζώο το διέθετε για να κουβαλάει πέτρες και όσοι ήταν γεροί δούλευαν.

Στό χωριό ήταν και μιά γιαγιά πολύ φτωχή,πού δεν είχε τίποτα να δώσει για τον ναό. Πονούσε η ψυχή της γι'αυτό και καθώς περνούσαν τα ζώα πού κουβαλούσαν τις πέτρες,μάζευε χορταράκια καί τούς τα έριχνε να τα τρώνε να παίρνουν δυνάμεις.

Όταν τελείωσε ο ναός,έκαναν τα εγκαίνια και σε μιά επιγραφή έγραψαν το όνομα του Δεσπότη.

Συνέβαινε όμως το εξής: μόλις γραφόταν το όνομα του Δεσπότη και έβαζαν την επιγραφή,την άλλη μέρα έβρισκαν σβησμένο το όνομά του καί γραμμένο το όνομα της γιαγιάς.

Αυτό έγινε τρείς φορές.Απορούσαν όλοι καί φώναξαν την γιαγιά.Όταν εκείνη πήγε στο ναό,την ρώτησαν:"Γιαγιά,τι στό καλό έκανες εσύ και γράφεται το όνομά σου στήν πλάκα,ενώ εμείς έχουμε χαράξει το όνομα του Δεσπότη;"--"Καλό; Μα τι καλό να κάνω εγώ, παιδί μου, η φτωχή;".Εκείνοι όμως επέμεναν.

Τότε σκέφτηκε η γιαγιά και τούς αποκρίθηκε: "Δέν έκανα τίποτα,παιδιά μου.Μόνο πού όταν έβλεπα τα ζώα πού κουβαλούσαν τις πέτρες για τον ναό,καιγόταν η ψυχή μου γιατί δεν μπορούσα να προσφέρω τίποτα' έτσι μάζευα χόρτα και τα έριχνα στα ζώα". Κι όμως,αυτά τα λίγα χόρτα της γιαγιάς έπιασαν τόσο τόπο όσο δεν έπιασε κανενός άλλου η προσφορά,γιατί ήταν πηγαία,ταπεινή και κρυφή.                

               Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης..

Λόγια Αγίων

 Κάποιος χωρικός από τη Σίψα ετοιμαζόταν να ρίξει λίπασμα στο χωράφι του ένα πρωϊνό. Τόν κάλεσαν όμως εκτάκτως ως μάρτυρα σ' ένα δικαστήριο. 

Ανέθεσε έτσι σε κάποιον έμπιστο συγχωριανό του να τον εξυπηρετήσει. Εκείνος όμως έριξε τό λίπασμα στό δικό του χωράφι, χωρίς να τον αντιληφθεί κανείς. 

Όταν μετά από λίγο καιρό πήγε στό μοναστήρι να κοινωνήσει, ο όσιος Γέρων δέν τόν μετάλαβε και του είπε πως έπρεπε να μετανοήσει για την αμαρτία του και να εξομολογηθεί. 

Επειδή εκείνος τότε προσποιήθηκε πως δέν καταλάβαινε γιά ποιά άμαρτία του μιλούσε, ο όσιος τόν διαβεβαίωσε ότι το δικό του χωράφι δέν θά έδινε καθόλου καρπό εκείνη τη χρονιά, ακόμη και αν είχε το λίπασμα, ενώ του χωρικού, πού τόν είχε άδικήσει θα είχε πολύ καρπό....

 Έτσι καί πράγματι έγινε...

Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης